Audio
🎧✨Sahar Shalmani | MSc Clinical Psychology | Counseling Specialist | Management Graduate✨🖋
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
❄
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
❄
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
✨✨
✨Sahar Shalmani | MSc Clinical Psychology | Counseling Specialist | Management Graduate✨🖋
✨✨
🌱در چهلم جانباختگان رویدادهای اخیر،
ما با سوگی روبهرو هستیم که از مرزهای فردی عبور کرده و به لایههای زیرین روان جمعی رسیده است؛ جایی که تروما، معنا، و حسِ امنیت، بهطور همزمان دچار اختلال میشوند.
▫️در رواندرمانی، به این وضعیت "سوگِ چندلایه" میگوییم؛ سوگی که فقط به فقدان یک انسان واکنش نشان نمیدهد، بلکه به فروپاشی ِ بخشی از جهانِ درونی ما پاسخ میدهد.
▫️به همین دلیل است که بسیاری از افراد در این چهل روز، نه فقط غم، بلکه بیخوابی، بیقراری، یا حتی نوعی بیزمانی را تجربه کردهاند؛ انگار ساعتِ درونیشان با واقعیت بیرونی هماهنگ نمیشود.
▫️(بدن، پیش از ذهن، سوگ را تشخیص میدهد.)▫️
انقباض شانهها، نفسهای کوتاه، و آن مکثهای بیدلیل میان جملهها، همه تلاشهای سیستم عصبیاند،برای بازگرداندن حسِ ایمنی در جهانی که ناگهان ناپایدار شده.
▫️اما در دل همین آشفتگی، پدیدهای دیگر هم رخ میدهد:
"پیوندهای خاموش" ⬅️ انسانها، حتی بدون حرف زدن، در نگاههای کوتاه، در قدمهای آهسته، و در سکوتهای مشترک،به هم نزدیکتر میشوند.
✅ این همان ظرفیت پنهان روان است که در لحظات بحران فعال میشود:
•{توانِ مراقبت، توانِ دیدنِ دیگری، توانِ معنا ساختن از دلِ بیمعنایی.}•
▫️چهلم، در چنین بستری، فقط یک آیین نیست؛ یک نقطهی تنظیم مجدد است.
لحظهای که جامعه برای چند ثانیه از جریان تندِ روزمرگی بیرون میآید تا به خودش بگوید:
«من این فقدان را میبینم. این درد، واقعیست. و تو در آن تنها نیستی.»
▫️این دیدن، این نامگذاریِ آرام، در رواندرمانی یکی از بنیادیترین مراحل ترمیم است.
ترمیم، همیشه با امید شروع نمیشود؛ گاهی با همین اعتراف ساده آغاز میشود که چیزی در ما شکسته و باید برایش جا باز کنیم.
▫️و شاید همینجاست که چهلم معنای عمیقتری پیدا میکند: نه پایان سوگ، بلکه آغازِ بازگشت به خود.بازگشتی که آهسته است، نامطمئن است، اما واقعیست.
[ امروز،به احترام آنان که رفتند،
و به احترام روانِ زخمیِ جامعهای که مانده،
مکث میکنیم، نه برای فراموش کردن،
نه برای تسلیم شدن، بلکه برای اینکه یادمان نرود حتی در تاریکترین دورهها،توانِ ترمیم،
در جایی از درون ما، آرام و بیصدا در حال کار کردن است.]
سحر شلمانی🦋زمستان ۱۴۰۴
✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
❄❄
✨✨
✨Sahar Shalmani | MSc Clinical Psychology | Counseling Specialist | Management Graduate✨🖋
✨✨
🌱در چهلم جانباختگان رویدادهای اخیر،
ما با سوگی روبهرو هستیم که از مرزهای فردی عبور کرده و به لایههای زیرین روان جمعی رسیده است؛ جایی که تروما، معنا، و حسِ امنیت، بهطور همزمان دچار اختلال میشوند.
▫️در رواندرمانی، به این وضعیت "سوگِ چندلایه" میگوییم؛ سوگی که فقط به فقدان یک انسان واکنش نشان نمیدهد، بلکه به فروپاشی ِ بخشی از جهانِ درونی ما پاسخ میدهد.
▫️به همین دلیل است که بسیاری از افراد در این چهل روز، نه فقط غم، بلکه بیخوابی، بیقراری، یا حتی نوعی بیزمانی را تجربه کردهاند؛ انگار ساعتِ درونیشان با واقعیت بیرونی هماهنگ نمیشود.
▫️(بدن، پیش از ذهن، سوگ را تشخیص میدهد.)▫️
انقباض شانهها، نفسهای کوتاه، و آن مکثهای بیدلیل میان جملهها، همه تلاشهای سیستم عصبیاند،برای بازگرداندن حسِ ایمنی در جهانی که ناگهان ناپایدار شده.
▫️اما در دل همین آشفتگی، پدیدهای دیگر هم رخ میدهد:
"پیوندهای خاموش" ⬅️ انسانها، حتی بدون حرف زدن، در نگاههای کوتاه، در قدمهای آهسته، و در سکوتهای مشترک،به هم نزدیکتر میشوند.
✅ این همان ظرفیت پنهان روان است که در لحظات بحران فعال میشود:
•{توانِ مراقبت، توانِ دیدنِ دیگری، توانِ معنا ساختن از دلِ بیمعنایی.}•
▫️چهلم، در چنین بستری، فقط یک آیین نیست؛ یک نقطهی تنظیم مجدد است.
لحظهای که جامعه برای چند ثانیه از جریان تندِ روزمرگی بیرون میآید تا به خودش بگوید:
«من این فقدان را میبینم. این درد، واقعیست. و تو در آن تنها نیستی.»
▫️این دیدن، این نامگذاریِ آرام، در رواندرمانی یکی از بنیادیترین مراحل ترمیم است.
ترمیم، همیشه با امید شروع نمیشود؛ گاهی با همین اعتراف ساده آغاز میشود که چیزی در ما شکسته و باید برایش جا باز کنیم.
▫️و شاید همینجاست که چهلم معنای عمیقتری پیدا میکند: نه پایان سوگ، بلکه آغازِ بازگشت به خود.بازگشتی که آهسته است، نامطمئن است، اما واقعیست.
[ امروز،به احترام آنان که رفتند،
و به احترام روانِ زخمیِ جامعهای که مانده،
مکث میکنیم، نه برای فراموش کردن،
نه برای تسلیم شدن، بلکه برای اینکه یادمان نرود حتی در تاریکترین دورهها،توانِ ترمیم،
در جایی از درون ما، آرام و بیصدا در حال کار کردن است.]
سحر شلمانی🦋زمستان ۱۴۰۴
✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
❄❄
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
✨Sahar Shalmani | MSc Clinical Psychology | Counseling Specialist | Management Graduate✨🖋
✨✨
✦ روایت بالینی: وقتی رابطهٔ دو نفره زیر بار ذهنهای بیرونی خم میشود!
🌱در اتاقدرمانهایی که در طول یک سال گذشته حضور داشتهام، بارها با یک پدیدهٔ مشترک روبهرو شدهام:
•{آدمهایی که رابطهٔ تازهای را شروع کردهاند
اما نه بهخاطر کیفیت رابطه،بلکه بهخاطر ورود ذهنهای بیرونی دچار تردید، اضطراب و آشفتگی شدهاند.}•
▫️یکی از این مراجعان،
خانمی بود که چند ماه از شروع رابطهٔ عاشقانهاش میگذشت.
با حالتی بین اشتیاق و بیقراری نشست و گفت:
«هر بار از رابطهم برای دوستام میگم،
یهجوری نگاه میکنن یا یه چیزی میگن
که انگار من دارم اشتباه میکنم.
در حالی که خودم تو رابطه حس خوبی دارم.»
وقتی وارد جزئیات شد،
کاملاً روشن بود که "رابطهٔ او" دچار مشکل نیست؛
"سیستم اجتماعی" اطرافش دچار مشکل است.
دوستانش رابطهٔ او را تحلیل نمیکردند—
آنها فقط (طرحوارهها، سبکهای دلبستگی و سوگیریهای شناختیِ خودشان) را ، روی رابطهٔ او میانداختند:
- کسی که طرحوارهٔ بیاعتمادی داشت،
هر نشانهٔ کوچک را تهدید میدید.
- کسی که طرحوارهٔ محرومیت هیجانی داشت،
نزدیکی عاطفی او را «غیرواقعی» میدانست.
- کسی که طرحوارهٔ شکست داشت،
رابطهٔ او را «زیادی خوب» و بنابراین «مشکوک» میدید.
- کسی که سبک دلبستگی اجتنابی داشت،
به او میگفت «زیادی وابسته نشو».
- کسی که سوگیری منفینگری داشت،
فقط نقاط مبهم رابطه را بزرگ میکرد.
<هیچکدام از اینها تحلیل نبود—
بازتاب ساختارهای درونیِ خودشان بود.>
✅به او گفتم:
«آدمها رابطهٔ تو را نمیبینند؛
آدمها لنزهای خودشان را روی رابطهٔ تو میاندازند.
تو داری از کسانی نظر میپرسی
که نه تاریخچهٔ هیجانی تو را میدانند،
نه دینامیک رابطهٔ شما را،
نه ظرفیت صمیمیت خودشان را میشناسند.»
✔بعد ادامه دادم:
«وقتی از دیگران دربارهٔ عمق رابطهات نظر میخواهی، در واقع رابطه را از فرآیند مشترک دو نفره، به پروژهٔ جمعیِ ذهنهای ناآگاه تبدیل میکنی.»
✅این جمله برایش تکاندهنده بود،
چون فهمید تردیدهایش از《رابطه》نمیآید—
از 《ورود ذهنهایی》 میآید که هیچکدام در رابطهٔ او حضور ندارند.
✨
🔖و حالا این را برای تویی مینویسم که این متن را میخوانی:
اگر وارد رابطهای شدی—
قبل از ازدواج، قبل از تعهد رسمی—
از هیچکس دربارهٔ عمق رابطهات نظر نپرس.
نه به این دلیل که دیگران بدخواهاند،
بلکه چون:
1⃣✦ ذهن انسانها «تحلیلگر» نیست؛ «پروژکتور» است.
آنها رابطهٔ تو را نمیبینند،بلکه تجربههای حلنشدهٔ خودشان را روی تو میاندازند.
2⃣✦ رابطهٔ دو نفره یک «سیستم بسته» است.
ورود ذهنهای بیرونی،تعادل سیستم را بههم میزند و رابطه را از مسیر طبیعی رشدش خارج میکند.
3⃣✦ تأیید گرفتن، رابطه را از «انتخاب» به «وابستگی بیرونی» تبدیل میکند.
و این دقیقاً نقطهای است که رابطهها شروع به فرسایش میکنند.
4⃣✦ هیچکس به اندازهٔ خود شما
به دادههای واقعی رابطه دسترسی ندارد،
(نه به تاریخچهٔ هیجانی،
نه به الگوهای ارتباطی،
نه به ظرفیتهای دلبستگی).
✨
[رابطهٔ سالم،
با مرزبندی روانی شروع میشود،
نه با جمعآوری نظر.]
و اگر قرار است رابطهای رشد کند،
باید در فضای امن دو نفره رشد کند—
نه زیر نور شدید قضاوتهای بیرونی.
سحر شلمانی🦋 اسفند ۱۴۰۴
✨✨
#مرزبندی_روانی
#پروژکت_هیجانی
#روابط_بین_فردی
#دینامیک_رابطه
✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
❄❄
✨Sahar Shalmani | MSc Clinical Psychology | Counseling Specialist | Management Graduate✨🖋
✨✨
✦ روایت بالینی: وقتی رابطهٔ دو نفره زیر بار ذهنهای بیرونی خم میشود!
🌱در اتاقدرمانهایی که در طول یک سال گذشته حضور داشتهام، بارها با یک پدیدهٔ مشترک روبهرو شدهام:
•{آدمهایی که رابطهٔ تازهای را شروع کردهاند
اما نه بهخاطر کیفیت رابطه،بلکه بهخاطر ورود ذهنهای بیرونی دچار تردید، اضطراب و آشفتگی شدهاند.}•
▫️یکی از این مراجعان،
خانمی بود که چند ماه از شروع رابطهٔ عاشقانهاش میگذشت.
با حالتی بین اشتیاق و بیقراری نشست و گفت:
«هر بار از رابطهم برای دوستام میگم،
یهجوری نگاه میکنن یا یه چیزی میگن
که انگار من دارم اشتباه میکنم.
در حالی که خودم تو رابطه حس خوبی دارم.»
وقتی وارد جزئیات شد،
کاملاً روشن بود که "رابطهٔ او" دچار مشکل نیست؛
"سیستم اجتماعی" اطرافش دچار مشکل است.
دوستانش رابطهٔ او را تحلیل نمیکردند—
آنها فقط (طرحوارهها، سبکهای دلبستگی و سوگیریهای شناختیِ خودشان) را ، روی رابطهٔ او میانداختند:
- کسی که طرحوارهٔ بیاعتمادی داشت،
هر نشانهٔ کوچک را تهدید میدید.
- کسی که طرحوارهٔ محرومیت هیجانی داشت،
نزدیکی عاطفی او را «غیرواقعی» میدانست.
- کسی که طرحوارهٔ شکست داشت،
رابطهٔ او را «زیادی خوب» و بنابراین «مشکوک» میدید.
- کسی که سبک دلبستگی اجتنابی داشت،
به او میگفت «زیادی وابسته نشو».
- کسی که سوگیری منفینگری داشت،
فقط نقاط مبهم رابطه را بزرگ میکرد.
<هیچکدام از اینها تحلیل نبود—
بازتاب ساختارهای درونیِ خودشان بود.>
✅به او گفتم:
«آدمها رابطهٔ تو را نمیبینند؛
آدمها لنزهای خودشان را روی رابطهٔ تو میاندازند.
تو داری از کسانی نظر میپرسی
که نه تاریخچهٔ هیجانی تو را میدانند،
نه دینامیک رابطهٔ شما را،
نه ظرفیت صمیمیت خودشان را میشناسند.»
✔بعد ادامه دادم:
«وقتی از دیگران دربارهٔ عمق رابطهات نظر میخواهی، در واقع رابطه را از فرآیند مشترک دو نفره، به پروژهٔ جمعیِ ذهنهای ناآگاه تبدیل میکنی.»
✅این جمله برایش تکاندهنده بود،
چون فهمید تردیدهایش از《رابطه》نمیآید—
از 《ورود ذهنهایی》 میآید که هیچکدام در رابطهٔ او حضور ندارند.
✨
🔖و حالا این را برای تویی مینویسم که این متن را میخوانی:
اگر وارد رابطهای شدی—
قبل از ازدواج، قبل از تعهد رسمی—
از هیچکس دربارهٔ عمق رابطهات نظر نپرس.
نه به این دلیل که دیگران بدخواهاند،
بلکه چون:
1⃣✦ ذهن انسانها «تحلیلگر» نیست؛ «پروژکتور» است.
آنها رابطهٔ تو را نمیبینند،بلکه تجربههای حلنشدهٔ خودشان را روی تو میاندازند.
2⃣✦ رابطهٔ دو نفره یک «سیستم بسته» است.
ورود ذهنهای بیرونی،تعادل سیستم را بههم میزند و رابطه را از مسیر طبیعی رشدش خارج میکند.
3⃣✦ تأیید گرفتن، رابطه را از «انتخاب» به «وابستگی بیرونی» تبدیل میکند.
و این دقیقاً نقطهای است که رابطهها شروع به فرسایش میکنند.
4⃣✦ هیچکس به اندازهٔ خود شما
به دادههای واقعی رابطه دسترسی ندارد،
(نه به تاریخچهٔ هیجانی،
نه به الگوهای ارتباطی،
نه به ظرفیتهای دلبستگی).
✨
[رابطهٔ سالم،
با مرزبندی روانی شروع میشود،
نه با جمعآوری نظر.]
و اگر قرار است رابطهای رشد کند،
باید در فضای امن دو نفره رشد کند—
نه زیر نور شدید قضاوتهای بیرونی.
سحر شلمانی🦋 اسفند ۱۴۰۴
✨✨
#مرزبندی_روانی
#پروژکت_هیجانی
#روابط_بین_فردی
#دینامیک_رابطه
✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
❄❄
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
❤2
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
«این ماهها، زمانِ خاموشی نبود؛ زمانِ بازآفرینی بود.
در سکوتِ آشیانهی امید و هنر، به مسیرم بازگشتم؛
به اینکه روانشناسی چگونه میتواند از مرزِ درس و نظریه عبور کند
و بدل شود به هنرِ دیدنِ انسان،
هنرِ شنیدنِ دردهای آرام،
و هنرِ ساختنِ امیدهای کوچک.
این مکث، فرصتی بود برای بازنگریِ نگاه،
برای روشنتر کردنِ مسیر،
و برای نزدیکتر شدن به تجربهٔ واقعیِ آدمها.
امشب، چراغ آشیانه را با نوری تازه روشن میکنم؛
نوری که از دلِ سکوت آمده،
اما رو به روشنایی میرود.
اگر اینجا هستید، یعنی هنوز به رشد، به زیبایی،
و به ادامه دادن باور دارید.
و من، با نگاهِ تازهای که ساختهام،
در کنار شما ادامه میدهم.»
سحر شلمانی / تابستان ۱۴۰۵🦋
✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
«این ماهها، زمانِ خاموشی نبود؛ زمانِ بازآفرینی بود.
در سکوتِ آشیانهی امید و هنر، به مسیرم بازگشتم؛
به اینکه روانشناسی چگونه میتواند از مرزِ درس و نظریه عبور کند
و بدل شود به هنرِ دیدنِ انسان،
هنرِ شنیدنِ دردهای آرام،
و هنرِ ساختنِ امیدهای کوچک.
این مکث، فرصتی بود برای بازنگریِ نگاه،
برای روشنتر کردنِ مسیر،
و برای نزدیکتر شدن به تجربهٔ واقعیِ آدمها.
امشب، چراغ آشیانه را با نوری تازه روشن میکنم؛
نوری که از دلِ سکوت آمده،
اما رو به روشنایی میرود.
اگر اینجا هستید، یعنی هنوز به رشد، به زیبایی،
و به ادامه دادن باور دارید.
و من، با نگاهِ تازهای که ساختهام،
در کنار شما ادامه میدهم.»
سحر شلمانی / تابستان ۱۴۰۵🦋
✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
«سه سال پیش، در میانهٔ جستوجوی پیوستهام برای فهمِ ژرفترِ انسان،
کسی در مسیرم پدیدار شد که جهان را نه با درس و نظریه،
بلکه با کلمه، با شعر، با نقد، با عرفان،
و با روشناییای که از بودا تا مولانا امتداد داشت، میخواند.
او از زمرهٔ صاحبانِ مشاغلِ کلیدی این سرزمین بود؛
نویسندهای که کلمه را میزیست،
شاعری که جهان را با لطافت میدید،
و منتقدی که حقیقت را بیپروا میکاوید.
از او آموختم که روانشناسی را نمیتوان در حصارِ کتابها محصور کرد؛
که فهمِ انسان در ژرفای لایههایی نهفته است
که تنها با صبر، با مکث، با شهود،
و با جسارتِ نزدیک شدن به تاریکیِ روح آشکار میشود.
او یادم داد که بر درسها تعصب نورزم،
که روانشناسی را باید زیست، نه حفظ کرد؛
که کلمه، اگر از دلِ تجربه برخیزد،
میتواند مرهم باشد، میتواند چراغ باشد،
و میتواند راهی به سوی روشنایی بگشاید.
بخش عظیمی از آنچه امروز مینویسم،
از همان روشنایی سرچشمه میگیرد؛
نوری آرام، بیادعا،
اما چنان پیوسته و ژرف
که تا زمانی که میخوانم،
تا زمانی که مینویسم،
و تا زمانی که نفس میکشم،
بر صفحاتِ من خواهد تابید.
رفیقِ خاموش و بیادعای من،
آنکه سایه را بر شهرت ترجیح داد
و همیشه میگفت: «زنده باشی تو که رازِ ستاره و ماه را میدانستی»،
•{زنده باشی تو که رازِ ستاره و ماه را میدانی.}•
آغاز را، همچون همیشه،
به آن روشناییِ خاموش تقدیم میکنم؛
روشناییای که سه سال است هر طلوع و هر فرجامی را در مسیر من معنا بخشیده
و بیهیاهو، اما پیوسته،
بر کلماتم میتابد و راه را از سایه جدا میکند.»
سحر شلمانی/ تابستان ۱۴۰۵ 🦋
✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
«سه سال پیش، در میانهٔ جستوجوی پیوستهام برای فهمِ ژرفترِ انسان،
کسی در مسیرم پدیدار شد که جهان را نه با درس و نظریه،
بلکه با کلمه، با شعر، با نقد، با عرفان،
و با روشناییای که از بودا تا مولانا امتداد داشت، میخواند.
او از زمرهٔ صاحبانِ مشاغلِ کلیدی این سرزمین بود؛
نویسندهای که کلمه را میزیست،
شاعری که جهان را با لطافت میدید،
و منتقدی که حقیقت را بیپروا میکاوید.
از او آموختم که روانشناسی را نمیتوان در حصارِ کتابها محصور کرد؛
که فهمِ انسان در ژرفای لایههایی نهفته است
که تنها با صبر، با مکث، با شهود،
و با جسارتِ نزدیک شدن به تاریکیِ روح آشکار میشود.
او یادم داد که بر درسها تعصب نورزم،
که روانشناسی را باید زیست، نه حفظ کرد؛
که کلمه، اگر از دلِ تجربه برخیزد،
میتواند مرهم باشد، میتواند چراغ باشد،
و میتواند راهی به سوی روشنایی بگشاید.
بخش عظیمی از آنچه امروز مینویسم،
از همان روشنایی سرچشمه میگیرد؛
نوری آرام، بیادعا،
اما چنان پیوسته و ژرف
که تا زمانی که میخوانم،
تا زمانی که مینویسم،
و تا زمانی که نفس میکشم،
بر صفحاتِ من خواهد تابید.
رفیقِ خاموش و بیادعای من،
آنکه سایه را بر شهرت ترجیح داد
و همیشه میگفت: «زنده باشی تو که رازِ ستاره و ماه را میدانستی»،
•{زنده باشی تو که رازِ ستاره و ماه را میدانی.}•
آغاز را، همچون همیشه،
به آن روشناییِ خاموش تقدیم میکنم؛
روشناییای که سه سال است هر طلوع و هر فرجامی را در مسیر من معنا بخشیده
و بیهیاهو، اما پیوسته،
بر کلماتم میتابد و راه را از سایه جدا میکند.»
سحر شلمانی/ تابستان ۱۴۰۵ 🦋
✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
«وقتی دو سکوت، همزمان نفس میکشند»
«گاهی در جهان، لحظههایی هست که بیهیچ قرار قبلی،
دو سکوت، همزمان نفس میکشند.
من اینسو، در میان کلمات،
داشتم از روشناییِ خاموشی مینوشتم
که سه سال است مسیرم را آرام و بیادعا روشن کرده؛
و همان دم، آنسو،
چراغی که مدتها خاموش مانده بود،
دوباره جان گرفت و روشن شد.
این همزمانیها تصادف نیستند؛
اینها نشانهاند.
نشانهٔ اینکه نور، حتی اگر در سایه باشد،
باز هم راهش را به سوی کسانی که از او آموختهاند پیدا میکند.
گاهی دو مسیر،
بیآنکه یکدیگر را صدا بزنند،
در یک لحظهٔ واحد
به یاد میآورند که هنوز زندهاند،
هنوز روشناند،
هنوز ادامه دارند.
و من، در میان این هماهنگیِ آرام،
فقط یک چیز را فهمیدم:
برخی چراغها، حتی وقتی خاموشاند،
باز هم جهان را روشن میکنند…
و من، از همان نخستین نگاهِ او آغاز شدم.»
سحر شلمانی/ تابستان ۱۴۰۵🦋
✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
«وقتی دو سکوت، همزمان نفس میکشند»
«گاهی در جهان، لحظههایی هست که بیهیچ قرار قبلی،
دو سکوت، همزمان نفس میکشند.
من اینسو، در میان کلمات،
داشتم از روشناییِ خاموشی مینوشتم
که سه سال است مسیرم را آرام و بیادعا روشن کرده؛
و همان دم، آنسو،
چراغی که مدتها خاموش مانده بود،
دوباره جان گرفت و روشن شد.
این همزمانیها تصادف نیستند؛
اینها نشانهاند.
نشانهٔ اینکه نور، حتی اگر در سایه باشد،
باز هم راهش را به سوی کسانی که از او آموختهاند پیدا میکند.
گاهی دو مسیر،
بیآنکه یکدیگر را صدا بزنند،
در یک لحظهٔ واحد
به یاد میآورند که هنوز زندهاند،
هنوز روشناند،
هنوز ادامه دارند.
و من، در میان این هماهنگیِ آرام،
فقط یک چیز را فهمیدم:
برخی چراغها، حتی وقتی خاموشاند،
باز هم جهان را روشن میکنند…
و من، از همان نخستین نگاهِ او آغاز شدم.»
سحر شلمانی/ تابستان ۱۴۰۵🦋
✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
مقدارِ "یارِ همنفس"، چون من نداند هیچکس.
ماهی که بر خشک اوفتد، قیمت بداند آب را.
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
🦢🦢 Nest of Hope & Art
مقدارِ "یارِ همنفس"، چون من نداند هیچکس.
ماهی که بر خشک اوفتد، قیمت بداند آب را.
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
🦢🦢 Nest of Hope & Art
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
NEST OF HOPE & ART( Shalmani,S )
Ghollaab(Homayoun Shajarian)
🦢🦢 Nest of Hope & Art
او میکشد قلّاب را...
🎼✨🎶
او میکشد قلّاب را...
🎼✨🎶
⏳➕🏆
✨مرکز مشاوره و روانشناسی " امین"
دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج برگزار میکند.✨
📚 معرفی کتاب خوب و کاربردی
❇️ کتاب “مرزها و رابطهها” اثر ملیسا اربن، به بررسی اهمیت تعیین مرزهای سالم در روابط انسانی میپردازد.
⬅️این اثر بر این موضوع تمرکز دارد که چگونه مرزها میتوانند به ایجاد روابط سالم و متعادل کمک کنند و از آسیبهای احتمالی جلوگیری کنند.
🌱ملیسا اربن در این کتاب به خوانندگان ابزارها و استراتژیهای لازم برای شناسایی و تعیین مرزهای شخصی را ارائه میدهد. این کتاب بهویژه برای افرادی که به دنبال بهبود روابط خود با دیگران هستند، مفید و کاربردی است.
⬅️معروف ترین جملات کتاب مرزها و رابطه ها
1⃣مرزها به ما کمک میکنند تا خودمان را بشناسیم و ارزشهای خود را حفظ کنیم.
2⃣تعیین مرزهای سالم، نشانهای از احترام به خود و دیگران است.
3⃣هرچه مرزهای ما واضحتر باشند، روابط ما سالمتر و پایدارتر خواهند بود.
4⃣شجاعت در بیان نیازها و احساسات، کلید ایجاد ارتباطات معنادار است.
💫مرکز مشاوره و روانشناسی"امین" دانشگاه ازاد اسلامی واحد کرج
🔘 راه های ارتباطی
☎️- تلفن: 02634442090 02634256353
🔗- بله: ble.ir/join/Mx55A4ny8A
🆔آیدی مدیر مرکز در ایتا: DrNMajidi@
✨✨✨
@CouncelingStdQuestionAndAnswer
✨مرکز مشاوره و روانشناسی " امین"
دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج برگزار میکند.✨
📚 معرفی کتاب خوب و کاربردی
❇️ کتاب “مرزها و رابطهها” اثر ملیسا اربن، به بررسی اهمیت تعیین مرزهای سالم در روابط انسانی میپردازد.
⬅️این اثر بر این موضوع تمرکز دارد که چگونه مرزها میتوانند به ایجاد روابط سالم و متعادل کمک کنند و از آسیبهای احتمالی جلوگیری کنند.
🌱ملیسا اربن در این کتاب به خوانندگان ابزارها و استراتژیهای لازم برای شناسایی و تعیین مرزهای شخصی را ارائه میدهد. این کتاب بهویژه برای افرادی که به دنبال بهبود روابط خود با دیگران هستند، مفید و کاربردی است.
⬅️معروف ترین جملات کتاب مرزها و رابطه ها
1⃣مرزها به ما کمک میکنند تا خودمان را بشناسیم و ارزشهای خود را حفظ کنیم.
2⃣تعیین مرزهای سالم، نشانهای از احترام به خود و دیگران است.
3⃣هرچه مرزهای ما واضحتر باشند، روابط ما سالمتر و پایدارتر خواهند بود.
4⃣شجاعت در بیان نیازها و احساسات، کلید ایجاد ارتباطات معنادار است.
💫مرکز مشاوره و روانشناسی"امین" دانشگاه ازاد اسلامی واحد کرج
🔘 راه های ارتباطی
☎️- تلفن: 02634442090 02634256353
🔗- بله: ble.ir/join/Mx55A4ny8A
🆔آیدی مدیر مرکز در ایتا: DrNMajidi@
✨✨✨
@CouncelingStdQuestionAndAnswer
⏳➕🏆
✨ یا علی گفتیم و عشق آغاز شد… ✨
"به کانال رسمی کلینیک روانشناسی و مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی استان البرز بپیوندین."
اینجا قرار است دریچهای باشد به سوی آرامش، رشد و آگاهی؛ جایی که علم و تجربه در کنار عشق و انسانیت، مسیر تازهای برای زندگی روشن میسازد.
✨در این کانال همراه شما خواهیم بود با:
▫️ مطالب علمی کوتاه و کاربردی در حوزه روانشناسی و مشاوره
▫️ کارگاههای تخصصی برای ارتقای مهارتهای فردی و اجتماعی
▫️اطلاعرسانی رویدادها و برنامههای کلینیک
▫️پویشهای فرهنگی برای تقویت روحیه جمعی و همدلی
💬 اینجا جایی است برای شنیدن، گفتن و یافتن راهی تازه به سوی آرامش.
💫مرکز مشاوره و روانشناسی"امین" دانشگاه ازاد اسلامی واحد کرج
🔘 راه های ارتباطی
☎️- تلفن: 02634442090/02634256353
🔗- لینک بله: ble.ir/join/Mx55A4ny8A
🆔آیدی مدیر مرکز در ایتا: DrNMajidi@
✨✨✨
@CouncelingStdQuestionAndAnswer
✨ یا علی گفتیم و عشق آغاز شد… ✨
"به کانال رسمی کلینیک روانشناسی و مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی استان البرز بپیوندین."
اینجا قرار است دریچهای باشد به سوی آرامش، رشد و آگاهی؛ جایی که علم و تجربه در کنار عشق و انسانیت، مسیر تازهای برای زندگی روشن میسازد.
✨در این کانال همراه شما خواهیم بود با:
▫️ مطالب علمی کوتاه و کاربردی در حوزه روانشناسی و مشاوره
▫️ کارگاههای تخصصی برای ارتقای مهارتهای فردی و اجتماعی
▫️اطلاعرسانی رویدادها و برنامههای کلینیک
▫️پویشهای فرهنگی برای تقویت روحیه جمعی و همدلی
💬 اینجا جایی است برای شنیدن، گفتن و یافتن راهی تازه به سوی آرامش.
💫مرکز مشاوره و روانشناسی"امین" دانشگاه ازاد اسلامی واحد کرج
🔘 راه های ارتباطی
☎️- تلفن: 02634442090/02634256353
🔗- لینک بله: ble.ir/join/Mx55A4ny8A
🆔آیدی مدیر مرکز در ایتا: DrNMajidi@
✨✨✨
@CouncelingStdQuestionAndAnswer
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ آغاز نوشتارهای بالینی
پس از مدتی سکوت، تصمیم گرفتهام نوشتههایم را در قالبی تازه آغاز کنم. این نوشتهها بر محور روانشناسی بالینی خواهند بود؛ با تمرکز بر تجربهٔ من در اتاق درمان و تأملاتی که در مسیر کار بالینی شکل میگیرند.
آنچه در این نوشتارها دنبال میکنم، صرفاً انتقال دانش نیست؛ بلکه بازنمایی لحظههایی است که روانِ انسان در برابر پرسشهای بنیادین قرار میگیرد: پرسش از معنا، از "امید"، از رابطه و از ریشههای رنج.
این متنها میتوانند برای هر خوانندهای کاربرد داشته باشند؛ چه کسی که به دنبال خودآگاهی است، چه کسی که میخواهد مشکلاتش را ریشهیابی کند، و چه کسی که تصمیم دارد مسیر درمانی را آغاز کند. همراهی با این نوشتهها شاید فرصتی باشد برای نزدیکتر شدن به لایههای پنهان روان، و گاهی برای یافتن نشانههایی که مسیر درمان را روشنتر میکنند.
من در این مسیر، از زبان "درمانگر" مینویسم؛ نه برای ارائهٔ پاسخهای آماده، بلکه برای گشودن دریچههایی که هر کس بتواند تجربهٔ شخصی خود را در آن بازتاب دهد.
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ آغاز نوشتارهای بالینی
پس از مدتی سکوت، تصمیم گرفتهام نوشتههایم را در قالبی تازه آغاز کنم. این نوشتهها بر محور روانشناسی بالینی خواهند بود؛ با تمرکز بر تجربهٔ من در اتاق درمان و تأملاتی که در مسیر کار بالینی شکل میگیرند.
آنچه در این نوشتارها دنبال میکنم، صرفاً انتقال دانش نیست؛ بلکه بازنمایی لحظههایی است که روانِ انسان در برابر پرسشهای بنیادین قرار میگیرد: پرسش از معنا، از "امید"، از رابطه و از ریشههای رنج.
این متنها میتوانند برای هر خوانندهای کاربرد داشته باشند؛ چه کسی که به دنبال خودآگاهی است، چه کسی که میخواهد مشکلاتش را ریشهیابی کند، و چه کسی که تصمیم دارد مسیر درمانی را آغاز کند. همراهی با این نوشتهها شاید فرصتی باشد برای نزدیکتر شدن به لایههای پنهان روان، و گاهی برای یافتن نشانههایی که مسیر درمان را روشنتر میکنند.
من در این مسیر، از زبان "درمانگر" مینویسم؛ نه برای ارائهٔ پاسخهای آماده، بلکه برای گشودن دریچههایی که هر کس بتواند تجربهٔ شخصی خود را در آن بازتاب دهد.
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘رنجی که میخواهد دیده شود
گاهی رنج، نه دشمن ماست و نه مانعی که باید از آن عبور کنیم.
گاهی فقط یک صدای قدیمیست؛ صدایی که سالها در سکوت مانده و حالا میخواهد شنیده شود.
بعضی دردها، از جنس اتفاقهای امروز نیستند.
ریشهشان در لحظههاییست که خیلی پیشتر از امروز شکل گرفتهاند؛
لحظههایی که شاید کوچک بودهاند، اما در عمق روان ما جا خوش کردهاند.
رنج، وقتی دیده میشود، آرامتر میشود.
وقتی نامش را میگذاریم، شکلش را میشناسیم، و اجازه میدهیم خودش را نشان دهد،
دیگر آنقدر ترسناک نیست.
گاهی رنج فقط میخواهد بگوید:
«من از گذشته آمدهام، اما هنوز در تو زندگی میکنم.
اگر مرا ببینی، شاید بتوانم آرام شوم.»
این نوشتهها برای همین لحظههاست؛
برای لحظههایی که چیزی درون ما میخواهد دیده شود،
اما هنوز نمیداند چطور باید خودش را نشان دهد.
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘رنجی که میخواهد دیده شود
گاهی رنج، نه دشمن ماست و نه مانعی که باید از آن عبور کنیم.
گاهی فقط یک صدای قدیمیست؛ صدایی که سالها در سکوت مانده و حالا میخواهد شنیده شود.
بعضی دردها، از جنس اتفاقهای امروز نیستند.
ریشهشان در لحظههاییست که خیلی پیشتر از امروز شکل گرفتهاند؛
لحظههایی که شاید کوچک بودهاند، اما در عمق روان ما جا خوش کردهاند.
رنج، وقتی دیده میشود، آرامتر میشود.
وقتی نامش را میگذاریم، شکلش را میشناسیم، و اجازه میدهیم خودش را نشان دهد،
دیگر آنقدر ترسناک نیست.
گاهی رنج فقط میخواهد بگوید:
«من از گذشته آمدهام، اما هنوز در تو زندگی میکنم.
اگر مرا ببینی، شاید بتوانم آرام شوم.»
این نوشتهها برای همین لحظههاست؛
برای لحظههایی که چیزی درون ما میخواهد دیده شود،
اما هنوز نمیداند چطور باید خودش را نشان دهد.
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘وقتی چیزی درون مراجع، آرامآرام به سمت من میآید
در اتاق درمان، همیشه یک لحظه هست که نمیشود از آن عبور کرد.
لحظهای که مراجع چیزی نمیگوید، اما من حس میکنم چیزی درونش دارد به سمت من حرکت میکند؛
آهسته، محتاط، مثل پرندهای که نمیداند اگر نزدیک شود، امن خواهد بود یا نه.
من در آن لحظه حرف نمیزنم.
نه برای اینکه سکوت قاعدهٔ درمان است،
بلکه چون میدانم بعضی دردها فقط در سکوت جرأت نزدیک شدن دارند.
گاهی مراجع فقط نفس میکشد.
گاهی چشمهایش را پایین میاندازد.
گاهی دستهایش را جمع میکند، انگار میخواهد چیزی را نگه دارد که سالها از دستش رها شده.
و من…
من در آن لحظه فقط حضور دارم.
نه برای قضاوت، نه برای تحلیل، نه برای اینکه بگویم «این یعنی فلان چیز».
حضور دارم تا آن بخشِ زخمیِ درون او بفهمد که اینبار اگر نزدیک شود، کسی هست که ببیندش.
درمان همیشه با کلمات شروع نمیشود.
گاهی با یک لرزش کوچک در صدا،
گاهی با یک مکث طولانی،
گاهی با یک نگاه که میگوید:
«من نمیدانم چطور باید حرف بزنم… اما میخواهم شنیده شوم.»
این نوشتهها برای همین لحظههاست؛
برای لحظههایی که مراجع هنوز حرفی ندارد،
اما روانش دارد به سمت رابطهای امن حرکت میکند.
و من، "درمانگر"، فقط راه را آرامتر میکنم.
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘وقتی چیزی درون مراجع، آرامآرام به سمت من میآید
در اتاق درمان، همیشه یک لحظه هست که نمیشود از آن عبور کرد.
لحظهای که مراجع چیزی نمیگوید، اما من حس میکنم چیزی درونش دارد به سمت من حرکت میکند؛
آهسته، محتاط، مثل پرندهای که نمیداند اگر نزدیک شود، امن خواهد بود یا نه.
من در آن لحظه حرف نمیزنم.
نه برای اینکه سکوت قاعدهٔ درمان است،
بلکه چون میدانم بعضی دردها فقط در سکوت جرأت نزدیک شدن دارند.
گاهی مراجع فقط نفس میکشد.
گاهی چشمهایش را پایین میاندازد.
گاهی دستهایش را جمع میکند، انگار میخواهد چیزی را نگه دارد که سالها از دستش رها شده.
و من…
من در آن لحظه فقط حضور دارم.
نه برای قضاوت، نه برای تحلیل، نه برای اینکه بگویم «این یعنی فلان چیز».
حضور دارم تا آن بخشِ زخمیِ درون او بفهمد که اینبار اگر نزدیک شود، کسی هست که ببیندش.
درمان همیشه با کلمات شروع نمیشود.
گاهی با یک لرزش کوچک در صدا،
گاهی با یک مکث طولانی،
گاهی با یک نگاه که میگوید:
«من نمیدانم چطور باید حرف بزنم… اما میخواهم شنیده شوم.»
این نوشتهها برای همین لحظههاست؛
برای لحظههایی که مراجع هنوز حرفی ندارد،
اما روانش دارد به سمت رابطهای امن حرکت میکند.
و من، "درمانگر"، فقط راه را آرامتر میکنم.
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
☘معرفی حرفهای "آشیانهی امید و هنر..."
آشیانهی امید و هنر فضاییست برای نوشتارهایی که از دل تجربهٔ بالینی میآیند؛
جایی که روان، نه در قالب نظریهها، بلکه در جریان زندهٔ رابطه و تجربه دیده میشود.
در اینجا از زبان منِ "درمانگر" مینویسم؛
از لحظههایی که سکوت معنا پیدا میکند،
از رنجهایی که سالها پنهان ماندهاند و اکنون فرصت دیده شدن پیدا میکنند،
و از رابطههایی که میتوانند مسیر انسان را تغییر دهند.
این کانال برای کسانیست که میخواهند روان را در سطحی عمیقتر لمس کنند؛
برای کسانی که میخواهند بفهمند چرا بعضی احساسها بازمیگردند،
چرا بعضی رابطهها هنوز درونیاند،
و چرا گاهی یک مکث کوتاه، بیش از هزار کلمه حرف میزند.
اینجا نه نصیحت است، نه شعار.
اینجا روایتِ تجربهٔ انسانیست؛
روایتی که میتواند آرام کند، روشن کند، و گاهی مسیر تازهای پیش پای خواننده بگذارد.
💫سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
⚪☘⚪
☘معرفی حرفهای "آشیانهی امید و هنر..."
آشیانهی امید و هنر فضاییست برای نوشتارهایی که از دل تجربهٔ بالینی میآیند؛
جایی که روان، نه در قالب نظریهها، بلکه در جریان زندهٔ رابطه و تجربه دیده میشود.
در اینجا از زبان منِ "درمانگر" مینویسم؛
از لحظههایی که سکوت معنا پیدا میکند،
از رنجهایی که سالها پنهان ماندهاند و اکنون فرصت دیده شدن پیدا میکنند،
و از رابطههایی که میتوانند مسیر انسان را تغییر دهند.
این کانال برای کسانیست که میخواهند روان را در سطحی عمیقتر لمس کنند؛
برای کسانی که میخواهند بفهمند چرا بعضی احساسها بازمیگردند،
چرا بعضی رابطهها هنوز درونیاند،
و چرا گاهی یک مکث کوتاه، بیش از هزار کلمه حرف میزند.
اینجا نه نصیحت است، نه شعار.
اینجا روایتِ تجربهٔ انسانیست؛
روایتی که میتواند آرام کند، روشن کند، و گاهی مسیر تازهای پیش پای خواننده بگذارد.
💫سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
⚪☘⚪
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ چرا بعضی زخمها، حتی بعد از سالها، هنوز زندهاند؟
در کار بالینی، زخمها برای من فقط «درد» نیستند؛
آنها ساختارهای ناتمام رابطهاند.
هر زخمی، یک{ رابطهٔ نیمهکاره} است که در روان ادامه پیدا کرده؛
نه به شکل خاطره،
بلکه به شکل< الگو> ...
این الگوها خاموش نمیشوند؛
فقط مسیرشان را عوض میکنند.
گاهی در انتخاب شریک،
گاهی در نحوهٔ اعتماد کردن،
گاهی در ترس از صمیمیت،
و گاهی در سکوتهایی که بیش از حد طولانیاند.
*( زخمهای رابطهای، برخلاف زخمهای جسمی،
بهجای ترمیم، بازآفرینی میشوند.)*
روان، آنچه را در گذشته ناتمام مانده،
در رابطههای امروز "دوباره" میسازد؛
نه برای تکرار رنج،
بلکه برای یافتن معنا.
🌱 این معنا همیشه روشن نیست.
گاهی در دل تاریکی پنهان است؛ 🌱
▫️در لحظهای که مراجع میگوید:
⬅️«نمیدانم چرا اینقدر از نزدیک شدن میترسم.»
یا...
⬅️«نمیدانم چرا هر وقت کسی مهربان میشود، عقب میکشم.»
این «نمیدانم»،
در رواندرمانی، یک نشانهٔ مهم است:
نشانهٔ اینکه زخم هنوز زنده است،
اما آمادهٔ دیده شدن.
وقتی زخم دیده میشود،
نه بهعنوان ضعف،
بلکه بهعنوان پیامی از گذشته،
چیزی در روان جابهجا میشود.
نه یک تغییر بزرگ،
بلکه یک حرکت کوچک درونی؛
حرکتی که از جنس ☆امید☆ است،
امیدی آرام،
که از دل رنج عبور کرده و حالا میخواهد راهی تازه بسازد.
⚪ درمان، دقیقاً همینجاست:
در لحظهای که زخم، نه برای درد کشیدن،
بلکه برای معنا پیدا کردن،
به سطح میآید. ⚪
و من، در مقام "درمانگر"،
کارم این نیست که زخم را خاموش کنم؛
کارم این است که معنای زندهٔ آن را بشنوم.
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ چرا بعضی زخمها، حتی بعد از سالها، هنوز زندهاند؟
در کار بالینی، زخمها برای من فقط «درد» نیستند؛
آنها ساختارهای ناتمام رابطهاند.
هر زخمی، یک{ رابطهٔ نیمهکاره} است که در روان ادامه پیدا کرده؛
نه به شکل خاطره،
بلکه به شکل< الگو> ...
این الگوها خاموش نمیشوند؛
فقط مسیرشان را عوض میکنند.
گاهی در انتخاب شریک،
گاهی در نحوهٔ اعتماد کردن،
گاهی در ترس از صمیمیت،
و گاهی در سکوتهایی که بیش از حد طولانیاند.
*( زخمهای رابطهای، برخلاف زخمهای جسمی،
بهجای ترمیم، بازآفرینی میشوند.)*
روان، آنچه را در گذشته ناتمام مانده،
در رابطههای امروز "دوباره" میسازد؛
نه برای تکرار رنج،
بلکه برای یافتن معنا.
🌱 این معنا همیشه روشن نیست.
گاهی در دل تاریکی پنهان است؛ 🌱
▫️در لحظهای که مراجع میگوید:
⬅️«نمیدانم چرا اینقدر از نزدیک شدن میترسم.»
یا...
⬅️«نمیدانم چرا هر وقت کسی مهربان میشود، عقب میکشم.»
این «نمیدانم»،
در رواندرمانی، یک نشانهٔ مهم است:
نشانهٔ اینکه زخم هنوز زنده است،
اما آمادهٔ دیده شدن.
وقتی زخم دیده میشود،
نه بهعنوان ضعف،
بلکه بهعنوان پیامی از گذشته،
چیزی در روان جابهجا میشود.
نه یک تغییر بزرگ،
بلکه یک حرکت کوچک درونی؛
حرکتی که از جنس ☆امید☆ است،
امیدی آرام،
که از دل رنج عبور کرده و حالا میخواهد راهی تازه بسازد.
⚪ درمان، دقیقاً همینجاست:
در لحظهای که زخم، نه برای درد کشیدن،
بلکه برای معنا پیدا کردن،
به سطح میآید. ⚪
و من، در مقام "درمانگر"،
کارم این نیست که زخم را خاموش کنم؛
کارم این است که معنای زندهٔ آن را بشنوم.
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘وقتی روان، رنج را به ساختار تبدیل میکند
در کار بالینی، آنچه مرا بیش از هر چیز متوقف میکند
لحظهایست که میبینم رنجِ مراجع،
دیگر «احساس» نیست؛
به ساختار تبدیل شده.
رنجی که ساختاری میشود،
دیگر فقط درد نمیدهد؛
جهت میدهد.
انتخاب میسازد.
رابطه را شکل میدهد.
و حتی معنای زندگی را تعیین میکند.
این نوع رنج معمولاً از دل یک تجربهی
رابطهای اولیه میآید؛
تجربهای که نهتنها زخمی گذاشته،
بلکه نحوهٔ سازماندهی روان را تغییر داده.
⚪در این سطح، رنج کارکرد دارد:
▫️گاهی نقش محافظ،
▫️گاهی نقش تنظیمکننده،
▫️گاهی نقش معنابخش.
به همین دلیل است که بعضی افراد،
سالها بعد از پایان یک رابطهٔ آسیبزا،
هنوز همان الگو را بازتولید میکنند؛
نه از روی ناآگاهی،
بلکه چون روانشان یاد گرفته
«با این شکل از رنج، پایدارتر میماند.»
🌱درمان، در این سطح،
دیگر فقط شنیدن درد نیست؛ ...
✔دیدن سازوکارهای پنهانیست که روان برای بقا ساخته:
⬅️ دفاعهایی که زمانی ضروری بودهاند،
اما امروز مانع رشد شدهاند.
⬅️ معناهایی که زمانی آرامبخش بودهاند،
اما امروز فرد را در چرخهٔ تکرار نگه میدارند.
⬅️ و رابطههایی که زمانی تنها امکان موجود بودهاند،
اما امروز الگوی محدودکنندهٔ صمیمیت شدهاند.
🌱من، در مقام "درمانگر"،
وقتی این ساختار را میبینم،
میدانم که رنجِ فرد،
نه یک اتفاق،
بلکه یک سازمان روانیست.
🌱و کارِ درمان،
نه حذف رنج،
بلکه بازسازی سازمان روان است؛
بهگونهای که فرد بتواند
بدون تکیه بر الگوهای قدیمی،
رابطهٔ تازهای با جهان و با خودش بسازد.
🌱این لحظه،
لحظهٔ واقعی درمان است؛
جایی که رنج،
نه دشمن،
بلکه دروازهٔ فهم ساختار روان میشود.
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘وقتی روان، رنج را به ساختار تبدیل میکند
در کار بالینی، آنچه مرا بیش از هر چیز متوقف میکند
لحظهایست که میبینم رنجِ مراجع،
دیگر «احساس» نیست؛
به ساختار تبدیل شده.
رنجی که ساختاری میشود،
دیگر فقط درد نمیدهد؛
جهت میدهد.
انتخاب میسازد.
رابطه را شکل میدهد.
و حتی معنای زندگی را تعیین میکند.
این نوع رنج معمولاً از دل یک تجربهی
رابطهای اولیه میآید؛
تجربهای که نهتنها زخمی گذاشته،
بلکه نحوهٔ سازماندهی روان را تغییر داده.
⚪در این سطح، رنج کارکرد دارد:
▫️گاهی نقش محافظ،
▫️گاهی نقش تنظیمکننده،
▫️گاهی نقش معنابخش.
به همین دلیل است که بعضی افراد،
سالها بعد از پایان یک رابطهٔ آسیبزا،
هنوز همان الگو را بازتولید میکنند؛
نه از روی ناآگاهی،
بلکه چون روانشان یاد گرفته
«با این شکل از رنج، پایدارتر میماند.»
🌱درمان، در این سطح،
دیگر فقط شنیدن درد نیست؛ ...
✔دیدن سازوکارهای پنهانیست که روان برای بقا ساخته:
⬅️ دفاعهایی که زمانی ضروری بودهاند،
اما امروز مانع رشد شدهاند.
⬅️ معناهایی که زمانی آرامبخش بودهاند،
اما امروز فرد را در چرخهٔ تکرار نگه میدارند.
⬅️ و رابطههایی که زمانی تنها امکان موجود بودهاند،
اما امروز الگوی محدودکنندهٔ صمیمیت شدهاند.
🌱من، در مقام "درمانگر"،
وقتی این ساختار را میبینم،
میدانم که رنجِ فرد،
نه یک اتفاق،
بلکه یک سازمان روانیست.
🌱و کارِ درمان،
نه حذف رنج،
بلکه بازسازی سازمان روان است؛
بهگونهای که فرد بتواند
بدون تکیه بر الگوهای قدیمی،
رابطهٔ تازهای با جهان و با خودش بسازد.
🌱این لحظه،
لحظهٔ واقعی درمان است؛
جایی که رنج،
نه دشمن،
بلکه دروازهٔ فهم ساختار روان میشود.
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
در دل هر رنج، هستهای از معنا پنهان است؛
و در هر معنا، "جوانهای از امید".
این آشیانه، جاییست برای لحظههایی که روان
میخواهد آرامتر شود،
عمیقتر دیده شود،
و زیباتر ادامه پیدا کند.
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
در دل هر رنج، هستهای از معنا پنهان است؛
و در هر معنا، "جوانهای از امید".
این آشیانه، جاییست برای لحظههایی که روان
میخواهد آرامتر شود،
عمیقتر دیده شود،
و زیباتر ادامه پیدا کند.
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ روان، وقتی جرأت میکند شادی را تجربه کند
در اتاق درمان، همیشه لحظهای هست که منِ درمانگر
میبینم روانِ مراجع یک تغییر کوچک کرده؛
نه در رنج،
بلکه در ظرفیتِ شادی.
✨شادی؟
بله.
•{شادی هم مثل رنج، یک «ظرفیت روانی» میخواهد.}•
خیلیها فکر میکنند شادی یک احساس ساده است،
اما در روانپویشی، شادی یعنی تواناییِ تحملِ زیباییِ رابطه
بدون فرار،
بدون دفاع،
بدون ترس از صمیمیت.
🔸️تا حالا فکر کردی...
🌱چرا بعضی آدمها
وقتی حالشان خوب میشود،
ناخودآگاه یک چیز را خراب میکنند؟
🌱 یا چرا شادیِ واقعی گاهی «سنگین» میشود؟
⬅️ چون شادی، برخلاف تصور،
نیازمند ظرفیتِ دریافت است...
⚪ وقتی روان رشد میکند،
اولین نشانهاش این نیست که رنج کم میشود؛
این است که فرد میتواند
یک لحظهٔ خوب را بدون اضطراب نگه دارد.
میتواند از یک رابطهٔ امن لذت ببرد
بدون اینکه منتظر سقوط باشد.
میتواند زیبایی را تجربه کند
بدون اینکه احساس گناه کند.⚪
این همان نقطهایست که منِ "درمانگر"
میفهمم روان از «بقا» وارد «زیستن» شده.
اینجا معنا ساخته میشود،
اینجا امید فعال میشود،
اینجا زندگی دوباره جریان پیدا میکند.
✅ و حالا یک سؤال مهم برای تو،
برای هر خوانندهای که این متن را میخواند:
❓آخرین باری که اجازه دادی یک لحظهٔ خوب،
بدون ترس،
بدون دفاع،
در روانت بماند،
کِی بود❔❔❔
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ روان، وقتی جرأت میکند شادی را تجربه کند
در اتاق درمان، همیشه لحظهای هست که منِ درمانگر
میبینم روانِ مراجع یک تغییر کوچک کرده؛
نه در رنج،
بلکه در ظرفیتِ شادی.
✨شادی؟
بله.
•{شادی هم مثل رنج، یک «ظرفیت روانی» میخواهد.}•
خیلیها فکر میکنند شادی یک احساس ساده است،
اما در روانپویشی، شادی یعنی تواناییِ تحملِ زیباییِ رابطه
بدون فرار،
بدون دفاع،
بدون ترس از صمیمیت.
🔸️تا حالا فکر کردی...
🌱چرا بعضی آدمها
وقتی حالشان خوب میشود،
ناخودآگاه یک چیز را خراب میکنند؟
🌱 یا چرا شادیِ واقعی گاهی «سنگین» میشود؟
⬅️ چون شادی، برخلاف تصور،
نیازمند ظرفیتِ دریافت است...
⚪ وقتی روان رشد میکند،
اولین نشانهاش این نیست که رنج کم میشود؛
این است که فرد میتواند
یک لحظهٔ خوب را بدون اضطراب نگه دارد.
میتواند از یک رابطهٔ امن لذت ببرد
بدون اینکه منتظر سقوط باشد.
میتواند زیبایی را تجربه کند
بدون اینکه احساس گناه کند.⚪
این همان نقطهایست که منِ "درمانگر"
میفهمم روان از «بقا» وارد «زیستن» شده.
اینجا معنا ساخته میشود،
اینجا امید فعال میشود،
اینجا زندگی دوباره جریان پیدا میکند.
✅ و حالا یک سؤال مهم برای تو،
برای هر خوانندهای که این متن را میخواند:
❓آخرین باری که اجازه دادی یک لحظهٔ خوب،
بدون ترس،
بدون دفاع،
در روانت بماند،
کِی بود❔❔❔
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢NEST OF HOPE AND ART
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ آسیبشناسی پارتنرهای آنتیسوشال در رابطهٔ عاطفی
(تحلیل بالینی – روانپویشی)
▫️در کار بالینی، رابطه با فردی که ویژگیهای آنتیسوشال دارد، همیشه با یک تناقض شروع میشود:
در سطح بیرونی، او ممکن است جذاب، جسور، بیپروا و حتی کاریزماتیک باشد؛
اما در سطح درونی، ساختار روانیاش بر پایهٔ بیاعتمادی، تکانشگری، و ناتوانی در تجربهٔ صمیمیت پایدار بنا شده است.
این تناقض، همان نقطهای است که رابطه را پیچیده و آسیبزا میکند.
⬅️ درمانگر وقتی با چنین رابطهای مواجه میشود، خیلی زود میبیند که فرد آنتیسوشال، رابطه را نه بهعنوان «محل اتصال عاطفی»، بلکه بهعنوان محل کنترل، بهرهبرداری یا فرار از خلأ درونی تجربه میکند.
او معمولاً ظرفیت همدلی پایدار ندارد؛ یعنی میتواند لحظهای مهربان باشد، اما نمیتواند این مهربانی را در یک رابطهٔ واقعی نگه دارد.
در سطح روانپویشی، این افراد دفاعهایی دارند که اجازه نمیدهد دیگری به درونشان نزدیک شود:
( انکار، فرافکنی، سرزنش، و گاهی بیاعتنایی سردی که بیشتر شبیه «تنبیه رابطهای» است تا فاصلهٔ سالم. )
اما آنچه رابطه را آسیبزا میکند، فقط رفتار فرد آنتیسوشال نیست؛
•{ بلکه پویاییِ دوطرفهٔ رابطه است.
پارتنرِ او معمولاً فردی است که در تاریخچهٔ روانیاش، تجربهٔ رهاشدگی، کمبود توجه، یا نیاز شدید به تأیید وجود داشته. }•
این فرد، در سطح ناخودآگاه، جذب کسی میشود که «قوی»، «مستقل»، «بینیاز» یا «محافظ» بهنظر میرسد.
در واقع، جذب همان چیزی میشود که خودش همیشه از آن محروم بوده.
🌱این همان چرخهٔ معروف «مکمل بودن آسیبشناختی» است:
جایی که زخمهای دو نفر، یکدیگر را پیدا میکنند.🌱
✔درمانگر در این رابطه میبیند که پارتنرِ فرد آنتیسوشال، بهجای دیدن واقعیت، رفتارهای کنترلگرانهٔ او را بهعنوان «توجه» یا «عشقِ شدید» تفسیر میکند.
این تفسیر، رابطه را به چرخهای از تقویت متناوب میبرد:
دورههایی از محبتِ شدید،
و دورههایی از سردی، بیاعتنایی یا حتی خشونت.
🔸️"این چرخه، همان چیزی است که خروج از رابطه را سخت میکند؛
چون روان، بهجای ثبات، به «نوسان» وابسته میشود."🔸️
در سطح آسیبشناسی، رابطه با فرد آنتیسوشال پیامدهای مشخصی دارد:
⬅️ کاهش عزتنفس، اضطراب، افسردگی، وابستگی عاطفی، بیاعتمادی مزمن، و گاهی خشونت بینفردی.
اما مهمتر از همه، این رابطه باعث میشود فرد، معنای رابطه را با الگوی آسیب اشتباه بگیرد.
یعنی فکر کند عشق یعنی تحمل،
صمیمیت یعنی درد،
و توجه یعنی کنترل.
▫️درمانگر در این مرحله باید کاری بسیار ظریف انجام دهد:
نه قضاوت،
نه نصیحت،
بلکه کمک به فرد برای دیدن «ساختار رابطه»، نه فقط «احساس رابطه».
وقتی فرد میبیند که رنجَش، نه یک اتفاق، بلکه یک الگوی روانی است،
آنجاست که امکان تغییر واقعی بهوجود میآید.
❓و حالا، همان سؤال مهمی که ذهن خواننده را درگیر میکند:
اگر رابطهای تو را بیشتر در حالت دفاع نگه میدارد تا در حالت صمیمیت،
آیا این رابطه واقعاً عشق است…
یا بازآفرینیِ زخمی که سالهاست درمان نشده؟؟؟
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ آسیبشناسی پارتنرهای آنتیسوشال در رابطهٔ عاطفی
(تحلیل بالینی – روانپویشی)
▫️در کار بالینی، رابطه با فردی که ویژگیهای آنتیسوشال دارد، همیشه با یک تناقض شروع میشود:
در سطح بیرونی، او ممکن است جذاب، جسور، بیپروا و حتی کاریزماتیک باشد؛
اما در سطح درونی، ساختار روانیاش بر پایهٔ بیاعتمادی، تکانشگری، و ناتوانی در تجربهٔ صمیمیت پایدار بنا شده است.
این تناقض، همان نقطهای است که رابطه را پیچیده و آسیبزا میکند.
⬅️ درمانگر وقتی با چنین رابطهای مواجه میشود، خیلی زود میبیند که فرد آنتیسوشال، رابطه را نه بهعنوان «محل اتصال عاطفی»، بلکه بهعنوان محل کنترل، بهرهبرداری یا فرار از خلأ درونی تجربه میکند.
او معمولاً ظرفیت همدلی پایدار ندارد؛ یعنی میتواند لحظهای مهربان باشد، اما نمیتواند این مهربانی را در یک رابطهٔ واقعی نگه دارد.
در سطح روانپویشی، این افراد دفاعهایی دارند که اجازه نمیدهد دیگری به درونشان نزدیک شود:
( انکار، فرافکنی، سرزنش، و گاهی بیاعتنایی سردی که بیشتر شبیه «تنبیه رابطهای» است تا فاصلهٔ سالم. )
اما آنچه رابطه را آسیبزا میکند، فقط رفتار فرد آنتیسوشال نیست؛
•{ بلکه پویاییِ دوطرفهٔ رابطه است.
پارتنرِ او معمولاً فردی است که در تاریخچهٔ روانیاش، تجربهٔ رهاشدگی، کمبود توجه، یا نیاز شدید به تأیید وجود داشته. }•
این فرد، در سطح ناخودآگاه، جذب کسی میشود که «قوی»، «مستقل»، «بینیاز» یا «محافظ» بهنظر میرسد.
در واقع، جذب همان چیزی میشود که خودش همیشه از آن محروم بوده.
🌱این همان چرخهٔ معروف «مکمل بودن آسیبشناختی» است:
جایی که زخمهای دو نفر، یکدیگر را پیدا میکنند.🌱
✔درمانگر در این رابطه میبیند که پارتنرِ فرد آنتیسوشال، بهجای دیدن واقعیت، رفتارهای کنترلگرانهٔ او را بهعنوان «توجه» یا «عشقِ شدید» تفسیر میکند.
این تفسیر، رابطه را به چرخهای از تقویت متناوب میبرد:
دورههایی از محبتِ شدید،
و دورههایی از سردی، بیاعتنایی یا حتی خشونت.
🔸️"این چرخه، همان چیزی است که خروج از رابطه را سخت میکند؛
چون روان، بهجای ثبات، به «نوسان» وابسته میشود."🔸️
در سطح آسیبشناسی، رابطه با فرد آنتیسوشال پیامدهای مشخصی دارد:
⬅️ کاهش عزتنفس، اضطراب، افسردگی، وابستگی عاطفی، بیاعتمادی مزمن، و گاهی خشونت بینفردی.
اما مهمتر از همه، این رابطه باعث میشود فرد، معنای رابطه را با الگوی آسیب اشتباه بگیرد.
یعنی فکر کند عشق یعنی تحمل،
صمیمیت یعنی درد،
و توجه یعنی کنترل.
▫️درمانگر در این مرحله باید کاری بسیار ظریف انجام دهد:
نه قضاوت،
نه نصیحت،
بلکه کمک به فرد برای دیدن «ساختار رابطه»، نه فقط «احساس رابطه».
وقتی فرد میبیند که رنجَش، نه یک اتفاق، بلکه یک الگوی روانی است،
آنجاست که امکان تغییر واقعی بهوجود میآید.
❓و حالا، همان سؤال مهمی که ذهن خواننده را درگیر میکند:
اگر رابطهای تو را بیشتر در حالت دفاع نگه میدارد تا در حالت صمیمیت،
آیا این رابطه واقعاً عشق است…
یا بازآفرینیِ زخمی که سالهاست درمان نشده؟؟؟
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢 NEST OF HOPE AND ART
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ پیوند تروما در رابطهٔ عاطفی
(تحلیل بالینی – روانپویشی)
▫️در رواندرمانی، «پیوند تروما» یکی از پیچیدهترین سازوکارهاییست که درمانگر با آن مواجه میشود؛
رابطهای که نه با عشق،
بلکه با نوسانِ درد و آرامش دوام پیدا میکند.
این رابطه، در ظاهر شبیه وابستگی عاطفی است،
اما در عمق، چیزی بسیار متفاوت و آسیبزا جریان دارد.
⬅️ پیوند تروما زمانی شکل میگیرد که فرد، همزمان دو تجربهٔ متناقض را از پارتنر دریافت کند:
• درد
• و بعد یک لحظهٔ کوتاهِ محبت
این نوسان، سیستم عصبی را در وضعیتی قرار میدهد که نمیتواند رابطه را رها کند؛
چون هر بار که آسیب به اوج میرسد،
یک لحظهٔ آرامش،
بهعنوان «نجات» تجربه میشود.
🔸️روان، این لحظهٔ کوتاه را بیش از حد بزرگ میکند، و درد را کوچکتر از آنچه هست میبیند.
این دقیقاً همان نقطهایست که رابطه،
از اتصال سالم به وابستگی بیمارگون تبدیل میشود.
▫️در سطح روانپویشی، پیوند تروما معمولاً با دفاعهایی همراه است که فرد را در رابطه نگه میدارند:
( انکار آسیب، توجیه رفتارهای مخرب، سرزنش خود، امید غیرواقعبینانه به تغییر )
این دفاعها، نه از روی ضعف،
بلکه از روی تلاش روان برای حفظ آشنایی ساخته میشوند؛
چون برای روان، آشنایی—حتی اگر دردناک باشد—
امنتر از ناشناختههاست.
⬅️ پیوند تروما اغلب در رابطه با افراد آنتیسوشال، خودشیفته، یا پارتنرهای با ظرفیت صمیمیت پایین دیده میشود.
این افراد رابطه را با چرخههای:
>• جذب – سردی
>• توجه – بیاعتنایی
>• محبت – تنبیه
اداره میکنند؛
و همین چرخه، دقیقاً همان چیزی است که پیوند تروما را میسازد.
▫️اما این پدیده فقط یک نوسان ساده نیست؛
در عمق، مجموعهای از علائم بالینی را فعال میکند:
🔹بیقراری
🔹اضطراب
🔹وابستگی شدید
🔹احساس گناه
🔹ترس از رهاشدگی
🔹وفاداری بیمارگون
🔹 سردرگمی هیجانی
🔹 کاهش عزتنفس
🔹تضعیف قضاوت
🔹ناتوانی در خروج از رابطه
اینها همان نشانههایی هستند که درمانگر در اتاق درمان، خیلی زود متوجهشان میشود.
🌱ریشهٔ عمیقتر این پدیده، در تاریخچهٔ رابطهای فرد قرار دارد.
اگر کسی در کودکی تجربهٔ محبتِ ناپایدار داشته باشد؛
(گاهی دیده شده، گاهی نادیده گرفته شده)؛
روانش یاد میگیرد که عشق یعنی همین نوسان.
و وقتی در بزرگسالی وارد رابطهای مشابه میشود،این الگو برایش آشناست،نه خطرناک.
✔درمانگر در این مرحله باید کمک کند فرد بفهمد
آنچه به آن چسبیده،
عشق نیست؛
بلکه آشنایی با درد است.
و این آشنایی، همان چیزی است که رابطه را نگه میدارد،
نه کیفیت رابطه.
🔸️پیوند تروما با منطق شکسته نمیشود؛
با نصیحت، هشدار، یا قضاوت هم از بین نمیرود.
فقط زمانی شروع به فروپاشی میکند
که فرد بتواند نوسان را بهعنوان یک الگوی آسیبشناختی ببیند،
نه بهعنوان نشانهٔ عشق.
❓ و حالا یک سؤال برای تو، برای هر خوانندهای که این متن را میخواند:
اگر رابطهای همزمان تو را زخمی میکند و آرام میکند،
آیا واقعاً به خودِ رابطه وابستهای…
یا به نوسانی که سالهاست روانت آن را با عشق اشتباه گرفته؟
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗 https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ پیوند تروما در رابطهٔ عاطفی
(تحلیل بالینی – روانپویشی)
▫️در رواندرمانی، «پیوند تروما» یکی از پیچیدهترین سازوکارهاییست که درمانگر با آن مواجه میشود؛
رابطهای که نه با عشق،
بلکه با نوسانِ درد و آرامش دوام پیدا میکند.
این رابطه، در ظاهر شبیه وابستگی عاطفی است،
اما در عمق، چیزی بسیار متفاوت و آسیبزا جریان دارد.
⬅️ پیوند تروما زمانی شکل میگیرد که فرد، همزمان دو تجربهٔ متناقض را از پارتنر دریافت کند:
• درد
• و بعد یک لحظهٔ کوتاهِ محبت
این نوسان، سیستم عصبی را در وضعیتی قرار میدهد که نمیتواند رابطه را رها کند؛
چون هر بار که آسیب به اوج میرسد،
یک لحظهٔ آرامش،
بهعنوان «نجات» تجربه میشود.
🔸️روان، این لحظهٔ کوتاه را بیش از حد بزرگ میکند، و درد را کوچکتر از آنچه هست میبیند.
این دقیقاً همان نقطهایست که رابطه،
از اتصال سالم به وابستگی بیمارگون تبدیل میشود.
▫️در سطح روانپویشی، پیوند تروما معمولاً با دفاعهایی همراه است که فرد را در رابطه نگه میدارند:
( انکار آسیب، توجیه رفتارهای مخرب، سرزنش خود، امید غیرواقعبینانه به تغییر )
این دفاعها، نه از روی ضعف،
بلکه از روی تلاش روان برای حفظ آشنایی ساخته میشوند؛
چون برای روان، آشنایی—حتی اگر دردناک باشد—
امنتر از ناشناختههاست.
⬅️ پیوند تروما اغلب در رابطه با افراد آنتیسوشال، خودشیفته، یا پارتنرهای با ظرفیت صمیمیت پایین دیده میشود.
این افراد رابطه را با چرخههای:
>• جذب – سردی
>• توجه – بیاعتنایی
>• محبت – تنبیه
اداره میکنند؛
و همین چرخه، دقیقاً همان چیزی است که پیوند تروما را میسازد.
▫️اما این پدیده فقط یک نوسان ساده نیست؛
در عمق، مجموعهای از علائم بالینی را فعال میکند:
🔹بیقراری
🔹اضطراب
🔹وابستگی شدید
🔹احساس گناه
🔹ترس از رهاشدگی
🔹وفاداری بیمارگون
🔹 سردرگمی هیجانی
🔹 کاهش عزتنفس
🔹تضعیف قضاوت
🔹ناتوانی در خروج از رابطه
اینها همان نشانههایی هستند که درمانگر در اتاق درمان، خیلی زود متوجهشان میشود.
🌱ریشهٔ عمیقتر این پدیده، در تاریخچهٔ رابطهای فرد قرار دارد.
اگر کسی در کودکی تجربهٔ محبتِ ناپایدار داشته باشد؛
(گاهی دیده شده، گاهی نادیده گرفته شده)؛
روانش یاد میگیرد که عشق یعنی همین نوسان.
و وقتی در بزرگسالی وارد رابطهای مشابه میشود،این الگو برایش آشناست،نه خطرناک.
✔درمانگر در این مرحله باید کمک کند فرد بفهمد
آنچه به آن چسبیده،
عشق نیست؛
بلکه آشنایی با درد است.
و این آشنایی، همان چیزی است که رابطه را نگه میدارد،
نه کیفیت رابطه.
🔸️پیوند تروما با منطق شکسته نمیشود؛
با نصیحت، هشدار، یا قضاوت هم از بین نمیرود.
فقط زمانی شروع به فروپاشی میکند
که فرد بتواند نوسان را بهعنوان یک الگوی آسیبشناختی ببیند،
نه بهعنوان نشانهٔ عشق.
❓ و حالا یک سؤال برای تو، برای هر خوانندهای که این متن را میخواند:
اگر رابطهای همزمان تو را زخمی میکند و آرام میکند،
آیا واقعاً به خودِ رابطه وابستهای…
یا به نوسانی که سالهاست روانت آن را با عشق اشتباه گرفته؟
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🔗 https://t.me/NestofHopeandArt
🌻
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
Forwarded from " آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶 (🦋)
🦢🦢 NEST OF HOPE AND ART
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ انحرافات جنسی و فتیشها در روانپویشی
(تحلیل بالینی – آسیبشناسی روانی)
▫️در روانپویشی، رفتار جنسی فقط یک عمل فیزیولوژیک نیست؛
بلکه یکی از پیچیدهترین مسیرهای بیانِ ناخودآگاه است.
جایی که میل، ترس، شرم، قدرت، آسیب، و تاریخچهٔ رابطهای فرد
همگی در یک نقطه به هم میرسند.
به همین دلیل است که انحرافات جنسی و فتیشها،
نه صرفاً « رفتارهای عجیب»،
بلکه نشانههایی از ساختار روانی هستند.
⬅️درمانگر وقتی با یک فتیش یا رفتار جنسی غیرمعمول روبهرو میشود،
به این سؤال فکر میکند:
« این میل، کدام بخشِ زخمی یا نادیدهگرفتهٔ روان را نمایندگی میکند؟»
زیرا بسیاری از انحرافات جنسی،
در عمق، تلاش روان برای تنظیم اضطراب هستند؛
نه برای تجربهٔ صمیمیت.
▫️"فتیش"ها معمولاً زمانی شکل میگیرند که روان،
برای مدیریت ترس از نزدیکی،
به یک «شیء»، «وضعیت»، یا «نشانه» چسبیده میشود.
این چسبندگی، رابطهٔ جنسی را از رابطهٔ انسانی جدا میکند
و آن را به یک الگوی تکراری تبدیل میکند
که هدفش نه لذت،
بلکه فرار از اضطراب است.
⬅️ در بسیاری از موارد، انحرافات جنسی با دفاعهای ناپخته همراهاند:
• انکار
• فرافکنی
• عقلانیسازی
• دوپارهسازی
این دفاعها، میل جنسی را از صمیمیت واقعی جدا میکنند
و آن را به یک «سکانس هیجانی» تبدیل میکنند
که بیشتر از عشق،
از ترس ساخته شده است.
▫️در سطح آسیبشناسی، رفتارهای جنسیِ انحرافی، میتوانند با مجموعهای از علائم بالینی همراه باشند:
▪︎ بیقراری
▪︎ اضطراب
▪︎ وابستگی به محرکهای خاص
▪︎ اضطراب هنگام نزدیکی واقعی
▪︎ شرم مزمن
▪︎ دوپارهسازی پارتنر (مقدس / بیارزش)
▪︎ استفاده از سکس برای کنترل یا قدرت
▪︎ تکرار الگوهای آسیبزا
▪︎ ناتوانی در تنظیم هیجان بدون محرک جنسی
▪︎ سردرگمی هویت جنسی
▪︎ احساس گناه پس از رفتار جنسی
🌱درمانگر در این مرحله میبیند که رفتار جنسی،
نه یک انتخاب آزاد،
بلکه یک سازوکار دفاعی است.
روان، بهجای مواجهه با ترسهای عمیق،
به یک الگوی جنسی چسبیده
تا اضطراب را مدیریت کند.
✔درمان در این حوزه،
نه با سرکوب میل،
بلکه با فهم ریشهٔ آن آغاز میشود:
این میل،
کدام بخش از تاریخچهٔ رابطهای فرد را بازنمایی میکند؟
کدام زخم را پنهان میکند؟
کدام ترس را آرام میکند؟
و چرا صمیمیت واقعی،
برای روان «تهدیدکننده» شده است؟
🔸️وقتی فرد میبیند که رفتار جنسیاش
نه یک «هویت»،
بلکه یک «دفاع» است،
آنجاست که امکان تغییر واقعی بهوجود میآید.
❓ و حالا یک سؤال برای تو، برای هر خوانندهای که این متن را میخواند:
اگر میل جنسیات فقط در حضور یک محرک خاص فعال میشود،
آیا این میل واقعاً از جنس صمیمیت است…
یا از جنس دفاعی که سالهاست روانت برای بقا ساخته؟
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🌻
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
Author: Sahar Shalmani
Clinical Psychology Student | Psychodynamic Researcher
☘ انحرافات جنسی و فتیشها در روانپویشی
(تحلیل بالینی – آسیبشناسی روانی)
▫️در روانپویشی، رفتار جنسی فقط یک عمل فیزیولوژیک نیست؛
بلکه یکی از پیچیدهترین مسیرهای بیانِ ناخودآگاه است.
جایی که میل، ترس، شرم، قدرت، آسیب، و تاریخچهٔ رابطهای فرد
همگی در یک نقطه به هم میرسند.
به همین دلیل است که انحرافات جنسی و فتیشها،
نه صرفاً « رفتارهای عجیب»،
بلکه نشانههایی از ساختار روانی هستند.
⬅️درمانگر وقتی با یک فتیش یا رفتار جنسی غیرمعمول روبهرو میشود،
به این سؤال فکر میکند:
« این میل، کدام بخشِ زخمی یا نادیدهگرفتهٔ روان را نمایندگی میکند؟»
زیرا بسیاری از انحرافات جنسی،
در عمق، تلاش روان برای تنظیم اضطراب هستند؛
نه برای تجربهٔ صمیمیت.
▫️"فتیش"ها معمولاً زمانی شکل میگیرند که روان،
برای مدیریت ترس از نزدیکی،
به یک «شیء»، «وضعیت»، یا «نشانه» چسبیده میشود.
این چسبندگی، رابطهٔ جنسی را از رابطهٔ انسانی جدا میکند
و آن را به یک الگوی تکراری تبدیل میکند
که هدفش نه لذت،
بلکه فرار از اضطراب است.
⬅️ در بسیاری از موارد، انحرافات جنسی با دفاعهای ناپخته همراهاند:
• انکار
• فرافکنی
• عقلانیسازی
• دوپارهسازی
این دفاعها، میل جنسی را از صمیمیت واقعی جدا میکنند
و آن را به یک «سکانس هیجانی» تبدیل میکنند
که بیشتر از عشق،
از ترس ساخته شده است.
▫️در سطح آسیبشناسی، رفتارهای جنسیِ انحرافی، میتوانند با مجموعهای از علائم بالینی همراه باشند:
▪︎ بیقراری
▪︎ اضطراب
▪︎ وابستگی به محرکهای خاص
▪︎ اضطراب هنگام نزدیکی واقعی
▪︎ شرم مزمن
▪︎ دوپارهسازی پارتنر (مقدس / بیارزش)
▪︎ استفاده از سکس برای کنترل یا قدرت
▪︎ تکرار الگوهای آسیبزا
▪︎ ناتوانی در تنظیم هیجان بدون محرک جنسی
▪︎ سردرگمی هویت جنسی
▪︎ احساس گناه پس از رفتار جنسی
🌱درمانگر در این مرحله میبیند که رفتار جنسی،
نه یک انتخاب آزاد،
بلکه یک سازوکار دفاعی است.
روان، بهجای مواجهه با ترسهای عمیق،
به یک الگوی جنسی چسبیده
تا اضطراب را مدیریت کند.
✔درمان در این حوزه،
نه با سرکوب میل،
بلکه با فهم ریشهٔ آن آغاز میشود:
این میل،
کدام بخش از تاریخچهٔ رابطهای فرد را بازنمایی میکند؟
کدام زخم را پنهان میکند؟
کدام ترس را آرام میکند؟
و چرا صمیمیت واقعی،
برای روان «تهدیدکننده» شده است؟
🔸️وقتی فرد میبیند که رفتار جنسیاش
نه یک «هویت»،
بلکه یک «دفاع» است،
آنجاست که امکان تغییر واقعی بهوجود میآید.
❓ و حالا یک سؤال برای تو، برای هر خوانندهای که این متن را میخواند:
اگر میل جنسیات فقط در حضور یک محرک خاص فعال میشود،
آیا این میل واقعاً از جنس صمیمیت است…
یا از جنس دفاعی که سالهاست روانت برای بقا ساخته؟
✨✨✨
سحر شلمانی – دانشجوی روانشناسی بالینی، پژوهشگر روانپویشی
✨✨✨
🌻
🔗https://t.me/NestofHopeandArt
Telegram
" آشیانه ی امید و هنر ... " 🦢🎶
*"ترکیبی از هنر، امید و روانشناسی برای الهام و آرامش. به ما بپیوندید و زیباییهای درونی خود را کشف کنید."*
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
سحر شلمانی
🦢 🦢 https://t.me/+UZ2JL_v_k99hODQ0
در صورت تمایل ، لینک کانال را با دوستان خود و علاقمندان به هنر و روانشناسی به اشتراک بگذارید...
❤1