فردا که بهار آید آزاد و رها هستیم.

و قسم به خالق چشمانت که چشمان من برای کس دیگری نخواهد گریست.

او خواهرم بود نخستین دوستی که در زندگی یافتمو هرگز از دست نداده ام

تولدت مبارك من زی🤍۲/۲۵

«بیش از حد توانم دارم ایستادگی می‌کنم، اما مگر چاره‌ای هم هست؟ باید دوام بیاوریم تا یا همه‌چیز خوب شود، یا تمام.»

‏خواهیم شکست، در آغوشی که زیادی شبیه پناه است.

و در آخر هر آن چیزی را که دوست داشتم، رها کردم.

بعدها در تاریخ بنویسید که هیچ مملکتی از ما بی فردا تر نبود.....

پرسید: نام سرزمین‌ت چیست؟
گفتم: نام سرزمینِ من، سرزمینِ مرگ‌های جوان و آرزوهای تحقق نیافته و امیدهای نامیراست.

تو را وطن غمگین کرد؛ وگرنه تو بیدی نبودی که با هر بادی بلرزد…

#محمدرضا_قاسم زاده
بمیرم برای بغض تو صدای بابات

همه شهر ایران جگر خسته اند، به کین سیاوش کمر بسته اند

«من مرگ را دیده‌ام، و مرگ صورت قشنگی دارد؛ صورتِ دخترکان و پسرکان بیست ساله، صورت‌ جوان و پاک. و چه کسی می‌تواند از این پس به مرگ بگوید زشت؟»

امیدوارم جنازه هایتان در حسرت گور بماند.

‏فاجعه وقتیه که زندگی کردن تو کشورت تبدیل به رؤیا بشه و دوام آوردنت، تنها واقعیتِ هر روزت