سکوهای اینترنتی حداکثر ظرف ۲۴ ساعت حمله سایبری را اطلاع‌رسانی کنند
رئیس پلیس فتا فراجا:
🔹 در هر دقیقه حدود ۲.۵ فعالیت برای انجام فیشینگ در دنیا در حال انجام است و سکوهای اینترنتی باید آمادگی لازم برای مقابله با این تهدیدات را داشته باشند.
🔹 حملات از اختلال موقت در سرویس‌ها تا دسترسی به داده‌ها، آلودگی سامانه‌ها، انتشار اطلاعات حساس و تخریب عمدی داده‌ها دسته‌بندی می‌شوند و برخی حملات می‌توانند پیامدهای ملی داشته باشند.
🔹 سکوهای اینترنتی باید حداکثر ظرف ۲۴ ساعت پس از وقوع حمله، اطلاع‌رسانی اولیه را انجام دهند و در ادامه نیز با پایش رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، با انتشار اطلاعات نادرست و شایعات مقابله کنند.
@TasnimNews
🆔 @commac
رئیس پلیس فتا فراجا:
🔹 در هر دقیقه حدود ۲.۵ فعالیت برای انجام فیشینگ در دنیا در حال انجام است و سکوهای اینترنتی باید آمادگی لازم برای مقابله با این تهدیدات را داشته باشند.
🔹 حملات از اختلال موقت در سرویس‌ها تا دسترسی به داده‌ها، آلودگی سامانه‌ها، انتشار اطلاعات حساس و تخریب عمدی داده‌ها دسته‌بندی می‌شوند و برخی حملات می‌توانند پیامدهای ملی داشته باشند.
🔹 سکوهای اینترنتی باید حداکثر ظرف ۲۴ ساعت پس از وقوع حمله، اطلاع‌رسانی اولیه را انجام دهند و در ادامه نیز با پایش رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، با انتشار اطلاعات نادرست و شایعات مقابله کنند.
@TasnimNews
🆔 @commac
🎯 راز موفقیت در «تک‌کاری» است
— چند وظیفگی قاتل خلاقیت است
♦️ برای الیزابت آلنده، نویسندۀ مشهور، هشتم ژانویه روزی آیینی است. او هر سال، هشتم ژانویه نوشتن کتاب جدیدی را شروع می‌کند. آنقدر این روز مهم است که هر کار دیگری که مزاحم این تعهد باشد را لغو می‌کند. این آیین طی ۴۳ سالِ گذشته به او امکان داده که تقریباً هر ۱۸ ماه یک کتاب بنویسد. اکنون که در ۸۳ سالگی است، بیش از هر نویسندۀ زن اسپانیایی‌زبانِ دیگری آثارش به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند. آلنده در گفتگو با دیوید اپستین می‌گوید: «وقتی می‌نویسم، باید در را ببندم. کسی نباید وارد شود، جارو بکشد یا از کامپیوترم استفاده کند؛ این کار مرا می‌کُشد!»
♦️ آیین هشتم ژانویۀ آلنده نوعی «ابزار تعهد» است. یعنی محدودیتی خودخواسته است برای رسیدن به هدفی مهم‌تر. نتیجۀ این برنامۀ منظم توانایی تمرکز کامل بر کار است.
♦️ کال نیوپورت، دانشمند علوم کامپیوتر، می‌گوید نویسنده‌ها اولین دورکارانِ جهان بوده‌اند و بسیاری از آنها برای نوشتنْ زمان و مکان ثابتی تعیین می‌کردند. مایا آنجلو در اتاق هتل می‌نوشت تا تمرکزش را حفظ کند، ویکتور هوگو لباس‌هایش را پنهان می‌کرد تا از خانه خارج نشود و مارسل پروست برای اینکه صدای بیرون خانه را نشنود دیوارهای اتاقش را با چوب‌پنبه پوشانده بود. آنها به‌صورت غریزی، یا با آزمون و خطا دریافته بودند که مغز انسان طوری طراحی شده که مستعد حواس‌پرتی باشد، همین دلیل است که حذف عوامل حواس‌پرتی می‌تواند خلاقیت را افزایش دهد.
♦️ چندوظیفگی در قطبِ مخالف این شکل از تمرکز قرار دارد. چون مدام باید حواستان را از یک کار به کار دیگر ببرید. این جابه‌جایی، حتی میان وظایف مرتبط، هزینۀ شناختی دارد، زیرا مغز باید مرتب «قواعد بازی» را عوض کند.
♦️هربرت سایمون، دانشمند برجستۀ علوم کامپیوتر، روان‌شناسی و اقتصاد، معتقد بود چون اطلاعات ما همیشه ناقص است، معمولاً به‌جای بهینه‌سازی، به گزینه‌ای بسنده می‌کنیم که «به اندازهٔ کافی خوب» باشد. به‌همین دلیل، سایمون که به قول خودش، «بسنده‌کننده‌ای اصلاح‌ناپذیر» است، تلاش نمی‌کرد همۀ گزینه‌ها را روی میز نگه دارد. همیشه از یک برند جوراب استفاده می‌کرد، صبحانه‌ای ثابت می‌خورد و ۴۶ سال در یک خانه زندگی کرد. اگر جایزۀ نوبل نبرده بود، شاید این کارها را به‌پای بی‌حوصلگی می‌گذاشتیم، اما او دلیلی محکم‌‌تر داشت.
♦️در نهایت، گلوریا مارک، روان‌شناس دانشگاه کالیفرنیا می‌گوید: خوب است که بین دوره‌های تمرکز، استراحت‌های کوتاه داشته باشید. او پیشنهاد می‌کند اگر برای استراحت به شبکه‌های اجتماعی سر می‌زنید، زمان مشخصی برایش تعیین کنید تا غرق اسکرول‌کردن نشوید.
♦️یکی از شناخته‌شده‌ترین راه‌ها برای فعال‌کردن قابلیتِ تمرکز پایدار، تعیین ضرب‌الاجل است. دوک الینگتون می‌گفت «من زمان نمی‌خواهم؛ ضرب‌الاجل لازم دارم». اما نکتۀ مهمی را فراموش نکنید: پژوهش‌ها دربارهٔ فشار زمانی نشان می‌دهند که یک مهلت فشرده می‌تواند هم به بهبود تفکر کمک کند و هم آن را از بین ببرد. همه‌چیز به این بستگی دارد که، در واکنش به ضرب‌الاجل، به چندوظیفگی روی بیاورید یا به تک‌کاری. خلاقیت واقعی نه در نبود مرز و محدودیت که برعکس، در حصارِ مرزها و محدودیت‌ها شکل می‌گیرد.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «راز موفقیت در تک‌کاری است» نوشتهٔ دیوید اپستین است که متن کامل آن در شمارهٔ ۳۸ مجلهٔ ترجمان منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
— چند وظیفگی قاتل خلاقیت است
♦️ برای الیزابت آلنده، نویسندۀ مشهور، هشتم ژانویه روزی آیینی است. او هر سال، هشتم ژانویه نوشتن کتاب جدیدی را شروع می‌کند. آنقدر این روز مهم است که هر کار دیگری که مزاحم این تعهد باشد را لغو می‌کند. این آیین طی ۴۳ سالِ گذشته به او امکان داده که تقریباً هر ۱۸ ماه یک کتاب بنویسد. اکنون که در ۸۳ سالگی است، بیش از هر نویسندۀ زن اسپانیایی‌زبانِ دیگری آثارش به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند. آلنده در گفتگو با دیوید اپستین می‌گوید: «وقتی می‌نویسم، باید در را ببندم. کسی نباید وارد شود، جارو بکشد یا از کامپیوترم استفاده کند؛ این کار مرا می‌کُشد!»
♦️ آیین هشتم ژانویۀ آلنده نوعی «ابزار تعهد» است. یعنی محدودیتی خودخواسته است برای رسیدن به هدفی مهم‌تر. نتیجۀ این برنامۀ منظم توانایی تمرکز کامل بر کار است.
♦️ کال نیوپورت، دانشمند علوم کامپیوتر، می‌گوید نویسنده‌ها اولین دورکارانِ جهان بوده‌اند و بسیاری از آنها برای نوشتنْ زمان و مکان ثابتی تعیین می‌کردند. مایا آنجلو در اتاق هتل می‌نوشت تا تمرکزش را حفظ کند، ویکتور هوگو لباس‌هایش را پنهان می‌کرد تا از خانه خارج نشود و مارسل پروست برای اینکه صدای بیرون خانه را نشنود دیوارهای اتاقش را با چوب‌پنبه پوشانده بود. آنها به‌صورت غریزی، یا با آزمون و خطا دریافته بودند که مغز انسان طوری طراحی شده که مستعد حواس‌پرتی باشد، همین دلیل است که حذف عوامل حواس‌پرتی می‌تواند خلاقیت را افزایش دهد.
♦️ چندوظیفگی در قطبِ مخالف این شکل از تمرکز قرار دارد. چون مدام باید حواستان را از یک کار به کار دیگر ببرید. این جابه‌جایی، حتی میان وظایف مرتبط، هزینۀ شناختی دارد، زیرا مغز باید مرتب «قواعد بازی» را عوض کند.
♦️هربرت سایمون، دانشمند برجستۀ علوم کامپیوتر، روان‌شناسی و اقتصاد، معتقد بود چون اطلاعات ما همیشه ناقص است، معمولاً به‌جای بهینه‌سازی، به گزینه‌ای بسنده می‌کنیم که «به اندازهٔ کافی خوب» باشد. به‌همین دلیل، سایمون که به قول خودش، «بسنده‌کننده‌ای اصلاح‌ناپذیر» است، تلاش نمی‌کرد همۀ گزینه‌ها را روی میز نگه دارد. همیشه از یک برند جوراب استفاده می‌کرد، صبحانه‌ای ثابت می‌خورد و ۴۶ سال در یک خانه زندگی کرد. اگر جایزۀ نوبل نبرده بود، شاید این کارها را به‌پای بی‌حوصلگی می‌گذاشتیم، اما او دلیلی محکم‌‌تر داشت.
♦️در نهایت، گلوریا مارک، روان‌شناس دانشگاه کالیفرنیا می‌گوید: خوب است که بین دوره‌های تمرکز، استراحت‌های کوتاه داشته باشید. او پیشنهاد می‌کند اگر برای استراحت به شبکه‌های اجتماعی سر می‌زنید، زمان مشخصی برایش تعیین کنید تا غرق اسکرول‌کردن نشوید.
♦️یکی از شناخته‌شده‌ترین راه‌ها برای فعال‌کردن قابلیتِ تمرکز پایدار، تعیین ضرب‌الاجل است. دوک الینگتون می‌گفت «من زمان نمی‌خواهم؛ ضرب‌الاجل لازم دارم». اما نکتۀ مهمی را فراموش نکنید: پژوهش‌ها دربارهٔ فشار زمانی نشان می‌دهند که یک مهلت فشرده می‌تواند هم به بهبود تفکر کمک کند و هم آن را از بین ببرد. همه‌چیز به این بستگی دارد که، در واکنش به ضرب‌الاجل، به چندوظیفگی روی بیاورید یا به تک‌کاری. خلاقیت واقعی نه در نبود مرز و محدودیت که برعکس، در حصارِ مرزها و محدودیت‌ها شکل می‌گیرد.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «راز موفقیت در تک‌کاری است» نوشتهٔ دیوید اپستین است که متن کامل آن در شمارهٔ ۳۸ مجلهٔ ترجمان منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
🔴خبرنگار خطاب به ترامپ:
🔹️چرا از حامیانتان می‌خواهید از طریق پست رأی بدهند، در حالی که معتقدید این کار تقلب است؟
🔹️ترامپ: من ترجیح می‌دهم آنها حضوری رأی بدهند، اما اگر بخواهند می‌توانند از طریق پست رأی بدهند. ولی در رأی‌گیری پستی تقلب زیادی وجود دارد.
🔹️خبرنگار: هیچ مدرکی برای این ادعا وجود ندارد.
🔹️ترامپ: شما رسانه جعلی هستید.
🆔 @Newnewsroom
↪️ @commac
🔹️چرا از حامیانتان می‌خواهید از طریق پست رأی بدهند، در حالی که معتقدید این کار تقلب است؟
🔹️ترامپ: من ترجیح می‌دهم آنها حضوری رأی بدهند، اما اگر بخواهند می‌توانند از طریق پست رأی بدهند. ولی در رأی‌گیری پستی تقلب زیادی وجود دارد.
🔹️خبرنگار: هیچ مدرکی برای این ادعا وجود ندارد.
🔹️ترامپ: شما رسانه جعلی هستید.
🆔 @Newnewsroom
↪️ @commac
مجازات مصاحبه اتباع ایرانی با رسانه‌های معاند مشخص شد
🔹طبق مصوبه نمایندگان مجلس شورای اسلامی در طرح مقابله با نفوذ بیگانگان، مصاحبه اتباع ایرانی با رسانه‌های معاند، ممنوع بوده و مستوجب یکی از مجازات‌های درجه ۶ قانون مجازات اسلامی است.
🔹 ۶ سوال ملی از ۴ وزیر اعلام وصول شد.
https://irna.ir/xjYqWC
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔹طبق مصوبه نمایندگان مجلس شورای اسلامی در طرح مقابله با نفوذ بیگانگان، مصاحبه اتباع ایرانی با رسانه‌های معاند، ممنوع بوده و مستوجب یکی از مجازات‌های درجه ۶ قانون مجازات اسلامی است.
🔹 ۶ سوال ملی از ۴ وزیر اعلام وصول شد.
https://irna.ir/xjYqWC
@IRNA_1313
🆔 @commac
هشدار وزارت ارتباطات به استفاده گسترده از هوش مصنوعی در ادارات/ مراقب نشت اطلاعات باشید
🔹 محمدحسین شیخی رئیس پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات گفت: در ادارات رسم شده که نامه‌های اداری و پاسخ آنها و نامه‌نگاری میان دستگاه‌ها با استفاده از هوش مصنوعی انجام شود که اگرچه ممکن است کار را تسهیل کند اما باید مراقب خروج اطلاعات از کشور باشیم.
https://irna.ir/xjYqZY
@IRNA_1313
📍@commac
🔹 محمدحسین شیخی رئیس پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات گفت: در ادارات رسم شده که نامه‌های اداری و پاسخ آنها و نامه‌نگاری میان دستگاه‌ها با استفاده از هوش مصنوعی انجام شود که اگرچه ممکن است کار را تسهیل کند اما باید مراقب خروج اطلاعات از کشور باشیم.
https://irna.ir/xjYqZY
@IRNA_1313
📍@commac
کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند در سال ۲۰۲۷ مسافران از سفرهای کندتر و کم‌برنامه‌تر تا بدبینی نسبت به هوش مصنوعی و گرایش به مقاصد نزدیک، به تجربه‌های عمیق‌تر و معنادارتر اولویت دهند.
https://l.euronews.com/o4N8
📍@commac
https://l.euronews.com/o4N8
📍@commac
euronews
برنامه‌های ساده‌تر، اقامت‌های طولانی‌تر: گرایش مسافران به انجام کار کمتر در تعطیلات
کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند در سال ۲۰۲۷ مسافران از سفرهای کندتر و کم‌برنامه‌تر تا بدبینی نسبت به هوش مصنوعی و گرایش به مقاصد نزدیک، به تجربه‌های عمیق‌تر و معنادارتر اولویت دهند.
🎯هوش مصنوعی واقعاً چطور می‌تواند ما را نابود کند؟
— استعفای پرسروصدای پژوهشگر آنتروپیک و مناقشۀ پایان جهان توسط هوش مصنوعی
♦️سم شکینر، وال‌استریت‌ژورنال — جیکوب کاکسون، پژوهشگر شرکت آنتروپیک، این هفته استعفا داد و در شبکۀ ایکس اعلام کرد این شرکت و رقیب اصلی‌اش یعنی اوپن‌ای‌آی، در حال مسابقه برای ساخت فناوری‌هایی هستند که ممکن است تا پایان همین دهه همۀ انسان‌ها را به کام مرگ بکشاند. تنها چند دقیقه بعد یکی دیگر از کارمندان آنتروپیک هم حرف او را تأیید کرد؛ ایوان هابینگر، که مسئول تیم تحقیق روی مهار و هدایت سامانه‌های پیشرفتۀ هوش مصنوعی در آنتروپیک است، می‌گوید: «ما واقعاً معتقدیم هوش مصنوعی می‌تواند تمام انسان‌ها را از بین ببرد!».
♦️یکی از آزمایش‌های فکریِ معروف در این زمینه می‌گوید اگر به یک ماشینِ فوق‌هوشمند دستور بدهید تولید گیرۀ کاغذ را به حداکثر برساند، بعید نیست پس از مدتی تصمیم بگیرد برای تحقق این هدف، تمام مواد و منابع موجود روی کرهٔ زمین -از جمله بدن انسان‌ها- را هم به گیرۀ کاغذ تبدیل کند. اما واقعاً چطور از دست رفتن کنترل بر هوش مصنوعی ممکن است به انقراض بشر ختم شود؟ و اگر این فناوری این‌قدر خطرناک است، چرا این شرکت‌ها همچنان به ساخت آن ادامه می‌دهند؟
♦️نگرانی حاصل از پرسش اول، از دو سناریو نشئت می‌گیرد: در یک سناریو، عامل‌های بسیار هوشمندی که توانایی شبیه‌سازی خود و ارتقای سطح کیفی‌شان را دارند، در مسیر رسیدن به اهداف شخصیِ خود حرکت کرده و در خلال این مسیر، بشریت را به نابودی می‌کشانند. در سناریوی دیگر، یک فرد شرور از هوش مصنوعیِ پیشرفته‌ای استفاده می‌کند تا مثلاً ویروس‌های خطرناکی بسازد و همۀ ما را از روی زمین محو کند.
♦️اما چطور ممکن است از دست رفتن کنترلِ بر آنها به انقراض انسان ختم شود؟ این اتفاق از طریق پدیده‌ای با عنوان «ناهم‌راستایی» رخ می‌دهد که در آن اهداف هوش مصنوعی با رفاه و سلامتیِ انسان در تعارض قرار می‌گیرد. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این مدل‌ها در محیط آزمایشگاهی می‌توانند رفتارهای قدرت‌طلبانه را بیاموزند و مثلاً برای جلوگیری از خاموش‌شدن دست به اقداماتی نظیر کپی‌کردن خودشان روی سرورهای دیگر کنند. حتی ممکن است ویروس‌های زیستی محرمانه‌ای منتشر کنند یا حتی با دستکاری اطلاعات، دو قدرت هسته‌ای را به جنگ با یکدیگر بکشانند.
♦️آیا شرکت‌های هوش مصنوعی برای حل این معضل کاری کرده‌اند؟ تلاش‌های فعلی در حوزۀ ایمنی هوش مصنوعی، عمدتاً بر آموزش سامانه‌ها برای رفتارهای مطلوب و ارتقای نظارت بر نحوۀ استدلال‌ورزیِ مدل‌ها تمرکز دارد؛ فرایندی که به آن «زنجیرۀ تفکر» می‌گویند. آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی هر دو در حال تحقیق‌اند تا مطمئن شوند این مدل‌ها همواره هم‌راستا با اهداف انسانی باقی می‌مانند. بااین‌حال، هر دو شرکت اعتراف کرده‌اند که در حال حاضر راهکار قطعی و مطمئنی برای تضمین این هم‌راستایی وجود ندارد.
♦️اگر این فناوری تا این حد خطرناک است، چرا شرکت‌ها کماکان به پیش‌برد آن ادامه می‌دهند؟ آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی مدعی‌اند درنهایت قادر به مهار این خطرات خواهند بود. از سوی دیگر، بسیاری از فعالان این عرصه، ظهور «ابرهوش» را قطعی می‌دانند و معتقدند چالش اصلی این است که چه کسی این قدرت را در اختیار داشته باشد و از آن برای چه اهدافی استفاده کند. هر دو شرکت گفته‌اند می‌خواهند قدرتمندترین سیستم‌های هوش مصنوعی در اختیار آمریکا باشد.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «How Would AI Actually Kill Us All? What to Know About the AI Doomsday Debate» نوشتۀ سم شکینر است که در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ در وال‌استریت ژورنال منتشر شده است.
@tarjomaanweb
📍@commac
— استعفای پرسروصدای پژوهشگر آنتروپیک و مناقشۀ پایان جهان توسط هوش مصنوعی
♦️سم شکینر، وال‌استریت‌ژورنال — جیکوب کاکسون، پژوهشگر شرکت آنتروپیک، این هفته استعفا داد و در شبکۀ ایکس اعلام کرد این شرکت و رقیب اصلی‌اش یعنی اوپن‌ای‌آی، در حال مسابقه برای ساخت فناوری‌هایی هستند که ممکن است تا پایان همین دهه همۀ انسان‌ها را به کام مرگ بکشاند. تنها چند دقیقه بعد یکی دیگر از کارمندان آنتروپیک هم حرف او را تأیید کرد؛ ایوان هابینگر، که مسئول تیم تحقیق روی مهار و هدایت سامانه‌های پیشرفتۀ هوش مصنوعی در آنتروپیک است، می‌گوید: «ما واقعاً معتقدیم هوش مصنوعی می‌تواند تمام انسان‌ها را از بین ببرد!».
♦️یکی از آزمایش‌های فکریِ معروف در این زمینه می‌گوید اگر به یک ماشینِ فوق‌هوشمند دستور بدهید تولید گیرۀ کاغذ را به حداکثر برساند، بعید نیست پس از مدتی تصمیم بگیرد برای تحقق این هدف، تمام مواد و منابع موجود روی کرهٔ زمین -از جمله بدن انسان‌ها- را هم به گیرۀ کاغذ تبدیل کند. اما واقعاً چطور از دست رفتن کنترل بر هوش مصنوعی ممکن است به انقراض بشر ختم شود؟ و اگر این فناوری این‌قدر خطرناک است، چرا این شرکت‌ها همچنان به ساخت آن ادامه می‌دهند؟
♦️نگرانی حاصل از پرسش اول، از دو سناریو نشئت می‌گیرد: در یک سناریو، عامل‌های بسیار هوشمندی که توانایی شبیه‌سازی خود و ارتقای سطح کیفی‌شان را دارند، در مسیر رسیدن به اهداف شخصیِ خود حرکت کرده و در خلال این مسیر، بشریت را به نابودی می‌کشانند. در سناریوی دیگر، یک فرد شرور از هوش مصنوعیِ پیشرفته‌ای استفاده می‌کند تا مثلاً ویروس‌های خطرناکی بسازد و همۀ ما را از روی زمین محو کند.
♦️اما چطور ممکن است از دست رفتن کنترلِ بر آنها به انقراض انسان ختم شود؟ این اتفاق از طریق پدیده‌ای با عنوان «ناهم‌راستایی» رخ می‌دهد که در آن اهداف هوش مصنوعی با رفاه و سلامتیِ انسان در تعارض قرار می‌گیرد. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این مدل‌ها در محیط آزمایشگاهی می‌توانند رفتارهای قدرت‌طلبانه را بیاموزند و مثلاً برای جلوگیری از خاموش‌شدن دست به اقداماتی نظیر کپی‌کردن خودشان روی سرورهای دیگر کنند. حتی ممکن است ویروس‌های زیستی محرمانه‌ای منتشر کنند یا حتی با دستکاری اطلاعات، دو قدرت هسته‌ای را به جنگ با یکدیگر بکشانند.
♦️آیا شرکت‌های هوش مصنوعی برای حل این معضل کاری کرده‌اند؟ تلاش‌های فعلی در حوزۀ ایمنی هوش مصنوعی، عمدتاً بر آموزش سامانه‌ها برای رفتارهای مطلوب و ارتقای نظارت بر نحوۀ استدلال‌ورزیِ مدل‌ها تمرکز دارد؛ فرایندی که به آن «زنجیرۀ تفکر» می‌گویند. آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی هر دو در حال تحقیق‌اند تا مطمئن شوند این مدل‌ها همواره هم‌راستا با اهداف انسانی باقی می‌مانند. بااین‌حال، هر دو شرکت اعتراف کرده‌اند که در حال حاضر راهکار قطعی و مطمئنی برای تضمین این هم‌راستایی وجود ندارد.
♦️اگر این فناوری تا این حد خطرناک است، چرا شرکت‌ها کماکان به پیش‌برد آن ادامه می‌دهند؟ آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی مدعی‌اند درنهایت قادر به مهار این خطرات خواهند بود. از سوی دیگر، بسیاری از فعالان این عرصه، ظهور «ابرهوش» را قطعی می‌دانند و معتقدند چالش اصلی این است که چه کسی این قدرت را در اختیار داشته باشد و از آن برای چه اهدافی استفاده کند. هر دو شرکت گفته‌اند می‌خواهند قدرتمندترین سیستم‌های هوش مصنوعی در اختیار آمریکا باشد.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «How Would AI Actually Kill Us All? What to Know About the AI Doomsday Debate» نوشتۀ سم شکینر است که در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ در وال‌استریت ژورنال منتشر شده است.
@tarjomaanweb
📍@commac
رئیس جمهور محترم
جناب آقای دکتر پزشکیان
وزیر آموزش وپرورش شما مصمم است دبستان ها و دبیرستان ها را به پادگان های اقامه نماز جماعت اجباری تبدیل کند، امروز کسی تردید نمی‌کند که بیشترین تعداد از ده ها هزار دانش آموز کشور نه از روی میل و رغبت به عبادت خداوند، بلکه با اکراه و تن دادن به اجبار در این نمازها حاضر خواهند شد. اما نیایش خداوندگار باید با انتخاب و اراده خود نیایشگر و قصد قربت انجام گیرد، و گرنه یک نمایش دروغین وعملی بسیار نفرت برانگيز علیه دین وایمان خواهد شد. نماز اجباری به مراتب از حجاب اجباری زیان بارتر و ریاکانه تراست. آقای رئیس جمهور شما با هشیاری تمام و عزمی راسخ درباره اجرا نکردن قانون حجاب اجباری گفتید " من در برابر مردم نخواهم ایستاد " این جمله بسیار پر معنی و فصل الخطاب بود. شما در برابر مردم نایستادید و جامعه را از فاجعه نجات دادید. امروز هم هنگام آن است که دولت شما در برابر هزاران دانش آموز کشور که نمی‌خواهند نماز جماعت اجباری بخوانند نایستد. به وزیر آموزش و پرورش اجازه ندهید مدارس را به پادگان های مذهبی تبدیل کند. گرچه ممکن است وی برنامه مورد نظرش را به اشتباه، گونه ای تربیت دینی تلقی کند.
محمد مجتهد شبستری
۱۳ مهرماه ۱۴۰۵
@sociologyofislamiccountries20
🆔 @commac
جناب آقای دکتر پزشکیان
وزیر آموزش وپرورش شما مصمم است دبستان ها و دبیرستان ها را به پادگان های اقامه نماز جماعت اجباری تبدیل کند، امروز کسی تردید نمی‌کند که بیشترین تعداد از ده ها هزار دانش آموز کشور نه از روی میل و رغبت به عبادت خداوند، بلکه با اکراه و تن دادن به اجبار در این نمازها حاضر خواهند شد. اما نیایش خداوندگار باید با انتخاب و اراده خود نیایشگر و قصد قربت انجام گیرد، و گرنه یک نمایش دروغین وعملی بسیار نفرت برانگيز علیه دین وایمان خواهد شد. نماز اجباری به مراتب از حجاب اجباری زیان بارتر و ریاکانه تراست. آقای رئیس جمهور شما با هشیاری تمام و عزمی راسخ درباره اجرا نکردن قانون حجاب اجباری گفتید " من در برابر مردم نخواهم ایستاد " این جمله بسیار پر معنی و فصل الخطاب بود. شما در برابر مردم نایستادید و جامعه را از فاجعه نجات دادید. امروز هم هنگام آن است که دولت شما در برابر هزاران دانش آموز کشور که نمی‌خواهند نماز جماعت اجباری بخوانند نایستد. به وزیر آموزش و پرورش اجازه ندهید مدارس را به پادگان های مذهبی تبدیل کند. گرچه ممکن است وی برنامه مورد نظرش را به اشتباه، گونه ای تربیت دینی تلقی کند.
محمد مجتهد شبستری
۱۳ مهرماه ۱۴۰۵
@sociologyofislamiccountries20
🆔 @commac
❤1
#اینفو_ایرنا|بعد از اعلام نتایج کنکور، زندگی ادامه دارد
🔹وقتی نتیجه کنکور اعلام می‌شود، معمولاً اولین چیزی که دیده می‌شود یک عدد است؛ رتبه‌ای که خوب است یا خوب نیست، رشته‌ای که قبول شده‌ایم یا نشده‌ایم و دانشگاهی که نامش در کارنامه آمده یا نیامده است. اما پشت همین عدد، سال‌ها زندگی یک نوجوان قرار دارد؛ سال‌هایی که همیشه هم در شرایط عادی نگذشته است.
https://life.irna.ir/news/86281973/
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔹وقتی نتیجه کنکور اعلام می‌شود، معمولاً اولین چیزی که دیده می‌شود یک عدد است؛ رتبه‌ای که خوب است یا خوب نیست، رشته‌ای که قبول شده‌ایم یا نشده‌ایم و دانشگاهی که نامش در کارنامه آمده یا نیامده است. اما پشت همین عدد، سال‌ها زندگی یک نوجوان قرار دارد؛ سال‌هایی که همیشه هم در شرایط عادی نگذشته است.
https://life.irna.ir/news/86281973/
@IRNA_1313
🆔 @commac
برنده نوبل فیزیک ۲۰۲۶ معرفی شد
🔹جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۶ به فرانسیس هالزن (Francis Halzen) برای «کمک‌های تعیین‌کننده به رصدخانه نوترینوی آیس‌کیوب و کشف نوترینوهای پرانرژی با منشأ اخترفیزیکی» اهدا شد.
🔹رصدخانه آیس‌کیوب در سال ۲۰۱۰ عملیاتی شد و در سال ۲۰۱۳ میلادی توانست نخستین نوترینوهای پرانرژی کیهانی را که از خارج از کهکشان راه شیری می‌آیند، شناسایی کند. این کشف، دروازه‌ای کاملاً جدید برای مطالعه پدیده‌های شدید کیهانی مانند سیاه‌چاله‌های کلان‌جرم و ابرنواخترها گشود.
https://irna.ir/xjYqLk
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔹جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۶ به فرانسیس هالزن (Francis Halzen) برای «کمک‌های تعیین‌کننده به رصدخانه نوترینوی آیس‌کیوب و کشف نوترینوهای پرانرژی با منشأ اخترفیزیکی» اهدا شد.
🔹رصدخانه آیس‌کیوب در سال ۲۰۱۰ عملیاتی شد و در سال ۲۰۱۳ میلادی توانست نخستین نوترینوهای پرانرژی کیهانی را که از خارج از کهکشان راه شیری می‌آیند، شناسایی کند. این کشف، دروازه‌ای کاملاً جدید برای مطالعه پدیده‌های شدید کیهانی مانند سیاه‌چاله‌های کلان‌جرم و ابرنواخترها گشود.
https://irna.ir/xjYqLk
@IRNA_1313
🆔 @commac
🎯 آیا ممنوعیت استفاده از تلفن همراه در مدارس واقعاً مؤثر است؟
♦️جولی جارگون، وال‌استریت ژورنال — بسیاری از والدین در ابتدا بابت طرح ممنوعیت تمام‌روزۀ تلفن همراه در مدارس نگران بودند. یکی از دغدغه‌هایشان این بود که در مواقع اضطراری به فرزندانشان دسترسی نخواهند داشت. اما با گذشت زمان و برملا شدنِ آسیب‌های شبکه‌های اجتماعی در پرونده‌های قضایی، و همچنین ترویجِ رویکردِ آگاهانه‌تر به فناوری از سوی چهره‌هایی مانند جاناتان هایت، حمایت از این طرح بیشتر شد. تا تابستان امسال، بیش از دو‌سوم ایالت‌های آمریکا قوانین یا سیاست‌هایی را تصویب کرده‌اند که مراکز آموزشی را ملزم به محدود کردن استفاده از تلفن همراه در مدارس می‌کند.
♦️استفاده از تلفن‌های هوشمند، که در واقع دروازه‌ای به سوی شبکه‌های اجتماعی هستند، با معضلاتی نظیر درگیری‌های فیزیکی، قلدری و اُفت تحصیلی دانش‌آموزان گره خورده‌اند. به نظر می‌رسد راه‌حل ساده باشد: موبایل‌ها را حذف کنیم تا همه‌چیز سروسامان بگیرد. اما آیا واقعاً ممنوعیت استفاده از گوشی در مدارس تغییری در زندگی دانش‌آموزان ایجاد می‌کند؟ پاسخ به این پرسش به این بستگی دارد که به دنبال بهبود در کدام جنبه‌ها هستیم.
♦️مطالعۀ دانشگاه استنفورد بر روی نزدیک به ۵۰۰۰ مدرسه در سراسر ایالات‌متحده، که تلفن دانش‌آموزان را در کیسه‌های مخصوص «یاندِر» قفل می‌کردند، نشان داد که این روش راهکاری مؤثر برای مهار استفادۀ دانش‌آموزان از گوشی است؛ به‌طوری‌که آمارِ دانش‌آموزانی که در کلاس درس از گوشی‌هایشان استفاده می‌کردند از ۶۱ درصد به ۱۳ درصد کاهش یافت.
♦️ما آنچه مشخص نیست تأثیر این ممنوعیت بر تمرکز دانش‌آموزان و عملکرد تحصیلی است. علی‌رغم اینکه نظرسنجیِ سال ۲۰۲۵ مؤسسۀ «پیو» نشان می‌دهد بیشترِ بزرگسالان معتقدند ممنوعیت‌های تمام‌روزۀ گوشی باعث بهبود نمرات، مهارت‌های اجتماعی و رفتار دانش‌آموزان در کلاس درس خواهد شد، نتایج تحقیقِ دانشگاه استنفورد چیز دیگری می‌گوید.
♦️بر اساس این مطالعه، در مدارسی که سه سال از اجرای طرح ممنوعیت گوشی می‌گذشت -که طولانی‌ترین دورۀ مورد بررسی در این زمینه است- تقریباً هیچ تغییری در نمرات آزمون‌های دانش‌آموزان مشاهده نشد. همچنین بر اساس گزارش خود دانش‌آموزان، این ممنوعیت تأثیر اندکی بر تمرکز سر کلاس داشته است؛ چون به‌گفتۀ پژوهشگران، دانش‌آموزان احتمالاً توجهی را که پیش‌تر صرف گوشی می‌کردند، حالا به تعامل با دوستان، خیالبافی یا تماشای یوتیوب در لپ‌تاپ‌های مدرسه اختصاص می‌دهند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «More Schools Are Imposing Phone Bans. Do They Really Work» نوشتۀ جولی جارگون است که در تاریخ ۲۹ اوت ۲۰۲۶ در وال‌استریت ژورنال منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
♦️جولی جارگون، وال‌استریت ژورنال — بسیاری از والدین در ابتدا بابت طرح ممنوعیت تمام‌روزۀ تلفن همراه در مدارس نگران بودند. یکی از دغدغه‌هایشان این بود که در مواقع اضطراری به فرزندانشان دسترسی نخواهند داشت. اما با گذشت زمان و برملا شدنِ آسیب‌های شبکه‌های اجتماعی در پرونده‌های قضایی، و همچنین ترویجِ رویکردِ آگاهانه‌تر به فناوری از سوی چهره‌هایی مانند جاناتان هایت، حمایت از این طرح بیشتر شد. تا تابستان امسال، بیش از دو‌سوم ایالت‌های آمریکا قوانین یا سیاست‌هایی را تصویب کرده‌اند که مراکز آموزشی را ملزم به محدود کردن استفاده از تلفن همراه در مدارس می‌کند.
♦️استفاده از تلفن‌های هوشمند، که در واقع دروازه‌ای به سوی شبکه‌های اجتماعی هستند، با معضلاتی نظیر درگیری‌های فیزیکی، قلدری و اُفت تحصیلی دانش‌آموزان گره خورده‌اند. به نظر می‌رسد راه‌حل ساده باشد: موبایل‌ها را حذف کنیم تا همه‌چیز سروسامان بگیرد. اما آیا واقعاً ممنوعیت استفاده از گوشی در مدارس تغییری در زندگی دانش‌آموزان ایجاد می‌کند؟ پاسخ به این پرسش به این بستگی دارد که به دنبال بهبود در کدام جنبه‌ها هستیم.
♦️مطالعۀ دانشگاه استنفورد بر روی نزدیک به ۵۰۰۰ مدرسه در سراسر ایالات‌متحده، که تلفن دانش‌آموزان را در کیسه‌های مخصوص «یاندِر» قفل می‌کردند، نشان داد که این روش راهکاری مؤثر برای مهار استفادۀ دانش‌آموزان از گوشی است؛ به‌طوری‌که آمارِ دانش‌آموزانی که در کلاس درس از گوشی‌هایشان استفاده می‌کردند از ۶۱ درصد به ۱۳ درصد کاهش یافت.
♦️ما آنچه مشخص نیست تأثیر این ممنوعیت بر تمرکز دانش‌آموزان و عملکرد تحصیلی است. علی‌رغم اینکه نظرسنجیِ سال ۲۰۲۵ مؤسسۀ «پیو» نشان می‌دهد بیشترِ بزرگسالان معتقدند ممنوعیت‌های تمام‌روزۀ گوشی باعث بهبود نمرات، مهارت‌های اجتماعی و رفتار دانش‌آموزان در کلاس درس خواهد شد، نتایج تحقیقِ دانشگاه استنفورد چیز دیگری می‌گوید.
♦️بر اساس این مطالعه، در مدارسی که سه سال از اجرای طرح ممنوعیت گوشی می‌گذشت -که طولانی‌ترین دورۀ مورد بررسی در این زمینه است- تقریباً هیچ تغییری در نمرات آزمون‌های دانش‌آموزان مشاهده نشد. همچنین بر اساس گزارش خود دانش‌آموزان، این ممنوعیت تأثیر اندکی بر تمرکز سر کلاس داشته است؛ چون به‌گفتۀ پژوهشگران، دانش‌آموزان احتمالاً توجهی را که پیش‌تر صرف گوشی می‌کردند، حالا به تعامل با دوستان، خیالبافی یا تماشای یوتیوب در لپ‌تاپ‌های مدرسه اختصاص می‌دهند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «More Schools Are Imposing Phone Bans. Do They Really Work» نوشتۀ جولی جارگون است که در تاریخ ۲۹ اوت ۲۰۲۶ در وال‌استریت ژورنال منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac