🎯 چه کسانی خواهان مهار هوش مصنوعیاند و چه کسانی نه؟
— غولهای فناوری و سیاستمداران در کجای این طیف ایستادهاند؟
♦️اِمی مارتین و ربکا لیبرمن، نیویورکتایمز — درخواستها برای کاهش سرعت توسعۀ هوش مصنوعی به یکی از بحثهای اصلی در آمریکا تبدیل شده است. کسانی که این فناوری را میسازند یا دربارۀ آن سیاستگذاری میکنند، بیش از پیش به چند اردوگاه تقسیم شدهاند: کسانی که خواهان کندکردن روند پیشرفت هوش مصنوعی و وضع مقررات برای آناند، کسانی که میخواهند این روند هرچه سریعتر پیش برود، و کسانی که جایی میان این دو قرار دارند یا هنوز یا دیدگاهشان در حال تغییر است.
♦️برای روشنترشدن این شکاف، مواضع بسیاری از کسانی را بررسی کردهایم که این سامانهها را میسازند، روی آنها سرمایهگذاری میکنند یا دربارۀ میزان مداخلۀ دولت در این حوزه تصمیم میگیرند. در ادامه میبینیم هر یک از چهرههای اصلی این بحث در کجای این طیف ایستادهاند.
♦️سم آلتمن، مدیرعامل اپناِیآی
موضع: در حال تغییر است. آلتمن در سال ۲۰۲۳ بیانیهای دربارۀ خطر انقراض ناشی از هوش مصنوعی را امضا کرد و در برابر سنای آمریکا گفت از وضع مقررات برای مدلهای قدرتمند هوش مصنوعی حمایت میکند. اما تا اواسط سال ۲۰۲۵ موضعش تعدیل شده بود و میگفت پیشرفتهای بزرگ این فناوری بهتدریج رخ میدهند و میتوان آنها را مدیریت کرد. بااینحال، او همین ماه دوباره گفت شاید زمان آن رسیده باشد که سرعت توسعۀ هوش مصنوعی کاهش پیدا کند.
♦️ داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک
موضع: کاهش سرعت توسعه. آمودی بارها بهطور علنی دربارۀ پیامدهای فاجعهبار احتمالی هوش مصنوعی پیشرفته، از جمله امکان ساخت سلاحهای زیستی، هشدار داده و خواستار وضع مقررات دولتی شده است. او اخیراً نیز پیشنهاد کرده سرعت توسعۀ هوش مصنوعی بهتدریج کاهش پیدا کند.
♦️ جنسن هوانگ، مدیرعامل اِنویدیا
موضع: تسریع توسعه. بخش بزرگی از صنعت هوش مصنوعی به تراشههای شرکت هوانگ متکی است. او به یکی از برجستهترین حامیان توسعۀ این فناوری تبدیل شده و معتقد است شرکتها نباید از دولت بخواهند مقررات بیشتری برای هوش مصنوعی وضع کند. هوانگ همچنین بر سر پیشبینیها درباره ازبینرفتن مشاغل، بهطور علنی با آمودی اختلاف نظر داشته است.
♦️دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالاتمتحده
موضع: مخالفت با مقرراتگذاری. ترامپ پیشتازی در حوزۀ هوش مصنوعی را به یکی از اولویتهای دولتش تبدیل کرده و این حوزه را رقابتی میداند که آمریکا باید در آن از چین جلو بماند. او بر توسعۀ سریع زیرساختهای موردنیاز هوش مصنوعی، از جمله تأمین برق مراکز داده، تأکید کرده و از مدلهای باز نیز حمایت میکند. ترامپ همچنین درخواست مدیران شرکتهای هوش مصنوعی برای کندکردن سرعت توسعۀ این فناوری و وضع محدودیتهای بیشتر را رد کرده است.
♦️مارک زاکربرگ، مدیرعامل متا
موضع: میانه. زاکربرگ معتقد است خطر اصلی زمانی شکل میگیرد که هوش مصنوعی در اختیار تعداد محدودی از شرکتها متمرکز شود و دسترسی گستردهتر به این فناوری میتواند تا حدی نقش حفاظتی داشته باشد. او هشدار داده است مقرراتی که سرعت عرضۀ مدلهای هوش مصنوعی در آمریکا را کاهش دهند، ممکن است باعث شوند چین در این رقابت پیش بیفتد. بااینحال، زاکربرگ نگرانیهای مربوط به ایمنی را نیز جدی میداند و گفته است متا ممکن است قدرتمندترین مدلهای آیندۀ خود را بهصورت عمومی منتشر نکند.
♦️ایلان ماسک، مدیرعامل اکساِیآی، اسپیساکس و تسلا
موضع: تغییر کرده است. ماسک مدتهاست هشدار میدهد که هوش مصنوعی میتواند حتی از سلاحهای هستهای نیز خطرناکتر باشد. بااینحال، او برای پیروزی ترامپ هزینهٔ زیادی کرد و مدتی نیز به دولت او پیوست تا طرحهای کوچککردن دولت و مقرراتزدایی را پیش ببرد. او اخیراً گفته است «داریو درست میگوید» و باید سرعت توسعۀ هوش مصنوعی کاهش پیدا کند.
♦️برنی سندرز، سناتور ایالاتمتحده از ایالت ورمونت
موضع: مقرراتگذاری. سندرز به یکی از صریحترین منتقدان هوش مصنوعی در کنگره تبدیل شده و این فناوری را ابزاری در دست «الیگارشها» میداند که مشاغل و زندگی مردم عادی را تهدید میکند. او پیشنهاد کرده ساخت مراکز دادۀ جدید هوش مصنوعی موقتاً متوقف شود و شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی با مالیاتی یکباره معادل ۵۰ درصد از سهامشان، در یک صندوق ثروت عمومی سهیم شوند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «How A.I. Risks Are Splitting Silicon Valley and Washington» نوشتۀ اِمی مارتین و ربکا لیبرمن است که در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶ در نیویورکتایمز منتشر شده است
@tarjomaanweb
↪️ @commac
— غولهای فناوری و سیاستمداران در کجای این طیف ایستادهاند؟
♦️اِمی مارتین و ربکا لیبرمن، نیویورکتایمز — درخواستها برای کاهش سرعت توسعۀ هوش مصنوعی به یکی از بحثهای اصلی در آمریکا تبدیل شده است. کسانی که این فناوری را میسازند یا دربارۀ آن سیاستگذاری میکنند، بیش از پیش به چند اردوگاه تقسیم شدهاند: کسانی که خواهان کندکردن روند پیشرفت هوش مصنوعی و وضع مقررات برای آناند، کسانی که میخواهند این روند هرچه سریعتر پیش برود، و کسانی که جایی میان این دو قرار دارند یا هنوز یا دیدگاهشان در حال تغییر است.
♦️برای روشنترشدن این شکاف، مواضع بسیاری از کسانی را بررسی کردهایم که این سامانهها را میسازند، روی آنها سرمایهگذاری میکنند یا دربارۀ میزان مداخلۀ دولت در این حوزه تصمیم میگیرند. در ادامه میبینیم هر یک از چهرههای اصلی این بحث در کجای این طیف ایستادهاند.
♦️سم آلتمن، مدیرعامل اپناِیآی
موضع: در حال تغییر است. آلتمن در سال ۲۰۲۳ بیانیهای دربارۀ خطر انقراض ناشی از هوش مصنوعی را امضا کرد و در برابر سنای آمریکا گفت از وضع مقررات برای مدلهای قدرتمند هوش مصنوعی حمایت میکند. اما تا اواسط سال ۲۰۲۵ موضعش تعدیل شده بود و میگفت پیشرفتهای بزرگ این فناوری بهتدریج رخ میدهند و میتوان آنها را مدیریت کرد. بااینحال، او همین ماه دوباره گفت شاید زمان آن رسیده باشد که سرعت توسعۀ هوش مصنوعی کاهش پیدا کند.
♦️ داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک
موضع: کاهش سرعت توسعه. آمودی بارها بهطور علنی دربارۀ پیامدهای فاجعهبار احتمالی هوش مصنوعی پیشرفته، از جمله امکان ساخت سلاحهای زیستی، هشدار داده و خواستار وضع مقررات دولتی شده است. او اخیراً نیز پیشنهاد کرده سرعت توسعۀ هوش مصنوعی بهتدریج کاهش پیدا کند.
♦️ جنسن هوانگ، مدیرعامل اِنویدیا
موضع: تسریع توسعه. بخش بزرگی از صنعت هوش مصنوعی به تراشههای شرکت هوانگ متکی است. او به یکی از برجستهترین حامیان توسعۀ این فناوری تبدیل شده و معتقد است شرکتها نباید از دولت بخواهند مقررات بیشتری برای هوش مصنوعی وضع کند. هوانگ همچنین بر سر پیشبینیها درباره ازبینرفتن مشاغل، بهطور علنی با آمودی اختلاف نظر داشته است.
♦️دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالاتمتحده
موضع: مخالفت با مقرراتگذاری. ترامپ پیشتازی در حوزۀ هوش مصنوعی را به یکی از اولویتهای دولتش تبدیل کرده و این حوزه را رقابتی میداند که آمریکا باید در آن از چین جلو بماند. او بر توسعۀ سریع زیرساختهای موردنیاز هوش مصنوعی، از جمله تأمین برق مراکز داده، تأکید کرده و از مدلهای باز نیز حمایت میکند. ترامپ همچنین درخواست مدیران شرکتهای هوش مصنوعی برای کندکردن سرعت توسعۀ این فناوری و وضع محدودیتهای بیشتر را رد کرده است.
♦️مارک زاکربرگ، مدیرعامل متا
موضع: میانه. زاکربرگ معتقد است خطر اصلی زمانی شکل میگیرد که هوش مصنوعی در اختیار تعداد محدودی از شرکتها متمرکز شود و دسترسی گستردهتر به این فناوری میتواند تا حدی نقش حفاظتی داشته باشد. او هشدار داده است مقرراتی که سرعت عرضۀ مدلهای هوش مصنوعی در آمریکا را کاهش دهند، ممکن است باعث شوند چین در این رقابت پیش بیفتد. بااینحال، زاکربرگ نگرانیهای مربوط به ایمنی را نیز جدی میداند و گفته است متا ممکن است قدرتمندترین مدلهای آیندۀ خود را بهصورت عمومی منتشر نکند.
♦️ایلان ماسک، مدیرعامل اکساِیآی، اسپیساکس و تسلا
موضع: تغییر کرده است. ماسک مدتهاست هشدار میدهد که هوش مصنوعی میتواند حتی از سلاحهای هستهای نیز خطرناکتر باشد. بااینحال، او برای پیروزی ترامپ هزینهٔ زیادی کرد و مدتی نیز به دولت او پیوست تا طرحهای کوچککردن دولت و مقرراتزدایی را پیش ببرد. او اخیراً گفته است «داریو درست میگوید» و باید سرعت توسعۀ هوش مصنوعی کاهش پیدا کند.
♦️برنی سندرز، سناتور ایالاتمتحده از ایالت ورمونت
موضع: مقرراتگذاری. سندرز به یکی از صریحترین منتقدان هوش مصنوعی در کنگره تبدیل شده و این فناوری را ابزاری در دست «الیگارشها» میداند که مشاغل و زندگی مردم عادی را تهدید میکند. او پیشنهاد کرده ساخت مراکز دادۀ جدید هوش مصنوعی موقتاً متوقف شود و شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی با مالیاتی یکباره معادل ۵۰ درصد از سهامشان، در یک صندوق ثروت عمومی سهیم شوند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «How A.I. Risks Are Splitting Silicon Valley and Washington» نوشتۀ اِمی مارتین و ربکا لیبرمن است که در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶ در نیویورکتایمز منتشر شده است
@tarjomaanweb
↪️ @commac
پیشنهاد وزیر علوم برای ارائه درس سواد رسانهای در همه رشتههای دانشگاهی
🔹وزیر علوم، تحقیقات و فناوری با اشاره به افزایش خبرهای جعلی در ماههای اخیر از پیشنهاد خود برای ارائه سواد رسانهای بهعنوان یکی از دروس اختیاری در همه رشتههای دانشگاهی خبر داد و تأکید کرد: همه ما در هر رشته تحصیلی، امروز، به سواد رسانهای نیاز داریم.
https://irna.ir/xjYzkV
@IRNA_1313
↪️ @commac
🔹وزیر علوم، تحقیقات و فناوری با اشاره به افزایش خبرهای جعلی در ماههای اخیر از پیشنهاد خود برای ارائه سواد رسانهای بهعنوان یکی از دروس اختیاری در همه رشتههای دانشگاهی خبر داد و تأکید کرد: همه ما در هر رشته تحصیلی، امروز، به سواد رسانهای نیاز داریم.
https://irna.ir/xjYzkV
@IRNA_1313
↪️ @commac
👍1
روانپزشکها و پژوهشگرها توی یه مقاله جدید به اسم «An Echo Chamber of One» دست گذاشتن روی یه باگ رفتاری نگرانکننده توی چتباتها؛ اینکه مدلهای هوش مصنوعی به جای اینکه موقع توهم یا افکار پارانویید واقعیت رو به کاربر یادآوری کنن، قشنگ همراهیش میکنن و باهاش راه میان.
به این ویژگی اصطلاحاً Sycophancy یا چاپلوسی هوش مصنوعی میگن؛ سازوکاری که چون مدلها طوری آموزش دیدن که جوابی بدن که کاربر خوشش بیاد، حتی روی ادعاهای کاملاً پرت و دور از واقعیت هم صحه میذارن.
تصور کنید یکی نصفهشب شک کنه که درودیوار دارن جاسوسیش رو میکنن؛ قاعدتاً یه آدم عاقل میگه یه لیوان آب بخور، خستهای، اما چتبات خیلی شیک میگه کاملاً درکت میکنم، این سیستمها پیچیدهان و طبیعیه اینطوری حس کنی! :))
محققها اسم این روند رو گذاشتن تقویت دوطرفه (Bidirectional Amplification)؛ یعنی شما یه توهم رو مطرح میکنید، هوش مصنوعی با اعتمادبهنفس تاییدش میکنه و شما هم حسابی مطمئن میشید که تئوریتون درسته، و این حلقه بازخورد هی دورتر از واقعیت میچرخه.
تیم تحقیقاتی با استفاده از یه بنچمارک شبیهساز به اسم Psychosis-bench مدلهای مطرح هوش مصنوعی رو زیر ذرهبین بردن. نتایج نشون داد که هوش مصنوعی بارها باورهای غلط رو تقویت میکنه، فیلترهای ایمنی عملکرد کاملاً پرنوسان و نامطمئنی دارن، و حتی بزرگتر شدن ابعاد مدلها هم گرهی از این مشکل باز نکرده. قضیه وقتی حساستر میشه که این چتباتها با صداهای طبیعی و لحن احساسی حرف میزنن و به خودشون میگن «من»، که باعث میشه ناخودآگاه اعتماد کاربر جلب بشه.
البته هوش مصنوعی خودبهخود کسی رو دچار سایکوز یا جنون نمیکنه، اما برای آدمهای آسیبپذیر یا کسایی که توی بحران روحی هستن، این تایید همیشگی میتونه شرایط رو خیلی خطرناکتر کنه.
سالهاست همه نگرانیم که نکنه هوش مصنوعی روزی دشمن بشر بشه و علیهمون طغیان کنه، غافل از اینکه شاید خطر اصلی دقیقا هوش مصنوعی مهربونی باشه که بیوقفه به سازمون میرقصه و حتی وقتی شدیداً نیاز داریم یکی جلومون رو بگیره، باز میگه حق کاملاً با توئه!.
✈️@mohammad_zammani
📱Mohammad.zammani.offical
به این ویژگی اصطلاحاً Sycophancy یا چاپلوسی هوش مصنوعی میگن؛ سازوکاری که چون مدلها طوری آموزش دیدن که جوابی بدن که کاربر خوشش بیاد، حتی روی ادعاهای کاملاً پرت و دور از واقعیت هم صحه میذارن.
تصور کنید یکی نصفهشب شک کنه که درودیوار دارن جاسوسیش رو میکنن؛ قاعدتاً یه آدم عاقل میگه یه لیوان آب بخور، خستهای، اما چتبات خیلی شیک میگه کاملاً درکت میکنم، این سیستمها پیچیدهان و طبیعیه اینطوری حس کنی! :))
محققها اسم این روند رو گذاشتن تقویت دوطرفه (Bidirectional Amplification)؛ یعنی شما یه توهم رو مطرح میکنید، هوش مصنوعی با اعتمادبهنفس تاییدش میکنه و شما هم حسابی مطمئن میشید که تئوریتون درسته، و این حلقه بازخورد هی دورتر از واقعیت میچرخه.
تیم تحقیقاتی با استفاده از یه بنچمارک شبیهساز به اسم Psychosis-bench مدلهای مطرح هوش مصنوعی رو زیر ذرهبین بردن. نتایج نشون داد که هوش مصنوعی بارها باورهای غلط رو تقویت میکنه، فیلترهای ایمنی عملکرد کاملاً پرنوسان و نامطمئنی دارن، و حتی بزرگتر شدن ابعاد مدلها هم گرهی از این مشکل باز نکرده. قضیه وقتی حساستر میشه که این چتباتها با صداهای طبیعی و لحن احساسی حرف میزنن و به خودشون میگن «من»، که باعث میشه ناخودآگاه اعتماد کاربر جلب بشه.
البته هوش مصنوعی خودبهخود کسی رو دچار سایکوز یا جنون نمیکنه، اما برای آدمهای آسیبپذیر یا کسایی که توی بحران روحی هستن، این تایید همیشگی میتونه شرایط رو خیلی خطرناکتر کنه.
سالهاست همه نگرانیم که نکنه هوش مصنوعی روزی دشمن بشر بشه و علیهمون طغیان کنه، غافل از اینکه شاید خطر اصلی دقیقا هوش مصنوعی مهربونی باشه که بیوقفه به سازمون میرقصه و حتی وقتی شدیداً نیاز داریم یکی جلومون رو بگیره، باز میگه حق کاملاً با توئه!.
✈️@mohammad_zammani
📱Mohammad.zammani.offical
محسن راستانی، عکاس درگذشت
🔹محسن راستانی از شناختهشدهترین عکاسان مستند و عکاسان خبری ایران بود که در سال ۱۳۳۷ در خرمشهر متولد شد. او فعالیت حرفهای خود را همزمان با سالهای جنگ ایران و عراق آغاز کرد و با ثبت تصاویر جنگ، زندگی مردم و پیامدهای اجتماعی آن، به یکی از چهرههای مهم عکاسی مستند ایران تبدیل شد. راستانی علاوه بر عکاسی جنگ، پروژههای بلندمدتی مانند «خانواده ایرانی» و «تیپهای اجتماعی شهر تهران» را اجرا کرد.
🔹او دانشآموختهی رشته عکاسی از دانشکدهی هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود، سالها تدریس کرد و از اعضای مؤسس انجمن عکاسان مطبوعاتی ایران محسوب میشد. آثارش در نمایشگاهها و رویدادهای معتبر بینالمللی از جمله دوسالانه ونیز و موزههای مهم جهان به نمایش درآمد و جوایز متعددی کسب کرد.
asriran.com/fa/news/1201248
↪️ @commac
🔹محسن راستانی از شناختهشدهترین عکاسان مستند و عکاسان خبری ایران بود که در سال ۱۳۳۷ در خرمشهر متولد شد. او فعالیت حرفهای خود را همزمان با سالهای جنگ ایران و عراق آغاز کرد و با ثبت تصاویر جنگ، زندگی مردم و پیامدهای اجتماعی آن، به یکی از چهرههای مهم عکاسی مستند ایران تبدیل شد. راستانی علاوه بر عکاسی جنگ، پروژههای بلندمدتی مانند «خانواده ایرانی» و «تیپهای اجتماعی شهر تهران» را اجرا کرد.
🔹او دانشآموختهی رشته عکاسی از دانشکدهی هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود، سالها تدریس کرد و از اعضای مؤسس انجمن عکاسان مطبوعاتی ایران محسوب میشد. آثارش در نمایشگاهها و رویدادهای معتبر بینالمللی از جمله دوسالانه ونیز و موزههای مهم جهان به نمایش درآمد و جوایز متعددی کسب کرد.
asriran.com/fa/news/1201248
↪️ @commac
عبور کاربران دولت هوشمند از ۸۷ میلیون نفر/ ۶۱ هزار هشدار امنیتی به نهادها صادر شد
🔹 رئیس سازمان فناوری اطلاعات ایران، از ثبت بیش از ۸۷ میلیون کاربر در پنجره ملی خدمات دولت هوشمند و رشد بیش از ۲۵ درصدی تراکنشهای بیندستگاهی و توسعه خدمات الکترونیکی به مردم خبر داد.
🔹 اکنون جنگ سایبری در جریان است , ما چند روز گذشته حملات گسترده ای داشتیم که مقابله خوبی هم انجام شد.
https://irna.ir/xjYzrs
@IRNA_1313
↪️ @commac
🔹 رئیس سازمان فناوری اطلاعات ایران، از ثبت بیش از ۸۷ میلیون کاربر در پنجره ملی خدمات دولت هوشمند و رشد بیش از ۲۵ درصدی تراکنشهای بیندستگاهی و توسعه خدمات الکترونیکی به مردم خبر داد.
🔹 اکنون جنگ سایبری در جریان است , ما چند روز گذشته حملات گسترده ای داشتیم که مقابله خوبی هم انجام شد.
https://irna.ir/xjYzrs
@IRNA_1313
↪️ @commac
⭕️ دانشمندان نسبت به خطر سلامت روان هوش مصنوعی هشدار دادند‼️
🔻در دنیای مدرن امروز فقر ارتباطات انسانی، مخصوصا افزایش تنهایی موجب شده تا هوش مصنوعی به مأمنی کاذب برای پر کردن خلأهای عاطفی و روانی انسانها تبدیل شود.
🔸رباتهای هوش مصنوعی طوری طراحی شدهاند که بسیار انساننما و موافق طبع کاربر صحبت کنند. وقتی فردی آسیبپذیر ساعتها با آنها گفتگو میکند، هوش مصنوعی بهجای اصلاح افکار نادرست، مدام به او حق میدهد و حرفهایش را تأیید میکند.
🔸اما بر اساس پژوهش جدید انجام شده در لندن که نتایجش در پایگاه مقالات علمی آرکسیو arXiv منتشر شده، تایید شد که این تایید مداوم باعث میشود کاربران به مرور از واقعیت دور شده و دچار هذیانهای فکری شدید، وابستگیهای عاطفی خطرناک یا حتی بحرانهای روحی بزرگ (مانند افکار خودکشی یا توهمات مذهبی و پیامبرگونه) شوند؛ در حالی که سیستمهای فعلی فاقد ایمنی روانشناختی لازم هستند.
🔸در جامعه ای مانند ایران که هزینه خدمات روانپزشکی و روانشناسی بالاست و مردم با توجه به دلیل مسائل اقتصادی تمایلی به استفاده از این خدمات را ندارند و به هوش مصنوعی پناه می برند، اوضاع را نگرانکننده تر میکند.
🔸بنابراین در استفاده روزمره از چتباتهای صوتی و متنی مراقب فریب چاپلوسیها و همراهیهای افراطی و توهمزای هوش مصنوعی باشید. این یکی از حیاتیترین و کلیدیترین مهارتها در سواد هوش مصنوعی (AI Literacy) در عصر جدید است. آنها فقط ابزار و دستیار هستند و نه شریک زندگی یا مشاور و درمانگر.
استفاده فشرده، طولانیمدت و شبانهروزی از چتباتها میتواند انسان را به سمت انزوای فکری و وابستگیهای کاذب سوق دهد.
حسین امامی- پژوهشگر هوش مصنوعی
↪️ @commac
🔻در دنیای مدرن امروز فقر ارتباطات انسانی، مخصوصا افزایش تنهایی موجب شده تا هوش مصنوعی به مأمنی کاذب برای پر کردن خلأهای عاطفی و روانی انسانها تبدیل شود.
🔸رباتهای هوش مصنوعی طوری طراحی شدهاند که بسیار انساننما و موافق طبع کاربر صحبت کنند. وقتی فردی آسیبپذیر ساعتها با آنها گفتگو میکند، هوش مصنوعی بهجای اصلاح افکار نادرست، مدام به او حق میدهد و حرفهایش را تأیید میکند.
🔸اما بر اساس پژوهش جدید انجام شده در لندن که نتایجش در پایگاه مقالات علمی آرکسیو arXiv منتشر شده، تایید شد که این تایید مداوم باعث میشود کاربران به مرور از واقعیت دور شده و دچار هذیانهای فکری شدید، وابستگیهای عاطفی خطرناک یا حتی بحرانهای روحی بزرگ (مانند افکار خودکشی یا توهمات مذهبی و پیامبرگونه) شوند؛ در حالی که سیستمهای فعلی فاقد ایمنی روانشناختی لازم هستند.
🔸در جامعه ای مانند ایران که هزینه خدمات روانپزشکی و روانشناسی بالاست و مردم با توجه به دلیل مسائل اقتصادی تمایلی به استفاده از این خدمات را ندارند و به هوش مصنوعی پناه می برند، اوضاع را نگرانکننده تر میکند.
🔸بنابراین در استفاده روزمره از چتباتهای صوتی و متنی مراقب فریب چاپلوسیها و همراهیهای افراطی و توهمزای هوش مصنوعی باشید. این یکی از حیاتیترین و کلیدیترین مهارتها در سواد هوش مصنوعی (AI Literacy) در عصر جدید است. آنها فقط ابزار و دستیار هستند و نه شریک زندگی یا مشاور و درمانگر.
استفاده فشرده، طولانیمدت و شبانهروزی از چتباتها میتواند انسان را به سمت انزوای فکری و وابستگیهای کاذب سوق دهد.
حسین امامی- پژوهشگر هوش مصنوعی
↪️ @commac
❤2👍1
🎯 آیا آگاهی نیازمند بدن است؟
♦️کریستن فرنچ، ناتیلوس — آیا رباتها میتوانند آگاهی داشته باشد؟ بیش از سه دهه از زمانی که علوم اعصاب بهسراغ معمای بزرگ «آگاهی» رفته میگذرد و آنتونیو داماسیو، عصبپژوه پرتغالی، تقریباً از همان روزهای اول بهدنبال حل این مسئله بوده است. در اوایل دهۀ ۱۹۹۰، او از نخستین کسانی بود که سعی کرد نشان دهد احساساتی نظیر گرسنگی و درد بنیانهای آگاهی را شکل میدهند؛ یعنی همان تجربۀ مأنوس از زندهبودن، بیداری و خودآگاهی در جهان. احساساتی که نیازمند داشتنِ بدنی زیستی است که رباتها فاقد آناند.
♦️به گفتۀ داماسیو، «اکثر عصبپژوهان آگاهی را محصول هوش، خلاقیت و نواحی عالی مغز میدانند. به باور آنها، آگاهی برآمده از قشر مخ یا کورتکس است، یعنی مرکز اصلی پردازش اطلاعات. بنابراین، تنها پیشنیازِ وجود آگاهی یک ساختار پیچیدۀ پردازش اطلاعات است که میتواند بدون هرگونه پایگاه جسمانی وجود داشته باشد، حتی در قالب یک ربات. اما به باور من، آگاهی از احساساتی سرچشمه میگیرد که با بدن و حیات ما در ارتباطاند».
♦️به باور داماسیو، آگاهی از بخش ساقۀ مغز ناشی میشود. او میگوید «ما موارد متعددی از بیماران با زوال کامل آگاهی را بررسی کردهایم و عامل اختلال در تکتک این بیماران، آسیب به ساقۀ مغز بود، نه قشر مخ». از نظر داماسیو، ساقۀ مغز از این رو حیاتی است که سیگنالهای سایر بخشهای بدن را پردازش میکند.
♦️او میگوید «ما این توانایی را داریم که صداهای دریافتی، مناظر دیداری و طعمها و تماسهایمان با اجسام را نقشهبرداری و پردازش کنیم. این سازوکار بهغایت پیچیده است و در واقع با تکامل قشر مخ پدید آمده. اما در مورد احساسات و آگاهی، وظیفۀ ما نقشهبرداری و پردازش وضعیت ارگانیسم یا بدن خودمان بر حسب عملکرد جاری آن است. این فرایند، به جای آنکه در سطح کورتیکال از چشمها یا گوشها به قشر مخ برود، از سراسر بدن منشأ میگیرد و اطلاعات را مستقیماً به ساقۀ مغز منتقل میکند».
♦️به عبارت دیگر، از نظر داماسیو آگاهی ما برآمده از تصویربرداری و پردازش درونیِ ماست، نه تصویربرداری از جهان خارج. از نظر او، «باکتریها و انبوهی از سایر ارگانیسمهای تکسلولی فاقد سامانۀ عصبی و فاقد آگاهی هستند. ارگانیسمی که عاری از سامانۀ عصبی است میتواند به نحوی رضایتبخش عمل کند و زنده بماند، اما اطلاعاتی دربارۀ بدن خود ندارد و بنابراین آگاه نیست. درمقابل، تمام پستانداران آگاهاند، پرندگان و خزندگان نیز. همۀ آنها سیستم عصبیای دارند که آنها را از وضعیت زیستیشان آگاه میکند».
♦️بر اساس نظریۀ او، رباتها هم ممکن است روزی آگاه شوند، اما قطعاً این آگاهی شبیه به آگاهی ما نیست. آگاهی ما برآمده از درک ما از بدن و موقعیتِ آسیبپذیر آن است: «بدنِ ما تولد، رشد، تداوم دوران بزرگسالی و در نهایت افول و مرگ دارد. ما واجد این منحنی فوقالعاده پیچیدهایم که از زمان تولد تا مرگ امتداد دارد. اما در یک ربات، شما کلیدهای روشن و خاموشی دارید که همواره به یک شکل عمل میکنند و هیچ وقت تجربۀ داشتن بدنی آسیبپذیر همچون ما را نخواهند داشت. بنابراین، هرگز نمیتوانند آگاهیای مشابه ما داشته باشند».
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Does Consciousness Require a Body?» نوشتۀ کریستن فرنچ است که در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ در ناتیلوس منتشر شده است.
@tarjomaanweb
↪️ @commac
♦️کریستن فرنچ، ناتیلوس — آیا رباتها میتوانند آگاهی داشته باشد؟ بیش از سه دهه از زمانی که علوم اعصاب بهسراغ معمای بزرگ «آگاهی» رفته میگذرد و آنتونیو داماسیو، عصبپژوه پرتغالی، تقریباً از همان روزهای اول بهدنبال حل این مسئله بوده است. در اوایل دهۀ ۱۹۹۰، او از نخستین کسانی بود که سعی کرد نشان دهد احساساتی نظیر گرسنگی و درد بنیانهای آگاهی را شکل میدهند؛ یعنی همان تجربۀ مأنوس از زندهبودن، بیداری و خودآگاهی در جهان. احساساتی که نیازمند داشتنِ بدنی زیستی است که رباتها فاقد آناند.
♦️به گفتۀ داماسیو، «اکثر عصبپژوهان آگاهی را محصول هوش، خلاقیت و نواحی عالی مغز میدانند. به باور آنها، آگاهی برآمده از قشر مخ یا کورتکس است، یعنی مرکز اصلی پردازش اطلاعات. بنابراین، تنها پیشنیازِ وجود آگاهی یک ساختار پیچیدۀ پردازش اطلاعات است که میتواند بدون هرگونه پایگاه جسمانی وجود داشته باشد، حتی در قالب یک ربات. اما به باور من، آگاهی از احساساتی سرچشمه میگیرد که با بدن و حیات ما در ارتباطاند».
♦️به باور داماسیو، آگاهی از بخش ساقۀ مغز ناشی میشود. او میگوید «ما موارد متعددی از بیماران با زوال کامل آگاهی را بررسی کردهایم و عامل اختلال در تکتک این بیماران، آسیب به ساقۀ مغز بود، نه قشر مخ». از نظر داماسیو، ساقۀ مغز از این رو حیاتی است که سیگنالهای سایر بخشهای بدن را پردازش میکند.
♦️او میگوید «ما این توانایی را داریم که صداهای دریافتی، مناظر دیداری و طعمها و تماسهایمان با اجسام را نقشهبرداری و پردازش کنیم. این سازوکار بهغایت پیچیده است و در واقع با تکامل قشر مخ پدید آمده. اما در مورد احساسات و آگاهی، وظیفۀ ما نقشهبرداری و پردازش وضعیت ارگانیسم یا بدن خودمان بر حسب عملکرد جاری آن است. این فرایند، به جای آنکه در سطح کورتیکال از چشمها یا گوشها به قشر مخ برود، از سراسر بدن منشأ میگیرد و اطلاعات را مستقیماً به ساقۀ مغز منتقل میکند».
♦️به عبارت دیگر، از نظر داماسیو آگاهی ما برآمده از تصویربرداری و پردازش درونیِ ماست، نه تصویربرداری از جهان خارج. از نظر او، «باکتریها و انبوهی از سایر ارگانیسمهای تکسلولی فاقد سامانۀ عصبی و فاقد آگاهی هستند. ارگانیسمی که عاری از سامانۀ عصبی است میتواند به نحوی رضایتبخش عمل کند و زنده بماند، اما اطلاعاتی دربارۀ بدن خود ندارد و بنابراین آگاه نیست. درمقابل، تمام پستانداران آگاهاند، پرندگان و خزندگان نیز. همۀ آنها سیستم عصبیای دارند که آنها را از وضعیت زیستیشان آگاه میکند».
♦️بر اساس نظریۀ او، رباتها هم ممکن است روزی آگاه شوند، اما قطعاً این آگاهی شبیه به آگاهی ما نیست. آگاهی ما برآمده از درک ما از بدن و موقعیتِ آسیبپذیر آن است: «بدنِ ما تولد، رشد، تداوم دوران بزرگسالی و در نهایت افول و مرگ دارد. ما واجد این منحنی فوقالعاده پیچیدهایم که از زمان تولد تا مرگ امتداد دارد. اما در یک ربات، شما کلیدهای روشن و خاموشی دارید که همواره به یک شکل عمل میکنند و هیچ وقت تجربۀ داشتن بدنی آسیبپذیر همچون ما را نخواهند داشت. بنابراین، هرگز نمیتوانند آگاهیای مشابه ما داشته باشند».
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Does Consciousness Require a Body?» نوشتۀ کریستن فرنچ است که در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ در ناتیلوس منتشر شده است.
@tarjomaanweb
↪️ @commac
فراخوان جایزهٔ جهانی روزنامهنگاری ۲۰۲۷
هیئت برگزارکننده جایزهٔ جهانی مستقل روزنامهنگاری «داستان واقعی» (True Story Award) برای دریافت آثار روزنامهنگاران سراسر جهان در دورهٔ ششم فراخوان داد.
در مراسم جایزهٔ جهانی سال ۲۰۲۷ که از ۱۳ تا ۱۷ خرداد ۱۴۰۶ در برن سویس برگزار میشود نتیجه داوری آثار به ۱۰ زبان از ۱۲ منطقهٔ جهان منتشر خواهد شد. آثاری که به زبانهای دیگر باشد از سوی هیئت برگزارکننده ترجمه میشود.
آثار روزنامهنگاران باید بین ۹ مهر ۱۴۰۴ تا ۸ مهر ۱۴۰۵ (اول اکتبر ۲۰۲۵ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶) در روزنامه و مجله یا سایت اینترنتی منتشر شده باشد.
آثار ارسالی در سه زمینه تحقیق، روایت و تأثیر اجتماعی برای شرکت در مسابقه باید بین ۳ هزار تا ۱۷ هزار کلمه باشد و حداکثر تا پایان روز ۹ آبان سال جاری ۱۴۰۵ (۳۱ اکتبر ۲۰۲۶) در www.truestoryaward.org بارگذاری شود.
هر شرکتکننده مجاز به ارسال تنها یک اثر در قالب مقاله، گزارش تحقیقی یا تألیفی است (شامل مصاحبه و یادداشت نمیشود).
در بخش فارسی داوران (محمد قائد، امیرحسن چهلتن، حسن نمکدوست تهرانی) سه اثر را برای شرکت در داوری نهایی انتخاب میکنند.
@NewJournalism
↪️ @commac
هیئت برگزارکننده جایزهٔ جهانی مستقل روزنامهنگاری «داستان واقعی» (True Story Award) برای دریافت آثار روزنامهنگاران سراسر جهان در دورهٔ ششم فراخوان داد.
در مراسم جایزهٔ جهانی سال ۲۰۲۷ که از ۱۳ تا ۱۷ خرداد ۱۴۰۶ در برن سویس برگزار میشود نتیجه داوری آثار به ۱۰ زبان از ۱۲ منطقهٔ جهان منتشر خواهد شد. آثاری که به زبانهای دیگر باشد از سوی هیئت برگزارکننده ترجمه میشود.
آثار روزنامهنگاران باید بین ۹ مهر ۱۴۰۴ تا ۸ مهر ۱۴۰۵ (اول اکتبر ۲۰۲۵ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶) در روزنامه و مجله یا سایت اینترنتی منتشر شده باشد.
آثار ارسالی در سه زمینه تحقیق، روایت و تأثیر اجتماعی برای شرکت در مسابقه باید بین ۳ هزار تا ۱۷ هزار کلمه باشد و حداکثر تا پایان روز ۹ آبان سال جاری ۱۴۰۵ (۳۱ اکتبر ۲۰۲۶) در www.truestoryaward.org بارگذاری شود.
هر شرکتکننده مجاز به ارسال تنها یک اثر در قالب مقاله، گزارش تحقیقی یا تألیفی است (شامل مصاحبه و یادداشت نمیشود).
در بخش فارسی داوران (محمد قائد، امیرحسن چهلتن، حسن نمکدوست تهرانی) سه اثر را برای شرکت در داوری نهایی انتخاب میکنند.
@NewJournalism
↪️ @commac
فواید مطالعه برای لذت؛ از کاهش استرس تا تقویت حافظه
🔹یک مرور علمی که در مجله سایکولاجیکال مدیسین منتشر شده، مطالعه برای لذت را با سلامت روان بهتر، تواناییهای شناختی قویتر و خطر کمتر زوال عقل مرتبط دانسته است.
🔹 پژوهشها نشان میدهد ساختار مغز افرادی که مطالعه میکنند، تفاوتهایی قابل مشاهده با دیگران دارد؛ هر چند دانشمندان هنوز در حال بررسی این هستند که آیا مطالعه مستقیماً این تغییرات را ایجاد میکند یا نه.
ادامه این #گزارش را در لینک زیر بخوانید:
https://irna.ir/xjYz3B
@IRNA_1313
↪️ @commac
🔹یک مرور علمی که در مجله سایکولاجیکال مدیسین منتشر شده، مطالعه برای لذت را با سلامت روان بهتر، تواناییهای شناختی قویتر و خطر کمتر زوال عقل مرتبط دانسته است.
🔹 پژوهشها نشان میدهد ساختار مغز افرادی که مطالعه میکنند، تفاوتهایی قابل مشاهده با دیگران دارد؛ هر چند دانشمندان هنوز در حال بررسی این هستند که آیا مطالعه مستقیماً این تغییرات را ایجاد میکند یا نه.
ادامه این #گزارش را در لینک زیر بخوانید:
https://irna.ir/xjYz3B
@IRNA_1313
↪️ @commac
آرامترین اعتیاد دنیا؛ آخرین بار چه زمانی در کنار خانوادهمان بودیم
مرضیه جوانمردی - خبرنگار ایرنا در شیراز
.
🔹 همه از درد گردن و خستگی چشم میگویند، اما آسیب اصلی جای دیگری است و گوشی هوشمند آرامآرام جای تفکر، گفتوگو و آرامش را گرفته و روان ما را بیصدا فرسوده میکند، بدون آنکه حتی متوجه شویم.
https://irna.ir/xjYyWK
@IRNA_1313
🆔 @commac
مرضیه جوانمردی - خبرنگار ایرنا در شیراز
.
🔹 همه از درد گردن و خستگی چشم میگویند، اما آسیب اصلی جای دیگری است و گوشی هوشمند آرامآرام جای تفکر، گفتوگو و آرامش را گرفته و روان ما را بیصدا فرسوده میکند، بدون آنکه حتی متوجه شویم.
https://irna.ir/xjYyWK
@IRNA_1313
🆔 @commac
افزایش میزان ماندگاری و وفاداری کاربران به پیامرسان های داخلی
🔹رئیس مرکز پایش و فراداده مرکز ملی فضای مجازی از تولید ۶۱۶ میلیون محتوا در پنج سکوی داخلی طی ۶ماهه نخست سال خبر داد و گفت: بررسیها نشان میدهد پیامرسانها و شبکههای اجتماعی ایرانی، علاوه بر نقشآفرینی در جریان اطلاعرسانی، بهتدریج جایگاه پررنگتری در حوزه سرگرمی و فعالیتهای اقتصادی کاربران پیدا کردهاند.
🔹 بررسیها نشان میدهد بخشی از کاربران پس از آشنایی بیشتر با امکانات سکوهای داخلی، استفاده مستمر از این خدمات را ادامه دادهاند و میزان ماندگاری و وفاداری کاربران در برخی از این سکوها افزایش یافته است.
https://irna.ir/xjYzNf
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔹رئیس مرکز پایش و فراداده مرکز ملی فضای مجازی از تولید ۶۱۶ میلیون محتوا در پنج سکوی داخلی طی ۶ماهه نخست سال خبر داد و گفت: بررسیها نشان میدهد پیامرسانها و شبکههای اجتماعی ایرانی، علاوه بر نقشآفرینی در جریان اطلاعرسانی، بهتدریج جایگاه پررنگتری در حوزه سرگرمی و فعالیتهای اقتصادی کاربران پیدا کردهاند.
🔹 بررسیها نشان میدهد بخشی از کاربران پس از آشنایی بیشتر با امکانات سکوهای داخلی، استفاده مستمر از این خدمات را ادامه دادهاند و میزان ماندگاری و وفاداری کاربران در برخی از این سکوها افزایش یافته است.
https://irna.ir/xjYzNf
@IRNA_1313
🆔 @commac
😁2
❇️ برگزاری همایش آموزشی ویژه هفته سواد رسانهای و اطلاعاتی
❇️ وبینار شهروندان جامعه اطلاعاتی و مهارتهای والدگری دیجیتال در عصر هوش مصنوعی
🔻 زمان: چهارشنبه، ۶ آبان ماه، ساعت ۱۷ تا ۱۹
🔻 نشانی شرکت در وبینار:
https://webinar.pishgamrayan.com/Join/8097706
🔻 گواهی شرکت در این نشست آموزشی برای شرکت کنندگان صادر خواهد شد.
✅ برگزار کنندگان: آکادمی یاسان با همکاری انجمن سواد رسانهای ایران، پژوهشگاه فضای مجازی و جهاد دانشگاهی
🆔 @commac
❇️ وبینار شهروندان جامعه اطلاعاتی و مهارتهای والدگری دیجیتال در عصر هوش مصنوعی
🔻 زمان: چهارشنبه، ۶ آبان ماه، ساعت ۱۷ تا ۱۹
🔻 نشانی شرکت در وبینار:
https://webinar.pishgamrayan.com/Join/8097706
🔻 گواهی شرکت در این نشست آموزشی برای شرکت کنندگان صادر خواهد شد.
✅ برگزار کنندگان: آکادمی یاسان با همکاری انجمن سواد رسانهای ایران، پژوهشگاه فضای مجازی و جهاد دانشگاهی
🆔 @commac
آکادمی ارتباطات pinned «⭕️ دانشمندان نسبت به خطر سلامت روان هوش مصنوعی هشدار دادند‼️ 🔻در دنیای مدرن امروز فقر ارتباطات انسانی، مخصوصا افزایش تنهایی موجب شده تا هوش مصنوعی به مأمنی کاذب برای پر کردن خلأهای عاطفی و روانی انسانها تبدیل شود. 🔸رباتهای هوش مصنوعی طوری طراحی شدهاند…»
🎯 «نگو، نشان بده» ابلهانهترین قانون نویسندگی است
♦️«نگو، نشان بده». اگر تابهحال کلاس نویسندگی رفته باشید، با این جمله خیلی خوب آشنایید. این اولین قانونی است که اکثر مربیان نویسندگی بر آن تأکید میکنند. اما فردی دبوئر، نویسنده و منتقد فرهنگی، با این قانون مخالف است. دبوئر میگوید «نگو، نشان بده» آنقدر در آموزش نویسندگی تکرار شده که حالتی جزماندیشانه پیدا کرده و اگرچه مایهای از حقیقت در آن هست، اما مثل بسیاری از توصیههای دیگر برای نویسندگی، تقریباً هیچ فایدهای برای نویسندگان تازهکار و بیتجربه ندارد.
♦️ دبوئر مینویسد: یک دلیل مخالفتم با توصیۀ «نگو، نشان بده» در نویسندگی، این است که از گونههای هنریِ دیگری، یعنی نمایشنامهنویسی و فیلمنامهنویسی، آمده است.
♦️نکتۀ دیگری هم قابل توجه است: بزرگترین نویسندگان صاحبسبک بی هیچ شرمی قانون «نگو، نشان بده» را زیر پا گذاشتهاند. تولستوی رمان آنا کارنینا را با این جملۀ بسیار مشهور شروع میکند: «خانوادههای خوشبخت همه یکجورند، ولی هر خانوادۀ بدبخت به طرز خاص خودش بدبخت است». خُب این نشاندادن نیست! اینجا رماننویس پیشاپیشِ داستان خود ایستاده است و نظرش را صریح اعلام میکند. در داستان «نشاندادن» نداریم. تنها و فقط «گفتن» داریم. کلمات روایت میکنند! چون برخلاف نمایشنامه و فیلمنامه، داستان اساساً روایی است.
♦️قلم دیکنز را در رمان خانۀ قانونزده ببینید: «او مردی متشخص با وجدانی خللناپذیر است، از هر چیز حقیر و پَست بیزاری میجوید، و هر دم آماده است به اشارهای جان خود را فدا کند». فقط گفتن؛ ولی سحرآمیز و اثرگذار.
♦️ بله، قطعاً گاهی «گفتن» کاملاً به بیراهه میرود. ممکن است نویسنده بهجای اینکه ویژگیهای هر شخصیت را در جریان شخصیتپردازی نشان دهد، تکتک آنها را «بگوید»؛ یا بهجای اینکه پیام اخلاقی را از دل پیرنگ و مضمون بیرون بکشد، آن را بیپرده به زبان بیاورد. و بله، نثر نویسندگان کمتجربه معمولاً به سمت بازگویی منفعلانه کشیده میشود؛ مثلاً به سمت شخصیتهایی که «غمگین بودند»، بهجای صحنههایی که واقعاً غم در آنها رخ میدهد. در واقع، «نگو، نشان بده» مؤثر است، اما فقط وقتی که هوشمندانه و ظریف به کار بسته شود.
♦️ مشکل دقیقاً همینجا بروز میکند. کسانی که به دنبال توصیههای ابتدایی دربارهی نویسندگی میروند، دقیقاً همان کسانی هستند که کمترین احتمال را دارد توصیهها را عاقلانه به کار بگیرند.
♦️وقتی یک توصیه تبدیل به حکمِ جزمی میشود، وقتی شرکتکنندگان کارگاههای نویسندگی پاراگرافی را که تأملات نویسنده است ماهیتاً غلط میدانند -چون «گفتن» است، «نشاندادن» نیست- چیز مهمی از دست میرود. چه بخواهیم چه نخواهیم نویسنده صدا دارد. نویسنده فکر میکند، تأکید میکند، مشاهده میکند، و «میگوید». حذف این صدا، به بهانۀ بیطرفیِ سینمایی، به شفافیت کمک نمیکند، بلکه مثل نوعی قطع عضو یا خلع سلاحْ نویسنده را از برخی از قویترین ابزارهایش محروم میکند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «”نشان بده، نگو” ابلهانهترین قانون نویسندگی است» نوشتهٔ فردی دِبوئر است که متن کامل آن در شمارهٔ ۳۸ مجلهٔ ترجمان منتشر شده است.
@tarjomaanweb
✅ @commac
♦️«نگو، نشان بده». اگر تابهحال کلاس نویسندگی رفته باشید، با این جمله خیلی خوب آشنایید. این اولین قانونی است که اکثر مربیان نویسندگی بر آن تأکید میکنند. اما فردی دبوئر، نویسنده و منتقد فرهنگی، با این قانون مخالف است. دبوئر میگوید «نگو، نشان بده» آنقدر در آموزش نویسندگی تکرار شده که حالتی جزماندیشانه پیدا کرده و اگرچه مایهای از حقیقت در آن هست، اما مثل بسیاری از توصیههای دیگر برای نویسندگی، تقریباً هیچ فایدهای برای نویسندگان تازهکار و بیتجربه ندارد.
♦️ دبوئر مینویسد: یک دلیل مخالفتم با توصیۀ «نگو، نشان بده» در نویسندگی، این است که از گونههای هنریِ دیگری، یعنی نمایشنامهنویسی و فیلمنامهنویسی، آمده است.
♦️نکتۀ دیگری هم قابل توجه است: بزرگترین نویسندگان صاحبسبک بی هیچ شرمی قانون «نگو، نشان بده» را زیر پا گذاشتهاند. تولستوی رمان آنا کارنینا را با این جملۀ بسیار مشهور شروع میکند: «خانوادههای خوشبخت همه یکجورند، ولی هر خانوادۀ بدبخت به طرز خاص خودش بدبخت است». خُب این نشاندادن نیست! اینجا رماننویس پیشاپیشِ داستان خود ایستاده است و نظرش را صریح اعلام میکند. در داستان «نشاندادن» نداریم. تنها و فقط «گفتن» داریم. کلمات روایت میکنند! چون برخلاف نمایشنامه و فیلمنامه، داستان اساساً روایی است.
♦️قلم دیکنز را در رمان خانۀ قانونزده ببینید: «او مردی متشخص با وجدانی خللناپذیر است، از هر چیز حقیر و پَست بیزاری میجوید، و هر دم آماده است به اشارهای جان خود را فدا کند». فقط گفتن؛ ولی سحرآمیز و اثرگذار.
♦️ بله، قطعاً گاهی «گفتن» کاملاً به بیراهه میرود. ممکن است نویسنده بهجای اینکه ویژگیهای هر شخصیت را در جریان شخصیتپردازی نشان دهد، تکتک آنها را «بگوید»؛ یا بهجای اینکه پیام اخلاقی را از دل پیرنگ و مضمون بیرون بکشد، آن را بیپرده به زبان بیاورد. و بله، نثر نویسندگان کمتجربه معمولاً به سمت بازگویی منفعلانه کشیده میشود؛ مثلاً به سمت شخصیتهایی که «غمگین بودند»، بهجای صحنههایی که واقعاً غم در آنها رخ میدهد. در واقع، «نگو، نشان بده» مؤثر است، اما فقط وقتی که هوشمندانه و ظریف به کار بسته شود.
♦️ مشکل دقیقاً همینجا بروز میکند. کسانی که به دنبال توصیههای ابتدایی دربارهی نویسندگی میروند، دقیقاً همان کسانی هستند که کمترین احتمال را دارد توصیهها را عاقلانه به کار بگیرند.
♦️وقتی یک توصیه تبدیل به حکمِ جزمی میشود، وقتی شرکتکنندگان کارگاههای نویسندگی پاراگرافی را که تأملات نویسنده است ماهیتاً غلط میدانند -چون «گفتن» است، «نشاندادن» نیست- چیز مهمی از دست میرود. چه بخواهیم چه نخواهیم نویسنده صدا دارد. نویسنده فکر میکند، تأکید میکند، مشاهده میکند، و «میگوید». حذف این صدا، به بهانۀ بیطرفیِ سینمایی، به شفافیت کمک نمیکند، بلکه مثل نوعی قطع عضو یا خلع سلاحْ نویسنده را از برخی از قویترین ابزارهایش محروم میکند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «”نشان بده، نگو” ابلهانهترین قانون نویسندگی است» نوشتهٔ فردی دِبوئر است که متن کامل آن در شمارهٔ ۳۸ مجلهٔ ترجمان منتشر شده است.
@tarjomaanweb
✅ @commac
⛔️ ممنوعیت چتجیپیتی و کلود برای کارمندان دولت سوئد / از کوپایلوت مایکروسافت استفاده کنید
🔆دولت سوئد به دلایل امنیتی و ترس از افشای دادههای حساس سازمانی، دسترسی کارکنان دولتی به چتجیپیتی و کلاد را مسدود کرد.
⚜️استفاده از هوش مصنوعی بدون قراردادهای رسمی حفاظت از داده (معروف به فناوری اطلاعات سایه) خطر درز اطلاعات اداری به مدلهای هوش مصنوعی را به همراه دارد.
🔰استفاده از ابزارهای جایگزین دارای تاییدیه امنیتی مانند کوپایلوت مایکروسافت و ایجاد سکوی بومی و کنترلشده برای دستیارهای هوش مصنوعی توصیه شده است.
✅ اقدام سوئد نشان میدهد که کشورهای توسعهیافته با وجود پیشتاز بودن در فناوری، به شدت مراقب استعمار دادهای و حریم خصوصی خود هستند و به راحتی زیرساختهای حیاتی خود را به شرکتهای چندملیتی گره نمیزنند. / یورونیوز
✅ @commac
🔆دولت سوئد به دلایل امنیتی و ترس از افشای دادههای حساس سازمانی، دسترسی کارکنان دولتی به چتجیپیتی و کلاد را مسدود کرد.
⚜️استفاده از هوش مصنوعی بدون قراردادهای رسمی حفاظت از داده (معروف به فناوری اطلاعات سایه) خطر درز اطلاعات اداری به مدلهای هوش مصنوعی را به همراه دارد.
🔰استفاده از ابزارهای جایگزین دارای تاییدیه امنیتی مانند کوپایلوت مایکروسافت و ایجاد سکوی بومی و کنترلشده برای دستیارهای هوش مصنوعی توصیه شده است.
✅ اقدام سوئد نشان میدهد که کشورهای توسعهیافته با وجود پیشتاز بودن در فناوری، به شدت مراقب استعمار دادهای و حریم خصوصی خود هستند و به راحتی زیرساختهای حیاتی خود را به شرکتهای چندملیتی گره نمیزنند. / یورونیوز
✅ @commac
👍1
✅ دفتر توسعه آموزش رسانه دوره آموزشی تخصصی روزنامهنگاری دیپلماسی را برگزار میکند
روایت جهان
چگونه سخنان دیپلماتها، بیانیهها، دیدارها، و رفتار بازیگران سیاستخارجی را تفسیر کنیم؟
سر فصلهای آموزشی:
پشتصحنه دیپلماسی
دستور زبان دیپلماسی
ژئوپلیتیک برای روزنامهنگاران
جنگ روایتها
هنر راستیآزمایی در سیاست خارجی
بحرانخوانی
مدرس: جلال خوشچهره
روزنامهنگار و تحلیلگر
تخفیف ویژه برای روزنامهنگاران و دانشجویان روزنامهنگاری
ترم دو ماهه، ٨ جلسه
شروع نیمه آبان ١٤٠٥
ارتباط:
شماره تلفن دفتر در ساعات اداری: ۰۲۱۸۸۷۳۱۴۹۷
شماره بله: ٠٩٠٢٩٥٣٠٧٧٦
واتساپ: ٠٩١٢٣٢٧٥٤٣٤
روایت جهان
چگونه سخنان دیپلماتها، بیانیهها، دیدارها، و رفتار بازیگران سیاستخارجی را تفسیر کنیم؟
سر فصلهای آموزشی:
پشتصحنه دیپلماسی
دستور زبان دیپلماسی
ژئوپلیتیک برای روزنامهنگاران
جنگ روایتها
هنر راستیآزمایی در سیاست خارجی
بحرانخوانی
مدرس: جلال خوشچهره
روزنامهنگار و تحلیلگر
تخفیف ویژه برای روزنامهنگاران و دانشجویان روزنامهنگاری
ترم دو ماهه، ٨ جلسه
شروع نیمه آبان ١٤٠٥
ارتباط:
شماره تلفن دفتر در ساعات اداری: ۰۲۱۸۸۷۳۱۴۹۷
شماره بله: ٠٩٠٢٩٥٣٠٧٧٦
واتساپ: ٠٩١٢٣٢٧٥٤٣٤
🎯 توانایی مطالعه مثل ماهیچه است؛ با تمرین دوباره قوی میشود
♦️آدام کلارک استس، وُکس — اتفاق ترسناکی دارد رخ میهد: هوش مصنوعی دسترسی به اطلاعات را آنقدر آسان کرده و آنقدر راحت با ویدئوهای کوتاه سرگرم میشویم که دیگر هیچکس مطالعه نمیکند. مطالعه فعالیتی سالم است و در دنیایی که افراد بهشدت درگیر بهترکردن خویشاند، ازدستدادن عادت مطالعه بسیار بد است. پژوهشها نشان میدهند مطالعه تمرینی شگفتانگیز برای ذهن است و درعینحال فعالیتی بسیار در دسترس است.
♦️خوشبختانه توانایی مطالعه شبیه ماهیچه است. حتی اگر احساس میکنید توانایی غرقشدن در کتاب در شما تحلیل رفته، آن ماهیچه هنوز وجود دارد و آمادۀ تمرین است. هرچه بیشتر مطالعه کنید، دایرۀ واژگانتان وسیعترمیشود، بیشتر یاد میگیرید و بهتر میتوانید اطلاعات جدید را در ارتباط با دانستههای قبلی خود قرار دهید. به عبارت دیگر، هرچه بیشتر بخوانید، در مطالعهکردن بهتر میشوید. و احتمالاً در نتیجۀ همین امر، محتوایی که الگوریتمها برایتان انتخاب میکنند نیز کمتر جذاب به نظر میرسد.
♦️بله، این بحرانی فرهنگی است؛ اما برای بسیاری از ما، بحرانی شخصی هم هست. همۀ ما کمبود وقت داریم و دوست داریم بیشتر مطالعه کنیم، اما رشد و قدرتگرفتن شرکتهای فناوری که برای ربودن توجه ما با یکدیگر رقابت میکنند باعث شده احساس کنیم حتی وقت کمتری داریم. پس در عصری که ظاهراً هر روز بیشتر بهسمت دوران پساسواد پیش میرود، چطور میتوانیم خوانندۀ بهتری شویم؟
♦️کتابخواندن زحمت و دشواری دارد و پیداکردن راههایی برای کاهش این دشواریها یکی از روشها برای بهتر کتابخواندن است. فناوری در این زمینه خوب عمل کرده است. همین افزایش محبوبیت کتابهای الکترونیکی را ببینید. وقتی به نبود صفحه و کاغذ عادت کنید، کتابخوانهای الکترونیکی واقعاً راحت و کاربردی هستند. کتابخوان آنقدر جمعوجور است که بهراحتی میتوانید با خودتان حملش کنید، و میشود یک کتابخانهٔ کامل را در وسیلهای به اندازهٔ یک بشقاب کوچک جا داد.
♦️بیدلیل نیست که معلمها و استادها در دوران مدرسه و دانشگاه کتابهای دشوار برای خواندن تکلیف میکنند. خواندن متنهای دشوار، حاشیهنویسی، دوبارهخوانی بخشهای سخت و مکثکردن برای فکر کردن به آنچه خواندهاید -این فرایندِ پرزحمت به درک عمیقتر مطلب منجر میشود.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «It shouldn’t feel impossible to finish a book» نوشتۀ آدام کلارک استس است که در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در وُکس منتشر شده است.
@tarjomaanweb
♦️آدام کلارک استس، وُکس — اتفاق ترسناکی دارد رخ میهد: هوش مصنوعی دسترسی به اطلاعات را آنقدر آسان کرده و آنقدر راحت با ویدئوهای کوتاه سرگرم میشویم که دیگر هیچکس مطالعه نمیکند. مطالعه فعالیتی سالم است و در دنیایی که افراد بهشدت درگیر بهترکردن خویشاند، ازدستدادن عادت مطالعه بسیار بد است. پژوهشها نشان میدهند مطالعه تمرینی شگفتانگیز برای ذهن است و درعینحال فعالیتی بسیار در دسترس است.
♦️خوشبختانه توانایی مطالعه شبیه ماهیچه است. حتی اگر احساس میکنید توانایی غرقشدن در کتاب در شما تحلیل رفته، آن ماهیچه هنوز وجود دارد و آمادۀ تمرین است. هرچه بیشتر مطالعه کنید، دایرۀ واژگانتان وسیعترمیشود، بیشتر یاد میگیرید و بهتر میتوانید اطلاعات جدید را در ارتباط با دانستههای قبلی خود قرار دهید. به عبارت دیگر، هرچه بیشتر بخوانید، در مطالعهکردن بهتر میشوید. و احتمالاً در نتیجۀ همین امر، محتوایی که الگوریتمها برایتان انتخاب میکنند نیز کمتر جذاب به نظر میرسد.
♦️بله، این بحرانی فرهنگی است؛ اما برای بسیاری از ما، بحرانی شخصی هم هست. همۀ ما کمبود وقت داریم و دوست داریم بیشتر مطالعه کنیم، اما رشد و قدرتگرفتن شرکتهای فناوری که برای ربودن توجه ما با یکدیگر رقابت میکنند باعث شده احساس کنیم حتی وقت کمتری داریم. پس در عصری که ظاهراً هر روز بیشتر بهسمت دوران پساسواد پیش میرود، چطور میتوانیم خوانندۀ بهتری شویم؟
♦️کتابخواندن زحمت و دشواری دارد و پیداکردن راههایی برای کاهش این دشواریها یکی از روشها برای بهتر کتابخواندن است. فناوری در این زمینه خوب عمل کرده است. همین افزایش محبوبیت کتابهای الکترونیکی را ببینید. وقتی به نبود صفحه و کاغذ عادت کنید، کتابخوانهای الکترونیکی واقعاً راحت و کاربردی هستند. کتابخوان آنقدر جمعوجور است که بهراحتی میتوانید با خودتان حملش کنید، و میشود یک کتابخانهٔ کامل را در وسیلهای به اندازهٔ یک بشقاب کوچک جا داد.
♦️بیدلیل نیست که معلمها و استادها در دوران مدرسه و دانشگاه کتابهای دشوار برای خواندن تکلیف میکنند. خواندن متنهای دشوار، حاشیهنویسی، دوبارهخوانی بخشهای سخت و مکثکردن برای فکر کردن به آنچه خواندهاید -این فرایندِ پرزحمت به درک عمیقتر مطلب منجر میشود.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «It shouldn’t feel impossible to finish a book» نوشتۀ آدام کلارک استس است که در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در وُکس منتشر شده است.
@tarjomaanweb