🎯 نکند من هم این بیماری را دارم؟ شبکههای اجتماعی و وسوسۀ خودتشخیصی
♦️سارا لوئیز کلی، هافپست — حتماً برای شما هم پیش آمده ویدیویی دربارهٔ یک بیماری ببینید و با خودتان بگویید: نکند من هم این علائم را دارم؟ من که کافی است یک بعدازظهر در شبکههای اجتماعی بچرخم تا بفهمم به سه چهار بیماری مبتلا هستم که تا آن لحظه حتی اسمشان را هم نشنیده بودم.
♦️جوزف نیوتن، مؤسس برنامۀ اضطراب سلامتِ «کاندری»، میگوید دلیل این موضوع این است که مواجهۀ مکرر با محتواهای کوتاهِ حوزۀ سلامت باعث میشود علائمی را که قبلاً به آنها توجه نمیکردیم بازتفسیر کنیم یا حتی واقعاً تجربهشان کنیم. به این وضعیت اصطلاحاً «تطبیقدادنِ علائم» میگویند؛ وقتی مدام علائمِ بیماری را در دیگران میبینیم، رفتهرفته احساسات، نشانهها و رفتارهای مشابهی را در بدن خودمان شناسایی کرده و آنها را به شکلی متفاوت تعبیر میکنیم یا حتی منتظر بروزشان میشویم.
♦️از کجا بفهمیم دچار این مشکل شدهایم؟ وقتی علائم و نشانههای بیماری فقط بعد از آن ظاهر شدهاند که نامشان را در شبکههای اجتماعی شنیدهایم. یکی از واضحترین و سادهترین زنگخطرها این است که یادتان نمیآید پیش از دیدن آن ویدیو، کوچکترین نگرانی یا حسی دربارهٔ آن علامت داشته باشید. اما اگر یک ویدیو در شبکههای اجتماعی واقعاً نگرانمان کرد، چه باید کرد؟
♦️تطبیقدادن علائم هرگز نباید باعث شود یک مشکل سلامتی جدید، مداوم یا رو به وخامت را نادیده بگیریم. گاهی همین محتواهای کوتاه به افراد کمک میکنند علائمی را که پیشتر نادیده گرفته بودند شناسایی کنند، بهویژه در مورد بیماریهایی که در تاریخ پزشکی کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند. بااینحال، بهتر است به این محتواهای شبکههای اجتماعی به چشم تلنگری برای جستوجوی اطلاعات موثق نگاه کنیم، نه ابزاری برای تشخیص بیماری.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Always Diagnosing Yourself On TikTok? You Might Be Symptom Borrowing» نوشتۀ سارا-لوئیز کلی است که در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در هافپست منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
♦️سارا لوئیز کلی، هافپست — حتماً برای شما هم پیش آمده ویدیویی دربارهٔ یک بیماری ببینید و با خودتان بگویید: نکند من هم این علائم را دارم؟ من که کافی است یک بعدازظهر در شبکههای اجتماعی بچرخم تا بفهمم به سه چهار بیماری مبتلا هستم که تا آن لحظه حتی اسمشان را هم نشنیده بودم.
♦️جوزف نیوتن، مؤسس برنامۀ اضطراب سلامتِ «کاندری»، میگوید دلیل این موضوع این است که مواجهۀ مکرر با محتواهای کوتاهِ حوزۀ سلامت باعث میشود علائمی را که قبلاً به آنها توجه نمیکردیم بازتفسیر کنیم یا حتی واقعاً تجربهشان کنیم. به این وضعیت اصطلاحاً «تطبیقدادنِ علائم» میگویند؛ وقتی مدام علائمِ بیماری را در دیگران میبینیم، رفتهرفته احساسات، نشانهها و رفتارهای مشابهی را در بدن خودمان شناسایی کرده و آنها را به شکلی متفاوت تعبیر میکنیم یا حتی منتظر بروزشان میشویم.
♦️از کجا بفهمیم دچار این مشکل شدهایم؟ وقتی علائم و نشانههای بیماری فقط بعد از آن ظاهر شدهاند که نامشان را در شبکههای اجتماعی شنیدهایم. یکی از واضحترین و سادهترین زنگخطرها این است که یادتان نمیآید پیش از دیدن آن ویدیو، کوچکترین نگرانی یا حسی دربارهٔ آن علامت داشته باشید. اما اگر یک ویدیو در شبکههای اجتماعی واقعاً نگرانمان کرد، چه باید کرد؟
♦️تطبیقدادن علائم هرگز نباید باعث شود یک مشکل سلامتی جدید، مداوم یا رو به وخامت را نادیده بگیریم. گاهی همین محتواهای کوتاه به افراد کمک میکنند علائمی را که پیشتر نادیده گرفته بودند شناسایی کنند، بهویژه در مورد بیماریهایی که در تاریخ پزشکی کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند. بااینحال، بهتر است به این محتواهای شبکههای اجتماعی به چشم تلنگری برای جستوجوی اطلاعات موثق نگاه کنیم، نه ابزاری برای تشخیص بیماری.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Always Diagnosing Yourself On TikTok? You Might Be Symptom Borrowing» نوشتۀ سارا-لوئیز کلی است که در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در هافپست منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
👍1
قانون کودکان اتحادیه اروپا؛ محافظت از خردسالان در فضای مجازی
کمیسیون اروپا با "قانون کودکان اتحادیه اروپا" (EU Kids Act) قصد دارد حمایت از خردسالان را در فضای دیجیتال به طور قابل توجهی تقویت کند اما یک بعد اساسی را نادیده میگیرد: قابلیت اطمینان از اطلاعاتی که شهروندان خردسال حق دسترسی به آن را دارند.
به نوشته گزارشگران بدون مرز، این قانون رویکردی تدریجی برای دسترسی به شبکههای اجتماعی ارائه میدهد: قبل از ۱۳ سالگی هیچ حسابی مجاز نیست، بین ۱۳ تا ۱۵ سالگی حسابهای کاربری محدود تحت نظارت والدین و سپس دسترسی مستقل از ۱۵ سالگی.
کمیسیون اروپا همچنین پیشنهاد میکند پلتفرمها باید نشان دهند که خدمات آنها برای خردسالان مناسب و "از نظر طراحی ایمن" است. هدف از این پیشنهاد، پرداختن به طیف وسیعی از خطرات از جمله مواردی است که میتوانند بر سلامت روان تأثیر بگذارند یا یادگیری را مختل کنند.
موضوع اطلاعات نادرست از قبل مشخص شده بود: گزارش کارشناسی که به سفارش رئیس کمیسیون اروپا در مارس ۲۰۲۶ تهیه شده، آن را در میان خطراتی که خردسالان به ویژه در معرض آن قرار دارند، ذکر کرد. پارلمان اروپا نیز این مشکل را در اوایل ۲۶ نوامبر ۲۰۲۵ شناسایی کرده بود.
در یک قطعنامه اولیه، نمایندگان پارلمان اروپا به ویژه خواستار تقویت سواد رسانهای برای تجهیز بهتر جوانان جهت مقابله با اطلاعات نادرست شدند. در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶، روزی که کمیسیون قانون کودکان اتحادیه اروپا را ارائه کرد، پارلمان اروپا قطعنامه دومی را به تصویب رساند که به تأثیر رسانههای اجتماعی بر جوانان اختصاص داشت.
در این قطعنامه، نمایندگان پارلمان اروپا خواستار سیستمهای توصیهگر شدند تا "محتوای قابل اعتماد و خدمات" ارائه شده توسط "سازمانهای رسانهای حرفهای" را بیشتر ببینند. آنها همچنین از مبارزه با اطلاعات نادرست با ترویج "منابع قابل اعتماد از طریق ابزارهای آموزشی و توصیههای الگوریتمی" حمایت کردند.
برای جوانان اروپایی، دریافت اخبار عمدتاً از فیدهای شخصیسازی شده پلتفرمهای دیجیتال حاصل میشود، جایی که اطلاعات، سرگرمی و اطلاعات نادرست بدون اینکه همیشه به وضوح از هم متمایز شوند، با هم ترکیب میشوند.
طبق گزارش "یورو بارومتر جوانان" که توسط پارلمان اروپا در فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد، ۴۵ درصد از افراد ۱۶ تا ۱۸ ساله در درجه اول اخبار خود را از رسانههای اجتماعی به ویژه اینستاگرام برای دنبال کردن رویدادهای سیاسی و اجتماعی دریافت میکنند.
این رویه بدون خطر نیست: ۷۶ درصد از افراد ۱۶ تا ۳۰ ساله گزارش دادند که در ۷ روز قبل از نظرسنجی در معرض اطلاعات نادرست قرار گرفتهاند.
نمایندگان پارلمان اروپا در قطعنامه خود در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶، این نکته را به خوبی بیان کردند: "بسیاری از کاربران در تعیین اعتبار اطلاعاتی که به صورت آنلاین پیدا میکنند، مشکل دارند."
در استرالیا، ممنوعیت رسانههای اجتماعی برای افراد زیر ۱۶ سال که در دسامبر ۲۰۲۵ به اجرا درآمد به نظر میرسد تأثیر بسیار محدودی داشته است. طبق گزارش eSafety، نهاد نظارتی استرالیا در مارس ۲۰۲۶، بیش از ۸۱ درصد از افراد زیر سن قانونی هنوز از این پلتفرمها استفاده میکردند.
در فرانسه، لایحهای که توسط نماینده مجلس لور میلر (از حزب جمهوری) ارائه شده و مورد حمایت دولت قرار گرفته و در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶ تصویب شده بود، ناگهان توسط شورای قانون اساسی رد شد.
شورا در تصمیم خود در ۱۴ اوت ۲۰۲۶، ماده ۱ قانون را که دسترسی افراد زیر ۱۵ سال به رسانههای اجتماعی را ممنوع میکرد، سانسور کرد و آن را نقض نامتناسب آزادی بیان و ارتباطات آنها دانست و متن را بیمعنی کرد.
✍🏼مهدی حیدری
@NewJournalism
🆔 @commac
کمیسیون اروپا با "قانون کودکان اتحادیه اروپا" (EU Kids Act) قصد دارد حمایت از خردسالان را در فضای دیجیتال به طور قابل توجهی تقویت کند اما یک بعد اساسی را نادیده میگیرد: قابلیت اطمینان از اطلاعاتی که شهروندان خردسال حق دسترسی به آن را دارند.
به نوشته گزارشگران بدون مرز، این قانون رویکردی تدریجی برای دسترسی به شبکههای اجتماعی ارائه میدهد: قبل از ۱۳ سالگی هیچ حسابی مجاز نیست، بین ۱۳ تا ۱۵ سالگی حسابهای کاربری محدود تحت نظارت والدین و سپس دسترسی مستقل از ۱۵ سالگی.
کمیسیون اروپا همچنین پیشنهاد میکند پلتفرمها باید نشان دهند که خدمات آنها برای خردسالان مناسب و "از نظر طراحی ایمن" است. هدف از این پیشنهاد، پرداختن به طیف وسیعی از خطرات از جمله مواردی است که میتوانند بر سلامت روان تأثیر بگذارند یا یادگیری را مختل کنند.
موضوع اطلاعات نادرست از قبل مشخص شده بود: گزارش کارشناسی که به سفارش رئیس کمیسیون اروپا در مارس ۲۰۲۶ تهیه شده، آن را در میان خطراتی که خردسالان به ویژه در معرض آن قرار دارند، ذکر کرد. پارلمان اروپا نیز این مشکل را در اوایل ۲۶ نوامبر ۲۰۲۵ شناسایی کرده بود.
در یک قطعنامه اولیه، نمایندگان پارلمان اروپا به ویژه خواستار تقویت سواد رسانهای برای تجهیز بهتر جوانان جهت مقابله با اطلاعات نادرست شدند. در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶، روزی که کمیسیون قانون کودکان اتحادیه اروپا را ارائه کرد، پارلمان اروپا قطعنامه دومی را به تصویب رساند که به تأثیر رسانههای اجتماعی بر جوانان اختصاص داشت.
در این قطعنامه، نمایندگان پارلمان اروپا خواستار سیستمهای توصیهگر شدند تا "محتوای قابل اعتماد و خدمات" ارائه شده توسط "سازمانهای رسانهای حرفهای" را بیشتر ببینند. آنها همچنین از مبارزه با اطلاعات نادرست با ترویج "منابع قابل اعتماد از طریق ابزارهای آموزشی و توصیههای الگوریتمی" حمایت کردند.
برای جوانان اروپایی، دریافت اخبار عمدتاً از فیدهای شخصیسازی شده پلتفرمهای دیجیتال حاصل میشود، جایی که اطلاعات، سرگرمی و اطلاعات نادرست بدون اینکه همیشه به وضوح از هم متمایز شوند، با هم ترکیب میشوند.
طبق گزارش "یورو بارومتر جوانان" که توسط پارلمان اروپا در فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد، ۴۵ درصد از افراد ۱۶ تا ۱۸ ساله در درجه اول اخبار خود را از رسانههای اجتماعی به ویژه اینستاگرام برای دنبال کردن رویدادهای سیاسی و اجتماعی دریافت میکنند.
این رویه بدون خطر نیست: ۷۶ درصد از افراد ۱۶ تا ۳۰ ساله گزارش دادند که در ۷ روز قبل از نظرسنجی در معرض اطلاعات نادرست قرار گرفتهاند.
نمایندگان پارلمان اروپا در قطعنامه خود در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶، این نکته را به خوبی بیان کردند: "بسیاری از کاربران در تعیین اعتبار اطلاعاتی که به صورت آنلاین پیدا میکنند، مشکل دارند."
در استرالیا، ممنوعیت رسانههای اجتماعی برای افراد زیر ۱۶ سال که در دسامبر ۲۰۲۵ به اجرا درآمد به نظر میرسد تأثیر بسیار محدودی داشته است. طبق گزارش eSafety، نهاد نظارتی استرالیا در مارس ۲۰۲۶، بیش از ۸۱ درصد از افراد زیر سن قانونی هنوز از این پلتفرمها استفاده میکردند.
در فرانسه، لایحهای که توسط نماینده مجلس لور میلر (از حزب جمهوری) ارائه شده و مورد حمایت دولت قرار گرفته و در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶ تصویب شده بود، ناگهان توسط شورای قانون اساسی رد شد.
شورا در تصمیم خود در ۱۴ اوت ۲۰۲۶، ماده ۱ قانون را که دسترسی افراد زیر ۱۵ سال به رسانههای اجتماعی را ممنوع میکرد، سانسور کرد و آن را نقض نامتناسب آزادی بیان و ارتباطات آنها دانست و متن را بیمعنی کرد.
✍🏼مهدی حیدری
@NewJournalism
🆔 @commac
⭕️چتجیپیتی برای مشخصکردن منبع محتوا در متن پاسخهایش پیامهای پنهانی درج میکند
📌اوپنایآی گفت که در ابتدا، تنها به «پژوهشگران تاییدشده و سازمانهای تخصصی» اجازه دسترسی به نرمافزار تشخیصدهنده را خواهد داد
♦️اوپنایآی اعلام کرد که از این پس، متنهای چتجیپیتی شامل سیگنالهای پنهانی خواهند بود که به کاربران امکان میدهد بررسی کنند این متنها از کجا آمدهاند.
این شرکت در حال راهاندازی تدریجی «نهاننگاری (Watermarking) متنی» است و با این هدف که نشان دهد یک خروجی با هوش مصنوعی تولید شده است، در نحوه انتخاب و چینش واژهها تغییرات ظریفی ایجاد میکند. قرار است این تغییرات برای خوانندگان انسانی غیرقابل مشاهده باشند، اما سامانههای خودکار بتوانند آنها را تشخیص دهند.
[توضیح: واترمارکگذاری یا نهاننگاری به دادهها و نشانههای پنهان یا آشکاری گفته میشود که به منظور حفظ حق مولف و شناسایی مالکیت، به فایلهای دیجیتالی از جمله متنها، عکسها، ویدیوها و فایلهای صوتی اضافه میشوند. این نشانهها ممکن است به صورت پنهان، مانند تغییر در بیتهای فایل که با چشم غیرمسلح دیده نمیشود، اجرا شوند]
این اقدام پس از آن صورت میگیرد که آنتروپیک اعلام کرد فناوری مشابهی را به «کلود» اضافه خواهد کرد. این امر اعتراض برخی کاربران را که مدعی بودند این [فناوری] قابلاعتماد نخواهد بود و دخالتی غیرضروری در چگونگی کار این سامانه محسوب میشود، برانگیخت.
هر دو [شرکت] اوپنایآی و آنتروپیک این تغییر را در راستای قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا اعمال کردند؛ قانونی که شرکتهای سازنده محصولات هوش مصنوعی مولد را ملزم میکند خروجیهایشان را بهگونهای ارائه کنند که سامانههای خودکار بتوانند آنها را شناسایی کنند. برخلاف آنتروپیک، اوپنایآی، این نهاننگاری را فقط در اتحادیه اروپا اضافه میکند.
اوپنایآی سامانه خود را «تکستگرین» (textGrain) مینامد. این سامانه آنچه را اوپنایآی «سیگنال آماری نامرئی» مینامد، به شیوهای که چتجیپیتی واژهها را انتخاب میکند، میافزاید.
اوپنایآی هشدار داد که این ابزار هنوز قابل اعتماد نیست و ممکن است متن نوشتهشده بهدست انسان را بهاشتباه، خودکار تشخیص دهد و برعکس. این شرکت گفت این امر بهویژه زمانی صادق است که متن کوتاه یا ویرایش شده باشد.
این شرکت تاکید کرد که تصور نمیکند نهاننگاری کیفیت پاسخهای چتجیپیتی را کاهش دهد و به دادههایی اشاره کرد که نشان میداد متنهای دارای واترمارک در برخی ارزیابیها در واقع عملکرد بهتری از متنهای بدون واترمارک داشتند. پس از آنکه آنتروپیک، سامانه مشابه خود را معرفی کرد، برخی کاربران از آن انتقاد کردند و گمانهزنی کردند که وجود نهاننگاریها باعث خواهد شد خروجیهای کلود کیفیت پایینتری داشته باشند.
بیشتر بخوانید...
🖌 اندرو گریفین
@indypersian
@Commac
📌اوپنایآی گفت که در ابتدا، تنها به «پژوهشگران تاییدشده و سازمانهای تخصصی» اجازه دسترسی به نرمافزار تشخیصدهنده را خواهد داد
♦️اوپنایآی اعلام کرد که از این پس، متنهای چتجیپیتی شامل سیگنالهای پنهانی خواهند بود که به کاربران امکان میدهد بررسی کنند این متنها از کجا آمدهاند.
این شرکت در حال راهاندازی تدریجی «نهاننگاری (Watermarking) متنی» است و با این هدف که نشان دهد یک خروجی با هوش مصنوعی تولید شده است، در نحوه انتخاب و چینش واژهها تغییرات ظریفی ایجاد میکند. قرار است این تغییرات برای خوانندگان انسانی غیرقابل مشاهده باشند، اما سامانههای خودکار بتوانند آنها را تشخیص دهند.
[توضیح: واترمارکگذاری یا نهاننگاری به دادهها و نشانههای پنهان یا آشکاری گفته میشود که به منظور حفظ حق مولف و شناسایی مالکیت، به فایلهای دیجیتالی از جمله متنها، عکسها، ویدیوها و فایلهای صوتی اضافه میشوند. این نشانهها ممکن است به صورت پنهان، مانند تغییر در بیتهای فایل که با چشم غیرمسلح دیده نمیشود، اجرا شوند]
این اقدام پس از آن صورت میگیرد که آنتروپیک اعلام کرد فناوری مشابهی را به «کلود» اضافه خواهد کرد. این امر اعتراض برخی کاربران را که مدعی بودند این [فناوری] قابلاعتماد نخواهد بود و دخالتی غیرضروری در چگونگی کار این سامانه محسوب میشود، برانگیخت.
هر دو [شرکت] اوپنایآی و آنتروپیک این تغییر را در راستای قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا اعمال کردند؛ قانونی که شرکتهای سازنده محصولات هوش مصنوعی مولد را ملزم میکند خروجیهایشان را بهگونهای ارائه کنند که سامانههای خودکار بتوانند آنها را شناسایی کنند. برخلاف آنتروپیک، اوپنایآی، این نهاننگاری را فقط در اتحادیه اروپا اضافه میکند.
اوپنایآی سامانه خود را «تکستگرین» (textGrain) مینامد. این سامانه آنچه را اوپنایآی «سیگنال آماری نامرئی» مینامد، به شیوهای که چتجیپیتی واژهها را انتخاب میکند، میافزاید.
اوپنایآی هشدار داد که این ابزار هنوز قابل اعتماد نیست و ممکن است متن نوشتهشده بهدست انسان را بهاشتباه، خودکار تشخیص دهد و برعکس. این شرکت گفت این امر بهویژه زمانی صادق است که متن کوتاه یا ویرایش شده باشد.
این شرکت تاکید کرد که تصور نمیکند نهاننگاری کیفیت پاسخهای چتجیپیتی را کاهش دهد و به دادههایی اشاره کرد که نشان میداد متنهای دارای واترمارک در برخی ارزیابیها در واقع عملکرد بهتری از متنهای بدون واترمارک داشتند. پس از آنکه آنتروپیک، سامانه مشابه خود را معرفی کرد، برخی کاربران از آن انتقاد کردند و گمانهزنی کردند که وجود نهاننگاریها باعث خواهد شد خروجیهای کلود کیفیت پایینتری داشته باشند.
بیشتر بخوانید...
🖌 اندرو گریفین
@indypersian
@Commac
ایندیپندنت فارسی
چتجیپیتی برای مشخصکردن منبع محتوا در متن پاسخهایش پیامهای
اوپنایآی اعلام کرد که از این پس، متنهای چتجیپیتی شامل سیگنالهای پنهانی خواهند بود که به کاربران امکان میدهد بررسی کنند این متنها از کجا آمدهاند. این شرکت در حال راهاندازی تدریجی
❤2
آکادمی ارتباطات pinned «⭕️چتجیپیتی برای مشخصکردن منبع محتوا در متن پاسخهایش پیامهای پنهانی درج میکند 📌اوپنایآی گفت که در ابتدا، تنها به «پژوهشگران تاییدشده و سازمانهای تخصصی» اجازه دسترسی به نرمافزار تشخیصدهنده را خواهد داد ♦️اوپنایآی اعلام کرد که از این پس، متنهای…»
🎯 غولهای سیلیکونولی توافق کردند سرعت توسعه هوش مصنوعی را کاهش دهند
♦️رابرت مکمیلان، والاستریت ژورنال — در اتفاقی نادر، رهبران بزرگترین شرکتهای هوش مصنوعی توافق کردند تا روند توسعۀ این فناوری را کُند کنند. ایلان ماسک، سم آلتمن و داریو آمودی که تا دیروز برای ساخت هوش مصنوعی قدرتمندتر رقابت میکردند، اکنون به این نتیجه رسیدهاند که ادامۀ این مسیر با سرعت فعلی میتواند تهدیدی مهارناپذیر به وجود بیاورد. سم آلتمن حتی میگوید شرکتش، یعنی اُپناِیآی، ممکن است برای تمرکز بر ایمنی، عرضۀ اولیۀ سهام آیپیاُ را به تعویق بیندازد.
♦️داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک، با انتشار مطلبی در وبلاگ خود، این بحث را آغاز کرد. او معتقد است ریسکهای ناشی از ابزارهای هوش مصنوعیِ امروزی بهحدی بالاست که تداوم توسعه با سرعتی چنین سرسامآور دیگر منطقی نیست. این هشدار چند روز پس از آن مطرح شد که یکی از کارمندان او با استعفای خود در خصوص احتمال نابودی تمدن بشر به دست سیستمهای هوش مصنوعی ابراز نگرانی کرده بود.
♦️دو ماه پیش، یک «هوش مصنوعی ازدحامی» (AI swarm) توانست از فضای آزمایشگاهی خارج شود و دست به حملات هکری گستردهای بزند. به گفتۀ آمودی اگر این هوش مصنوعی قابلیتهای بالاتری داشت و اهدافش با مصالح انسانی همسویی نداشت، میتوانست خسارات فاجعهباری به بار آورد. بنا بر ادعای او چنین هوش مصنوعیای میتواند ظرف ۶ تا ۱۲ ماه کنترل تمام زیرساختهای اینترنتی را به دست بگیرد.
♦️آمودی در وبلاگ شخصیاش از شرکتهای فعال در حوزۀ هوش مصنوعی خواست توسعۀ ابزارهای پیشرفته را مدیریت کنند. او پیشنهادهایی مانند هماهنگی بیشتر میان کشورها و ایجاد نهادهای مستقل برای ارزیابی ایمنی را مطرح کرده و میگوید: «معتقدم اگر کند کردن سرعت توسعه حتی یک یا دو سال به ما فرصت دهد تا مدلها به قابلیتهای خطرناک دست پیدا نکنند و در این فاصله برای همسو کردن آنها با اهداف انسانی تلاش کنیم، میتوانیم خطر وقوع خطاهای جدی را تا حد زیادی کاهش دهیم.»
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Biggest AI Rivals Agree They Need to Slow It Down» نوشتۀ رابرت مکمیلان است که در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ در والاستریت ژورنال منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
♦️رابرت مکمیلان، والاستریت ژورنال — در اتفاقی نادر، رهبران بزرگترین شرکتهای هوش مصنوعی توافق کردند تا روند توسعۀ این فناوری را کُند کنند. ایلان ماسک، سم آلتمن و داریو آمودی که تا دیروز برای ساخت هوش مصنوعی قدرتمندتر رقابت میکردند، اکنون به این نتیجه رسیدهاند که ادامۀ این مسیر با سرعت فعلی میتواند تهدیدی مهارناپذیر به وجود بیاورد. سم آلتمن حتی میگوید شرکتش، یعنی اُپناِیآی، ممکن است برای تمرکز بر ایمنی، عرضۀ اولیۀ سهام آیپیاُ را به تعویق بیندازد.
♦️داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک، با انتشار مطلبی در وبلاگ خود، این بحث را آغاز کرد. او معتقد است ریسکهای ناشی از ابزارهای هوش مصنوعیِ امروزی بهحدی بالاست که تداوم توسعه با سرعتی چنین سرسامآور دیگر منطقی نیست. این هشدار چند روز پس از آن مطرح شد که یکی از کارمندان او با استعفای خود در خصوص احتمال نابودی تمدن بشر به دست سیستمهای هوش مصنوعی ابراز نگرانی کرده بود.
♦️دو ماه پیش، یک «هوش مصنوعی ازدحامی» (AI swarm) توانست از فضای آزمایشگاهی خارج شود و دست به حملات هکری گستردهای بزند. به گفتۀ آمودی اگر این هوش مصنوعی قابلیتهای بالاتری داشت و اهدافش با مصالح انسانی همسویی نداشت، میتوانست خسارات فاجعهباری به بار آورد. بنا بر ادعای او چنین هوش مصنوعیای میتواند ظرف ۶ تا ۱۲ ماه کنترل تمام زیرساختهای اینترنتی را به دست بگیرد.
♦️آمودی در وبلاگ شخصیاش از شرکتهای فعال در حوزۀ هوش مصنوعی خواست توسعۀ ابزارهای پیشرفته را مدیریت کنند. او پیشنهادهایی مانند هماهنگی بیشتر میان کشورها و ایجاد نهادهای مستقل برای ارزیابی ایمنی را مطرح کرده و میگوید: «معتقدم اگر کند کردن سرعت توسعه حتی یک یا دو سال به ما فرصت دهد تا مدلها به قابلیتهای خطرناک دست پیدا نکنند و در این فاصله برای همسو کردن آنها با اهداف انسانی تلاش کنیم، میتوانیم خطر وقوع خطاهای جدی را تا حد زیادی کاهش دهیم.»
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Biggest AI Rivals Agree They Need to Slow It Down» نوشتۀ رابرت مکمیلان است که در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ در والاستریت ژورنال منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
🔴خانه مطبوعات استان قزوین برگزار می کند:
🔹بررسی الگوهای داوری قالبهای مختلف روزنامهنگاری (خبر، مصاحبه، گزارش، مقاله و ...)
🔹مدرس:
علیرضا کتابدار | دکترای علوم ارتباطات
مدرس روزنامهنگاری دانشگاه علامه طباطبایی و مدیر سابق ضمائم روزنامه همشهری
زمان:
چهارشنبه 29 مهر 1405
ساعت:
13 الی 16
مکان:
قزوین-بلوار آیتالله خامنه ای- اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی قزوین
ویژه:
اصحاب رسانه، خبرنگاران، مدیران رسانه، فعالان روابط عمومی، عکاسان، طراحان گرافیک، تولیدکنندگان محتوا، فعالان فضای مجازی و علاقهمندان به حوزه رسانه و ارتباطات
🔹علاقهمندان برای ثبتنام و هماهنگی جهت حضور در دوره آموزشی میتوانند با سرکار خانم عاطفه مشایخ موینی به شماره ۰۹۱۹۱۹۳۵۳۱۲ تماس حاصل فرمایند.
🔹برای شرکتکنندگان در این کارگاه؛ "گواهی حضور" صادر میشود
🆔 @titrqazvin
↪️ @commac
🔹بررسی الگوهای داوری قالبهای مختلف روزنامهنگاری (خبر، مصاحبه، گزارش، مقاله و ...)
🔹مدرس:
علیرضا کتابدار | دکترای علوم ارتباطات
مدرس روزنامهنگاری دانشگاه علامه طباطبایی و مدیر سابق ضمائم روزنامه همشهری
زمان:
چهارشنبه 29 مهر 1405
ساعت:
13 الی 16
مکان:
قزوین-بلوار آیتالله خامنه ای- اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی قزوین
ویژه:
اصحاب رسانه، خبرنگاران، مدیران رسانه، فعالان روابط عمومی، عکاسان، طراحان گرافیک، تولیدکنندگان محتوا، فعالان فضای مجازی و علاقهمندان به حوزه رسانه و ارتباطات
🔹علاقهمندان برای ثبتنام و هماهنگی جهت حضور در دوره آموزشی میتوانند با سرکار خانم عاطفه مشایخ موینی به شماره ۰۹۱۹۱۹۳۵۳۱۲ تماس حاصل فرمایند.
🔹برای شرکتکنندگان در این کارگاه؛ "گواهی حضور" صادر میشود
🆔 @titrqazvin
↪️ @commac
🎯 تماشای محتوای پوچ، در واقع فریادی برای کمک خواستن است
♦️مکسی هایتمایر، نیویورکتایمز — آیا اصطلاح «پوسیدگی مغز» صرفاً نشانۀ یک جنجال اخلاقیِ تازه دربارۀ مصرف رسانهایِ جوانترهاست که بزرگسالان درک درستی از آن ندارند، یا نه، این پدیده واقعاً در حال تخریب ذهن نوجوانان است؟ پژوهشهای من و همکارم، آنا گوتسفرید، نشان میدهد مسئله به این سادگی نیست.
♦️ما با جوانان ۱۳ تا ۲۶ساله دربارۀ تجربههایشان از پدیدۀ «پوسیدگی مغز» گفتوگو کردیم. یافتهها نشان میدهد ما با نسلی روبهرو هستیم که بهطرز عمیقی از تأثیرات این پدیده بر ذهن خود آگاه است. این نسل درگیر محیط شبکههای اجتماعی است که به آنها تحمیل شده و اتفاقاً در تلاشاند از آن رها شوند.
♦️نگرانی عمومی دربارۀ پوسیدگی مغز، ریشۀ مشکل را در خودِ محتوا میبیند؛ با این تصور که چون نسل زد جوان است و زود تأثیر میپذیرد، تماشای ویدیوهای پوچ و بیکیفیت به زوال شناختی آنها ختم میشود. اما یافتههای ما از زبان شرکتکنندگان نشان داد قضیه درست برعکس است: این وضعیت ذهنی کاربر است که تعیینکننده است؛ گشتوگذار مداوم در فیدهایی که الگوریتمها مهندسی کردهاند، به تجربۀ «حس پوسیدگی مغز» منجر میشود؛ وضعیتی مهآلود که در آن فرد قدرت انتخاب خود را از دست داده و بیهدف، هر آنچه به او نمایش داده میشود را میبلعد.
♦️پوسیدگی مغز زادۀ پلتفرمهایی مثل تیکتاک و یوتیوب است؛ جایی که موفقیت شما مستقیماً با میزان توجهی که جذب میکنید سنجیده میشود. و نکتۀ قابلتأمل در مصاحبهها این بود که نسل زد چقدر این بازی را خوب میفهمد. در گفتوگوها با این نسل، با تحلیلهای عمیق و البته تلخی روبهرو شدیم که نشاندهندۀ واکنش آنان به بستر فرهنگی و فضای اطلاعاتیِ سنگینی است که برایشان به یادگار مانده؛ آنها مانند نسلهای قبل، از شرایط تحمیلی بر خودشان بهدنبال خلق چیزی هستند؛ در این مورد خاص، آنها به استقبال نوعی «پوچیِ تعمدی» رفتهاند.
♦️بنابراین، برخلاف تصور رایج که تعامل نسل زد با محتواهای پوچ و کمکیفیت را علتِ زوال شناختی آنها میداند، این «وضعیت ذهنی» است که تقدم دارد. نسل زد در پی گشتوگذار طولانی در فیدهای الگوریتمی، دچار خستگی و مهآلودگی ذهنی میشود و به مصرف این ویدیوها روی میآورد. این نسل بهطرز دردناکی نسبت به اثرات مخرب این فضا آگاه است و تماشای این محتواها نه نشانه نادانی، بلکه نشانهای از به بنبست رسیدن در محیطی تحمیلی است.
♦️ریشۀ مسئله در زیرساخت شبکههای اجتماعی است که بهطور سیستماتیک برای «تخلیۀ شناختی» کاربران بهینهسازی شده تا توجه آنها را به کالا تبدیل کند. حل این مشکل با برنامههای کنترل شخصی ممکن نیست و به اصلاح ساختاری و قانونگذاری از بالا به پایین (مشابه کنترل صنعت دخانیات) نیاز دارد. شرکتهای فناوری باید بهجای سنجش «زمان صرفشده»، کیفیتِ تجربه کاربر را مبنا قرار دهند؛ چراکه رفتار نسل زد دقیقاً محصول مهندسی همین سیستم است و پدیدۀ پوسیدگی مغز، در حقیقت یک فریاد برای کمک محسوب میشود.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «The Truth About Brain Rot: It’s a Cry for Help» نوشتۀ مکسی هایتمایر است که در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در نیویورکتایمز منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
♦️مکسی هایتمایر، نیویورکتایمز — آیا اصطلاح «پوسیدگی مغز» صرفاً نشانۀ یک جنجال اخلاقیِ تازه دربارۀ مصرف رسانهایِ جوانترهاست که بزرگسالان درک درستی از آن ندارند، یا نه، این پدیده واقعاً در حال تخریب ذهن نوجوانان است؟ پژوهشهای من و همکارم، آنا گوتسفرید، نشان میدهد مسئله به این سادگی نیست.
♦️ما با جوانان ۱۳ تا ۲۶ساله دربارۀ تجربههایشان از پدیدۀ «پوسیدگی مغز» گفتوگو کردیم. یافتهها نشان میدهد ما با نسلی روبهرو هستیم که بهطرز عمیقی از تأثیرات این پدیده بر ذهن خود آگاه است. این نسل درگیر محیط شبکههای اجتماعی است که به آنها تحمیل شده و اتفاقاً در تلاشاند از آن رها شوند.
♦️نگرانی عمومی دربارۀ پوسیدگی مغز، ریشۀ مشکل را در خودِ محتوا میبیند؛ با این تصور که چون نسل زد جوان است و زود تأثیر میپذیرد، تماشای ویدیوهای پوچ و بیکیفیت به زوال شناختی آنها ختم میشود. اما یافتههای ما از زبان شرکتکنندگان نشان داد قضیه درست برعکس است: این وضعیت ذهنی کاربر است که تعیینکننده است؛ گشتوگذار مداوم در فیدهایی که الگوریتمها مهندسی کردهاند، به تجربۀ «حس پوسیدگی مغز» منجر میشود؛ وضعیتی مهآلود که در آن فرد قدرت انتخاب خود را از دست داده و بیهدف، هر آنچه به او نمایش داده میشود را میبلعد.
♦️پوسیدگی مغز زادۀ پلتفرمهایی مثل تیکتاک و یوتیوب است؛ جایی که موفقیت شما مستقیماً با میزان توجهی که جذب میکنید سنجیده میشود. و نکتۀ قابلتأمل در مصاحبهها این بود که نسل زد چقدر این بازی را خوب میفهمد. در گفتوگوها با این نسل، با تحلیلهای عمیق و البته تلخی روبهرو شدیم که نشاندهندۀ واکنش آنان به بستر فرهنگی و فضای اطلاعاتیِ سنگینی است که برایشان به یادگار مانده؛ آنها مانند نسلهای قبل، از شرایط تحمیلی بر خودشان بهدنبال خلق چیزی هستند؛ در این مورد خاص، آنها به استقبال نوعی «پوچیِ تعمدی» رفتهاند.
♦️بنابراین، برخلاف تصور رایج که تعامل نسل زد با محتواهای پوچ و کمکیفیت را علتِ زوال شناختی آنها میداند، این «وضعیت ذهنی» است که تقدم دارد. نسل زد در پی گشتوگذار طولانی در فیدهای الگوریتمی، دچار خستگی و مهآلودگی ذهنی میشود و به مصرف این ویدیوها روی میآورد. این نسل بهطرز دردناکی نسبت به اثرات مخرب این فضا آگاه است و تماشای این محتواها نه نشانه نادانی، بلکه نشانهای از به بنبست رسیدن در محیطی تحمیلی است.
♦️ریشۀ مسئله در زیرساخت شبکههای اجتماعی است که بهطور سیستماتیک برای «تخلیۀ شناختی» کاربران بهینهسازی شده تا توجه آنها را به کالا تبدیل کند. حل این مشکل با برنامههای کنترل شخصی ممکن نیست و به اصلاح ساختاری و قانونگذاری از بالا به پایین (مشابه کنترل صنعت دخانیات) نیاز دارد. شرکتهای فناوری باید بهجای سنجش «زمان صرفشده»، کیفیتِ تجربه کاربر را مبنا قرار دهند؛ چراکه رفتار نسل زد دقیقاً محصول مهندسی همین سیستم است و پدیدۀ پوسیدگی مغز، در حقیقت یک فریاد برای کمک محسوب میشود.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «The Truth About Brain Rot: It’s a Cry for Help» نوشتۀ مکسی هایتمایر است که در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در نیویورکتایمز منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
#اختصاصی
در هزارتوی قرن بیستم و یکم؛ والدین به تنهایی برای والد بودن کافی نیستند
🔹دنیای امروز برای والدین، زمین بازی متفاوتی است، جایی که شبکههای اجتماعی، هوش مصنوعی و انبوهی از انتظارات بیپایان، تربیت فرزند را از یک مسیر طبیعی به یک چالش تمامعیار تبدیل کردهاند. امروزه والدین در پیچیدگیهای عصر جدید، خود را تنها و بیدفاع میبینند و برای عبور از این بحران، نیازمند بازتعریف حقوقی حمایتهای دولتی و مسئولیتپذیری نهادهای اجتماعی هستند.
🔹محمدمهدی سیدناصری، حقوقدان و پژوهشگر حقوق بینالملل کودکان: این تصور که والدین بهتنهایی مسئول همه ابعاد رشد و تربیت کودک هستند را با واقعیتهای قرن بیستویکم سازگار نمی داند و معتقد است: پیچیدگیهای جهان معاصر، والدگری را به مسئولیتی تبدیل کرده است که تحقق موفق آن نیازمند همکاری خانواده، دولت، نظام آموزشی، جامعه مدنی و حتی شرکتهای فناوری است.
https://life.irna.ir/news/86289789/
@IRNA_1313
در هزارتوی قرن بیستم و یکم؛ والدین به تنهایی برای والد بودن کافی نیستند
🔹دنیای امروز برای والدین، زمین بازی متفاوتی است، جایی که شبکههای اجتماعی، هوش مصنوعی و انبوهی از انتظارات بیپایان، تربیت فرزند را از یک مسیر طبیعی به یک چالش تمامعیار تبدیل کردهاند. امروزه والدین در پیچیدگیهای عصر جدید، خود را تنها و بیدفاع میبینند و برای عبور از این بحران، نیازمند بازتعریف حقوقی حمایتهای دولتی و مسئولیتپذیری نهادهای اجتماعی هستند.
🔹محمدمهدی سیدناصری، حقوقدان و پژوهشگر حقوق بینالملل کودکان: این تصور که والدین بهتنهایی مسئول همه ابعاد رشد و تربیت کودک هستند را با واقعیتهای قرن بیستویکم سازگار نمی داند و معتقد است: پیچیدگیهای جهان معاصر، والدگری را به مسئولیتی تبدیل کرده است که تحقق موفق آن نیازمند همکاری خانواده، دولت، نظام آموزشی، جامعه مدنی و حتی شرکتهای فناوری است.
https://life.irna.ir/news/86289789/
@IRNA_1313
ایرنا زندگی
در هزارتوی قرن بیستم و یکم؛ والدین به تنهایی برای والد بودن کافی نیستند
ایرنا- تهران- دنیای امروز برای والدین، زمین بازی متفاوتی است، جایی که شبکههای اجتماعی، هوش مصنوعی و انبوهی از انتظارات بیپایان، تربیت فرزند را از یک مسیر طبیعی به یک چالش تمامعیار تبدیل کردهاند. امروزه والدین در پیچیدگیهای عصر جدید، خود را تنها و بیدفاع…
🎯 گاهی بهترین کاری که والدین میتوانند برای فرزندشان انجام دهند این است که هیچ کاری نکنند
♦️ راسل شاو، آتلانتیک — من سالها در مدارس کار کردهام و در این مدت از نزدیک شاهد تعامل هزاران والد با فرزندان و مربیان بودهام. خیلی وقتها میبینم والدین بیش از اندازه مسئولیت به دوش میکشند و به جای فرزندانشان عمل میکنند، درنتیجه آنها را از اعتمادبهنفسی که از دلِ تلاش، تقلا و پشتسرگذاشتن دشواریها به دست میآید محروم میکنند و درعینحال خودشان را هم فرسوده میسازند.
♦️ این مشکل روزبهروز دارد جدیتر میشود، بهویژه حالا که بسیاری از والدین نگراناند فرزندانشان در آینده از نظر رفاه و موقعیت اقتصادی زندگیای به خوبیِ زندگی آنها نداشته باشند. این نگرانی به شکلگیری اسطورهها و کلیشههایی در فرهنگ عامه دربارهٔ سبکهای فرزندپروریِ مداخلهگر منجر شده است، از جمله «والد هلیکوپتری» که در لحظهٔ بحران برای نجات فرزندش وارد صحنه میشود، و «والد برفروب» که پیشاپیش هر مانعی را از سر راه فرزندش کنار میزند.
♦️ وقتی یک جوان به این عادت میکند که والدینش بهجای او وارد عمل شوند، کمکم باور میکند که خودش از عهدهٔ کارها برنمیآید. این باور هم اضطراب را بیشتر میکند و هم وابستگی را. اگر کودک هیچوقت فرصت نداشته باشد روی پای خودش بایستد، ممکن است در آینده، وقتی ناچار شود بهتنهایی با مشکلات روبهرو شود، از پا درآید.
♦️من طرفدار رویکردی هستم که آن را «والد فانوس دریایی» مینامم: همانطور که فانوس دریایی به ملوانان کمک میکند مسیر خود را پیدا کنند و به صخرهها نخورند، والدین فانوس دریایی نیز برای فرزندانشان مرزهای روشن و حمایت عاطفی فراهم میکنند، اما به آنها آزادی میدهند خودشان با چالشهای زندگی روبهرو شوند. این والدین به فرزندانشان نشان میدهند که به توانایی آنها برای مدیریت موقعیتهای دشوار اعتماد دارند. اصل اساسی این است که والدین یاد بگیرند چه زمانی کنار بکشند و اجازه دهند فرزندشان خودش راهش را پیدا کند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Lighthouse Parents Have More Confident Kids» نوشتۀ راسل شاو است که در تاریخ ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴ در آتلانتیک منتشر شده است.
@tarjomaanweb
📍@commac
♦️ راسل شاو، آتلانتیک — من سالها در مدارس کار کردهام و در این مدت از نزدیک شاهد تعامل هزاران والد با فرزندان و مربیان بودهام. خیلی وقتها میبینم والدین بیش از اندازه مسئولیت به دوش میکشند و به جای فرزندانشان عمل میکنند، درنتیجه آنها را از اعتمادبهنفسی که از دلِ تلاش، تقلا و پشتسرگذاشتن دشواریها به دست میآید محروم میکنند و درعینحال خودشان را هم فرسوده میسازند.
♦️ این مشکل روزبهروز دارد جدیتر میشود، بهویژه حالا که بسیاری از والدین نگراناند فرزندانشان در آینده از نظر رفاه و موقعیت اقتصادی زندگیای به خوبیِ زندگی آنها نداشته باشند. این نگرانی به شکلگیری اسطورهها و کلیشههایی در فرهنگ عامه دربارهٔ سبکهای فرزندپروریِ مداخلهگر منجر شده است، از جمله «والد هلیکوپتری» که در لحظهٔ بحران برای نجات فرزندش وارد صحنه میشود، و «والد برفروب» که پیشاپیش هر مانعی را از سر راه فرزندش کنار میزند.
♦️ وقتی یک جوان به این عادت میکند که والدینش بهجای او وارد عمل شوند، کمکم باور میکند که خودش از عهدهٔ کارها برنمیآید. این باور هم اضطراب را بیشتر میکند و هم وابستگی را. اگر کودک هیچوقت فرصت نداشته باشد روی پای خودش بایستد، ممکن است در آینده، وقتی ناچار شود بهتنهایی با مشکلات روبهرو شود، از پا درآید.
♦️من طرفدار رویکردی هستم که آن را «والد فانوس دریایی» مینامم: همانطور که فانوس دریایی به ملوانان کمک میکند مسیر خود را پیدا کنند و به صخرهها نخورند، والدین فانوس دریایی نیز برای فرزندانشان مرزهای روشن و حمایت عاطفی فراهم میکنند، اما به آنها آزادی میدهند خودشان با چالشهای زندگی روبهرو شوند. این والدین به فرزندانشان نشان میدهند که به توانایی آنها برای مدیریت موقعیتهای دشوار اعتماد دارند. اصل اساسی این است که والدین یاد بگیرند چه زمانی کنار بکشند و اجازه دهند فرزندشان خودش راهش را پیدا کند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Lighthouse Parents Have More Confident Kids» نوشتۀ راسل شاو است که در تاریخ ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴ در آتلانتیک منتشر شده است.
@tarjomaanweb
📍@commac
👍1
اخبار جعلی ۸۲ میلیون بار دیده شدند
تکذیبیهها بیشتر از خبرها دیده شدند
ستاد رسانهای مرکز ملی فضای مجازی:
🔹 در بازه زمانی ۱۵ تا ۲۱مهرماه ۱۴۰۵ از میان ۱۴۷ خبر جعلی شناساییشده، ۴۷ مورد بهطور رسمی تکذیب شد
🔹بررسی ۱۰ شایعه پربازدید این بازه نشان میدهد مجموع بازدید تکذیبیهها و اصلاحیههای مرتبط، از مجموع بازدید خبرهای جعلی بیشتر بوده است.
🔹۱۰ خبر جعلی در مجموع حدود ۸۲ میلیون و ۳۸۵ هزار بازدید داشتهاند.
🔹در میان موضوعات پرتکرار، شایعههای مربوط به چهرههای شناختهشده سهم قابلتوجهی داشتند
isna.ir/xdXfWg
🆔 @commac
تکذیبیهها بیشتر از خبرها دیده شدند
ستاد رسانهای مرکز ملی فضای مجازی:
🔹 در بازه زمانی ۱۵ تا ۲۱مهرماه ۱۴۰۵ از میان ۱۴۷ خبر جعلی شناساییشده، ۴۷ مورد بهطور رسمی تکذیب شد
🔹بررسی ۱۰ شایعه پربازدید این بازه نشان میدهد مجموع بازدید تکذیبیهها و اصلاحیههای مرتبط، از مجموع بازدید خبرهای جعلی بیشتر بوده است.
🔹۱۰ خبر جعلی در مجموع حدود ۸۲ میلیون و ۳۸۵ هزار بازدید داشتهاند.
🔹در میان موضوعات پرتکرار، شایعههای مربوط به چهرههای شناختهشده سهم قابلتوجهی داشتند
isna.ir/xdXfWg
🆔 @commac
تأثیر تجربههای مثبت کودکی بر شادی و اعتماد اجتماعی در بزرگسالی
🔹 نتایج پژوهشی جدید در سه کشور با فرهنگهای متفاوت نشان میدهد برخورداری از محبت و حمایت در دوران کودکی، با افزایش اعتماد به دیگران و تقویت احساس تعلق اجتماعی در بزرگسالی ارتباط دارد و میتواند در شکلگیری رضایت از زندگی نقش داشته باشد.
https://irna.ir/xjYtpd
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔹 نتایج پژوهشی جدید در سه کشور با فرهنگهای متفاوت نشان میدهد برخورداری از محبت و حمایت در دوران کودکی، با افزایش اعتماد به دیگران و تقویت احساس تعلق اجتماعی در بزرگسالی ارتباط دارد و میتواند در شکلگیری رضایت از زندگی نقش داشته باشد.
https://irna.ir/xjYtpd
@IRNA_1313
🆔 @commac
مدیرعامل ایرنا: بسیاری از فعالیتهای اقتصادی کشور از پیوست رسانهای بیبهرهاند
🔹مدیرعامل خبرگزاری جمهوری اسلامی با بیان اینکه بخش عمدهای از تولیدات ملی و صنعتی کشور همچنان از نداشتن پیوست رسانهای رنج میبرند، گفت: ایرنا با ایجاد زنجیرههای همافزا میان صنایع و جامعه مخاطبان، به دنبال پر کردن این خلا و تصویرسازی درست از ظرفیتهای بینظیر اقتصادی کشور است.
https://irna.ir/xjYvLx
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔹مدیرعامل خبرگزاری جمهوری اسلامی با بیان اینکه بخش عمدهای از تولیدات ملی و صنعتی کشور همچنان از نداشتن پیوست رسانهای رنج میبرند، گفت: ایرنا با ایجاد زنجیرههای همافزا میان صنایع و جامعه مخاطبان، به دنبال پر کردن این خلا و تصویرسازی درست از ظرفیتهای بینظیر اقتصادی کشور است.
https://irna.ir/xjYvLx
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔴 مالزی در حال ساخت «ابر هوش مصنوعی حاکمیتی» است
🇲🇾
مالزی در حال ساخت یک سیستم ابری مخصوص هوش مصنوعی است تا اطلاعات مهم و محرمانه دولت در داخل کشور بماند و کشورهای دیگر نتوانند به آن دسترسی داشته باشند.
🔹 مالزی قرار است نخستین قانون هوش مصنوعی خود را هم در ۲۰۲۷ اجرا کند.
🔸مالزی میخواهد تا سال ۲۰۳۰ یکی از ۱۰ کشور برتر دنیا در هوش مصنوعی شود.
🔔 @commac
🇲🇾
مالزی در حال ساخت یک سیستم ابری مخصوص هوش مصنوعی است تا اطلاعات مهم و محرمانه دولت در داخل کشور بماند و کشورهای دیگر نتوانند به آن دسترسی داشته باشند.
🔹 مالزی قرار است نخستین قانون هوش مصنوعی خود را هم در ۲۰۲۷ اجرا کند.
🔸مالزی میخواهد تا سال ۲۰۳۰ یکی از ۱۰ کشور برتر دنیا در هوش مصنوعی شود.
🔔 @commac