@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

انرژی‌ای که به جهان اطرافت می‌دهی و انرژی‌ای که از جهان اطرافت می‌گیری؛ هیچکدامشان را دست کم نگیر.
تو بطور متقابل هم تاثیرگذار هستی و هم تاثیرپذیر.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

من با استعداد بودم. یعنی هستم. بعضی وقت‌ها به دست‌هام نگاه می‌کنم و فکر می‌کنم که می‌توانستم پیانیست بزرگی بشوم. یا یک چیز دیگر. ولی دست‌هایم چه کار کرده‌اند؟ یک جایم را خارانده‌اند، چک نوشته‌اند، بند کفش بسته‌اند، سیفون کشیده‌اند و غیره. دست‌هایم را حرام کرده‌ام. همینطور ذهنم را.

عامه‌‌پسند
چارلز بوکوفسکی

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

What do you see, when you look at me?
Don't cover my scars, let them bleed

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

And I know I thought that pain's part of love
But I think I broke you, though I didn't mean to

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

بسیاری از سالمندان در جریان زندگی، تاکتیک‌هایی را برای کنار آمدن پرورش می‌دهند و تمرین و تقویت می‌کنند که از جمله‌ی آنها می‌توانیم به هدف‌یابی و معنا‌یابی، استقرار شبکه اجتماعی باکیفیت (به جای پر تعداد)، انطباق با چالش‌های اواخر زندگی و پذیرش آنها و دین‌یابی و معنویت‌یابی برای ارتقای بهزیستی اشاره کنیم.
سالمندان همچنین برتری‌هایی در تنظیم هیجان و حل مسائل مرتبط با هیجان پیدا می‌کنند. سالمندان به دلیل اینکه متوجه می‌شوند که زمان محدودی باقی مانده است، در اولویت قرار دادن برخی از حیطه‌های زندگی (مثلا روابط نزدیک)، به برخی حیطه‌های دیگر (مثلا رقابت) را انتخاب می‌کنند.

روانشناسی سالمندان

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

در این سکوت حقیقتِ ما نهفته است
حقیقتِ تو و من

احمد شاملو

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

Started with phone conversations and I
Flew out to see you, it's raining outside
We sat by the water and talked about life

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

موقع نوشتن یه متن، وقتی یه کلمه رو اشتباه نوشتی یا دستت خط خورد، نباید کاغذو پاره کنی.‌ باید اشتباهت رو ببینی و ازش رد شی اما نباید بذاری اون اشتباه تورو کنترل کنه.
میشه این کاغذ رو مثل یک روز از زندگیت در نظر بگیری که ممکنه توش پر از این خط خوردگی‌ها و اشتباهات کوچیک باشه و دفتر زندگی تو تشکیل شده از همین برگه‌هایی که هر روزت رو تشکیل میدن.
مطمئن باش بعدا که برگردی و گذشته رو ورق بزنی، به خودت افتخار می‌کنی که با اینکه اشتباه کردی اما باز هم به نوشتن ادامه دادی و کم نیاوردی. به خودت افتخار می‌کنی که نوشتی و نوشتی و نوشتی اما برگه رو پاره نکردی!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

عواملی که واکنش های استرس را احتمالا کم می‌کنند، مواردی از این دست هستند:
منابع و امکانات مالی کافی، وقت آزاد برای کنار آمدن با عوامل استرس‌آفرین، خزانه‌ی تمام و کمال مهارت‌های کنار آمدن، کمک و حمایت دوستان و خانواده، حس قوی کنترل داشتن بر موارد استرس آفرین، گرایش به خوشبینی، چالش در نظر گرفتن عوامل استرس آفرین.
عوامل تشدید کننده‌ی استرس هم چیزهایی از این قبیل هستند:
فقر، فقدان حمایت اجتماعی، مهارت‌های ناکافی کنار آمدن، بدبینی، حس درماندگی، تهدید در نظر گرفتن عوامل استرس‌آفرین.

روانشناسی سلامت

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

بدن‌ها، ذهن‌ها و روح‌های ما، ابزارهای تولید، جذب و انتقال انرژی هستند.
این انرژی چه مثبت و چه منفی، توسط انرژی های مشابه جذب می‌شود.
انرژی را نمی‌توان ساکن نگه داشت بلکه باید آن را پس از ایجاد، انتقال داد و برای این انتقال لازم است که ما با دیگران (افراد، حیوانات و طبیعت) وارد ارتباط شویم.
هر انرژی‌ای را که به جهان خارج از خودت انتقال بدهی چه مثبت باشد و چه منفی، همان انرژی را دیر یا زود، دوباره دریافت خواهی کرد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

قاصدک
خبر بیار یه روز خوب تو‌ راهه
قاصدک
گیرم تو شب چشمام به نور ماهه

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

ذهن انسان تمایل دارد چیزهای موقتی را دائمی ببیند و وضع موجود را بازتولید کند. برای مثال وقتی دچار احساس غم می‌شویم، به اشتباه فکر می‌کنیم که یقینا تا مدتهای طولانی همین احساس را خواهیم داشت و این احساس دائمی خواهد بود. در هنگامی که دچار اندوه هستیم، نمی‌توانیم به یاد بیاوریم که در گذشته لحظات خوشی را نیز گذرانده‌ایم بنابراین تصور می‌کنیم که همیشه غمگین بوده، هستیم و خواهیم بود.
همچنین انسان تمایل دارد فکر کند مثل گذشته و اکنون، در آینده هم زنده خواهد بود و زندگی خواهد کرد در حالی که ما نمی‌دانیم که آیا حتی یک دقیقه‌ی دیگر زنده خواهیم بود یا نه!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس