من زندگی‌ام را بیش از آنکه در واقعیت بگذرانم، در میان صفحات مجازی یا میان افکار و تخیلات خودم گذرانده‌ام. من بطور مداوم خودم را در میان موسیقی‌ها، فیلم‌ها و تصاویر گم کرده‌ام و از چیزهایی عذاب کشیده‌ام که حتی واقعی نبوده‌اند. کسانی که شبیه من شخصیتی رویاپرداز یا اصطلاحا Dreamer دارند، بایستی سعی کنند که تعادل را در زندگی‌‌شان حفظ کنند، وگرنه ممکن است واقعیت سیلیِ سختی به آنها بزند چرا که همیشه بین انتظارات خیالی آنها و امور عینی و واقعی، شکاف بزرگی وجود دارد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

وقتی مشاهده‌گری حالت‌های ذهن شخصی دیگر را با بیشترین توانِ تفکیک رمزگشایی می‌کند، آن را از چشم‌انداز خود و با تفاوت‌های ظریف و جزئی خودش انجام می‌دهد. به عبارتِ دیگر، ذهنِ بشرِ دارای سپهرِ رسوخ‌ناپذیری از حریم خصوصی‌ست. شاید زمانی در آینده، این حریم خیلی کوچک شود، اما نمی‌توان به کلی آن را حذف کرد. اگر کسی کاملا به محتوای ذهنیِ شخصِ دیگری دسترسی پیدا کند، آن گاه شخصِ دیگری خواهد شد. آن دو در هم ادغام شده و یکی می‌شوند!

زندگی پنهان ذهن
ماریانو سیگمان

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

انعکاسِ تصویرِ چشمانم را در لنزِ عینکم می‌بینم. در پسِ این لنز، جهانی شگفت‌انگیز پنهان است و من در این میان تصمیم می‌گیرم که چه چیزی ارزش نگاه کردن دارد، آنگاه چشمانم را به سمت آن می‌چرخانم!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

رفتار با هر کسی به شیوه‌ای که انگار استعداد دارد، شیوه‌ی موثری‌ست برای اینکه واقعا استعداد پیدا کند. به نظر می‌رسد یک پیشگویی صادقه یا پیشگویی معطوف به مقصود و آرزو باشد اما بسیار ظریف‌تر از تصورِ «می‌اندیشم، پس هستم» است. پیشگویی، مجموعه‌ای از فرآیندها را تولید می‌کند که جنبه‌های دشوارتر یادگیری را تسریع می‌کنند: تحمل یکنواختی و ملالِ تلاشی که برای تمرین‌های عمدی لازم است.

زندگی پنهان ذهن
ماریانو سیگمان

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

استخوان‌هایم زیر حجمِ درد خُرد شدند. پوستم شکافته شد و توان از جسمم رخت بست؛ با این حال در شکافِ روحم بذری کاشتم و در سرما و گرما از آن مراقبت کردم. اکنون جوانه‌ای ظریف و آسیب‌پذیر سر از خاک برآورده است. از آن مراقبت خواهم کرد تا به درختی تنومند بدل شود.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

اینکه تغییر را باید از خودمان شروع کنیم موضوعی بدیهی‌ست ، چرا که ما کنترلِ بسیار بیشتری روی اعمال خودمان داریم تا اعمال دیگران.

با این حال یکی از تله‌هایی که ممکن است حاکمان و سیاستمدارانِ یک جامعه برای عامه‌ی مردم بگذارند ، سوءاستفاده از همین ایده است.

افرادِ متعلق به طبقه‌ی‌حاکم با وجود اینکه خودشان هیچ تغییری در شیوه‌ی حاکمیت‌شان ایجاد نمی‌کنند ، مدام به مردم گوشزد می‌کنند که باید تغییر را از خودشان شروع کنند.
برای مثال آنها ممکن است مشکلات اقتصادی و اجتماعی مختلف را به منفعت‌طلبی و بی‌دین بودن مردم نسبت بدهند و گوشزد کنند که برای تغییر وضعیت کشور ، مردم باید خودشان را تغییر دهند.

مردم نیز به علت نارضایتی از وجود سیاست‌های ناعادلانه ، اشتباهات خود را توجیه کرده و تقصیرِ همه چیز را به گردن حاکمیت می‌اندازند.

در اینجا یک چرخه‌ی معیوب ایجاد می‌شود که هریک از طرفین ، توپ را به زمینِ حریفِ مقابلش می‌اندازد و تا وقتی چنین دورِ باطلی ادامه داشته باشد ، هیچ تغییر خاصی در جامعه ایجاد نخواهد شد.

در نهایت باید گفت: تا هنگامی که در یک جامعه ، مردم دچار فقدانِ عاملیت باشند و کسی به اعتراضات و گله‌مندی‌های آنها پاسخ شایسته‌ای ندهد ، همچنین تا هنگامی که حاکمیت ، مجرمان (هم در سطح کلان و هم در سطح خرد) را به سزای واقعی اعمالشان نرساند و مجراهای مشارکت سیاسی را برای مردم باز نکند ، تغییری شکل نخواهد گرفت‌.

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

ای درخت آشنا
شاخه‌های خویش را
ناگهان کجا جا گذاشتی؟
یا به قول خواهرم فروغ:
دست‌های خویش را
در کدام باغچه
عاشقانه کاشتی؟
این قرارداد
تا ابد میان ما برقرار باد:
چشم‌های من به جای دست‌های تو
من به دست تو آب می‌دهم
تو به چشم من آبرو بده!
من به چشم‌های بی‌قرار تو
قول می دهم:
ریشه‌های ما به آب
شاخه‌های ما به آفتاب می‌رسد
ما دوباره سبز می‌شویم!

قیصر امین‌ پور

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

آنچه که آرزویش را داری ، دیگران در اختیار دارند و آنچه تو در اختیار داری ، آرزوی دیگران‌ است.
پس آنچه را داری ، پیش از آنکه از دستشان دهی ، قدردان باش و برای آنچه می‌خواهی ، تلاشگر بمان.
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

«شیرین‌ترین راه برای مردن»
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

عمری در جهالت و تنهایی زندگی کردیم و از خودمان برهوت ساختیم ، چون ما نسلِ بروز احساسات نیستیم و بر این باوریم که احساس همچو خون است و آنگاه که از وجودمان بیرون برود ، ما خواهیم مُرد.

ناشناس

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

آنگاه که لشکریان اندوه احاطه‌‌ات می‌کنند
آنگاه که پریشانی شدت می‌یابد
و تو خودت را در انتهای مسیر می‌بینی
آن هنگام که جز مرگ آرزویی نداری
و زندگی برایت به یک کوچه‌ی بن‌بست شبیه می‌شود ، صبور بمان.
مبادا عملی را مرتکب شوی که رنج را تداوم ببخشد یا حرفی را بر زبان بیاوری که پشیمانی را منجر شود.
اصلا از کجا معلوم؟!
شاید این بار آخرین باری باشد که چنین اندوهی کامت را تلخ می‌کند.
شاید دقیقه‌ای دیگر ، ساعتی دیگر و یا روزی دیگر ، طعم شیرین شادی را بچشی.
پس اینک صبور بمان ، چرا که خداوند صابران را بشارت می‌دهد.

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی‌فایده کردند: یکی آنکه اندوخت و نخورد و دیگر آنکه آموخت و نکرد.

علم چندان که بیشتر خوانی
چون عمل در تو نیست نادانی

نه محقق بوَد نه دانشمند
چارپایی بر او کتابی چند

آن تهی مغز را چه علم و خبر
که بر او هیزم است یا دفتر

گلستان‌ سعدی
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

لطفا قبل‌ از خواندن مطلب زیر ، این‌پست را هم بخوانید.

آنکه زیبا ، قدرتمند ، ثروتمند و یا دارای مقام و جایگاهی والاست ، ممکن است آسیب‌ناپذیر به نظر برسد اما در حقیقت اینگونه نیست.

«آسیب‌پذیربودن» و «ضعف» یک ویژگی ذاتی برای هرچیزی‌ست که در این جهان وجود دارد ، هرچند که آن چیز ظاهرا بسیار مستحکم و قوی بنظر بیاید.

این قاعده در تمام هستی حاکم است.
در این جهان ، برای هر چیزی که آغازی دارد ، یک پایان هم در نظر گرفته شده است و این فناپذیری ، ناگزیر است.

در واقع شاید بتوان گفت بسیاری از اضطراب‌ها ، ناکامی‌ها ، افسردگی‌ها ، وسواس‌ها و کمال‌گرایی‌های ما ، ریشه در این دارند که ما آسیب‌پذیر و فناپذیریم.

تصور کنید که اگر هر لحظه‌ی زندگی‌تان را در ترسی مداوم از وقوع بدترین اتفاقات به سر ببرید چه حس اضطرابی وجودتان را فرا خواهد گرفت!

حال می‌توانید پی ببرید که تک‌تک ترس‌هایتان از محدودیت‌‌ها و آسیب‌پذیری ذاتی‌تان نشئت می‌گیرند:
ترس از مرگ خود یا مرگ عزیزان ، ترس از بیماری ، ترس از تاریکی ، ترس از بی‌پولی و...

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

اینها با اینکه خیلی دارند،فقیر هستند؛چون پیش از سوال به جواب رسیده اند و پیش از عطش،به آب!