به جای اینکه مدام بشینی و سود کردن دیگران رو حساب کنی، به فکر کاری باش که خودت توش سود کنی!

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

زمانو برگردون به اولین دیدار
تا قهوه‌مون داغه فنجونتو بردار
از پنجره پاییز میریزه رو تختم
با فکر تو حتی این روزا خوشبختم

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

دیگه نه بوی عطر پیرهنت
نه اون چشای روشنت
نه حتی خطِ خنده‌هات
حواسمو پرت نمیکنه
دیگه نه این طرز نگات
نصف شب زنگ زدنات
بچه‌ گونه حرف زدنات
چیزیو عوض نمیکنه

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

Duality is the opposite of reality. it is the division of life into opposing forces such as love/hate, good/bad, right/wrong and holy/sinful.
The result of the dualistic ego is judgment, hatred, condemnation and alienation. While we accept some things, we reject other things. While we love some people, we hate other people. Instead of unconditionally accepting life in its wholeness, we slice it into‌ “acceptable” and “unacceptable” experiences, people, beliefs, thoughts and emotions. Thus, we suffer.

دوگانگی متضادِ واقعیت است و به این معناست که زندگی را به نیروهای متضادی مثل عشق و نفرت، خوب و بد، درست و غلط، مقدس و آلوده به گناه تقسیم کنیم.
پیامدِ ایگویِ دوگانه قضاوت کردن، نفرت، سرزنش و بیگانگی است. وقتی ما بعضی چیزها را می‌پذیریم، چیزهای دیگر را طرد می‌کنیم. هنگامی که ما به بعضی از انسانها عشق می‌ورزیم، از باقی مردم نفرت داریم. ما به جای پذیرفتن بی‌ قید و شرط تمامیت زندگی، آن را به تکه‌های تجارب، افراد، عقاید، افکار و احساساتِ «قابل‌پذیرش» و «غیرقابل‌پذیرش» تقسیم می‌کنیم و از همین رنج می‌بریم.

منبع

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

انسانی که پذیرش را نیاموزد، با خودش، جسمش و افکار و احساساتش در صلح نخواهد بود و مدام به جنگ و نزاع با خودش می‌پردازد. او گاهی موفق می‌شود خودش را شکست بدهد و از این پیروزی شادمان می‌گردد و گاه از خودش شکست می‌خورد و اندوه او را در چنگ خود می‌گیرد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

I work hard every day
But today is my day, it's my day
And no matter what they say, it's my day

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

ما به سه طریق می‌آموزیم:
اول اندیشه که اصیل‌ترین است؛ دوم تقلید که آسان‌ترین است؛ و سوم تجربه که تلخ‌ترین است.

کنفوسیوس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

بعضی از انسانها آنقدر حرف می‌زنند که اجازه‌ی شنیده شدن را به دیگران نمی‌دهند و برخی دیگر در سکوت خودشان، فقط به صداهای اطراف گوش می‌کنند. نکته این است که باید تعادلی میان گفته‌ها و شنیده‌ها برقرار شود.
قبل از اینکه در مورد چیزی حرف بزنیم، باید از دانسته‌ها و تجارب خودمان در مورد آن موضوع اطمینان حاصل کنیم.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

جای شکرش باقی‌ست که چیزی هست که آرزو کنم. اگر همه چیز کامل و مهیا بود، دل‌ مرده‌تر می‌شدم‌.
کاری که همه‌ی قسمت هایش بر وفق مراد باشد، قابل تحقق نیست. فقط با پذیرفتن یک جور ناراحتی می‌شود یأس کامل را از خود دور کرد.

غرور و تعصب
جین آستین

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

حرف من این‌ است که از تفکر زائد بپرهیز. هر جا و هر قدر لازم است فکر کن ولی از فکر کردن بیهوده و غیر لازم خودداری کن.
شما یک روز به جریانات فکری خودتان توجه کنید ببینید فکر با شما چه می‌کند؛ به چه اباطیلی خودش را مشغول می‌دارد.

انسان در اسارت فکر
محمد جعفر مصفا

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

آسیب زدن به خود، فقط با ضربه‌ی فیزیکی و آثار جسمانی مشخص نمی‌شود. پایبندی به الگوهای آسیب زننده‌ی روانی و کهنه‌ای که وجود انسان را فرسوده می‌سازند، نشخوار ذهنی و بیش از حد فکر کردن، اهمال کاری و بی‌ارزش دانستن خویش نیز آسیب زدن به خود محسوب می‌شوند.
آسیبی که با انجام این موارد به خود می‌زنیم همیشه ملموس نیست و شاید نتوان آن را فورا مشاهده یا اندازه‌گیری کرد اما با ادامه دادن به این الگوها و رفتارها، به تدریج نتایج منفی آنها را در جسم و روان خود مشاهده خواهیم کرد.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

متاسفانه در رفتارهای مختلف انسانها با یکدیگر (برای مثال رفتار والدین با فرزندانشان را در نظر بگیرید)، این اهمیت ندادن به آسیب‌های روانی را شاهدیم. والدین فکر می‌کنند همین که کودک را برخلاف نسل‌های قبل تنبیه فیزیکی نمی‌کنند کافی‌ست، در حالی که همین والدین با حرف‌هایشان ممکن است مستقیم یا غیرمستقیم کودک را تحقیر کنند، او را با افراد دیگر مقایسه کنند، علایق و توجهات او را نادیده بگیرند و به شیوه‌های مختلف در روند رشد روانی و جامعه‌پذیری کودک مشکلاتی ایجاد کنند. این آسیب‌ها با اینکه مثل ضربات فیزیکی از بیرون قابل مشاهده نیستند، اما الگوهای روانی شکل گرفته‌ بر اساس آنها، در ادامه‌ی زندگی کودک همراهش خواهند ماند و او باید در آینده مشکلاتی را حل کند که خودش تقریبا هیچ نقشی در شکل‌گیری آنها نداشته است.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

اکثر آدما تا وقتی راه دیگه‌ای بجز تغییر کردن براشون باقی نمونه، تغییر نمیکنن.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرام‌تر از آهو، بی‌باک‌تر از شیرم
هر لحظه که می‌کوشم در کار کنم تدبیر
رنج از پی رنج آید، زنجیر پی زنجیر

مولانا

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

دنبال این نباش که تک تک چیزایی که محدودت کردن رو از بین ببری. محدودیت‌هات رو بپذیر و با وجود اونها ببین برای پیشرفت چیکار میتونی بکنی.

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

ضد
فاضل نظری

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

ترکیب کشنده؟
یه overthinker با یه حس ششم قوی.

ناشناس

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

وجودمو قرض می‌گیرم از فردا
تنمو گم میکنم وسط تن‌ها
اگه سرم به تنم نیارزه حتی
رها میشم و میرم تو امنیت شب راه

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس

خداوند جایی در آسمانها و پشت ابرها پنهان نشده. خداوند نور و روشنایی‌ست و در درون تمام آفریده‌هایش وجود دارد. او را می‌توانی در صدای گنجشک‌های بازیگوش و در بیخیالی گربه‌ای که در سایه‌ها آرام گرفته بیابی. او را می‌توانی در میان احساسات و افکار خودت پیدا کنی و در آغوشش بگیری.

و خدایی که در این نزدیکی‌ست
لای این شب‌بوها، پای آن کاج بلند
روی آگاهی آب، روی قانون گیاه

سهراب سپهری

@ConsciousWriter | آگاه‌نویس