سلام بر او؛ که گمان می‌کردیم پایانی است بر دلتنگی‌ها، ولی شروعی شد بر یک دلتنگی بی‌پایان..
-مهدی فیض

که من از من بیخبرم(:

خانه را آب و جارو کشیده‌ام‌
گلدان ها را آب داده‌ام
چای هم تازه دم است.
مانده است تو!
تو کِی می‌آیی؟!

آدما میتونن قشنگ نگاهتون کنن؛ موهاتونو نوازش کنن و بزنن پشت گوشتون؛ ببوسنتون، بعد شب خداحافظی کنن و برای همیشه برن…

میونِ آتیش بازیه چشمای تو، قدم زدم.

لباس سال نوام را سیاه میدوزم
چرا که اولین سین امسال من سوگ توست…

چنان که یخ زده تقویم‌ها اگر هر روز
هزار بار بیاید بهار، کافی نیست.
-فاضل نظری

و اگر بیش از این هم غمگینم کنی، از یاد نمی‌برم تنها تو بودی که خوشحالم می‌کردی.

دلم نه، جونم براش تنگ شده:)

می‌دانی عزیزم،
خانه همیشه برایم گریزگاهی امن بوده…
و «تو» خانه‌ام هستی.

بزرگ شدم و صبورتر؛
و این را از غم هایی که دیگر گریه نمیشوند می‌فهمم.