تو دوست‌داشتنی، زیبا و خوش‌فکر هستی و ویژگی‌های تو با هیچکس قابل مقایسه نیست. چیزهایی که تو میتونی بهشون برسی با هیچکس قابل مقایسه نیست و مسیر تو کاملا خاص و متفاوته، پس در ارتباط با دیگران به هیچ وجه خودتو با اونها مقایسه نکن.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

برخی از افراد و رویکردها، تمایل دارند که جسم و ذهن را جدا از هم بررسی کنند در حالی که این دو پیوندهای بسیار محکم و ناگسستنی با یکدیگر دارد.‌

همانطور‌ که احتمالا همه‌ی ما تجربه کرده‌ایم، یک نقص در عملکرد صحیح ارگان‌های بدن (حتی یک سرماخوردگی ساده)، می‌تواند تا حد زیادی خلق و خو و شرایط روانی ما را تحت تاثیر قرار بدهد؛ مثلا ممکن است ما را به شدت غرغرو، عصبی، غمگین و بی‌حوصله کند.

از سمت دیگر شرایط روانی می‌توانند کاملا جسم را تحت تاثیر قرار بدهند. برای مثال بسیاری از افراد در هنگام اضطراب یا غم، اشتهایشان تغییر می‌کند (بیشتر یا کمتر می‌شود). همچنین در هنگام اضطراب ممکن است در شکم، قلب، شانه‌ها و قسمت‌های دیگر بدن، احساسات مختلفی پدیدار بشوند.

از این رو جسم و روان بایستی به مثابه یک «کلیت» مطالعه شوند. همانگونه که می‌گویند «عقلِ سالم در بدنِ سالم است.»

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

زمان می‌برد تا این موضوع را درک کنی که از دست دادن خودت بسیار دردناک‌تر است از اینکه کسی یا چیزی دیگر را از دست بدهی. منظورم این است که هر کسی در زندگی‌اش ممکن است جایی خودش را نادیده بگیرد، به خودش آسیب بزند و با خودش بجنگد؛ با این حال بعدا متوجه خواهد شد که نادیده گرفتن خودش بدترین کاری بوده که می‌توانسته در مواجهه با آن موقعیت انجام دهد. به راستی ما با چه کسی بیش از خودمان وقت می‌‌گذرانیم؟ ارزشِ تمام جهان چیست اگر ما نباشیم یا نتوانیم آن را ادراک کنیم و با آن وارد ارتباط بشویم؟ و در نهایت دارایی‌ها و خواسته‌هایمان چه ارزشی دارند اگر ما نباشیم تا آنها را مالک شویم؟

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

مشخص شد که شبیه فیلماست. لحظه‌ای که تموم میشه، چیزایی که باعث شدن عاشق بشی به یادت میان و درون ذهنت شعله‌ور میشن. زهر شیرینی که از خاطرات رمانتیک و کمدی ساخته شده!

Series: You 2018-2025

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

من:

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

نسخه‌های متعددی از «تو» میتونن وجود داشته باشن. با هر انتخابی که می‌کنی و با اتفاقاتی که برات میوفتن، فعلیت پیدا کردنِ بعضی از این نسخه‌ها منتفی می‌شه و فعلیت پیدا کردنِ بعضی‌هاشون تضمین میشه‌. حواست باشه که چه انتخابی می‌کنی چون بعضی انتخاب‌ها کاملا تو رو عوض می‌کنن.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

There is no trap so deadly as the trap you set for yourself.

هیچ تله‌ای مرگبار‌تر از تله‌ای که خودت برای خودت میذاری نیست.

ریموند چندلر

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

وقتی محتوای درد در هیچ قطره‌ی اشکی خلاصه نمی‌شود، چاره چیست؟

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

اگر از دیدگاه روانکاوی به روابط عاطفی‌مان نگاه‌ کنیم، در می‌یابیم که رنجی که ما از پایان یک رابطه‌ی عاشقانه متحمل می‌شویم، در واقع ناشی از بازآفرینی الگو‌های قدیمی رابطه‌ی ما با مراقبین اولیه‌ی زندگی‌مان است‌. قطع ارتباط با معشوقِ دوست داشتنی که پناهگاهی در برابر دنیای ناشناخته‌ی اطراف است، ما را به سبک‌های ارتباط و دلبستگی در دوره‌ی کودکی پیوند می‌زند؛ زمانی که در برابر جهان خارج بی‌پناه بودیم و مادر یا پدرمان با مراقبت کردن از ما، به ما حس امنیت می‌دادند. در اینجاست که می‌توان گفت خداحافظی از معشوق، در واقع سلامی‌ست به الگوهای کهنه‌ی شکل گرفته در ناخودآگاهمان!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

Music is changing, no way to tame this
I am an artist, look what I painted
Hang up the caution tape, I'm dangerous
Does anyone know where my brain is?
Rappers are comfortable knowing they're famous
But I really don't care what your name is
And I really don't care if I'm nameless
Y'all just drivin' around, I know where my lane is

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

فرزندت است؟
در آغوشش بگیر.
با هم دوست هستید؟
دست‌هایش را به گرمی بفشار.
معشوقه‌ی توست؟
لب‌هایش را سخت ببوس.
در سرزمینِ من، هر لحظه ممکن است لحظه‌ی آخر باشد!

ناشناس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

تا به حال شده فکری، ناخواسته وارد ذهنت شود و راه خروجش را گم بکند؟ شده در میان جمع، ناگهان افکارت تو را در خودشان ببلعند و تو ساکت شوی و نامحسوس از دیگران فاصله بگیری؟ شده افکارت با زیر سوال بردن همه چیز، لذت و شادی را از تو دریغ کنند؟ پس ما چگونه ذهنمان را دوستِ خود می‌پنداریم در حالی که هر آن می‌تواند خطرناک‌ترین دشمن‌مان بشود؟

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

نگرش‌ها، باورها و عقایدی هستند که می‌توانند افراد را مستعدِ عمل کردن به شیوه‌ای خاص نمایند. روانشناسان اجتماعی سه جزء (مؤلفه) برای نگرش‌ها تعریف نموده‌اند:
۱.مؤلفه‌ی شناختی: شامل باور‌ها و ایده‌های نگرش ‌می‌شود.
۲.مؤلفه‌ی عاطفی: احساسات هیجانی‌ای که یک نگرش خاص باعث برانگیخته شدن آنها می‌شود.
۳.مؤلفه‌ی رفتاری: استعداد رفتار کردن به شیو‌ه‌ای خاص که از نگرش فرد تاثیر می‌پذیرد.
با این حال رابطه‌ی بین نگرش‌ها و رفتار پیچیده است یعنی نمی‌توان با دانستن نگرش یک انسان، رفتار او را پیش‌بینی نمود. خواسته‌های محیطی (اینکه محیط از ما می‌خواهد چگونه رفتار کنیم) و محدودیت‌ها، می‌توانند به تناقض بین نگرش‌ها و رفتارها منجر بشوند. یعنی ممکن است رفتار یک فرد دقیقا متضاد نگرشِ او باشد مثل فردی که معتقد است سیگار کشیدن برای سلامتی مضر است، با این حال سیگار می‌کشد!

روانشناسی اجتماعی

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

آیا شهامت آن را داری که زیبایی‌ای را که در خودت نمی‌یابی، در دیگران ببینی، بفهمی و بدون حسادت، آن را تحسین کنی؟

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

Series: True Detective 2014

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

صد فکر به یک حرف نمی‌ارزد و صد حرف به یک عمل نمی‌ارزد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

I wake up screaming from dreaming
One day, I'll watch as you're leaving
And life will lose all its meaning
(For the last time)

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

یادم می‌آید کوچکتر که بودم، با همسن و سال‌هایم هر سال در شب یلدا گذر زمان را زیر نظر می‌گرفتیم. آن وقت‌ها فکر می‌کردیم که شب‌های یلدا، زمان دیر‌تر از دیگر شب‌ها می‌گذرد! در هر صورت شاید گذر زمان کندتر یا تندتر از اوقات دیگر بنظر می‌آمد، اما زمان هیچگاه متوقف نمی‌شد. ما هیچگاه نتوانستیم زندگی را در یکی از آن لحظات خوبش متوقف کنیم که تا ابد همانجا و در همان حس و حال بمانیم.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

بارانِ اولین روز زمستان، پاییز را از رُخ شهر شست. برگ‌های پاییزی در زیر باران خیس خوردند و رفتگر آنها را جارو کرد. من نیز از پنجره دستانم را بیرون گرفتم تا با طراوتِ بارانِ زمستانی آشنا شوند؛ اینگونه بود که فصلی جدید آغاز شد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

وقتی انسان آموخت چگونه با رنج‌هايش تنها بماند و چگونه بر اشتياقش به گريختن چيره شود، آن وقت چيز زيادی نمانده كه ياد نگرفته باشد.
هرگونه احساس خشم و اندوهی كه تجربه می‌‌كنيد و هر راه تاريک و مبهمی كه در آن قدم می‌گذاريد، ممكن است ترسناک باشد، اما اين تاريكی، تاريكیِ گور نيست بلکه تاريكیِ رَحِم است؛ تاريكی‌ای كه انسان را به تولد دوباره می‌رساند. از اين تاريكی نبايد ترسيد چرا كه هر انسانی كه با خود در صلح است و قدرتمند و شما اثر و انرژی آن را تحسين می‌كنيد، روزی در اين تاريكی بوده و از آن عبور كرده است. هيچ انسانی بدون عبور از اين تاريكی نمی‌تواند تجربه‌ی تولد دوباره را داشته باشد.

آلبر کامو

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس