_ pov:

هوا بدجور پیاده روی ۸۰ میلیون نفرس .

می‌گویند هرکس شبیه به جایی می‌شود که به آن تعلق دارد، پس من شبیه وطنم شده‌ام؛ غمناک، خسته، رنجیده، زخمی و در عمق نا امیدی امیدوار .

آسمون قشنگه چون بچه هامون مهمونشن .

مشترک گرامی پوست لب شما به پایان رسیده است .

کار من این است
که آواره سایه‌ات شوم
سایه ای که سایه من است
کار من این است
که ساکن صدایت شوم
صدایی که صدای من است

_

باشد که اشک بعدی ما اشک شوق باشد .

بالاتر از سیاهی دقیقاً رنگ این روزهای ماست .

غصه و غم
برای وطن‌م‌ و هموطن‌م .

گرمای وجود بچهامون تو اسمونا هوا رو گرم کرده .

در میان جنگ و غم وطن بهانه ای برا زیستن نیاز بود که پیدایش کردم .

من خندیدن میان انبوه کلمات یک کتاب را دوست دارم؛ من نگاه کردن به درخت پیر را؛ من نگاه کردن به چشمان تو را هنگامی که آفتاب آن را در بر میگیرد دوست دارم .

چهلم چهل هزار زندگیه .

سیگاری نیستم ولی دارم از بهمنی میکشم که سال 57 روشن شد .

تو هیچوقت حسِ بودنتو بم نمیدادی که الان واسه نبودنت ناراحت باشم .

روزت مبارک مهندس .

تنها جواهری که شاه از کشور خارج کرد، خودش بود .

زیبایی اما تو خالی؛ برایت نمی‌شود مُرد .