زندگی‌ام در فراز و نشیب‌ها طی شد. روزها گذشتند، اتفاقات رخ دادند و مرا به منی که اکنون هستم تبدیل نمودند. رسیدن به قله و اوج را تجربه کردم اما تجربه‌ام به سقوطی دردناک منتهی شد. سقوط را تاب آوردم تا دوباره به اوج برسم. زندگی چه چیزی بود جز عدم ثبات در ذهنم؟ جز فراز و نشیب‌هایی که گاهی ذهنم برای من می‌ساخت و گاهی من برای او!
«من چه چیزی هستم؟» این سوالی است که هرروز از خودم می‌پرسم. به دنبال تفاوت‌ها و شباهت‌هایم با انسان‌های دیگر می‌گردم تا همین به من انگیزه‌ی ادامه دادن بدهد؛ در نهایت گیج می‌شوم و بین تأکید بر تفاوت‌ها یا تأکید بر شباهت‌ها مردّد می‌مانم. اگر بر شباهت‌هایم با دیگران تأکید نمایم حس می‌کنم که عاملیت و اختیار از من گرفته‌ شده‌ است و اگر بر تفاوت‌هایم تأکید کنم،احساس تنهایی خواهم کرد...!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

'Cause they said the end is comin', everyone's up to somethin'
I find myself runnin' home to your sweet nothings
Outside, they're push and shovin', you're in the kitchen hummin'
All that you ever wanted from me was nothin'

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

پیِ حسِ همون روزام
پیِ احساسِ آرامش
همون حسی که این روزا
به حدِ مرگ میخوامش

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

این باورِ ساده‌انگارانه که «همه چیز در گذشته‌ می‌توانست به شیوه‌ی متفاوتی اتفاق بیوفتد»، به بسیاری از نشخوارهای ذهنی ما دامن می‌زند و باعث می‌شود از پذیرش اوضاع فرار کنیم. هرچیزی تنها در «لحظه‌ی حال» است که می‌تواند به شیوه‌ی متفاوتی اتفاق بیوفتد نه در گذشته یا آینده. در این لحظه من می‌توانم تصمیم بگیرم که در خانه بمانم و مطالعه کنم یا بیرون بروم و قدم بزنم. وقتی بیرون رفتن را انتخاب کردم، دیگر نمی‌توانم بگویم «کاش در خانه می‌ماندم و مطالعه می‌کردم!»

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

دوست داشتنِ یک شخص باعث می‌شود که فقط زیبایی‌هایش را ببینی. تو چنان زیبایی‌های معشوقت را به تمام ابعاد وجودش تعمیم می‌دهی که خودِ او نیز تا به حال هرگز نتوانسته خود را به آن شیوه‌ ببیند!
کاش انسان بتواند خودش را هم آنقدر دوست داشته باشد که جز زیبایی در وجود خودش نبیند. منظورم خودشیفتگی یا «کورِ خود و بینای دیگران بودن» نیست. منظورم یک نوع خالص از عشق ورزیدن به خود و اعتماد به نفس و پذیرش عیب و ایرادات خود است، به شیوه‌ای که ایراداتمان بوسیله‌ی پذیرش، در کنار زیبایی‌هایمان اصلا به چشم نیایند.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

من وقتی دیدم یه سیب افتاده زمین
دافعه‌ی آسمونو کشف کردم نه جاذبه‌ی زمین
من و تو شکل همیم ولی هم فکرِ هم نه
قلم مثل یه شکاره و من فکرِ حمله‌م

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

اگه میخوای تاحدی با کارکرد ناقل عصبی دوپامین توی مغز و بدنت آشنا بشی حتما این مطلب رو مطالعه کن.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

قصری که در نظرت داری، بر روی همین خرابه‌ها بنا خواهد شد؛ پس صبر کردن را بیاموز.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

یکی از عذابای ما عینکیا توی زمستون ترکیبِ کلاه+عینک+ماسک+هندزفری هستش!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

هزار جهد بکردم که سِرِ عشق بپوشم
نبود بر سَرِ آتش میسرم که نجوشم

به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم
شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم

حکایتی ز دهانت به گوش جان من آمد
دگر نصیحت مردم حکایت است به گوشم

مگر تو روی بپوشی و فتنه بازنشانی
که من قرار ندارم که دیده از تو بپوشم

من رمیده‌دل آن به که در سماع نیایم
که گر به پای درآیم به در برند به دوشم

بیا به صلح من امروز در کنار من امشب
که دیده خواب نکرده‌ست از انتظار تو دوشم

مرا به هیچ بدادی و من هنوز بر آنم
که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم

به زخم‌خورده حکایت کنم ز دست جراحت
که تندرست،ملامت کند چو من بخروشم

مرا مگوی که سعدی طریق عشق رها کن
سخن چه فایده گفتن چو پند می‌ننیوشم؟

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم

-سعدی
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

عزیزم
آنچه را دوست داری پیدا کن
و بگذار تو را بکُشد
بگذار تو را از تمامت خالی کند
بگذار به پشتت بچسبد و با سنگینی‌اش تو را به سمت پوچی نهایی بکشاند
بگذار تو را بکُشد و بقایای تو را ببلعد
زیرا هر چیزی تو را خواهد کُشت
به تدریج یا به سرعت
اما بسیار بهتر است اگر توسط آنچه دوستش داری کشته شوی!

چارلز بوکوفسکی

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

تسکینِ که می‌شوی تویی که خود به تسکین نیاز داری؟
از چه می‌گریزی وقتی ترس‌هایت را با خودت به اینطرف و آنطرف می‌کشانی، چون درونِ خودت هستند.
به چه می‌اندیشی حتی آن هنگام که باید به جای فکر کردن،احساس کنی؟
#mahdi
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

بدونِ تو دنیای من انگار تماشاگر نداشت...
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌

- چی شد که به نوشتن علاقه‌مند شدی؟

+ اتفاق خاصی نیوفتاد فقط از یه جا به بعد شروع کردم به نوشتن حرفایی که تو ذهنم بودن اما نمیتونستم به کسی بگمشون!

- همین؟!یعنی هیچکس نبود که حرفاتو بهش بزنی؟

+ میدونی چیه؟بعضی وقتا فکر می‌کنم هیچ همزبونی توی دنیا نیست که دقیقا بفهمه چی میگی ؛ با این حال فرقی نداره که دورت خلوت باشه یا شلوغ‌.
تعداد زبونایی که انسان برای رسوندن منظورش ایجاد کرده محدودن اما شیوه‌های بیان و تفکر هر انسانی خاص خودشه،پس میشه گفت ما به تعداد آدمای روی کره‌ی زمین زبون داریم!
#mahdi
-𝖼𝗈𝗇𝗌𝖼𝗂𝗈𝗎𝗌𝗇𝖾𝗌𝗌