گاهی فکر می‌کنم قهرمان بودن یعنی همیشه قوی باشی…ولی حقیقت اینه که قهرمان بودن یعنی با ترس‌ هات بیدار بشی و‌ با غم هات زندگی کنی و بازم تصمیم بگیری آدم خوبی باقی بمونی. من بارها زمین خوردم. آدم‌ هایی رو از دست دادم که دنیای من محسوب میشدن. بارها به خودم گفتم اگه قدرت نداشتم، شاید این درد ها هم وجود نداشت. ولی این درد بهای مسئولیتیه که قبولش کردم. این شهر منو تشویق نمی‌کنه، گاهی حتی ازم متنفره، اما اگه من نباشم… چه کسی قراره از اونا محافظت بکنه؟
من مرد عنکبوتی قهرمان اونا هستم. نه به خاطر اینکه قدرت هایی دارم، بلکه چون وقتی می‌تونستم کنار بکشم، جا نزدم.

شب کریسمس و شهر آروم بود و برف به آرومی روی چراغ‌ها می‌نشست. مردم از پشت پنجره‌ ها به خیابان نگاه می‌کنند و زمزمه میکنن کاشکی سوپرمن یا بتمن الان این‌ جا بودند…این فکر لبخندی روی لب‌ هاشون میاره نه به خاطر دیدن یه ابرقهرمانی واقعی، بلکه به خاطر اینکه کسی اون بالا، حتی در سکوت شب هم داره ازشون مراقبت می‌کنه. برای لحظه‌ای حتی کوتاه، احساس میکنن که امید و امنیت واقعی، همون هدیه‌ای همیشگی هست که ابرقهرمان‌ ها برای تمام مردم دنیا به ارمغان میارن. این مجموعه کمیک شامل:

Ex-Machina By Paul Chadwick
Lights By Greg Rucka
Yes,Tyrone. There is A Santa Cruz By Kelley Puckett
Happy New Fucking Year By Dave Gibson

Powers have been given to me, but the world can’t be saved by power alone.
Being a hero means standing beside the people, not looking down on them.
Being a hero means believing when everyone else has lost hope.
If we don’t try to become better heroes, the world will never become a better place.

قدرت هایی به من داده شده اما جهان رو فقط با قدرت نمیشه نجات داد. قهرمان بودن یعنی در کنار مردم ایستادن، نه اینکه از بالا بهشون نگاه بکنیم. قهرمان بودن یعنی باور داشتن در لحظاتی که همه ناامید شدن. اگر ما سعی نکنیم که قهرمان های بهتری باشیم دنیا هم هیچوقت قرار نیست به جای بهتری تبدیل بشه.

بتمن با دشمنی ناشناس روبه‌رو می‌شود که به‌جای زور و قدرت، از ذهن، ترس و هویت بتمن به عنوان پاشنه آشیل استفاده کرده تا به شوالیه تاریکی ضربه بزند. روایتی از بازنگری مرز میان دو شخصیت بروس وین و بتمن در تقابل با دشمنی که منابع و روش های همیشگی محافظ گاتهام در برابر آن بی اثر جلوه میکند.

وقتی تاریکی و بی عدالتی همه جا رو فرا میگیره ، این نیروی امیده که منو وادار می‌کنه همچنان به مبارزه کردن ادامه بدم نه به خاطر اینکه شکست ناپذیر محسوب میشم ، بلکه به خاطر اینکه باور دارم هنوزم فردا ارزش نجات دادن داره.

جیسون تاد انعکاس تاریکی هست از خشم و زخم‌ هایی که شهر گاتهام می‌تواند بر انسان ها بگذارد. رابین شدن برای جیسون صرفا پوشیدن نقاب نیست، تلاش عاجزانه ای هست برای فرار از گذشته‌ای که اون رو رها نمی‌کنه. بتمن قصد داره که راهنمای جیسون باشه اما حتی او هم به خاطر نفرین شهر گاتهام و زخم های روانی غیر قابل تسکین خود توانایی نجات دادن جیسون رو نداره.
بتمن و رابین در کنار همدیگه به مبارزه با جنایت ادامه میدن اما همیشه با یکدیگر همدل نیستند؛ یکی به قانون و مرز های اخلاقی اتکا می‌کند و دیگری به هیولای خشمگینی که در وجودش سالها شکل گرفته. روایتی تازه از لحظات آغازین رابین جیسون تاد در کنار بتمن، داستانی تکان دهنده از همکاری میان شخصیت هایی که درد رو با تمام وجود خود چشیده اند.

زمانی که سوپرمن به ایران سفر می‌کنه...

کلارک کنت خوش شانس. چطور امکان داره لوییس لین معروف حاضر بشه با آدمی مثل کلارک کنت ازدواج بکنه؟
واقعا لوییس تو اون مرد دست و پا چلفتی چی دیده؟

این داستان سفری است به اعماق خودشناسی، درباره‌ی دختریست که بین معمولی بودن و بی حد و مرز بودن در جست‌ و جوی معنای وجودی خود است. روایتیست از لحظه‌هایی که قلب نوجوانی با پرسش‌ هایی بزرگ‌تر از جهان خود رو به‌ رو می‌شود پرسش هایی از ریشه ها، از هویت و از اون چیزی که همیشه سعی داره از نگاه دیگران پنهان بکنه. در شهری کوچک، جایی که زندگی در تکرار روزمره جریان دارد، نیرویی نهفته در درون او بیدار می‌شود. نیرویی که نه فقط عضله‌ ها، بلکه روحش رو به چالش می‌کشه. این داستان نه درباره‌ی قدرت است، نه در مورد قهرمان بودن درباره‌ی تبدیل شدن به هویتی هست که کارا باید باشد حتی اگر در این مسیر در برابر چالش های مختلف دچار سختی شود.

هیچ رژیم یا حکومتی از سر نفرت ساخته نمیشه.
همشون از ترس ساخته میشن.
ترس از بی‌ نظمی.
ترس از بی‌ اهمیت بودن.
ترس از اینکه جهان بدون اونا هم ادامه خواهد یافت.