توی وهم سایه از بی‌برگیِ درخت غافل موند ، جهانش بی میوه شد...!
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

دستانم را از لمسِ نسیمِ خُنکِ بهار محروم کردم ، همان روز که با آنها غنچه‌های سُرخ را چیدم.

دهانم را از چشیدن طعم گسِ میوه‌های تابستان محروم نمودم ، همان روز که شکوفه‌های درخت حیاطمان را از شاخه جدا کردم.

چشمانم را از کشفِ جاذبه با دیدنِ سقوط سیب‌ها محروم کردم ، آن روز که سیبِ نرسیده‌ای را دندان زدم!
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

همش چشات تو چشامه ولی انگار نیست حواست
کُلِ فکر و ذکرت اینه باید چی باشه جوابت
خوشحال اون نیست که اندوهو نچشیده
خوشحال اونه که با کُلِ احساساتش تو تماسه

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

یک دوراهی دشوار:

فرض کن کودکی هست که شکلات خیلی دوست دارد اما زیاده‌روی در شکلات خوردن برایش خوب نیست.
تو نیز آن کودکِ بامزه و شیرین‌زبان را خیلی دوست داری ، با این حال می‌دانی که شکلات خوردنِ بیش از حد برایش خوب نیست.

در اینجا علاقه‌ات را به او چگونه نشان خواهی داد؟
با محدود کردن میزان شکلات خوردنش با وجود اینکه می‌دانی این کار او را ناراحت خواهد کرد ، یا با شکلات دادن بدون محدودیت به او برای خوشحال کردنش؟!
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

اگر کسی نتواند افکارش را بیان کند ، چگونه می‌توانیم حیات ذهنی‌اش را بررسی کنیم؟

در کل حالات ذهنی اشخاص (خوشحالی،اشتیاق،ملال،خستگی،دلتنگی) را از روی ژست‌ها ، حالت‌های بدن و ابرازهای کلامی‌شان تفسیر می‌کنیم.

زبان به ما امکان می‌دهد تا به شیوه‌ای کم و بیش ابتدایی ، حالت‌های شخصی خودمان را ابراز کنیم.

با این‌حال اگر قادر به برونداد این زندگی ذهنی نباشیم ، مثلا در موقع خواب ، دچار حبس می‌شویم.

زندگی پنهان ذهن
ماریانو سیگمان
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

وقتی چند روز بعد کلوئه تلفن کرد ، سخنرانی‌ام را به حدی تمرین کرده بودم که قادر نبودم درست ادایش کنم.
غافلگیرم کرده بود ؛ داشتم جوراب‌هایم را روی بند پهن می‌کردم.
دویدم توی اتاق خواب که گوشی را بردارم.

تشنج و عصبیتی را که در وجودم بود احتمالا می‌توانستم با مهارت از صفحه‌ی نوشته‌ای حذف کنم ، اما در لحن صدایم عیان بود.

نویسندگی برای کسانی که نمی‌توانند خوب خود را بیان کنند وسوسه کننده است.

جستارهایی در باب عشق
آلن دوباتن
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

هرروز بیشتر به این واقعیت پی می‌برم که زندگی را نمی‌توان تحمل کرد مگر اینکه دیوانگی چاشنی آن باشد!

فریدریش‌ نیچه
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

هر روز بی‌ حس‌ تر
پر ایده ولی بی‌ بستر
مگه میشه تو بتونی جا بدی تموم آب دریا رو تو استخر؟!
عصبی لبریز حرارت
نمیگم انگیزه ندارم
وقتی که هنرو زمین زدن ، من باید از دست و پاش سنگریزه درآرم
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

انسان برای انجام هرکاری (اعم از کارهایی در سطح کوچک یا بزرگ) نیاز به دو چیز دارد:
۱. قابلیت جسمانی یا زیست‌شناختی
۲. قابلیت روانی یا روانشناختی

برای مثال انسان برای اینکه سخن بگوید نیاز دارد که اندام‌های زیست‌شناختی (از جمله زبان،لب و حنجره) و همچنین اعصاب و مسیرهای عصبیِ مربوط به سخن گفتن را داشته باشد.

از طرفی قابلیت روانی که در تعامل با فرهنگ و جامعه شکل می‌گیرد ، لازم است تا انسان بتواند سخن بگوید.

مثلا فردی که خجالتی‌ست و نمی‌تواند در جمع صحبت کند ، قابلیت زیست‌شناختیِ سخن گفتن را داراست اما هنوز قابلیت روانی این‌ کار را بدست نیاورده است.
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

یکی از عوامل محیطی مهم در افزایش میزان ابتلای کودکان به اختلالات روانیِ مختلف از جمله ADHD در جوامع امروزی ، افزایش استفاده از تلفن‌های همراه ، اینترنت و بازی‌های کامپیوتری‌ است.

همانطور که همگی شاهد هستیم ، امروزه ارتباط فعالانه با محیط و افراد دیگر و انجام بازی‌های خلاقانه‌ در محیط‌های باز در بین کودکان ، جای خود را به سرگرمی‌های الکترونیکی در محیط‌های بسته داده است ؛ سرگرمی‌هایی ساده و تقریبا منفعلانه که به قیمت کاهش تمرکز ، کاهش بهره‌ی هوشی(IQ) ، کاهش هوش هیجانی(EQ) و کاهش سلامت روانی کودکان تمام می‌شود.
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

«عصیان۱»

در مورد این جمله‌ی کامو، داشتم به این موضوع فکر می‌کردم که «عصیانِ انسان بایستی چگونه باشد؟»
این موضوع بسیار مهم است چرا که اکثر ما انسانها راه اشتباهی را برای عصیان و نافرمانی در پیش می‌گیریم، به این شکل که تمام جنبه‌های مختلف یک موضوع را نادیده می‌گیریم، بطور کلی آن را رد می‌کنیم و اعتقادی کاملا متضاد با آن را درون خودمان شکل می‌دهیم.

مثال۱:
ما از اخلاق، رفتار و شیوه‌ی تربیتی پدر و مادرمان ناراضی هستیم، از این رو سعی می‌کنیم از تمام رفتارهای آنها ایراد بگیریم، به هیچکدام از حرف‌هایشان گوش ندهیم و حتی وقتی حق با آنهاست، با آنها مخالفت کنیم.

مثال۲:
شاید از اعماق وجودمان معتقد باشیم که بسیاری از دستورات دینی باعث پیشرفت انسان می‌شوند و برای آرامش روح و روان او لازمند. با این حال به علت بدبینی‌مان نسبت به دین و گاردی که نسبت به آن داریم و نیز تا حدی به علت اینکه رفتار بسیاری از افراد دین‌دار متناسب با اعتقاداتشان نیست، ما سعی می‌کنیم اعتقادات خود را به شیوه‌ای کاملا متضاد با دین شکل بدهیم، یعنی هر چه که دین می‌گوید را نادیده بگیریم و به شیوه‌ی عکس آن عمل کنیم!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

«عصیان۲»

در ابتدا باید مشخص کنیم که از واژه‌ی عصیان در چه زمینه‌ای استفاده می‌کنیم، چرا که عصیان می‌تواند در زمینه‌های جامعه‌شناختی، سیاسی، تربیتی و دینی، با معانی گوناگونی به کار برود؛ با این حال باید گفت که هیچ چیزی بطور کامل بد نیست. حتی در درونِ بدی هم مقداری خوبی وجود دارد. ما حتی با دشمنان‌مان و با آن‌ کسانی که فکر می‌کنیم منافعمان با منافع آنها در تضاد است، اشتراکاتی داریم.
هر چند پذیرش این امر برای انسان بسیار دشوار است، اما باید تلاشمان را بکنیم تا جنبه‌های مختلف یک موضوع را از هم مجزا کنیم؛ اگر بدی‌ها را می‌بینیم، باید به خوبی‌ها نیز اعتراف کنیم.
بنابراین عصیان نباید در جهتِ عکس و متضاد با جریان اولیه شکل بگیرد، بلکه باید در پی افزایش نقاط مثبت و کاهش نقاط منفیِ جریان اولیه باشد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

Everybody's dyin' cause we can't get no help
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

میلِ ما به کمال ، میلی ذاتی‌ست که در زمانه‌ی کنونی ، از طریق پدیده‌ی جهانی‌شدن و تبلیغات گسترده به آن جهت داده می‌شود.

رسیدن به کمال یکی از دلایل اصلی یا فرعیِ پنهان در پشت بسیاری از اعمال ماست.

افرایش جمعیت و به تبع آن تبلیغات گسترده‌ی رسانه‌ها ، منطقِ سودمحور بازار و گسترش تکنولوژی باعث می‌شوند که افرادِ بهره‌مند از قدرت و ثروت ، از این میل درونی به کمالِ انسانها سوء استفاده کنند تا به قدرت و سود بیشتری دست بیابند.

ما تصور می‌کنیم که اگر فلان گوشی موبایل را داشته باشیم یا فلان لباس را تنمان کنیم ، دیگر کامل خواهیم بود و به هیچ‌چیز دیگری برای خوشحال بودن نیاز نخواهیم داشت ؛ در حالی که مالکیت آن چیز‌ها فقط یک نعشگی و لذت موقت را به ما ارزانی می‌دارد که سریعا به عادت می‌گراید.
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

دروغ سیزده واسه اوناییه که کل سال حرف راست میزنن نه تویی که کل روزای سال داری دروغ میگی!
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

درمانگر باید خودش زخمی شده باشد تا بلد باشد چطور زخم را ترمیم کند، چون این‌گونه است که معنای جراحت را می‌داند‌ و می‌فهمد زخمِ دیگری چطور ترمیم می‌شود.
در اصل درمانگر باید یک wounded healer (شفادهندهٔ زخمی) باشد.

💬وحید اکبری
ClovE @Kafiha

من زندگی‌ام را بیش از آنکه در واقعیت بگذرانم، در میان صفحات مجازی یا میان افکار و تخیلات خودم گذرانده‌ام. من بطور مداوم خودم را در میان موسیقی‌ها، فیلم‌ها و تصاویر گم کرده‌ام و از چیزهایی عذاب کشیده‌ام که حتی واقعی نبوده‌اند. کسانی که شبیه من شخصیتی رویاپرداز یا اصطلاحا Dreamer دارند، بایستی سعی کنند که تعادل را در زندگی‌‌شان حفظ کنند، وگرنه ممکن است واقعیت سیلیِ سختی به آنها بزند چرا که همیشه بین انتظارات خیالی آنها و امور عینی و واقعی، شکاف بزرگی وجود دارد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس