مانند دیگران نباش حتی اگر تو تنها فردی هستی که مانند دیگران نیست.

فئودور داستایفسکی

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

اکثر انسانها عادت دارند که ایرادات خود را نپذیرند و آن ایراد‌ها را بر دیگران فرافکنی کنند.
هیچکس از تو انتقاد نمی‌کند مگر اینکه خودش نیز درگیر صدای انتقادگر ذهنی خود باشد؛ در این صورت انتقادات فردی که از خودش نیز انتقاد می‌کند، چه اهمیتی خواهند داشت؟!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

"ماهِ شبِ دوازدهم"
#عکس_ها

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

صنعتی شدن در قرن بیستم، صدها صنعت نو و میلیون‌ها شغل جدید را پدید آورد. تولید غالبا فراتر از تقاضای موجود افزایش یافت. این امر باعث ایجاد راهبردهایی چون تبلیغات برای فروش فرآورده‌های صنعتی شد. تولید انبوه، فرهنگ مصرفِ هرچه بیشتر را پدید آورد؛ فرهنگی که برای مصرف تظاهرآمیز و زیاده‌خواهی ارزش قائل می‌شود.

انسان‌‌شناسی؛ کشف تفاوت‌های انسانی
کنراد‌ فیلیپ‌ کتاک

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

انسانِ امروزی از هر جهت آزادیِ بسیار بیشتری دارد، با این حال در قفسی گرفتار است که نمی‌تواند میله‌های آن را ببیند. چه پارادوکس غم‌انگیزی!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

ببین همه ترسیدن
منم ترسیدم ولی کنجکاوم
میخواستم ترسامو طعمه کنم
ببینم چی میچسبه ته قلابم
صیدم سنگین بود منو کشید تو
منم شل کردم و افتادم
من تا وقتی میترسم هستم
من تا وقتی میترسم آزادم

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

خفه شدن بدون هوا از تنفس در حضور احمق‌ها بهتر است!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

باز داری به زندگی فحش میدی که
راها باز جلوته چرا از پشت میری هی
تا خودت نخوای هیچ‌ چیزی هیچوقت نمیشه
تنها راه موفقیتت خوش‌ بینیته

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

"آسمان را ببوس"
#عکس_ها

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

وقتی در همون مسیری که باید باشی قدم برداری، حسرت و پشیمانی در مورد گذشته به تدریج از بین میرن.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

هیچ میانبری برای رسیدن به مقصدی که ارزشمند باشد وجود ندارد.

ناشناس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

خودت را به «هیچ» راضی کن تا «همه» به سمتِ تو جاری شود. معنای پنهان پشت این واژه‌ها را دریاب!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

Remember when you were young, you shone like the sun
Shine on you crazy diamond
Now there's a look in your eyes, like black holes in the sky
Shine on you crazy diamond

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

ما برای رهایی از آن چیزی که ما را می‌رنجاند به آغوش همان چیز پناه می‌بریم.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

Stop, you're losin' me
I can't find a pulse
My heart won't start anymore
For you
'Cause you're losin' me

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

قبلا گاهی از استعداد‌هایم تعریف می‌کردم اما هیچگاه گمان نمی‌بردم که تحسین کردن و احترام گذاشتن به خودم خالی از اشکال باشد. در واقع خودستایی‌هایم نیز از ناامنی و نداشتنِ اعتماد به نفس ناشی می‌شد، از این احساس که حقیقتا به اندازه‌ی کافی خوب نیستم.
بنا به گفته‌های سخنران، من به آن دلیل احساس خوبی نسبت به خودم نداشتم که نمی‌خواستم موهبت‌های خدادادی‌ام را بپذیرم. من مایل نبودم استعدادهایم را باارزش بدانم و بنا به دلیل موهومی، همواره معتقد بودم که بی‌ارزش جلوه‌ دادنِ بهترین جلوه‌های وجودم، از من انسان بهتری می‌سازد.

نیمه‌ی‌ تاریک‌ وجود
دبی‌ فورد

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

وسواس‌ها (Obsessions) افکارِ تکرار‌ شونده، انگیزه‌ها یا تصاویرِ ذهنی‌ای هستند که ناخواسته به ذهن وارد می‌شوند و فرد را مضطرب می‌سازند. وسواس‌های متداول چنین مواردی هستند: ترس از میکروب‌‌ها و آلودگی‌ها، ترس از فراموش کردن یا جا گذاشتن وسایل و ترسِ از دست دادن کنترل بر رفتارهای خود.

از ویژگی‌های شخص وسواسی این است که به محتوای تفکرات خود به شدت می‌چسبد. در جایی می‌خواندم که ذهنِ انسان مانند حیوانِ درنده‌ای‌ست که دندان‌های تیزش را در گوشتِ تنِ شکارش فرو می‌کند و حاضر به بیرون آوردن دندان‌هایش از درون گوشت‌ نیست! ذهنِ انسان‌های وسواسی این ویژگیِ ذهنیِ جهانشمول را بصورت بسیار افراطی‌تر نشان می‌دهد، به گونه‌ای که چنین افرادی مدام در افکار ناخواسته‌ای که با یک محرک بیرونی یا حتی بدون وجود یک محرک مرتبط آغاز می‌شوند غرق شده و توانایی خروج از چرخه‌ی باطل افکارشان را از دست می‌دهند.

نشخوار ذهنی (Overthinking) نیز یکی از سمپتوم‌های اختلالات اضطرابی، وسواسی‌ و حتی افسردگی‌ست که فرد دچار آن ممکن است پس از وقوع یک اتفاق ناگوار، آن را هزاران بار در ذهن خود مرور کند و بدون اینکه سودی از این نشخوار ببرد یا به نتیجه‌ی خاصی برسد، به این فرایند ادامه بدهد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

اینجا دیگر «منی» نمانده که با «تو»، «ما» بشود. اینجا حتی «منی» نمانده که تصمیم بگیرد تنها باشد یا تنها نباشد.
«من» توهمی‌ست که ارگانیسم‌مان، ذهن‌مان و جامعه‌‌مان برای هر کدام از ما ساخته‌‌ا‌ند و ما را مجبور کرده‌اند تا مدام در درون مرزهای این سازه قدم برداریم و هرگز از آن خارج نشویم!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس