آسون نبود اما
من بغضمو خوردم(:

بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت...

تو قشنگ ترین آدم، توی زشت ترین برهه ی زندگیم بودی.

«رفتی و آسمان به حرف آمد
تو نبودی چقدر برف آمد»

هستی، اما کمرنگ.حرف می‌زنی، اما تلخ.محبت می‌کنی، اما سرد.چه اجباری‌ست دوست داشتنِ من؟

من در آخرین دیدارمان جامانده‌ام.
در آخرین بوسه، آخرین لمس، آخرین عطر و آخرین نگاه.
من در تو جا‌مانده‌ام، لطفا مرا به من بازگردان.

از من فقط خبر داشت، همین!
مثل مردمی که میدانند جایی از جهان جنگ است…

امروز می‌خواهم برای آخرین بار بگویم دوستت دارم و بعد راهم را بگیرم و بروم چون تازه فهمیدم تو هرگز دوستم نداشتی.
-شل سیلور استاین
@Commonbrain-

تو خانه‌ام بودی عزیزِ من
و من از دست دادمت؛
و کسی که وطن ندارد،
در تمام جنگ‌ها گلوله می‌خورد.
-حمید سلیمی

چرا این بارون غم بند نمیاد :)

«چشم‌های تو که مثل خون در رگ‌های من دوید، یک بار دیگر مرا به زندگی بازگرداند.»
-احمد شاملو

دیگر کار از بریدن موهایش گذشته بود
زور دخترکم به رگه‌های آبیِ دستش رسیده بود…

گفت:اگر کلمه بودم؟
گفتم:امن، نور، آغوش، وطن، امید، پناه، پناه، پناه.

چه می‌شود اگر کمی دیگر بخوابم و تمامیِ
این مهملات و مزخرفات را فراموش کنم.
-‌فرانتس‌کافکا