ذهنم مشکلات را ساخته و به دلیل همان مشکلات ، مرا سرزنش می‌کند.
گمان می‌کنم این جنگ ، جنگِ ذهنم با خودش است ، بنابراین من باید خودم را از میان این درگیری کنار بکشم!
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

امروز در یک مغازه‌ی اسباب‌بازی فروشی بودم و توجهم ناگهان به اسباب‌بازی‌های داخل مغازه جلب شد.

به این فکر می‌کردم که چرا بطور عُرفی در فرهنگ ما جا افتاده است که برای پسربچه‌ها اسباب‌بازی‌هایی مانند ماشین و تفنگ و شمشیر بخرند و برای دختربچه‌ها وسایل بازی آشپزخانه ، عروسک یا لوازم آرایشی تهیه کنند.

آیا این موضوع امری ذاتی و فطری‌ست یا برساختی اجتماعی‌ست که از کودکی نقش‌ها را در ذهن کودکان جای‌گذاری کرده تا در آینده در راستای همان شیوه جامعه‌پذیر بشوند و نقش اجتماعی مربوط به خود را بپذیرند؟!

بنظرم نتیجه‌ی این شکل از تربیت می‌شود بازتولیدِ فرهنگِ منسوخی که مرد را تشویق به کارکردن در خارج از خانه و خشونت به خرج دادن می‌کند و زن را تشویق به ماندن در خانه ، غذا پختن و نگهداری از فرزندان می‌نماید!
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

رفتارِ ما در قبال کسانی که فکر می‌کنیم به ما خیانت می‌کنند ، غیردوستانه می‌شود.

در واقع ترسمان از این است که به کسی اعتماد کنیم که پاسخی درخورِ آن اعتماد به ما نمی‌دهد و در نتیجه احمق جلوه کنیم.

در نتیجه ، اعمالِ خودخواهانه‌ی ما ، به باورهای زیان‌بخش درباره‌ی دیگران (همه فاسد و غیرقابل اعتمادند) و به ابهام درباره‌ی باور‌های دیگران (شاید فاسد و غیرقابل اعتماد باشند) تبدیل می‌شود و مارا خودخواه و معترض می‌کند.

این دورِباطلی‌ست که تنها با «اعتمادبخشی» درست می‌شود.

زندگی پنهان ذهن
ماریانو سیگمان
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

مغازه‌‌ی لباس‌فروشی داشت.

می‌گفت: اجاره‌ی مغازه‌ام از ۷میلیون به ۱۷میلیون در ماه افزایش پیدا کرده ؛ با این حال سودِ مصوب تعزیرات حکومتی برای لباس ۲۰درصد است.
یعنی اگر من فرضا لباسی را ۱۰۰هزار تومان بخرم ، نباید آن را بیشتر از ۱۲۰هزار تومان بفروشم.

حال شما قضاوت کنید ، چگونه باید با سود ۲۰درصدی ، اجاره‌‌ای که حدود ۱۴۰درصد افزایش پیدا کرده است را بپردازم؟!
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

توی وهم سایه از بی‌برگیِ درخت غافل موند ، جهانش بی میوه شد...!
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

دستانم را از لمسِ نسیمِ خُنکِ بهار محروم کردم ، همان روز که با آنها غنچه‌های سُرخ را چیدم.

دهانم را از چشیدن طعم گسِ میوه‌های تابستان محروم نمودم ، همان روز که شکوفه‌های درخت حیاطمان را از شاخه جدا کردم.

چشمانم را از کشفِ جاذبه با دیدنِ سقوط سیب‌ها محروم کردم ، آن روز که سیبِ نرسیده‌ای را دندان زدم!
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

همش چشات تو چشامه ولی انگار نیست حواست
کُلِ فکر و ذکرت اینه باید چی باشه جوابت
خوشحال اون نیست که اندوهو نچشیده
خوشحال اونه که با کُلِ احساساتش تو تماسه

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

یک دوراهی دشوار:

فرض کن کودکی هست که شکلات خیلی دوست دارد اما زیاده‌روی در شکلات خوردن برایش خوب نیست.
تو نیز آن کودکِ بامزه و شیرین‌زبان را خیلی دوست داری ، با این حال می‌دانی که شکلات خوردنِ بیش از حد برایش خوب نیست.

در اینجا علاقه‌ات را به او چگونه نشان خواهی داد؟
با محدود کردن میزان شکلات خوردنش با وجود اینکه می‌دانی این کار او را ناراحت خواهد کرد ، یا با شکلات دادن بدون محدودیت به او برای خوشحال کردنش؟!
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

اگر کسی نتواند افکارش را بیان کند ، چگونه می‌توانیم حیات ذهنی‌اش را بررسی کنیم؟

در کل حالات ذهنی اشخاص (خوشحالی،اشتیاق،ملال،خستگی،دلتنگی) را از روی ژست‌ها ، حالت‌های بدن و ابرازهای کلامی‌شان تفسیر می‌کنیم.

زبان به ما امکان می‌دهد تا به شیوه‌ای کم و بیش ابتدایی ، حالت‌های شخصی خودمان را ابراز کنیم.

با این‌حال اگر قادر به برونداد این زندگی ذهنی نباشیم ، مثلا در موقع خواب ، دچار حبس می‌شویم.

زندگی پنهان ذهن
ماریانو سیگمان
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

وقتی چند روز بعد کلوئه تلفن کرد ، سخنرانی‌ام را به حدی تمرین کرده بودم که قادر نبودم درست ادایش کنم.
غافلگیرم کرده بود ؛ داشتم جوراب‌هایم را روی بند پهن می‌کردم.
دویدم توی اتاق خواب که گوشی را بردارم.

تشنج و عصبیتی را که در وجودم بود احتمالا می‌توانستم با مهارت از صفحه‌ی نوشته‌ای حذف کنم ، اما در لحن صدایم عیان بود.

نویسندگی برای کسانی که نمی‌توانند خوب خود را بیان کنند وسوسه کننده است.

جستارهایی در باب عشق
آلن دوباتن
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

هرروز بیشتر به این واقعیت پی می‌برم که زندگی را نمی‌توان تحمل کرد مگر اینکه دیوانگی چاشنی آن باشد!

فریدریش‌ نیچه
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

هر روز بی‌ حس‌ تر
پر ایده ولی بی‌ بستر
مگه میشه تو بتونی جا بدی تموم آب دریا رو تو استخر؟!
عصبی لبریز حرارت
نمیگم انگیزه ندارم
وقتی که هنرو زمین زدن ، من باید از دست و پاش سنگریزه درآرم
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

انسان برای انجام هرکاری (اعم از کارهایی در سطح کوچک یا بزرگ) نیاز به دو چیز دارد:
۱. قابلیت جسمانی یا زیست‌شناختی
۲. قابلیت روانی یا روانشناختی

برای مثال انسان برای اینکه سخن بگوید نیاز دارد که اندام‌های زیست‌شناختی (از جمله زبان،لب و حنجره) و همچنین اعصاب و مسیرهای عصبیِ مربوط به سخن گفتن را داشته باشد.

از طرفی قابلیت روانی که در تعامل با فرهنگ و جامعه شکل می‌گیرد ، لازم است تا انسان بتواند سخن بگوید.

مثلا فردی که خجالتی‌ست و نمی‌تواند در جمع صحبت کند ، قابلیت زیست‌شناختیِ سخن گفتن را داراست اما هنوز قابلیت روانی این‌ کار را بدست نیاورده است.
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

یکی از عوامل محیطی مهم در افزایش میزان ابتلای کودکان به اختلالات روانیِ مختلف از جمله ADHD در جوامع امروزی ، افزایش استفاده از تلفن‌های همراه ، اینترنت و بازی‌های کامپیوتری‌ است.

همانطور که همگی شاهد هستیم ، امروزه ارتباط فعالانه با محیط و افراد دیگر و انجام بازی‌های خلاقانه‌ در محیط‌های باز در بین کودکان ، جای خود را به سرگرمی‌های الکترونیکی در محیط‌های بسته داده است ؛ سرگرمی‌هایی ساده و تقریبا منفعلانه که به قیمت کاهش تمرکز ، کاهش بهره‌ی هوشی(IQ) ، کاهش هوش هیجانی(EQ) و کاهش سلامت روانی کودکان تمام می‌شود.
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌