هر روز بی‌ حس‌ تر
پر ایده ولی بی‌ بستر
مگه میشه تو بتونی جا بدی تموم آب دریا رو تو استخر؟!
عصبی لبریز حرارت
نمیگم انگیزه ندارم
وقتی که هنرو زمین زدن ، من باید از دست و پاش سنگریزه درآرم
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

انسان برای انجام هرکاری (اعم از کارهایی در سطح کوچک یا بزرگ) نیاز به دو چیز دارد:
۱. قابلیت جسمانی یا زیست‌شناختی
۲. قابلیت روانی یا روانشناختی

برای مثال انسان برای اینکه سخن بگوید نیاز دارد که اندام‌های زیست‌شناختی (از جمله زبان،لب و حنجره) و همچنین اعصاب و مسیرهای عصبیِ مربوط به سخن گفتن را داشته باشد.

از طرفی قابلیت روانی که در تعامل با فرهنگ و جامعه شکل می‌گیرد ، لازم است تا انسان بتواند سخن بگوید.

مثلا فردی که خجالتی‌ست و نمی‌تواند در جمع صحبت کند ، قابلیت زیست‌شناختیِ سخن گفتن را داراست اما هنوز قابلیت روانی این‌ کار را بدست نیاورده است.
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

یکی از عوامل محیطی مهم در افزایش میزان ابتلای کودکان به اختلالات روانیِ مختلف از جمله ADHD در جوامع امروزی ، افزایش استفاده از تلفن‌های همراه ، اینترنت و بازی‌های کامپیوتری‌ است.

همانطور که همگی شاهد هستیم ، امروزه ارتباط فعالانه با محیط و افراد دیگر و انجام بازی‌های خلاقانه‌ در محیط‌های باز در بین کودکان ، جای خود را به سرگرمی‌های الکترونیکی در محیط‌های بسته داده است ؛ سرگرمی‌هایی ساده و تقریبا منفعلانه که به قیمت کاهش تمرکز ، کاهش بهره‌ی هوشی(IQ) ، کاهش هوش هیجانی(EQ) و کاهش سلامت روانی کودکان تمام می‌شود.
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

«عصیان۱»

در مورد این جمله‌ی کامو، داشتم به این موضوع فکر می‌کردم که «عصیانِ انسان بایستی چگونه باشد؟»
این موضوع بسیار مهم است چرا که اکثر ما انسانها راه اشتباهی را برای عصیان و نافرمانی در پیش می‌گیریم، به این شکل که تمام جنبه‌های مختلف یک موضوع را نادیده می‌گیریم، بطور کلی آن را رد می‌کنیم و اعتقادی کاملا متضاد با آن را درون خودمان شکل می‌دهیم.

مثال۱:
ما از اخلاق، رفتار و شیوه‌ی تربیتی پدر و مادرمان ناراضی هستیم، از این رو سعی می‌کنیم از تمام رفتارهای آنها ایراد بگیریم، به هیچکدام از حرف‌هایشان گوش ندهیم و حتی وقتی حق با آنهاست، با آنها مخالفت کنیم.

مثال۲:
شاید از اعماق وجودمان معتقد باشیم که بسیاری از دستورات دینی باعث پیشرفت انسان می‌شوند و برای آرامش روح و روان او لازمند. با این حال به علت بدبینی‌مان نسبت به دین و گاردی که نسبت به آن داریم و نیز تا حدی به علت اینکه رفتار بسیاری از افراد دین‌دار متناسب با اعتقاداتشان نیست، ما سعی می‌کنیم اعتقادات خود را به شیوه‌ای کاملا متضاد با دین شکل بدهیم، یعنی هر چه که دین می‌گوید را نادیده بگیریم و به شیوه‌ی عکس آن عمل کنیم!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

«عصیان۲»

در ابتدا باید مشخص کنیم که از واژه‌ی عصیان در چه زمینه‌ای استفاده می‌کنیم، چرا که عصیان می‌تواند در زمینه‌های جامعه‌شناختی، سیاسی، تربیتی و دینی، با معانی گوناگونی به کار برود؛ با این حال باید گفت که هیچ چیزی بطور کامل بد نیست. حتی در درونِ بدی هم مقداری خوبی وجود دارد. ما حتی با دشمنان‌مان و با آن‌ کسانی که فکر می‌کنیم منافعمان با منافع آنها در تضاد است، اشتراکاتی داریم.
هر چند پذیرش این امر برای انسان بسیار دشوار است، اما باید تلاشمان را بکنیم تا جنبه‌های مختلف یک موضوع را از هم مجزا کنیم؛ اگر بدی‌ها را می‌بینیم، باید به خوبی‌ها نیز اعتراف کنیم.
بنابراین عصیان نباید در جهتِ عکس و متضاد با جریان اولیه شکل بگیرد، بلکه باید در پی افزایش نقاط مثبت و کاهش نقاط منفیِ جریان اولیه باشد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

Everybody's dyin' cause we can't get no help
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

میلِ ما به کمال ، میلی ذاتی‌ست که در زمانه‌ی کنونی ، از طریق پدیده‌ی جهانی‌شدن و تبلیغات گسترده به آن جهت داده می‌شود.

رسیدن به کمال یکی از دلایل اصلی یا فرعیِ پنهان در پشت بسیاری از اعمال ماست.

افرایش جمعیت و به تبع آن تبلیغات گسترده‌ی رسانه‌ها ، منطقِ سودمحور بازار و گسترش تکنولوژی باعث می‌شوند که افرادِ بهره‌مند از قدرت و ثروت ، از این میل درونی به کمالِ انسانها سوء استفاده کنند تا به قدرت و سود بیشتری دست بیابند.

ما تصور می‌کنیم که اگر فلان گوشی موبایل را داشته باشیم یا فلان لباس را تنمان کنیم ، دیگر کامل خواهیم بود و به هیچ‌چیز دیگری برای خوشحال بودن نیاز نخواهیم داشت ؛ در حالی که مالکیت آن چیز‌ها فقط یک نعشگی و لذت موقت را به ما ارزانی می‌دارد که سریعا به عادت می‌گراید.
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

دروغ سیزده واسه اوناییه که کل سال حرف راست میزنن نه تویی که کل روزای سال داری دروغ میگی!
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

درمانگر باید خودش زخمی شده باشد تا بلد باشد چطور زخم را ترمیم کند، چون این‌گونه است که معنای جراحت را می‌داند‌ و می‌فهمد زخمِ دیگری چطور ترمیم می‌شود.
در اصل درمانگر باید یک wounded healer (شفادهندهٔ زخمی) باشد.

💬وحید اکبری
ClovE @Kafiha

من زندگی‌ام را بیش از آنکه در واقعیت بگذرانم، در میان صفحات مجازی یا میان افکار و تخیلات خودم گذرانده‌ام. من بطور مداوم خودم را در میان موسیقی‌ها، فیلم‌ها و تصاویر گم کرده‌ام و از چیزهایی عذاب کشیده‌ام که حتی واقعی نبوده‌اند. کسانی که شبیه من شخصیتی رویاپرداز یا اصطلاحا Dreamer دارند، بایستی سعی کنند که تعادل را در زندگی‌‌شان حفظ کنند، وگرنه ممکن است واقعیت سیلیِ سختی به آنها بزند چرا که همیشه بین انتظارات خیالی آنها و امور عینی و واقعی، شکاف بزرگی وجود دارد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

وقتی مشاهده‌گری حالت‌های ذهن شخصی دیگر را با بیشترین توانِ تفکیک رمزگشایی می‌کند، آن را از چشم‌انداز خود و با تفاوت‌های ظریف و جزئی خودش انجام می‌دهد. به عبارتِ دیگر، ذهنِ بشرِ دارای سپهرِ رسوخ‌ناپذیری از حریم خصوصی‌ست. شاید زمانی در آینده، این حریم خیلی کوچک شود، اما نمی‌توان به کلی آن را حذف کرد. اگر کسی کاملا به محتوای ذهنیِ شخصِ دیگری دسترسی پیدا کند، آن گاه شخصِ دیگری خواهد شد. آن دو در هم ادغام شده و یکی می‌شوند!

زندگی پنهان ذهن
ماریانو سیگمان

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

انعکاسِ تصویرِ چشمانم را در لنزِ عینکم می‌بینم. در پسِ این لنز، جهانی شگفت‌انگیز پنهان است و من در این میان تصمیم می‌گیرم که چه چیزی ارزش نگاه کردن دارد، آنگاه چشمانم را به سمت آن می‌چرخانم!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

رفتار با هر کسی به شیوه‌ای که انگار استعداد دارد، شیوه‌ی موثری‌ست برای اینکه واقعا استعداد پیدا کند. به نظر می‌رسد یک پیشگویی صادقه یا پیشگویی معطوف به مقصود و آرزو باشد اما بسیار ظریف‌تر از تصورِ «می‌اندیشم، پس هستم» است. پیشگویی، مجموعه‌ای از فرآیندها را تولید می‌کند که جنبه‌های دشوارتر یادگیری را تسریع می‌کنند: تحمل یکنواختی و ملالِ تلاشی که برای تمرین‌های عمدی لازم است.

زندگی پنهان ذهن
ماریانو سیگمان

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

استخوان‌هایم زیر حجمِ درد خُرد شدند. پوستم شکافته شد و توان از جسمم رخت بست؛ با این حال در شکافِ روحم بذری کاشتم و در سرما و گرما از آن مراقبت کردم. اکنون جوانه‌ای ظریف و آسیب‌پذیر سر از خاک برآورده است. از آن مراقبت خواهم کرد تا به درختی تنومند بدل شود.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

اینکه تغییر را باید از خودمان شروع کنیم موضوعی بدیهی‌ست ، چرا که ما کنترلِ بسیار بیشتری روی اعمال خودمان داریم تا اعمال دیگران.

با این حال یکی از تله‌هایی که ممکن است حاکمان و سیاستمدارانِ یک جامعه برای عامه‌ی مردم بگذارند ، سوءاستفاده از همین ایده است.

افرادِ متعلق به طبقه‌ی‌حاکم با وجود اینکه خودشان هیچ تغییری در شیوه‌ی حاکمیت‌شان ایجاد نمی‌کنند ، مدام به مردم گوشزد می‌کنند که باید تغییر را از خودشان شروع کنند.
برای مثال آنها ممکن است مشکلات اقتصادی و اجتماعی مختلف را به منفعت‌طلبی و بی‌دین بودن مردم نسبت بدهند و گوشزد کنند که برای تغییر وضعیت کشور ، مردم باید خودشان را تغییر دهند.

مردم نیز به علت نارضایتی از وجود سیاست‌های ناعادلانه ، اشتباهات خود را توجیه کرده و تقصیرِ همه چیز را به گردن حاکمیت می‌اندازند.

در اینجا یک چرخه‌ی معیوب ایجاد می‌شود که هریک از طرفین ، توپ را به زمینِ حریفِ مقابلش می‌اندازد و تا وقتی چنین دورِ باطلی ادامه داشته باشد ، هیچ تغییر خاصی در جامعه ایجاد نخواهد شد.

در نهایت باید گفت: تا هنگامی که در یک جامعه ، مردم دچار فقدانِ عاملیت باشند و کسی به اعتراضات و گله‌مندی‌های آنها پاسخ شایسته‌ای ندهد ، همچنین تا هنگامی که حاکمیت ، مجرمان (هم در سطح کلان و هم در سطح خرد) را به سزای واقعی اعمالشان نرساند و مجراهای مشارکت سیاسی را برای مردم باز نکند ، تغییری شکل نخواهد گرفت‌.

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

ای درخت آشنا
شاخه‌های خویش را
ناگهان کجا جا گذاشتی؟
یا به قول خواهرم فروغ:
دست‌های خویش را
در کدام باغچه
عاشقانه کاشتی؟
این قرارداد
تا ابد میان ما برقرار باد:
چشم‌های من به جای دست‌های تو
من به دست تو آب می‌دهم
تو به چشم من آبرو بده!
من به چشم‌های بی‌قرار تو
قول می دهم:
ریشه‌های ما به آب
شاخه‌های ما به آفتاب می‌رسد
ما دوباره سبز می‌شویم!

قیصر امین‌ پور

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌