We're at the end of the line
She keeps me from closing my eyes
Keeps me from sleeping at night
Don't let me go

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

اکثرمان حتی خودمان هم نمی‌دانیم باید چه کنیم و نقشه‌ی مسیر برایمان ترسیم نشده، با این حال به دیگران نگاه‌ می‌کنیم تا ببینیم آنها چه می‌کنند و چگونه راهشان را ادامه می‌دهند، در حالی که بسیاری از آنها نیز نمی‌دانند دارند چکار می‌کنند.
در اختیار داشتنِ الگو‌های صحیحی که از آنها الهام بگیریم بسیار مهم است، با این حال برخی از ما با تقلید از والدینمان، الگوهای نادرستی را در زمینه‌ی ارتباط با خودمان و دیگران در روانمان شکل داده‌ایم.
تاثیر‌‌پذیریِ ما از کسانی که بیشتر شبیهمان هستند، بیشتر است. ما هم به دلیل به ارث بردن ویژگی‌های ژنتیکی و هم به دلیل قرار‌ گرفتن در محیط یکسان برای مدت زمان طولانی، به تدریج بسیار شبیه والدین و خانواده‌ی خود می‌شویم.‌ به همین دلیل، گاهی شکستنِ الگوهای نادرست و ناکارآمدی که در ذهنمان ساخته‌ایم، بسیار دشوار بنظر می‌رسد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

باید چیزایی رو که میخوام دنبالش بگردم
پس تا جایی که میشد مطالعه کردم
ادامه دادم با مراقبه کردن و
یه صدایی میگفت مراقبت هستم

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

اگه با خودت در صلح نباشی، زندگی خیلی واست سخت می‌شه، بنابراین هر عادتی که صلح درونیت رو بهم میزنه ترک کن. فرمولش خیلی ساده‌ست با این حال عملی کردنش بسیار سخته.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

اگر عقلِ امروزم را داشتم، کارهای دیروزم را نمی‌کردم، ولی اگر کارهای دیروزم را نمی‌کردم، عقلِ امروزم را نداشتم!

ناشناس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

چقد عجیبه وقتی یه سری خاطراتِ باقی مونده از زمان گذشته رو توی فضای مجازی بررسی می‌کنی و میبینی از اکثر اونایی که یه زمانی باهاشون صحبت میکردی و کل ذهنتو درگیر کرده بودن، الان حتی خبر نداری‌. حتی نمیدونی الان زنده‌ن یا مرده!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

آن‌ کس که با هیولا می‌جنگد، باید مراقب باشد که خود بدل به هیولا نشود.

نیچه

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

یه کلمه‌ی انگلیسی هست به نام Zenith که به معنای «اوج» هست. یعنی اون زمانی که یک چیز در قدرتمند‌ترین و موفق‌ترین حالت خودش به سر می‌بره. این کلمه برای ماه هم به کار برده‌ میشه‌، اون زمانی که در «بالاترین نقطه‌ی آسمون» قرار گرفته. زیبا نیست؟!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

Daylight's burning me, feels like eternity
In the same night, I keep on doing what's hurting me
And it ain't right, what's deep inside, I need surgery
Or a drain pipe to throw my life away

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

دوپامین یک ناقل عصبی‌ (Neurotransmitter) است که در فرآیند انتقال پیام‌های عصبی نقش مهمی ایفا می‌کند. دوپامین علاوه بر نقش داشتن در انگیزش، ایجاد احساس سرخوشی، اعتماد به نفس و رفتارهای اجتماعی، در فرآیند ایجاد عادت‌ها نیز اثر گذار است. اعتیاد افراد به بسیاری از مواد یا فعالیت‌ها، حاصل اعتیاد به احساس سرخوشی‌ست که از افزایش سطوح دوپامین در مغز ناشی می‌شود؛ برای مثال اعتیاد به مواد محرکی مثل سیگار و کافئین و اعتیاد به فعالیت‌هایی مثل قمار، رابطه‌ی جنسی و خودارضایی، تا حد زیادی با دوپامین در ارتباط می‌باشد. انسان می‌تواند با شناخت کارکرد این ناقل عصبی مهم، خودش را به فعالیت‌هایی عادت بدهد که اثرات مثبتی در رشد روانی و جسمانی او دارند و همچنین از عادت کردن و اعتیاد پیدا کردن به مواد و فعالیت‌های مضر، جلوگیری کند.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

معشوق‌ِ خیالیِ من!
تو را در میان تخیلاتم می‌جویم.
به دنبال تو در جایی می‌گردم که مثل دنیای خودمان، آلوده به ظواهر نباشد.
خودت خوب می‌دانی که چرخ دنیای ما انسانها چگونه می‌چرخد.
اینجا گاهی عشق حقیقی را از عشق به داشته‌ها نمی‌توان متمایز نمود. اینجا پول حرفِ اول و آخر را می‌زند. اینجا اگر زیبا نباشی، کسی دوستت نخواهد داشت. اینجا تا وقتی فریاد نزنی، کسی نیست که به حرفت گوش کند. اینجا انسانها گوشِ شنوایی برای شنیدن حرفهایت ندارند؛ آنها فقط دهانند.
من تو را در جایی می‌جویم که نگرانی از ترک شدن، نادیده گرفته شدن و مقایسه شدن، جایی ندارند. در دنیای داخلِ ذهنم، هیچگاه علاقه‌ی انسانها به هم کم نمی‌شود. آنجا جدایی وجود ندارد. آنجا کسی قلب دیگران را با گلوله‌ها و کلمات زخمی نمی‌کند.
معشوقِ خیالیِ من!
آیا ممکن است که تو را از ذهنم بیرون بکشم و به تو کالبدی برای زندگی ببخشم؟ یا اینکه تو خارج از ذهن من، درست به مانند ماهی‌ِ خارج از تُنگ، زنده نخواهی ماند؟

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

این واسه‌ی همه‌ی آدمایی که توی رویاهاشون زندگی می‌کنن
واسه‌ی همه‌ی اونایی که زندگیشونو فقط توی رویاهاشون دیدن
واسه‌ی همه‌ی کسایی که دنبالِ یه جایِ بهترن

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

سخت‌ترین مرحله‌ی تغییر اینه که بپذیری بدترین اتفاقاتی که برات افتادن، در واقع یه وجه خوب هم دارن. میتونی اون اتفاق بد رو به عنوان شروع‌کننده‌ی یک فصل جدید و یک تغییر بزرگ در زندگیت در نظر بگیری.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

حاضری کمی سعی کنی که دیگری را بفهمی تا در مقابل او هم سعی کند کمی تو را درک کند؟

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

«یه ماشینِ جدید خریدم و دوست دارم همین الان بزنم داغونش کنم!»
من ازش اینطوری برداشت می‌کنم که بعضی از نیازهای ارضا نشده‌ی روانی، حتی با پول و ثروتِ زیاد هم نمی‌تونن ارضا بشن. مثل یه حفره‌ی خالی توی وجودت که کل عمرت تلاش می‌کنی تا با چیزای مختلف پرش کنی اما همیشه خالی می‌مونه. انگار حتی پول نمی‌تونه یه چیزایی رو واست جبران کنه؛ چیزایی از جمله محبتی که باید از مهمترین افراد زندگیت دریافت می‌کردی اما نکردی!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

"گربه‌ی درسخون در کتابخونه‌ی دانشکده!"
#عکس_ها

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

نباید به دنبال دریافت محبت از جهان خارج بود. محتاج محبت دیگران بودن ما را به گدای عاطفه تبدیل می‌کند. این بحث زیربنایی‌تر از آن است که ظاهرا به نظر می‌رسد. بعضی از افراد فکر می‌کنند که با داشتن یک همسر یا پارتنر خوب، تمام مشکلاتشان حل خواهد شد، با این حال هیچ چیز بیرونی‌ای نمی‌تواند احساسِ خلأ درونی ما را پر کند.
راه‌ حل این است که در رفتارهایت به دنبال عادات و الگوهایی بگردی که به تو احساسِ بی‌ارزشی می‌دهند. آن عادت‌ها را که کنار بگذاری و بتوانی خودت را واقعا دوست بداری، کسانی وارد زندگی‌ات می‌شوند که عمیقا تو را دوست دارند. جهانِ خارج از تو، آینه‌ی جهانِ درونت است.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس