— نشانه‌ای دیگر از انزوای رو به رشد
🎯 مردم نسبت به گذشته کلمات کمتری به کار می‌برند

♦️یک تحقیق جدید نشان می‌دهد مردم روز‌به‌روز کمتر با هم حرف می‌زنند. در این تحقیق، شرکت‌کنندگان دستگاهی را با خود حمل می‌کردند که در فواصل نامنظم روز بخشی از گفت‌وگوهایشان را ضبط می‌کرد. این فرآیند از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۹ ادامه داشت. بر اساس یافته‌های این پژوهش، شرکت‌کنندگان هر ساله به‌طور میانگین ۳۳۸ واژه کمتر از سال قبل به زبان آورده‌اند، رقمی که در مجموع، نشان‌دهندۀ افتی ۲۸ درصدی در بازۀ زمانی مورد مطالعه است.

♦️به نظر می‌رسد دو عامل اصلی در این تغییرِ رفتاری نقش دارند: اول اینکه مردم زمان بیشتری را در انزوا می‌گذرانند؛ روندی که پس از اتمامِ پژوهش و با آغاز همه‌گیری کرونا حتی شتاب بیشتری هم گرفته است. عامل دوم گسترش ارتباطات دیجیتال است که فرصت‌های گفت‌وگو را محدود کرده است. بااین‌حال، فارغ از چراییِ این موضوع، تداوم کاهش حرف‌زدن می‌تواند سلامت روان را به خطر بیندازد. شری ترکل، روان‌شناس دانشگاه ام‌آی‌تی، در کتاب خود با نام «احیای گفت‌وگو» می‌نویسد برخلاف پیامک یا ایمیل، مکالمات رو در رو زمینه‌ساز همدلی‌اند. او می‌گوید در گفت‌وگوهای رو در رو «ما هیجان گفت‌وگو را با تمامِ وجود و در اعماق بدنمان احساس می‌کنیم».

♦️با تضعیف مهارت‌های کلامی، سایر فرآیندهای شناختی نیز ممکن است دچار فرسایش شوند. والری فایفر، از روان‌شناسان این تیم پژوهشی، می‌گوید کاهش میزان صبحت‌کردن ممکن است بر حافظۀ فعال شما و حتی حالت بدن و چهره‌تان تأثیر بگذارد. به گفتۀ او، وقتی بخش بزرگی از ارتباطات ما دیجیتالی می‌شود «در واقع، بخش عمده‌ای از کارکرد مغز خود را به یک ابزارِ دیجیتال برون‌سپاری می‌کنیم».

🔗 برگرفته از «Another Symptom of Growing Isolation» نوشتهٔ اولگا کازان، ۲۷ ژوئیۀ ۲۰۲۶، آتلانتیک.

@tarjomaanweb
🆔 @commac

📋#اینفوایرنا| وقتی دلسوزی والدین، استقلال کودک را می‌گیرد

🔹باید مراقب بود مرز بین مراقبت و کنترل، زیر سایه سنگین محبت‌های افراطی گم نشود. بسیاری از بزرگسالانی که امروز در ساده‌ترین کارهای زندگی درمانده‌اند، محصول همان قفس‌های طلایی هستند که والدینشان با نیت خیرخواهانه برایشان ساخته‌اند. در این مدل از تربیت، فداکاری‌های بیش از حد جای استقلال را می‌گیرد و اراده فرزند را در پوشش حمایت، از بین می‌برد.
https://life.irna.ir/news/86248839/
@IRNA_1313
🆔 @commac

📚 مروری بر مقالات پژوهشی درباره ناآرامی‌های پس از مرگ مهسا امینی

🔹از شهریور ۱۴۰۱ تاکنون، پژوهش‌های دانشگاهی متعددی در رشته‌هایی مانند علوم سیاسی، جامعه‌شناسی، مطالعات رسانه و جنبش‌های اجتماعی درباره اعتراضات پس از مرگ مهسا امینی منتشر شده است. در چهار سال گذشته، حداقل ۲۹ مقاله علمی و دانشگاهی در رابطه با وقایع سال ۱۴۰۱ منتشر شده است که از زوایای متفاوتی به این موضوع پرداخته‌اند؛ از نقش توییتر و پروپاگاندای رایانشی گرفته تا ابعاد فراملی، فضای عمومی، روایت‌های رسانه‌ای، تحلیل شعارها و ساختار شبکه‌های اجتماعی. برخی از مقالات منتشر شده در این رابطه به شرح زیر است:

▪️ ۱. «همبستگی فراتر از مرزها: پیامدهای فراملی جنبش مهسا امینی»
✍🏻Naela Elmore | Social Movement Studies | 2024
این مقاله بررسی می‌کند که چگونه اعتراضات پس از مرگ مهسا امینی از مرزهای ایران عبور کرد و به شکل‌گیری شبکه‌ای از فعالیت‌ها و کنش‌های همبستگی در سطح بین‌المللی انجامید. نویسنده نقش شبکه‌های اجتماعی، تجمعات خارج از ایران و چارچوب‌بندی فراملی مطالبات جنبش را بررسی می‌کند.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۲. «بازخوانی ملت از درون: بازچارچوب‌بندی جنبش زن، زندگی، آزادی و تحول چشم‌انداز اجتماعی ـ سیاسی ایران»
✍🏻Arash Beidollahkhani | Frontiers in Political Science | 2026
این مقاله جنبش «زن، زندگی، آزادی» را از منظر هویت ملی و اجتماعی بررسی می‌کند و بر حضور گروه‌های قومی و فرهنگی مختلف در آن تمرکز دارد. نویسنده همچنین جنبش را در ارتباط با حقوق زنان، اقلیت‌های قومی و مذهبی و تحولات اجتماعی ـ سیاسی ایران تحلیل می‌کند.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۳. «قطبیت توییتر و پروپاگاندای رایانشی: مطالعه موردی جنبش زن، زندگی، آزادی در ایران»
✍🏻Mohammad Rahbari, Philippe Blanchard & Hadi Safari | Journal of Information Technology & Politics | 2025
این پژوهش با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، تغییرات ساختار شبکه توییتر فارسی را پیش و پس از آغاز جنبش بررسی می‌کند. نتایج نشان می‌دهد ساختار شبکه در دوره مورد مطالعه از وضعیت دوقطبی به ساختاری تک‌قطبی‌تر تغییر کرده و مقاله شواهدی از نقش فعالیت‌های هماهنگ و پروپاگاندای رایانشی، به‌ویژه کمپین‌های هشتگی توسط جریانات اوپوزیسیون، ارائه می‌کند.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۴. «#مهسا_امینی: کنشگری ایرانی در توییتر در عصر پروپاگاندای رایانشی»
✍🏻Hossein Kermani | Social Movement Studies | 2023
این مقاله از پژوهش‌های اولیه درباره نقش توییتر در اعتراضات پس از مرگ مهسا امینی است. نویسنده با تمرکز بر هشتگ #MahsaAmini، شکل‌گیری و گسترش کنشگری دیجیتال و نقش فعالیت‌های هماهنگ در فضای اطلاعاتی توییتر را بررسی می‌کند.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۵. «زن، زندگی، آزادی، یک سال بعد: آیا اعتراضات ایران موفق خواهند شد؟»
✍🏻Mahmood Monshipouri & Ramtin Zamiri | Middle East Policy | 2023
این مقاله عوامل شکل‌گیری و تداوم اعتراضات را بررسی می‌کند و در کنار مسئله پوشش، به عوامل اقتصادی، خدمات عمومی و نارضایتی‌های سیاسی و اجتماعی نیز توجه دارد. نویسندگان همچنین شرایط سیاسی و اقتصادی ایران و نقش عوامل داخلی و خارجی در تحولات پس از اعتراضات را مورد بحث قرار می‌دهند.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۶. «زن، زندگی، آزادی: تسخیرکنندگان معترض فضا در ایران»
✍🏻Mahsa Alami Fariman & Ahmadreza Hakiminejad | European Journal of Cultural Studies | 2024
این مقاله جنبش را از منظر رابطه میان جنسیت، بدن و فضای عمومی بررسی می‌کند. نویسندگان توضیح می‌دهند که چگونه حضور زنان در فضاهای عمومی، شیوه پوشش و برخی کنش‌های روزمره می‌تواند به بازتعریف رابطه میان بدن زنان و فضای عمومی منجر شود.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۷. «چارچوب‌بندی ناقص در جنبش تشخیصی: تحلیل کمی شعارها و تحلیل چارچوب جنبش زن، زندگی، آزادی در ایران»
✍🏻Amin Majidifard & Fatemeh Noei Teymori | Journal of Asian and African Studies | 2024
نویسندگان با تحلیل محتوای ۲۳۵۵ شعار، چارچوب‌های تفسیری شکل‌گرفته در جنبش را بررسی کرده‌اند. یافته اصلی این است که جنبش در شناسایی هدف اصلی اعتراضات پیشرفت قابل‌توجهی داشته، اما در ارائه تصویری کامل از وضعیت مطلوب و اهداف نهایی، با نوعی «چارچوب‌بندی ناقص» مواجه بوده است.
🔗 مطالعه مقاله

🔸این مقالات نشان می‌دهند که ناآرامی‌های سال ۱۴۰۱ از منظرهای متنوعی در ادبیات دانشگاهی بررسی شده‌اند: کنشگری دیجیتال، شبکه‌های اجتماعی، قطب‌بندی سیاسی، پروپاگاندای رایانشی، تحلیل شعارها، بسیج فراملی، روایت‌های رسانه‌ای، جنسیت و فضای عمومی و ساختار اجتماعات آنلاین. لیست کامل این مقالات در فایل بالا آمده است.

📲@socialMediaAnalysis
🆔 @commac

🎯 چرا گمان می‌کنیم بیش از آنچه می‌دانیم، می‌دانیم؟

♦️اثر مشهور «دانینگ-کروگر» را معمولاً به‌طور ساده این‌طور تعریف می‌کنند: آدم‌های بی‌کفایت آن‌قدر در تشخیص ناتوانی خود ضعیف‌اند که حتی متوجه بی‌کفایتی‌شان نمی‌شوند. اما دیوید دانینگ، روان‌شناسی که نویسندۀ مقالۀ تأثیرگذار سال ۱۹۹۹ بود، توضیح می‌دهد که این پدیده ابعادی بسیار ظریف‌تر و دامنه‌ای به‌مراتب فراگیرتر دارد.

♦️ دانینگ و جاستین کروگر در پژوهش اولیۀ خود، دانشجویان را در آزمون‌های طنز، منطق و گرامر محک زدند و از آن‌ها خواستند عملکرد خود را بسنجند. کسانی که در یک‌چهارم پایین جدول قرار داشتند، توانایی خود را به‌شدت دست بالا گرفتند؛ مثلاً کسانی که در واقعیت جزو ۱۰ درصد پایینی بودند، رتبۀ خود را در حد ۶۰ درصد برتر تصور می‌کردند. فرضیۀ محققان این بود که مهارت‌های لازم برای انجام یک کار با مهارت‌های مورد نیاز برای قضاوتِ آن کار هم‌پوشانی زیادی دارند. بنابراین، کسانی که عملکرد ضعیفی دارند ممکن است فاقد «فراشناخت» یا همان خودآگاهی لازم برای تشخیص اشتباهات خود باشند. بااین‌حال دانینگ تأکید می‌کند که این اثر ربطی به حماقت ندارد؛ همۀ ما در حوزه‌هایی دچار بی‌کفایتی هستیم و بسیاری از نادانسته‌هایمان را نمی‌دانیم.

♦️دانینگ همچنین به پیوند این اثر با هوش مصنوعی و اطلاعات نادرست علمی می‌پردازد. به گفتۀ او متخصصان معمولاً در یافتنِ پاسخ درست و تشخیص دقت کارشان ماهرترند، اما وقتی اشتباه می‌کنند، ممکن است حتی از تازه‌کارها هم اعتمادبه‌نفسِ کاذب بیشتری داشته باشند. او همچنین به «تجاوزِ معرفتی» اشاره می‌کند؛ پدیده‌ای که در آن متخصصان با لحنی مقتدرانه فراتر از حوزۀ تخصصی‌شان اظهار نظر می‌کنند. توصیۀ دانینگ این است که به‌جای آنکه از مفهوم «دانینگ-کروگر» به‌عنوان سلاحی برای تحقیر و متهم‌کردن دیگران استفاده کنیم، از آن به‌عنوان آینه‌ای برای «خودشناسی و سنجشِ تصمیمات خودمان» بهره بگیریم. در بزنگاه‌ها و تصمیم‌های کلیدی، همواره از خودمان بپرسیم «کجای کار ممکن است اشتباه کرده باشم؟»، پیش‌بینی کنیم برنامه‌مان از چه نقاطی ممکن است ضربه بخورد، و سراغ کسانی برویم که نقاطِ کور و خطاهای محاسباتی‌مان را بدون تعارف به ما گوشزد می‌کنند.

🔗 برگرفته از «Another Symptom of Growing Isolation» نوشتهٔ اولگا کازان، ۲۷ ژوئیۀ ۲۰۲۶، آتلانتیک.

@tarjomaanweb
🆔 @commac

نسل زد و آینده یادگیری
ویژه نامه عصر دیجیتال و هوش مصنوعی در مدارس

🟩 رشد مدیریت مدرسه- شماره ۷. فروردین ۱۴۰۴ بخوانید. صفحه چهارم.
🔔 @CommaC

سرمقاله محمد عطریان‌فر در سازندگی
انسجام اجتماعی؛ قاعده‌ای برای حکمرانی

🔴 حفظ اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی، مسئولیت مشترک همه ارکان حاکمیت است

برخی از نکات کلیدی این سرمقاله:

🔶ارزیابی پیش از اجرا: تمام مسئولان و نهادهای تصمیم‌گیر موظفند پیش از اجرای هر مصوبه یا تصمیم سیاسی، اقتصادی و فرهنگی، پیامدهای آن را بر اعتماد عمومی، همبستگی ملی و آرامش مردم بسنجند.

🔶پرهیز از تقابل و تعجیل: درست بودن هدف یک قانون یا تصمیم به تنهایی کافی نیست؛ راه رسیدن به آن نیز باید از مسیر اقناع، رعایت کرامت مردم و گفت‌وگو بگذرد. اتخاذ سیاست‌های ناگهانی یا برخوردهای دستوری و تقابلی (مانند رفتارهای نادرست فرهنگی یا تصمیمات ناگهانی اقتصادی) سرمایه اجتماعی را نابود می‌کند.

🔶مسئولیت مشترک همه ارکان نظام: حفظ انسجام ملی و سرمایه اجتماعی فقط وظیفه دولت نیست، بلکه تمامی قوا (مجریه، مقننه و قضائیه)، رسانه‌ها و جریان‌های سیاسی باید از دامن زدن به دوگانه‌سازی و ایجاد شکاف در جامعه پرهیز کنند.

🔴 هنر حکمرانی، جمع میان قانون، اقناع، کرامت انسانی و جلب همراهی عمومی است؛ نه صرفاً اتکا به رویکردهای دستوری.

🔔 @CommaC

🔸هوش مصنوعی چگونه از پاسخ‌های نامطمئن دوری می‌کند؟

🔹پژوهشگران گوگل دیپ‌مایند در یک آزمایش چهارمرحله‌ای نشان دادند مدل‌های زبانی بزرگ می‌توانند میزان اطمینان خود به پاسخ‌ها را ارزیابی کنند و در صورت کافی نبودن اطمینان، از ارائه پاسخ خودداری کنند؛ قابلیتی که به کاهش پاسخ‌های گمراه‌کننده و افزایش اعتمادپذیری هوش مصنوعی کمک می‌کند.

🔹وبگاه تِک‌اکسپلور در گزارشی آورده است:
مدل‌های زبانی بزرگ (اِل‌اِل‌اِم‌ها) همان سامانه‌های هوش مصنوعی هستند که پشت سکوهای گفت‌وگویی مانند چَت‌جی‌پی‌تی و جمینای قرار دارند. از این مدل‌ها انتظار می‌رود بدون نظارت متخصصان انسانی به پرسش‌ها پاسخ دهند، متن تولید کنند و تصمیم بگیرند؛ اما پژوهش‌های گذشته نشان می‌دهد این مدل‌ها گاهی کاربران را گمراه می‌کنند و پاسخ‌هایی نامطمئن ارائه می‌دهند؛ پاسخ‌هایی که در آن‌ها به گزاره‌های نادرست یا نادقیق، اطمینان زیادی ابراز می‌شود.

https://irna.ir/xjYgW7
@IRNA_1313
↪️ @commac

🎯 دانشگاه آریزونا دورۀ کارشناسی اینفلوئنسری برگزار می‌کند

♦️رونق اقتصاد اینفلوئنسری و موفقیت ظاهراً یک‌شبهٔ برخی تولیدکنندگان محتوا، به گزینه‌ای جذاب برای آیندهٔ شغلی بسیاری از جوانان تبدیل شده است. گلدمن ساکس برآورد کرده است که حجم بازار تولید محتوا تا سال ۲۰۲۷ می‌تواند به نزدیک ۵۰۰ میلیارد دلار برسد. بنابراین، اگر بسیاری از جوانان می‌خواهند اینفلوئنسر شوند، چرا نباید این حرفه را در دانشگاه یاد بگیرند؟

♦️دانشگاه ایالتی آریزونا اخیراً اعلام کرده است برای افرادی که «رؤیای کسب درآمد از کانال ویدئویی خود یا تبدیل شبکه‌های اجتماعی به حرفه‌شان را دارند»، دورۀ کارشناسی تولید محتوا ارائه می‌کند. در این دوره دانشجویان برای مشاغلی مثل داستان‌گویی برای برندها و پادکست‌سازی آماده می‌شوند. دانشگاه سیراکیوز نیز قرار است دوره‌ای در زمینۀ تولید محتوا ارائه کند که هدفش آماده‌کردن دانشجویان برای مشاغل مرتبط با تولید محتوا، کارآفرینی دیجیتال و دیگر حوزه‌های مرتبط با کسب‌وکارهای آنلاین است. رایان شرام، مدیر اجرایی مرکز اقتصاد تولید محتوا در دانشگاه سیراکیوز، این دوره را دروازه‌ای به سوی مشاغلی می‌داند که یک دهه پیش اصلاً وجود نداشتند.

♦️فرِدی ترَن نِیجر، استادیار دانشگاه کالیفرنیای جنوبی که از سال ۲۰۱۸ درسی با عنوان راهبردهای اینفلوئنسری ارائه می‌کند، معتقد است برنامه‌های جدیدی مانند رشتۀ تولید محتوا در دانشگاه ایالتی آریزونا، در کنار فرصت‌های این صنعت، دشواری‌ها و چالش‌های فعالیت در صنعت شبکه‌های اجتماعی را نیز باید به دانشجویان نشان دهند. به عقیدۀ او، «بازار اینفلوئنسری به‌شدت اشباع شده است و دانشجویان باید برنامۀ شغلی جایگزین نیز داشته باشند. این صنعت به‌شدت رقابتی است. محتوای بیش از حد زیادی تولید می‌شود و هوش مصنوعی هم با قدرت وارد این عرصه شده است. به همین دلیل خوب است شغل ثابت هم داشته باشید، مثلاً در یک شرکت بیمه کار کنید و به درخواست‌های متقاضیان بیمه رسیدگی کنید».

🔗 برگرفته از مطلب «Influencing looks like the new American Dream for young people. Universities are taking advantage» نوشتهٔ رامیشا ماروف، ۱ اوت ۲۰۲۶، سی‌ان‌ان.

@tarjomaanweb
🆔 @commac

مدیری از دانشگاه ملی مهارت در بیاناتی عجیب، وظیفه امنیت سایبری را بخشی از وظایف روابط عمومی‌ها دانست که رسانه هایی همچون ایرنا، ایسنا، خبرآنلاین و... صحبت های اشتباه او را منتشر کردند.

این اظهارات اشتباه غیرتخصصی وی بیشتر بیانگر یک نگرش حراستی و امنیتی است که بر کارکرد اصلی روابط عمومی (که همان شفافیت، تعامل و اعتمادسازی است) سایه می‌اندازد.

ادامه در پست بعدی .....
🆔 @commac

🔸مرز باریک میان فراموشی سالمندی و آلزایمر چیست؟
رقیه نوری - خبرنگار ایرنا

🔹بیماری آلزایمر صرفاً بخشی از روند طبیعی پیری نیست بلکه یک اختلال عصبی پیش‌رونده است که به تدریج عملکردهای شناختی مغز را مختل می‌کند. شناخت تفاوت بین فراموشی‌های جزیی ناشی از افزایش سن و علائم اولیه آلزایمر، اولین گام مهم برای مدیریت درست این وضعیت.

🔹تهران به دلیل تمرکز جمعیت، بافت جمعیتی سالمندتر در برخی مناطق و همچنین مهاجرت افراد مسن برای دسترسی به خدمات درمانی، بالاترین میزان مبتلایان به آلزایمر را در میان استان‌های کشور دارد. با توجه به سهم جمعیتی استان تهران که حدود ۱۶ تا ۱۸ درصد جمعیت کشور را شامل می‌شود، می‌توان تخمین زد که حدود ۱۲۰ هزار تا ۱۵۰ هزار نفر در استان تهران با درجات مختلفی از آلزایمر زندگی می‌کنند.


https://irna.ir/xjYhLB
@IRNA_1313
🆔 @commac

امنیت سایبری، آیا به عهده روابط عمومی است؟

مدیری از دانشگاه ملی مهارت در بیاناتی عجیب، وظیفه امنیت سایبری را بخشی از وظایف روابط عمومی‌ها دانست که رسانه هایی همچون ایرنا، ایسنا، خبرآنلاین و... صحبت های اشتباه او را منتشر کردند.

این اظهارات اشتباه غیرتخصصی وی بیشتر بیانگر یک نگرش حراستی و امنیتی است که بر کارکرد اصلی روابط عمومی (که همان شفافیت، تعامل و اعتمادسازی است) سایه می‌اندازد.

امنیت سایبری (Cybersecurity) یک دانش عمیق، فنی و تخصصی مرتبط با شبکه است که کارش هیچ سنخیتی با روابط عمومی ندارد.

مدیرکل حوزه ریاست، روابط عمومی و هماهنگی امور مجلس و استان‌های دانشگاه ملی مهارت گفت:

امنیت سایبری تنها موضوعی فنی و مرتبط با واحدهای فناوری اطلاعات نیست، بلکه بخشی از مسئولیت حرفه‌ای روابط عمومی‌ها محسوب می‌شود و باید در کنار سایر وظایف تخصصی این حوزه مورد توجه قرار گیرد.

وقتی کسی که سوابق غیرمرتبط با روابط عمومی دارد ولی همزمان عهده دار این سمت در کنار سمت های متفاوت رئیس سازمان، امورمجلس و امور استانها می شود نتیجه اش این سخنرانی می شود.

این در حالی است که در هیچیک از کتب و منابع دانشگاهی معتبر و همچنین انجمن های تخصصی روابط عمومی جهان، وظیفه امنیت سایبری برای روابط عمومی تعریف نشده است. چرا که روابط عمومی مصرف‌کننده یا منتشرکننده نهایی برخی اطلاعات است، نه متولی زیرساخت و نگهداری فنی آن.

در پایان باید متذکر شد روابط عمومی وظیفه امنیت سایبری و صیانت از آن را برعهده ندارد. بلکه در این مورد خاص، وظیفه اصلی اش مدیریت ارتباطات در بحران ها و رخدادهای سایبری است.

🆔 @commac

🔸طراحی الگوی بومی ارتقای سواد حقوقی کاربران ایرانی در پیشگیری از جرایم سایبری

🔹 امیررضا بشیرنژاد در رساله دکتری خود با راهنمایی عباس اسدی عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی، پژوهشی با عنوان «سواد حقوقی کاربران ایرانی پیرامون جرایم فضای مجازی با ارائه الگوی مطلوب» در دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و مطالعات رسانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی انجام داده است.

https://irna.ir/xjYhh5
@IRNA_1313
📍@commac

اگه دانشگاه ملی مهارت رفت دوره خبرنویسی برگزار کنه شرکت نکنیدها
این مهارت تیتر زدن شون هست 😀
اشکالات رو گرفتین توی کامنت ها بنویسید 👇👇
🆔 @commac