-

قبلِ از رفتنت باید کاری می‌کردی که ازت متنفر بشم، چون من مثل تو اون‌قدر قوی نیستم که بتونم همه‌چیز رو نادیده بگیرم و وانمود کنم هیچ اتفاقی نیفتاده. من دارم تلاش می‌کنم قوی بمونم، ولی انگار هرچی بیشتر دست و پا می‌زنم، بیشتر تو باتلاقِ دلتنگیت فرو می‌رم.

00:46
بگو توام هنو حس قبلو داری؛

به نقطه‌ای رسیدم، که بیشتر از یه بار نمی‌تونم یه آهنگ رو گوش بدم. چون فقط بار اولش حس خوبی بهم می‌ده.
رفتن به یه مکان جدید رو هم فقط بارِ اولش دوست دارم، بعدش برام بی‌معنا و تکراری می‌شه. انجام یه کار جدید فقط اولاش خوشحالم می‌کنه. بعدش دوباره درگیر بی‌حسی می‌شم. اگه بدونی چقدر دارم می‌جنگم و سعی می‌کنم خودمو نبازم، اگه بدونی چقدر زخمی‌ام و بازم روی پاهام ایستاده‌ام. اگه بدونی چقدر دارم سعی می‌کنم جا نزنم. شاید اگه اینارو بدونی بهتر باهام رفتار کنی، و دست از شکستن منو قلبم برداری. کاش دست از ناامید کردن من برداری. چون تنها دلیلی که باعث می‌شه هنوزم برای خودم و زندگیم قدمی بردارم تویی.

- امیلی

من آدمِ مغروری نیستم، فقط از اینکه درگیرِ روابطِ سطحی بشم متنفرم.

اون همه دردی که واسه حذف کردن یه سری آدما، از زندگیم کشیدم حکم جراحی قلب و داشت، ولی الان که کیفیتِ زندگیم رو می‌بینم، می‌فهمم برای نجاتِ خودم چاره‌ای جز انجام اون کار نداشتم.

از تو چی موند؟ خاطراتی که مرورشون هر بار روحم رو تیکه پاره می‌کنه، آهنگایی که جرات ندارم پلی کنم، شب‌هایی که تمومی ندارن، و اعتمادِ شکسته‌ای که هیچ‌جوره مثل قبلش نمی‌شه.

-

جای خالیت دیگه درد نداره، ولی همیشه هست. مثل جای بخیه؛ خوب می‌شه، ولی ردش تا ابد باقی می‌مونه.

مگه ما چقدر عمر می‌کنیم که همش بخواییم منتظر دریافت مسیج از طرف همدیگه بمونیم؟

-

به نظرم تو اکثر مواقع غرورتون رو انتخاب کنید، غرورتون هیچوقت از اینکه انتخابش کردین پشیمونتون نمی‌کنه ولی آدما چرا.

تو زمانی می‌فهمی برای من کی بودی که ترکم کنی که رفتار بقیه رو با خودت ببینی، و بفهمی در نگاه و رفتار من چه عشقی نهفته بود؛ امیدوارانه سمت بقیه می‌ری و فکر می‌کنی بقیه بهتر از منن، شروع به مقایسه کردن می‌کنی و آدما یکی یکی خط می‌خورن، و اون توهمی که دنبالش بودی ذره‌ذره به پوچی تبدیل می‌شه. آره، تو یه روز می‌فهمی برام کی بودی ولی اون روز دیگه پرونده‌ت برای من واسه همیشه بسته‌ شده؛ ولی برای تو؟ من هیچوقت تموم نمی‌شم، من به شکل کابوس، خستگی، غم و ناامیدی برای همیشه توی ذهنت ادامه دارم.

من واقعا فهمیده شدن رو، به دوست داشته شدن ترجیح می‌دم.

با هندزفری گوشش بدین؛

It's past 3:00 a.m. again tonight. The room is quiet, but my thoughts are loud.

آدم‌ها رو همراهه خاطراتشون دفن می‌کنم؛ تا هیچ اثری از گذشته، برای آزار دادنم باقی نمونه.

غم‌انگیزترین چیز راجع به عشق اول اینه که هیچوقت فراموش نمی‌شه.

از بین همه‌ی کسایی که مجبور شدم باهاشون خداحافظی کنم، دلم فقط برای تو تنگ می‌شه.

پاییزِ عزیز، امیدوارم به کام باشی.