🎯 برندۀ جایزۀ پولیتزر: تمنا می‌کنم با هوش مصنوعی ننویسید

♦️نیویورک ‌تایمز، برت استیونز — این یادداشت، بیش از آنکه استدلالی منطقی باشد، یک خواهش عاجزانه است: هرگز اجازه ندهید هوش مصنوعی به‌جای شما بنویسد. با فراگیر شدن استفاده از هوش مصنوعی در نوشتن، نه تنها تواناییِ فردی ما برای نوشتن، بلکه توانایی جمعیِ جامعه برای تفکر، قدرتِ خلاقۀ فرهنگ و حتی انگیزۀ دغدغه‌مند بودنِ ما تضعیف می‌شود.

♦️مشکل اصلیِ استفاده از هوش مصنوعی در نوشتن این است که ذهن را ضعیف می‌کند. مثل این است که برای رسیدن به مقصد پله‌برقی را انتخاب کنید، درحالی‌که به تمرینِ روزانه برای بالا رفتن از پله‌ها نیاز دارید. نوشتنْ ما را به شیوه‌هایی به تفکر وامی‌دارد که تأملات خاموش یا زبان گفتاری به‌ندرت قادر به آن هستند. نوشتن ما را وادار می‌کند افکارمان را به کلمات تبدیل کنیم، گرامر را رعایت کنیم، منطق و انسجام متن را بسنجیم و در نهایت آن را به قضاوتِ دیگران بسپاریم. همین فرآیند است که ما را مجبور می‌کند شفاف، منطقی، دقیق و مسئولیت‌پذیر باشیم. با تلاش مستمری که نوشتنِ کارهای روزمره می‌طلبد، به نویسندگان بهتری تبدیل می‌شویم؛ با اختصاص‌دادنِ همان توجه ویژه‌ای که اگر کار را به هوش مصنوعی می‌سپردیم دریغ می‌شد، تبدیل به متفکران عمیق‌تری می‌شویم؛ و همین‌طور وقتی یاد می‌گیریم حتی بر کارهای پیش‌پا‌افتاده مهر و نشانِ شخصی‌مان را بزنیم و آن‌ها را از آنِ خودمان کنیم، خلاق‌تر می‌شویم. پس دفعۀ بعد که خواستید از متن یا ایمیل آمادۀ هوش مصنوعی استفاده کنید، دست نگه دارید. آن چند ثانیه‌ای که برای نوشتن صرف می‌کنید، در واقع ایستادگی در برابر دنیایی است که رو به حماقت می‌رود.

🔗 نیویورک‌تایمز | ۴ اوت ۲۰۲۶ | I’m Begging You: Never Write With A.I

🔗 برت استیونز؛ برندۀ جایزۀ پولیتزر و تحلیلگر نیویورک‌تایمز.

@tarjomaanweb
🆔 @commac

دفتر توسعه آموزش رسانه برگزار می‌کند:
نشست تخصصی "خط قرمز"
نشست تخصصی خط قرمز با حضور احمد زیدآبادی؛روزنامه نگار و تحلیل‌گر، محمد عطریانفر؛مدیر رسانه و روزنامه نگار و علیرضا معزی؛مدیر رسانه و روزنامه نگار،روز دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ از ساعت ۱۰ تا ۱۲ در سالن نشست های این دفتر برگزار می شود.
در این نشست موضوعاتی همچون:آیا روزنامه‌نگاران به خودسانسوری عادت کرده اند؟مرزهای مبهم بین خطوط قرمز و خودسانسوری، خط قرمز بی نام و ....مورد بحث و بررسی قرار می گیرد
علاقمندان و اصحاب رسانه برای شرکت در این نشست می توانند به نشانی : تهران-خیابان شهید بهشتی-خیابان پاکستان-کوچه هرات-پلاک ۱۱ مراجعه نمایند
📍@commac

سوءاستفاده از عینک‌های هوشمند در اروپا زیر ذره‌بین

خشم در اروپا علیه عینک‌های هوشمندی که بدون رضایت آنها برای فیلمبرداری از زنان و کودکان استفاده می‌شوند در حال افزایش است و درخواست‌هایی برای ممنوعیت حضور آنها در فضاهای عمومی یا حتی ممنوعیت فروش آنها مطرح شده است.

به نوشته نشریه لا لیبر بلژیک، این قاب‌ها که مملو از حسگر، دوربین و بلندگو هستند و لنزهای آنها به عنوان صفحه نمایش نیز عمل می‌کنند سال‌هاست توسط متخصصان فناوری به عنوان انقلاب بعدی در دستگاه‌های "هوشمند" پس از ساعت‌ها و دستبندها دیده می‌شوند.

شرکت متا به جای اینکه یک وسیله برای "گیک‌ها" (خوره کامپیوتر) باشد آنها را به یک اکسسوری مد تبدیل کرده است: پس از همکاری با برندهای بسیار محبوبی مانند ری-بن و اوکلی، تابستان امسال کایلی جنر را استخدام و یک قاب جدید منتشر کرد که به لطف هوش مصنوعی، قادر به بازتولید صدای این سوپراستار رسانه‌های اجتماعی است. شرکت‌های دیگری نیز به این بازار علاقه‌مند هستند، به ویژه گوگل و اسنپ.

اما درست زمانی که فروش در همه جا شروع به افزایش می‌کند، واکنش شدیدی در اروپا در حال ظهور است.

در بریتانیا، رسانه‌ها تمام تابستان در مورد این "عینک‌های منحرف" و خطرات آنها هشدار می‌دادند.

انجمن فرانسوی e-Enfance ویدیوهای تحقیرآمیزی را که با عینک‌های هوشمند فیلمبرداری شده و این هفته به صورت آنلاین به اشتراک گذاشته شده بود، محکوم کرد.

این انجمن می‌گوید از طریق خط تلفن پشتیبانی قربانیان خشونت آنلاین، حدود ۲۰ گزارش از زنانی که بدون رضایتشان فیلمبرداری شده بودند، دریافت کرده که اکثر آنها عینک متا به چشم داشتند.

بیشتر آنها توسط تولیدکنندگان محتوا که می‌خواستند از آنها در موقعیت‌های شرم‌آور یا نگران‌کننده فیلمبرداری کنند، هدف قرار گرفتند. پس از انتشار این ویدیوها در تیک تاک، اینستاگرام یا سایر پلتفرم‌ها، این زنان مورد تمسخر و پیام‌های نفرت‌انگیز دیگر قرار گرفتند.

شهر اسلو در نروژ این هفته تصمیم گرفت عینک‌های مجهز به دوربین را در مدارس ممنوع کند در حالی که این کشور در حال بررسی ممنوعیت ویژگی‌های تشخیص چهره در این دستگاه‌ها است. جنبش‌های مشابهی در اتحادیه اروپا و بریتانیا در حال ظهور است.

ماتئوش پوزار، شهروند سوئدی، وب‌سایتی ایجاد کرده که در آن می‌توان پوسترهایی را که استفاده از این عینک‌ها را ممنوع می‌کند، دانلود کرد. او این کارزار را پس از آن راه‌اندازی کرد که دوست دخترش با ۲ مرد که بدون رضایتش از او فیلم‌برداری کرده بودند، برخوردی ترسناک داشت.

هدف او آغاز بحث پیش از فراگیر شدن این دستگاه‌ها است. او می‌گوید: "این راهی برای ایجاد بحث در مورد حفاظت از داده‌ها و حقوق فردی است".

متا در پاسخ به خبرگزاری فرانسه، ضمن دفاع از نوآوری‌های ارائه شده توسط قاب‌هایش تأکید کرد اقدامات حفاظتی را برای جلوگیری از فیلمبرداری مخفیانه کاربران از افراد اجرا کرده است.

سخنگوی این گروه گفت: "ما می‌دانیم که اعتماد برای کسانی که از این قاب‌ها استفاده می‌کنند و اطرافیانشان مهم است. به همین دلیل است که هر جفت از این قاب‌ها به یک چراغ LED مجهز شده‌اند که هنگام فیلمبرداری یا عکس‌برداری چشمک می‌زند و این ویژگی را نمی‌توان خاموش کرد - چیزی که در تلفن‌ها یا انواع دیگر دوربین‌ها وجود ندارد."

متا اطمینان می‌دهد که علاوه بر این، پوشاندن یا آسیب رساندن به چراغ نشانگر به طور خودکار دوربین را غیرفعال می‌کند.

ورونیکا اوستریخونوا، نماینده اسلواکی در پارلمان اروپا می‌گوید به محض گزارش اولین حوادث با کمیسیون اروپا تماس گرفته تا بررسی کند که آیا عینک‌های هوشمند با قوانین EU27 در مورد حفاظت از داده‌ها و هوش مصنوعی مطابقت دارند یا خیر.

این نماینده پارلمان اروپا با تأکید بر اینکه زنان "نباید دائماً نگران فیلمبرداری احتمالی بدون اطلاع خود باشند"، گفت: "ما به مقررات اروپایی نیاز داریم که آنها را به طور قاطع محافظت و اجرا کند."

بروکسل تصریح می‌کند که اطمینان از رعایت قوانین حفاظت از داده‌های اروپا بر عهده مقامات ملی است.

علاوه بر این، هیئت حفاظت از داده‌های اروپا، یک نهاد مستقل در حال تهیه گزارشی برای پاییز امسال در مورد "پذیرش اجتماعی عینک‌های "هوشمند" است.

الکس سالیبا، نماینده مالت در پارلمان اروپا نیز مشتاقانه منتظر نتایج آن است. او که در حال حاضر از ممنوعیت کامل حمایت می‌کند، از پارلمان اروپا می‌خواهد که "هرچه سریع‌تر اقدام کند".

در بریتانیا، طوماری با عنوان "عینک‌های هوشمند را متوقف کنید" در عرض یک ماه بیش از ۹ هزار امضا جمع‌آوری کرده، نزدیک به آستانه‌ای است که دولت را مجبور به پاسخگویی می‌کند.

گای هولدر، یکی از مبتکران این طومار هشدار می‌دهد این عینک‌ها فضایی مسموم در میان مردم ایجاد می‌کنند و گامی «به سوی نظارت کامل» هستند.

✍🏼مهدی حیدری
@NewJournalism
↪️ @commac

هوش مصنوعی می تواند کنترل کل اینترنت را به دست بگیرد، جلوی سرعت توسعه آن را باید گرفت‏

داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک، می‌گوید ظرف ۶ تا ۱۲ ماه آینده یک «گله» (swarm) هوش مصنوعی می‌تواند با ایجاد یک بات‌نت پایدار، کنترل کل اینترنت را در دست بگیرد و «به‌طور بالقوه صدها میلیارد دلار خسارت ایجاد کند.»

‏او خواستار کندتر شدن روند توسعه هوش مصنوعی است.
↪️ @commac

🔴 گزارش شرکت آنتروپیک از سواستفاده از هوش مصنوعی در کشورهای مختلف

این گزارش توسط تیم هوش تهدید آنتروپیک (سبتامبر ۲۰۲۶) منتشر شده و به بررسی نحوه سوءاستفاده عوامل تهدید از مدل‌های هوش مصنوعی کلود (Claude) و اقدامات انجام‌شده برای مقابله با آن‌ها می‌پردازد.

قوانین آنتروپیک و پلتفرم‌های دیجیتال، هرگونه استفاده از هوش مصنوعی برای جعل هویت، فریب عمومی، عملیات نفوذ روانی و جاسوسی/نظارت بر افراد را صراحتاً ممنوع کرده است.

در این گزارش سوءاستفاده های صورت گرفته نهادها و گروه های وابسته به کشورهای روسیه، ایران، چین و ترکیه و برخی از کشورهای دیگر بیان شده است.

علاوه بر این گروه‌های وابسته به دولت‌ها، به سوءاستفاده‌های غیردولتی مانند شرکت‌های سازنده جاسوس‌افزارهای تجاری، گروه‌های مجرمانه با انگیزه‌های مالی و سازمان‌های سیاسی (مانند گروهگ تروریستی مجاهدین خلق: با هدف نفوذ، عضوگیری، جاسوسی و...) نیز اشاره شده است.

این گزارش نشان داد هوش مصنوعی ابزاری برای نفوذ در افکار عمومی و نبرد اطلاعاتی در ایران تبدیل شده است.
اصل گزارش:
https://www.anthropic.com/threat-intelligence-report-september-2026

📍@commac

🎯 آیا هوش مصنوعی می‌تواند شعر بگوید؟ اهمیتی ندارد، مسئله چیز دیگری است

♦️نِیشن، لیندزی ترنر — آیا هوش مصنوعی خواهد توانست شعرهایی بسراید که از شعرهای سروده‌شده توسط انسان قابل تشخیص نباشند؟ آیا دانشجویان من خواهند توانست نوشته‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی را به عنوان اثر خودشان ارائه کنند؟ پاسخ من به هر دو پرسش این است: امیدوارم نه، اما احتمالاً بله. بااین‌حال، این مسئله دغدغۀ اصلی من نیست. اجازه بدهید در عوض بر دو نکته دیگر تأکید کنم.

♦️نخست اینکه نوشته‌های هوش مصنوعی ذاتاً بد هستند، زیرا هوش مصنوعیِ مولد محصولی است که شرکت‌هایی خطرناک، سودجو و فاقد اصول اخلاقی به خورد جامعه داده‌اند. هزینه‌های سنگین زیست‌محیطی و اجتماعی این محصول دیگر بر کسی پوشیده نیست. وقتی شرکت‌هایی مانند اوپن‌ای‌آی و آنتروپیک منابع جهانِ در حال سوختن را هر چه بیشتر به یغما می‌برند، دغدغه‌هایی بسیار مهم‌تر از این وجود دارد که آیا هوش مصنوعی می‌تواند مانند امیلی دیکنسون شعر بنویسد یا نه.

♦️اما نکتۀ دوم این است که خاستگاه زبان اهمیت دارد؛ نوشته‌های هوش مصنوعی هرچقدر شبیه به آثارِ انسانی به نظر برسند، هرگز «انسانی» نخواهند بود. من خواندن آثار شاعران محبوبم را به همان دلیلی دوست دارم که از خواندن کارهای دانشجویانم لذت می‌برم: زیرا زبانشان محصول اندیشه، تلاش، بازنگری، نظم‌بخشی و پرداخت انسانی است که احساسات و تجربه‌های واقعی داشته است. من آن اصطکاک در متن را دوست دارم و می‌خواهم آن تقلا و کشمکشی را که نویسنده برای بیان مقصودش داشته حس کنم. حتی اشتباه‌های انسانی را هم دوست دارم؛ عادت‌های زبانی، عبارت‌بندی‌های دست‌وپاگیر، لغزش‌های آشکار و هر چیزی که به من نشان دهد پشت این واژه‌ها انسانی حضور دارد؛ هر چیزی، جز آن صیقل‌خوردگی بی‌نقص و آن بی‌جانی اساسی، بیمارگونه و ذاتیِ نوشته‌هایی که هوش مصنوعی تولید می‌کند.

♦️ تا یک سال پیش، هرگز به ذهنم نمی‌رسید در تعریف شعر اضافه کنم که شعر «زبانی است که به دست انسان نوشته شده باشد»، زیرا تا آن زمان، همۀ زبان‌ها به هر حال توسط انسان نوشته می‌شدند. اما حالا شرایط عوض شده. این ترم، کلاس را با این بحث آغاز کردم که حضور واقعی انسان تا چه اندازه برای آنچه ما شعر می‌نامیم بنیادی و تعیین‌کننده است.

🔗 نیشن| ۹ مۀ ۲۰۲۶ | Teaching Poetry in the Age of AI

🔗 لیندزی ترنر؛ شاعر، مترجم ادبی و پژوهشگر آمریکایی.

@tarjomaanweb
↪️ @commac

🔸چرا مردم باید در مواجهه با هوش مصنوعی آموزش ببینند؟

1⃣سواد هوش مصنوعی باید وارد نظام آموزشی شود.این آموزش نباید به پرامپت‌نویسی و تولید تصویر محدود بماند. دانش‌آموز باید بداند چه داده‌ای حساس است، یک سامانه چگونه از ورودی او استفاده می‌کند، پاسخ مدل چرا ممکن است نادرست یا سوگیرانه باشد و چگونه می‌توان صحت ادعاها را بررسی کرد.

2⃣دستگاه‌ها و سازمان‌ها باید نظام طبقه‌بندی داده داشته باشند.کارکنان باید دقیقاً بدانند چه اطلاعاتی را می‌توان وارد ابزارهای عمومی کرد و ورود چه داده‌هایی ممنوع است. اسناد داخلی، اطلاعات کارکنان، قراردادها، صورت‌جلسات، داده‌های زیرساختی و اطلاعات مرتبط با تصمیم‌های مدیریتی نباید بدون ضابطه در اختیار سامانه‌های عمومی قرار گیرد.

3⃣استفاده سازمانی از هوش مصنوعی باید از حساب‌های شخصی جدا شود.نسخه‌های سازمانی دارای قرارداد روشن، کنترل دسترسی، ثبت رویداد، سیاست مشخص نگهداری داده و امکان نظارت امنیتی باید جایگزین استفاده پراکنده کارکنان از ابزارهای ناشناس یا حساب‌های شخصی شود.

4⃣زیرساخت امن و توان بومی باید متناسب با داده‌های حساس توسعه یابد.بومی‌سازی به معنای ساخت شتاب‌زده نمونه‌ای ضعیف و منزوی نیست. هدف باید ایجاد ظرفیت قابل اعتماد برای پردازش داده‌های حاکمیتی، دفاعی، صنعتی، سلامت و آموزش باشد. در حوزه‌های کم‌حساسیت می‌توان از ظرفیت جهانی استفاده کرد، اما داده‌های حیاتی کشور باید در محیط‌های تحت کنترل پردازش شوند.

5⃣ارزیابی امنیتی تأمین‌کنندگان ضروری است.پیش از خرید یا استفاده گسترده از یک سامانه باید محل ذخیره‌سازی داده، مدت نگهداری، شیوه حذف، دسترسی پیمانکاران، اتصال به سرویس‌های دیگر و نحوه استفاده از ورودی کاربران روشن باشد.

6⃣گفت‌وگو با نسل جوان باید جای برخورد صرفاً سلبی را بگیرد.ممنوعیت بدون اقناع، استفاده را متوقف نمی‌کند فقط آن را از دید خانواده و نهاد آموزشی پنهان می‌سازد. باید به نسل جدید امکان تجربه‌کردن داد و هم‌زمان مسئولیت، مرزهای اخلاقی و پیامدهای امنیتی استفاده را توضیح داد.

7⃣مصرف سرگرم‌کننده باید به تولید دانش و ارزش متصل شود.علاقه نوجوانان به هوش مصنوعی می‌تواند مبنای شکل‌گیری آزمایشگاه‌های دانش‌آموزی، حل مسائل واقعی کشور، توسعه کسب‌وکار و پیوند آموزش با صنعت باشد. هدف نباید تربیت کاربران وابسته باشد؛ باید نسلی تربیت کنیم که فناوری را بفهمد، نقد کند و توسعه دهد.

8⃣آمادگی برای جنگ شناختی باید به بخشی از پدافند ملی تبدیل شود.رصد روایت‌های شخصی‌سازی‌شده، شناسایی محتوای مصنوعی، حفاظت از صدای مدیران و فرماندهان، تمرین مقابله با جعل عمیق و ایجاد سازوکار سریع اطلاع‌رسانی در بحران، دیگر موضوعاتی فرعی یا صرفاً رسانه‌ای نیستند.

✈️آمریکا هوش مصنوعی را جدی گرفته، چون به‌درستی دریافته است که در جهان امروز، داده فقط حافظه گذشته نیست. ماده اولیه پیش‌بینی و اثرگذاری بر آینده است. ما هم باید هوش مصنوعی را جدی بگیریم؛ نه برای ترساندن مردم، محروم‌کردن نسل جدید یا بستن درهای فناوری، بلکه برای آنکه فرزندانمان تنها مصرف‌کنندگان ابزارهایی نباشند که دیگران ساخته‌اند و قواعدشان را دیگران نوشته‌اند.

👤روح ا... حسین زاده

آخرین تحلیل را در کانال اندیشکده"رصد"دنبال کنید👇
@AkharinRasad_ir
↪️ @commac

🎨مسیر تکامل #هوش_مصنوعی از دیروز تا فردا

📱 @PingChannel
خبر، تحلیل، انتقاد - فناوری اطلاعات
🅰️🅰️🅰️🅰️
↪️ @commac

🎯 پژوهشی جدید نشان می‌دهد که صاف‌نشستن روی تصمیم‌گیری و خلق‌وخوی ما تأثیر می‌گذارد

♦️وضعیتِ بدنی‌تان چطور است؟ اگر الان کمی خودتان را صاف کردید، احتمالاً وضعیت ایدئالی ندارید. مطالعات نشان داده‌اند که بخش بزرگی از افرادی که از ابزارهای دیجیتال استفاده می‌کنند وضعیت نشستنِ ایدئالی ندارند که می‌تواند منجر به دردهای استخوانی-عضلانی شود. اما در کنار این مشکلات جسمی، یک مطالعۀ جدید در نشریۀ روان‌شناسی بریتانیا نشان می‌دهد که وضعیت بدنیِ نامناسب می‌تواند حتی بر فرایند تصمیم‌گیری اثر بگذارد.

♦️ پیش از این مطالعات نشان داده‌اند که حالت‌های بدنی «باز» بر رفتار و خلق‌وخو اثرگذار است، اما ایراد این بود که محققان علناً از شرکت‌کنندگان می‌خواستند چنین حالتی بگیرند؛ بنابراین معلوم نبود واکنش آزمودنی‌ها ناشی از آن وضعیت بدنی بوده یا پاسخ به دستور محققان. بنابراین باید کاری می‌کردند آزمودنی‌ها خودشان به طور خودجوش حالت بدنیِ باز یا منقبض بگیرند.

♦️ پژوهشگران دانشگاه مک‌گیل از حدود ۲۰۰ دانشجو (که عمدتاً زن بودند) خواستند تا نوعی آزمون ریسک‌پذیری را با تبلت انجام دهند؛ باید برای دریافت یک دلار یک بادکنک مجازی را باد می‌کردند، اما اگر بادکنک می‌ترکید، پاداشی نمی‌گرفتند. حقۀ کار اینجا بود که برای برخی تبلت به‌صورت تخت روی میز قرار داشت که آن‌ها را مجبور کند خم شوند (گروه منقبض). برای دیگران، تبلت روی پایه‌ای قرار داشت که آن‌ها را مجبور می‌کرد صاف بنشینند (گروه باز). همچنین از آن‌ها خواستند در همان حال پرسش‌نامه‌ای دربارۀ وضعیت روحی‌شان پر کنند. نتیجه چه بود؟

♦️کسانی که مجبور بودند صاف بنشینند، ریسک‌های حساب‌شده‌تری داشتند و پول بیشتری به دست آوردند. علاوه بر این، احساس غرور این افراد نیز بر اساس پرسش‌نامه‌ای که پر کرده بودند بیشتر از گروه دیگر بود. البته یادمان باشد که جامعۀ آماری این پژوهش تقریباً به‌طور کامل از زنان جوان تشکیل شده بود (تنها ۲۶ مرد در آن حضور داشت). محققان همچنین تأکید می‌کنند که این یافته‌ها به این معنا نیست که صرفاً با تغییر حالت نشستن، شخصیت انسان دگرگون می‌شود؛ بلکه این تغییرات صرفاً اثرات ظریفی بر خلق‌وخو و رفتار دارند. در نهایت، مهم‌تر از همه این است که نشستن صحیح می‌تواند شما را از دردهای مزمن کمر نجات دهد.

🔗 برگرفته از مطلب «Better Posture Linked to Better Decision Making and Mood» نوشتهٔ جیک کوری، ۳ اوت ۲۰۲۶، ناتیلوس.

@tarjomaanweb
🆔 @commac

🎥مساله امروز رسانه این است که هم مسوولانه عمل کند و هم حقیقت را قربانی ترس نکند

 معزی در نشست تخصصی خط قرمز در مطبوعات و رسانه ها:
🔹وقتی جامعه رسانه‌ای دچار ترس شود و نتواند با سرعت و دقت عمل کند، طبیعی است که شایعه جای رسانه را بگیرد. شایعه هم یکی از بزرگ‌ترین دستاوردها برای دشمن است؛ چون می‌تواند از طریق آن، عملیات روانی را در جامعه پیش ببرد.

🔹در فاجعه هواپیمای اوکراینی هم جامعه رسانه‌ای ما با همین مسئله مواجه شد. بعد از آن، بسیاری رسانه‌ها را متهم کردند که حقیقت را کتمان کرده‌اند.

🔹اما کمتر کسی پرسید چرا رسانه‌ها چنین کردند. واقعیت این است که بخش قابل‌توجهی از رسانه‌ها تحت تأثیر ترس و خودسانسوری قرار گرفته بودند و از طرف دیگر، اطلاعات دقیق و قابل اتکایی هم در اختیارشان قرار نمی‌گرفت.
 
🔹 در شرایطی قرار داریم که نه می‌توان به‌سادگی اسمش را جنگ گذاشت و نه صلح؛ وضعیتی پیچیده و نزدیک به بحران. در چنین شرایطی، رسانه‌ها باید یک‌بار جایگاه و توانایی خودشان را بازتعریف کنند و ببینند چقدر امکان دسترسی به اطلاعات درست و قابل اتکا دارند و چقدر می‌توانند بر اساس مسئولیت اجتماعی خود، در اختیار جامعه اطلاعات دقیق قرار دهند.
 
🔹مسئله اصلی این است که رسانه تا چه اندازه می‌تواند در تاب‌آوری جامعه نقش فعال داشته باشد. من معتقدم اگر رسانه «مسئول» باشد، نه «مرعوب»، می‌تواند خطوط قرمز را هم مدیریت کند.
 
🔹رسانه فقط وظیفه انتشار خبر ندارد؛ رسانه باید اعتماد عمومی را مدیریت کند و در افزایش تاب‌آوری اجتماعی نقش داشته باشد.
 
🔹رسانه یک مسئولیت ملی دارد. منِ رسانه‌ای نباید فقط پاسخگوی نهاد امنیتی یا نهاد قضایی باشم. قبل از هر چیز باید پاسخگوی وجدان خودم و وظیفه‌ای باشم که بر عهده گرفته‌ام؛ بعد در برابر مردم مسئولم و پس از آن در برابر سرمایه‌ای که رسانه در طول سال‌ها به دست آورده است اعتماد مردم.
 
🔹بنابراین مسئله امروز رسانه فقط این نیست که «چه چیزی را منتشر کنیم و چه چیزی را منتشر نکنیم»؛ مسئله این است که چگونه در شرایط بحرانی، هم مسئولانه عمل کنیم، هم حقیقت را قربانی ترس نکنیم و هم اجازه ندهیم خلأ اطلاعاتی به میدان جولان شایعه و عملیات روانی تبدیل شود.

@IRNA_1313
📍@commac

کشف شکل جدید یخ؛ کلید راز اورانوس و نپتون

🔹دانشمندان با بازسازی شرایط درون سیارات یخی مانند نپتون و اورانوس، شکل جدیدی از یخ کشف کردند که می‌تواند میدان‌های مغناطیسی عجیب آن‌ها را توضیح دهد.

https://irna.ir/xjYdZX
@IRNA_1313
↪️ @commac

"خطوط قرمز مبهم چگونه روزنامه‌نگاری را به خودسانسوری می‌کشاند"

نشست تخصصی «خط قرمز» با محور بررسی نسبت میان خطوط قرمز، سانسور و خودسانسوری در روزنامه‌نگاری با حضور محمد عطریانفر؛مدیر رسانه و روزنامه نگار،علیرضا معزی؛مدیر رسانه و روزنامه نگار و احمد زید آبادی؛تحلیلگر و روزنامه نگار برگزار شد.

لینک گزارش نشست
https://rasaneh.farhang.gov.ir/fa/newsagency/18091
↪️ @commac

📋#اینفو_ایرنا | مهارت گفت‌وگو؛ گامی فراتر از خرید کیف و کتاب

🔹هر سال با نزدیک شدن به روزهای بازگشایی مدارس، بیشتر صحبت‌ها درباره خرید کیف، کفش، دفتر و مداد و آماده کردن وسایل مدرسه است اما یک بخش مهم از آمادگی کودک برای مدرسه، که معمولا کمتر دیده می‌شود، به مهارت‌های ارتباطی بازمی‌گردد، یعنی اینکه کودک بداند چطور با آدم‌های جدید ارتباط بگیرد، چطور حرفش را بزند و چطور خواسته یا مشکلی را که دارد به زبان بیاورد.

https://life.irna.ir/news/86258987/
@IRNA_1313
📍@commac

❇️ *برگزاری دومین نشست از سلسله نشست‌های مهارت افزایی فعالان سواد رسانه ای ایران
*
✅ *سواد رسانه ای در عصر هوش مصنوعی؛ از تشخیص محتوای جعلی تا مواجهه مسئولانه با رسانه های هوشمند *

🔻 زمان: یکشنبه، ۲۹ شهریورماه، ساعت ۱۷ تا ۱۹

🔻 نشانی شرکت در وبینار:
https://webinar.pishgamrayan.com/Join/8097706

🔻 گواهی شرکت در این نشست آموزشی برای شرکت کنندگان صادر خواهد شد.

نشانی در بله
@irimla_ir

✅ برگزار کنندگان: *انجمن سواد رسانه ای ایران*، *پژوهشگاه فضای مجازی* و *جهاد دانشگاهی* (واحد البرز)
📍@commac

ایالات متحده: قاضی، سیاست ترامپ در محدود کردن روزنامه‌نگاران خارجی را متوقف کرد

یک قاضی فدرال ایالات متحده روز دوشنبه قانون جدیدی را که توسط دولت ترامپ پیشنهاد شده بود و مدت اقامت  روزنامه‌نگاران و دانشجویان خارجی در ایالات متحده را محدود می‌کرد، متوقف کرد.

به نوشته لوفیگارو، این اقدام آنها را ملزم می‌کرد که برای اقامت در این کشور بیش از یک دوره مشخص، درخواست تمدید ویزا کنند.

قاضی دنیس سیلور از بوستون بدون صدور حکم در مورد ماهیت پرونده، اجرای این آیین‌نامه که قرار بود از امروز، ۱۵ سپتامبر اجرا شود را تا اطلاع ثانوی به تعویق انداخت.

او به این ترتیب درخواست سازمان‌های نماینده مؤسسات آموزش عالی، اساتید و اتحادیه‌ها از جمله یکی از نمایندگان روزنامه‌نگاران و سایر متخصصان رسانه را پذیرفت.

طبق این آیین‌نامه که در ماه ژوئیه در روزنامه "فدرال رجیستر" ( روزنامه رسمی)، منتشر شد، اتباع خارجی دارای ویزای دانشجویی، اجازه اقامت بیش از ۴ سال در ایالات متحده را نداشتند.

روزنامه‌نگاران خارجی به اقامت ۲۴۰ روز یا تقریباً ۸ ماه محدود می‌شدند، اگرچه می‌توانستند برای تمدید ویزای خود با همان مدت درخواست دهند.

از سوی دیگر، روزنامه‌نگاران چینی مشمول یک چارچوب بسیار محدودکننده خواهند بود و ویزاهایشان به ۹۰ روز محدود می‌شود.

تاکنون، ایالات متحده ویزا را برای مدت زمان برنامه دانشجویی و تا ۵ سال برای روزنامه‌نگاران صادر می‌کرد.

✍🏼مهدی حیدری
@NewJournalism
🆔 @commac

مطالعه برای لذت بردن فقط سرگرم‌کننده نیست؛ پژوهش‌های تازه نشان می‌دهد این کار می‌تواند سلامت مغز را تقویت کند و خطر زوال عقل را کاهش دهد.
https://l.euronews.com/UQZ4
📍@commac

🎯 مخالفت عمومی با ساختن مراکز داده در حال فراگیری است

♦️ لوموند، نیکولاس چاپویس— هنوز نمی‌توان از شورشی تمام‌عیار سخن گفت، اما کانون‌های مقاومت در سراسر ایالات متحده در حال شکل‌گیری است. با گسترش مراکز داده برای تأمین زیرساخت‌های مورد نیاز انقلاب هوش مصنوعی، جنبش‌های مخالف این مراکز نیز روزبه‌روز در حال گسترش‌اند.

♦️روز سه‌شنبه ۱۴ جولای، ایالت نیویورک نخستین ایالتی شد که برای این مسئله دوره‌ای از تعلیق قانونی وضع کرد. این قانون ساخت‌وساز بزرگ‌ترین مجتمع‌های داده را متوقف می‌کند: مجتمع‌هایی که ۵۰ مگاوات یا بیشتر برق مصرف می‌کنند؛ یعنی معادل مصرف برق یک شهر با ۵۰ هزار نفر جمعیت.

♦️تحت تأثیر فشارهای مردمی و جنبش‌های محلی، ایالت‌ها و مقامات محلی دیگر نیز در حال بررسی اقدامات مشابه هستند. بر اساس داده‌های گروهِ «دیده‌بان مراکز داده»، در سه‌ماهۀ نخست سال ۲۰۲۶، ساخت ۷۵ پروژۀ بزرگ متوقف یا به تأخیر افتاده است؛ همین تعداد هم در سال ۲۰۲۵ متوقف شده‌اند.

♦️جدا از ظاهر صنعتی و ناخوشایند این مراکز، ردپای زیست‌محیطی گستردۀ این انبارهای بزرگ و پرسروصدا نیز نگرانی‌هایی ایجاد کرده. مراکز داده آلودگی صوتی ایجاد می‌کنند، اغلب به سامانه‌های خنک‌کننده‌ای نیاز دارند که از منابع آب محلی استفاده می‌کنند و مقادیر بسیار بسیار زیادی انرژی مصرف می‌کنند؛ مسئله‌ای که به افزایش هزینۀ برق منجر می‌شود و حتی ممکن است پایداری شبکۀ برق را تهدید کند.

♦️آیا این مسئله می‌تواند در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶ به موضوعی برای بحث و مناظره تبدیل شود؟ به نظر می‌رسد ترامپ چنین عقیده‌ای دارد و تلاش کرده است از دریچۀ هزینه‌های انرژی بر این موضوع سوار شود. قیمت برق پیش‌تر، بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵، تقریباً ۴۰ درصد افزایش یافته است؛ قیمت گاز نیز به همین میزان افزایش پیدا کرده که جنگ با ایران یکی از عوامل آن بوده است. در همۀ سناریوها پیش‌بینی می‌شود هزینۀ انرژی به ازای هر کیلووات‌ساعت تا سال ۲۰۳۰ افزایش یابد.

🔗 لوموند | ۲۷ ژوئیۀ ۲۰۲۶ | In the US, opposition to data centers is growing and becomes political

🔗 نیکولاس چاپویس؛ نویسنده و دیپلمات فرانسوی است.

@tarjomaanweb
📍@commac