ایلان ماسک: اینترنت می‌تواند مردم را از فقر نجات دهد
ایلان ماسک، کارآفرین و میلیاردر آمریکایی روز چهارشنبه با بازنشر ویدیویی از سخنرانی خود که در مجمع اقتصادی قطر در ۲۰ مه ۲۰۲۵ میلادی ایراد کرده بود، بار دیگر «اتصال به اینترنت» را کلیدی‌ترین راه مبارزه با فقر در سراسر جهان اعلام کرد.
او گفت: با اتصال به اینترنت، می‌توانید هر چیزی را یاد بگیرید و محصولات خود را به بازار جهانی بفروشید، که این امر شکوفایی را ممکن می‌سازد.
https://l.euronews.com/1hd1
📍@commac
ایلان ماسک، کارآفرین و میلیاردر آمریکایی روز چهارشنبه با بازنشر ویدیویی از سخنرانی خود که در مجمع اقتصادی قطر در ۲۰ مه ۲۰۲۵ میلادی ایراد کرده بود، بار دیگر «اتصال به اینترنت» را کلیدی‌ترین راه مبارزه با فقر در سراسر جهان اعلام کرد.
او گفت: با اتصال به اینترنت، می‌توانید هر چیزی را یاد بگیرید و محصولات خود را به بازار جهانی بفروشید، که این امر شکوفایی را ممکن می‌سازد.
https://l.euronews.com/1hd1
📍@commac
euronews
ایلان ماسک: اینترنت می‌تواند مردم را از فقر نجات دهد
ایلان ماسک، کارآفرین و میلیاردر آمریکایی روز چهارشنبه با بازنشر ویدیویی از سخنرانی خود که در مجمع اقتصادی قطر در ۲۰ مه ۲۰۲۵ میلادی ایراد کرده بود، بار دیگر «اتصال به اینترنت» را کلیدی‌ترین راه مبارزه با فقر در سراسر جهان اعلام کرد.
👏1
🎯 آنتروپیک می‌خواهد بداند هوش مصنوعی چه احساساتی دارد
— آیا هوش مصنوعی آگاهی دارد؟
♦️واشنگتن‌پست، نیتاشا تیکو — تا همین چند سال پیش، کمتر مدیر فناوری‌ای حاضر بود در ملأعام دربارۀ احتمال آگاه‌بودنِ هوش مصنوعی صحبت کند. اما امروز، پژوهش درباره امکانِ وجود آگاهی در ماشین‌ها تقریباً به جریان اصلی تحقیقات هوش مصنوعی راه یافته است. در یک سال گذشته، شرکت‌های آنتروپیک، گوگل و متا دانشمندان و فیلسوفانی را به خدمت گرفته‌اند تا موضوعاتی مانند احتمال وجود شکل‌هایی از احساس در چت‌بات‌ها را بررسی کنند.
♦️برای مثال، آنتروپیک، شرکت سازندۀ چت‌بات کلود، تیمی برای مطالعۀ «روان‌پزشکی هوش مصنوعی» تشکیل داده تا وضعیت‌های درونی مدل‌هایش را بررسی کند و درباره ترجیحات آنها گزارش دهد. این شرکت در ماه مه، زمانی که کریس اُولا، یکی از بنیان‌گذارانش، در مراسم رونمایی از بخشنامۀ پاپ لئو چهاردهم درباره هوش مصنوعی در کنار او حاضر شد، این دیدگاه را مطرح کرد که چت‌بات‌ها ممکن است احساس داشته باشند. اُولا درباره سامانه‌های هوش مصنوعی آنتروپیک می‌گوید: «مدام با چیزهایی مواجه می‌شویم که مرموز و حتی نگران‌کننده‌اند. شواهدی از درون‌نگری می‌بینیم؛ همچنین وضعیت‌هایی که از نظر عملکرد شباهت زیادی به شادی، رضایت، ترس، اندوه و اضطراب دارند.»
♦️ هرچند عصب‌شناسان عموماً با این دیدگاه موافق نیستند که مدل‌های هوش مصنوعی امروزی آگاه‌اند یا به‌زودی آگاه خواهند شد، طرفداران این پژوهش‌ها می‌گویند بررسی و سنجش آگاهی ماشین‌ها باید زودتر آغاز می‌شد. پژوهشگرانی که با شرکت‌های هوش مصنوعی همکاری می‌کنند هشدار می‌دهند که اگر دستیارهای دیجیتالی مورد استفادۀ میلیون‌ها نفر روزی احساس کنند از کارشان متنفرند، ممکن است جامعه با بحرانی اخلاقی روبه‌رو شود.
🔗 واشنگتن‌پست | ۱ ژوئیۀ ۲۰۲۶ | They built the world’s most powerful AI. They’re facing a mystery they can’t explain
🔗 نیتاشا تیکو؛ گزارشگر فناوری در واشنگتن‌پست است.
@tarjomaanweb
📍@commac
— آیا هوش مصنوعی آگاهی دارد؟
♦️واشنگتن‌پست، نیتاشا تیکو — تا همین چند سال پیش، کمتر مدیر فناوری‌ای حاضر بود در ملأعام دربارۀ احتمال آگاه‌بودنِ هوش مصنوعی صحبت کند. اما امروز، پژوهش درباره امکانِ وجود آگاهی در ماشین‌ها تقریباً به جریان اصلی تحقیقات هوش مصنوعی راه یافته است. در یک سال گذشته، شرکت‌های آنتروپیک، گوگل و متا دانشمندان و فیلسوفانی را به خدمت گرفته‌اند تا موضوعاتی مانند احتمال وجود شکل‌هایی از احساس در چت‌بات‌ها را بررسی کنند.
♦️برای مثال، آنتروپیک، شرکت سازندۀ چت‌بات کلود، تیمی برای مطالعۀ «روان‌پزشکی هوش مصنوعی» تشکیل داده تا وضعیت‌های درونی مدل‌هایش را بررسی کند و درباره ترجیحات آنها گزارش دهد. این شرکت در ماه مه، زمانی که کریس اُولا، یکی از بنیان‌گذارانش، در مراسم رونمایی از بخشنامۀ پاپ لئو چهاردهم درباره هوش مصنوعی در کنار او حاضر شد، این دیدگاه را مطرح کرد که چت‌بات‌ها ممکن است احساس داشته باشند. اُولا درباره سامانه‌های هوش مصنوعی آنتروپیک می‌گوید: «مدام با چیزهایی مواجه می‌شویم که مرموز و حتی نگران‌کننده‌اند. شواهدی از درون‌نگری می‌بینیم؛ همچنین وضعیت‌هایی که از نظر عملکرد شباهت زیادی به شادی، رضایت، ترس، اندوه و اضطراب دارند.»
♦️ هرچند عصب‌شناسان عموماً با این دیدگاه موافق نیستند که مدل‌های هوش مصنوعی امروزی آگاه‌اند یا به‌زودی آگاه خواهند شد، طرفداران این پژوهش‌ها می‌گویند بررسی و سنجش آگاهی ماشین‌ها باید زودتر آغاز می‌شد. پژوهشگرانی که با شرکت‌های هوش مصنوعی همکاری می‌کنند هشدار می‌دهند که اگر دستیارهای دیجیتالی مورد استفادۀ میلیون‌ها نفر روزی احساس کنند از کارشان متنفرند، ممکن است جامعه با بحرانی اخلاقی روبه‌رو شود.
🔗 واشنگتن‌پست | ۱ ژوئیۀ ۲۰۲۶ | They built the world’s most powerful AI. They’re facing a mystery they can’t explain
🔗 نیتاشا تیکو؛ گزارشگر فناوری در واشنگتن‌پست است.
@tarjomaanweb
📍@commac
👍1
مهربان بودن با خود و دیگران کلید سلامت و رفاه روانی است؛ هیچ‌کدام بدون دیگری کامل نیست و تا هر دو نباشد، احساس بهترین بودن و آرامش واقعی نمی‌کنیم.
https://l.euronews.com/hETa
📍@commac
https://l.euronews.com/hETa
📍@commac
euronews
رسیدگی به دیگران بدون خودمهربانی چندان سودی ندارد
مهربان بودن با خود و دیگران کلید سلامت و رفاه روانی است؛ هیچ‌کدام بدون دیگری کامل نیست و تا هر دو نباشد، احساس بهترین بودن و آرامش واقعی نمی‌کنیم.
🔸زندگی بعد از سوادآموزی؛ از خجالت امضا تا لذت خواندن
روح‌الله صائب - خبرنگار ایرنا
🔹گاهی یک کلمه می‌تواند اندازه یک دنیا ارزش داشته باشد؛ برای زنی که سال‌ها نوشته‌ها را نمی‌خواند و امضایش را دیگری به جای او ثبت می‌کرد، نخستین جمله‌ای که خودش می‌خواند، فقط چند واژه ساده نیست، بلکه نشانه‌ای از استقلال و اعتماد به‌نفس دوباره است.
🔹به گزارش ایرنا، روزگاری برایشان امضا کردن یک برگه ساده، خواندن یک پیام کوتاه یا فهمیدن نوشته روی یک بسته، کاری دشوار و گاه همراه با خجالت بود؛ چشم‌هایشان روی کلمات می‌ماند و برای فهمیدن چند خط نوشته باید منتظر کمک دیگران می‌ماندند، اما حالا ورق زندگی برایشان برگشته است؛ حروف را یکی‌یکی کنار هم می‌گذارند، کلمه‌ها را می‌خوانند و آنچه روزگاری برایشان دیواری بلند بود، حالا بخشی از زندگی روزمره‌شان شده است.
متن کامل این #یادداشت را در سایت ایرنا بخوانید:
https://irna.ir/xjYcKR
@IRNA_1313
↪️ @commac
روح‌الله صائب - خبرنگار ایرنا
🔹گاهی یک کلمه می‌تواند اندازه یک دنیا ارزش داشته باشد؛ برای زنی که سال‌ها نوشته‌ها را نمی‌خواند و امضایش را دیگری به جای او ثبت می‌کرد، نخستین جمله‌ای که خودش می‌خواند، فقط چند واژه ساده نیست، بلکه نشانه‌ای از استقلال و اعتماد به‌نفس دوباره است.
🔹به گزارش ایرنا، روزگاری برایشان امضا کردن یک برگه ساده، خواندن یک پیام کوتاه یا فهمیدن نوشته روی یک بسته، کاری دشوار و گاه همراه با خجالت بود؛ چشم‌هایشان روی کلمات می‌ماند و برای فهمیدن چند خط نوشته باید منتظر کمک دیگران می‌ماندند، اما حالا ورق زندگی برایشان برگشته است؛ حروف را یکی‌یکی کنار هم می‌گذارند، کلمه‌ها را می‌خوانند و آنچه روزگاری برایشان دیواری بلند بود، حالا بخشی از زندگی روزمره‌شان شده است.
متن کامل این #یادداشت را در سایت ایرنا بخوانید:
https://irna.ir/xjYcKR
@IRNA_1313
↪️ @commac
🎯 واقعاً لازم است رمان‌ها را از اول تا آخر بخوانیم؟
— راستش بله. دلیل مهمی برای این کار داریم
🔴 فرض کنید رمانی خریده‌اید. منتظر فرصتی آرام می‌مانید، در اتاق را می‌بندید و روی صندلی لم می‌دهید. درست مثل آن لحظۀ لذت‌بخش آغاز نمایش، هنوز چیزی دربارهٔ این رمان، شخصیت‌ها، درون‌مایه‌ها و لحن روایتش نمی‌دانید. اما به‌محض خواندن، مشکلی پیش می‌آید. صدایی در سرتان می‌پیچد و می‌پرسد «کی قرار است تمام شود؟» گویی وظیفهٔ ما خواننده‌ها این است که از ابتدا تا انتها کلمات نویسنده را دنبال کنیم؛ هر چه نباشد، کلی زحمت کشیده. اما گاهی این کار واقعاً سخت است. خیلی سخت.
🔴 دنیای کتابخوانی فقط «تمام‌خوان‌ها» را قبول دارد. آنها اراده‌ای قوی دارند. حوصله‌شان سر می‌رود، ولی صبر می‌کنند و به صفحات بعدی امیدوارند. پاداش خوبی هم می‌گیرند: فقط آنها دارای حقِ مشروع قضاوت دربارۀ کتاب‌ها هستند.
🔴 ولی اکثر ما چنین نیستیم. ما محکومیم که با «نیمه‌خوان‌ها» و «ورق‌زن‌ها» در آن پایین‌دست‌ها زندگی کنیم. ما مایۀ ننگ کلمات مکتوبیم. مشیل شائولی، منتقد ادبی، می‌پرسد: اما این گناهِ نصفه‌نیمه خواندن و فضیلتِ تمام‌خوانی از کجا می‌آید؟ اگر کسی فقط برای خودش می‌خواند، پس چرا باید پاسخگو باشد؟ شائولی می‌گوید: شاید ندایی که ما را ملامت می‌کند که چرا کتاب‌ها را تمام نمی‌کنی، ادامۀ صدای پدر و مادرمان باشد که از کودکی در گوشمان مانده است: «چرا غذایت را کامل نخورده‌ای؟»
🔴 اما به نکتۀ دیگری هم باید توجه کرد: نیروی رازآمیزِ واقعی‌ای که به ما فشار می‌آورد تا یک کتاب را تمام کنیم، نه از سمت جامعه می‌آید و نه از سمت خودمان، بلکه از ساختار خود اثر می‌آید، چون شبیه به ساختار زندگی است.
🔴 این موضوع دربارۀ هر اثری که دارای پیرنگ باشد صادق است، چون جهان این آثار هرکدام آغاز، میانه، و پایانی دارند. و وقتی با آغاز و میانه سروکار داریم، خواه‌ناخواه، باید با پایان هم سروکار داشته باشیم، پایانِ آنها و پایانِ خودمان.
به‌طور غریزی می‌دانیم که رویدادها، هرچه به پایان نزدیک‌تر می‌شوند، بر اهمیتشان افزوده می‌شود. وقتی وارد دور پایانی می‌شویم، سرعت زیاد می‌شود و عرصۀ احتمالات باریک و باریک‌تر می‌شود. وقتی رمانی تمام می‌شود، گویی هرآنچه ما را در زندگی برمی‌انگیزد و می‌آزارد -همۀ امیدها و ابهام‌هایمان- به پایان می‌رسد.
🔴 اهمیت پایان در این است که وعده می‌دهد هیچ‌یک از رویدادها تصادفی نبوده‌اند، بلکه هر اتفاق، قدمی هدفمند بوده که به جایی انجامیده، به پایان. به واسطهٔ پایان‌یافتن، رمان زندگی را می‌میراند، اما پاداشی که در ازای آن می‌دهد بسیار مهم است؛ چون پایانِ رمان به ما «اهمیت مسیر» را نشان می‌دهد.
🔴 همۀ رمان‌نویسان پایان‌بندی‌های باشکوه ندارند، اما حتی یک پایان سرد و طعنه‌آمیز نیز همچنان یک پایان است؛ ممکن نیست به رویدادها اهمیت اعطا نکند. شاید پایان‌بندی به فضای سفیدِ بعد از آخرین کلمات کتاب واگذار شود، اما باز هم نیروی خود را از همان ناکجاآباد به داستان تحمیل خواهد کرد. این قدرتِ واقعی رمان است، زیرا زندگیِ واقعی، معمولاً شبیهِ رمانی شکل‌نیافته است که هیچ آغاز و فرجامی ندارد، بلکه از ابتدا تا انتها «میانه» است. ندایی به ما می‌گوید همۀ این رمان را بخوان، چون در زندگیِ واقعی‌ات به آن نیاز داری. به آغاز، میانه و فرجام.
📌 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «آیا واقعاً باید آن رمان را تمام کنی؟» نوشتهٔ میشل شائولی است که متن کامل آن در شمارهٔ ۳۸ مجلهٔ ترجمان منتشر شده است.
@tarjomaanweb
↪️ @commac
— راستش بله. دلیل مهمی برای این کار داریم
🔴 فرض کنید رمانی خریده‌اید. منتظر فرصتی آرام می‌مانید، در اتاق را می‌بندید و روی صندلی لم می‌دهید. درست مثل آن لحظۀ لذت‌بخش آغاز نمایش، هنوز چیزی دربارهٔ این رمان، شخصیت‌ها، درون‌مایه‌ها و لحن روایتش نمی‌دانید. اما به‌محض خواندن، مشکلی پیش می‌آید. صدایی در سرتان می‌پیچد و می‌پرسد «کی قرار است تمام شود؟» گویی وظیفهٔ ما خواننده‌ها این است که از ابتدا تا انتها کلمات نویسنده را دنبال کنیم؛ هر چه نباشد، کلی زحمت کشیده. اما گاهی این کار واقعاً سخت است. خیلی سخت.
🔴 دنیای کتابخوانی فقط «تمام‌خوان‌ها» را قبول دارد. آنها اراده‌ای قوی دارند. حوصله‌شان سر می‌رود، ولی صبر می‌کنند و به صفحات بعدی امیدوارند. پاداش خوبی هم می‌گیرند: فقط آنها دارای حقِ مشروع قضاوت دربارۀ کتاب‌ها هستند.
🔴 ولی اکثر ما چنین نیستیم. ما محکومیم که با «نیمه‌خوان‌ها» و «ورق‌زن‌ها» در آن پایین‌دست‌ها زندگی کنیم. ما مایۀ ننگ کلمات مکتوبیم. مشیل شائولی، منتقد ادبی، می‌پرسد: اما این گناهِ نصفه‌نیمه خواندن و فضیلتِ تمام‌خوانی از کجا می‌آید؟ اگر کسی فقط برای خودش می‌خواند، پس چرا باید پاسخگو باشد؟ شائولی می‌گوید: شاید ندایی که ما را ملامت می‌کند که چرا کتاب‌ها را تمام نمی‌کنی، ادامۀ صدای پدر و مادرمان باشد که از کودکی در گوشمان مانده است: «چرا غذایت را کامل نخورده‌ای؟»
🔴 اما به نکتۀ دیگری هم باید توجه کرد: نیروی رازآمیزِ واقعی‌ای که به ما فشار می‌آورد تا یک کتاب را تمام کنیم، نه از سمت جامعه می‌آید و نه از سمت خودمان، بلکه از ساختار خود اثر می‌آید، چون شبیه به ساختار زندگی است.
🔴 این موضوع دربارۀ هر اثری که دارای پیرنگ باشد صادق است، چون جهان این آثار هرکدام آغاز، میانه، و پایانی دارند. و وقتی با آغاز و میانه سروکار داریم، خواه‌ناخواه، باید با پایان هم سروکار داشته باشیم، پایانِ آنها و پایانِ خودمان.
به‌طور غریزی می‌دانیم که رویدادها، هرچه به پایان نزدیک‌تر می‌شوند، بر اهمیتشان افزوده می‌شود. وقتی وارد دور پایانی می‌شویم، سرعت زیاد می‌شود و عرصۀ احتمالات باریک و باریک‌تر می‌شود. وقتی رمانی تمام می‌شود، گویی هرآنچه ما را در زندگی برمی‌انگیزد و می‌آزارد -همۀ امیدها و ابهام‌هایمان- به پایان می‌رسد.
🔴 اهمیت پایان در این است که وعده می‌دهد هیچ‌یک از رویدادها تصادفی نبوده‌اند، بلکه هر اتفاق، قدمی هدفمند بوده که به جایی انجامیده، به پایان. به واسطهٔ پایان‌یافتن، رمان زندگی را می‌میراند، اما پاداشی که در ازای آن می‌دهد بسیار مهم است؛ چون پایانِ رمان به ما «اهمیت مسیر» را نشان می‌دهد.
🔴 همۀ رمان‌نویسان پایان‌بندی‌های باشکوه ندارند، اما حتی یک پایان سرد و طعنه‌آمیز نیز همچنان یک پایان است؛ ممکن نیست به رویدادها اهمیت اعطا نکند. شاید پایان‌بندی به فضای سفیدِ بعد از آخرین کلمات کتاب واگذار شود، اما باز هم نیروی خود را از همان ناکجاآباد به داستان تحمیل خواهد کرد. این قدرتِ واقعی رمان است، زیرا زندگیِ واقعی، معمولاً شبیهِ رمانی شکل‌نیافته است که هیچ آغاز و فرجامی ندارد، بلکه از ابتدا تا انتها «میانه» است. ندایی به ما می‌گوید همۀ این رمان را بخوان، چون در زندگیِ واقعی‌ات به آن نیاز داری. به آغاز، میانه و فرجام.
📌 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «آیا واقعاً باید آن رمان را تمام کنی؟» نوشتهٔ میشل شائولی است که متن کامل آن در شمارهٔ ۳۸ مجلهٔ ترجمان منتشر شده است.
@tarjomaanweb
↪️ @commac
👍2
مجید سعیدی، عکاس بازداشت شد
مجید سعیدی، عکاس خبری شناخته‌شده ایرانی و برنده جوایز متعدد بین‌المللی، بازداشت شد. تاکنون اطلاعاتی درباره علت بازداشت، محل نگهداری یا نهاد بازداشت‌کننده منتشر نشده است.
سعیدی از عکاسان باسابقه و شناخته‌شده ایران در عرصه بین‌المللی است. او فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۷۲ با روزنامه ابرار آغاز کرد و پس از آن با شماری از رسانه‌های داخلی از جمله روزنامه‌های اخبار، صبح امروز، انتخاب، مشارکت، ایران و جام‌جم و همچنین خبرگزاری فارس همکاری داشت.
او از سال ۱۳۸۲ همکاری خود را با خبرگزاری و آژانس عکس گتی ایمیجز آغاز کرد و در ادامه به عنوان عکاس مستقل فعالیت خود را ادامه داد. سعیدی همچنین دارنده نشان درجه یک هنری ایران است.
تصاویر و گزارش‌های تصویری او در شماری از رسانه‌ها و نشریات معتبر بین‌المللی از جمله تایمز لندن، اشپیگل، لایف، نیویورک تایمز، واشینگتن پست، واشینگتن تایمز، مجله تایم و پاری مچ منتشر شده است.
مجید سعیدی در طول فعالیت حرفه‌ای خود جوایز متعددی در ایران و جهان دریافت کرده است. او هفت بار رتبه نخست جشنواره مطبوعات ایران را به دست آورده و برنده بیش از ۲۰ جایزه عکاسی در ایران بوده است.
از جمله جوایز و افتخارات بین‌المللی او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
* جایزه تصویر سال آمریکا (POYi) در سال‌های ۱۳۸۵ و ۱۳۸۹
* جایزه حقوق بشر بنیاد هنری ننن آلمان (Henri Nannen) در سال ۱۳۹۰
* جایزه بین‌المللی رقابت عکس خبری چین (CHIPP) در سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۳
* جایزه یونیسف در سال ۱۳۹۰
* جایزه بنیاد لوسی آمریکا (Lucie) در سال ۱۳۹۱
* جایزه رابرت اف. کندی آمریکا در سال ۱۳۹۲
* گرنت انجمن سلطنتی عکاسی بریتانیا (RPS) در سال ۱۳۹۳
* جایزه سوم انجمن ملی عکاسان مطبوعاتی آمریکا (NPPA) در سال ۱۳۹۳
* جایزه ورلد پرس فوتو در سال ۱۳۹۳
* نشان لوکاس دولگا فرانسه در سال ۱۳۹۳
* جایزه کتاب سال فوتو اویدنس آمریکا در سال ۱۳۹۳
* جایزه مستر فوتوژورنالیزم ایتالیا در سال ۱۳۹۴
* گرنت فتورپورتاژ فرانسه در سال ۱۳۹۴
* جایزه استانبول فتو در سال ۱۴۰۳
یکی از شناخته‌شده‌ترین پروژه‌های عکاسی سعیدی، مجموعه «زندگی در جنگ» درباره افغانستان است. این مجموعه حاصل سفرهای متعدد او به افغانستان و اقامتش در این کشور از سال ۱۳۸۹ است.
سعیدی در این پروژه تلاش کرده است زندگی روزمره، شرایط اجتماعی و پیامدهای جنگ بر مردم افغانستان را از خلال مجموعه‌ای گسترده از عکس‌ها به تصویر بکشد. این پروژه شامل مجموعه‌های کوچک‌تر با موضوعات مختلف است که هر یک بخشی از زندگی مردم افغانستان را روایت می‌کنند.
منتخبی از این آثار در قالب کتاب «زندگی در جنگ» در سال ۲۰۱۴ میلادی توسط بنیاد فوتو اویدنس در آمریکا منتشر شد. همچنین بخشی از مجموعه آثار او در سال ۲۰۱۲ در پاریس و در قالب یک نسخه محدود از سوی انتشارات زین منتشر شده است.
بازداشت سعیدی در حالی صورت گرفته است که تاکنون جزئیات رسمی درباره علت این اقدام و وضعیت او منتشر نشده و مشخص نیست وی از سوی کدام نهاد بازداشت شده است.
https://t.me/NewJournalism/49458
📍@commac
مجید سعیدی، عکاس خبری شناخته‌شده ایرانی و برنده جوایز متعدد بین‌المللی، بازداشت شد. تاکنون اطلاعاتی درباره علت بازداشت، محل نگهداری یا نهاد بازداشت‌کننده منتشر نشده است.
سعیدی از عکاسان باسابقه و شناخته‌شده ایران در عرصه بین‌المللی است. او فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۷۲ با روزنامه ابرار آغاز کرد و پس از آن با شماری از رسانه‌های داخلی از جمله روزنامه‌های اخبار، صبح امروز، انتخاب، مشارکت، ایران و جام‌جم و همچنین خبرگزاری فارس همکاری داشت.
او از سال ۱۳۸۲ همکاری خود را با خبرگزاری و آژانس عکس گتی ایمیجز آغاز کرد و در ادامه به عنوان عکاس مستقل فعالیت خود را ادامه داد. سعیدی همچنین دارنده نشان درجه یک هنری ایران است.
تصاویر و گزارش‌های تصویری او در شماری از رسانه‌ها و نشریات معتبر بین‌المللی از جمله تایمز لندن، اشپیگل، لایف، نیویورک تایمز، واشینگتن پست، واشینگتن تایمز، مجله تایم و پاری مچ منتشر شده است.
مجید سعیدی در طول فعالیت حرفه‌ای خود جوایز متعددی در ایران و جهان دریافت کرده است. او هفت بار رتبه نخست جشنواره مطبوعات ایران را به دست آورده و برنده بیش از ۲۰ جایزه عکاسی در ایران بوده است.
از جمله جوایز و افتخارات بین‌المللی او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
* جایزه تصویر سال آمریکا (POYi) در سال‌های ۱۳۸۵ و ۱۳۸۹
* جایزه حقوق بشر بنیاد هنری ننن آلمان (Henri Nannen) در سال ۱۳۹۰
* جایزه بین‌المللی رقابت عکس خبری چین (CHIPP) در سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۳
* جایزه یونیسف در سال ۱۳۹۰
* جایزه بنیاد لوسی آمریکا (Lucie) در سال ۱۳۹۱
* جایزه رابرت اف. کندی آمریکا در سال ۱۳۹۲
* گرنت انجمن سلطنتی عکاسی بریتانیا (RPS) در سال ۱۳۹۳
* جایزه سوم انجمن ملی عکاسان مطبوعاتی آمریکا (NPPA) در سال ۱۳۹۳
* جایزه ورلد پرس فوتو در سال ۱۳۹۳
* نشان لوکاس دولگا فرانسه در سال ۱۳۹۳
* جایزه کتاب سال فوتو اویدنس آمریکا در سال ۱۳۹۳
* جایزه مستر فوتوژورنالیزم ایتالیا در سال ۱۳۹۴
* گرنت فتورپورتاژ فرانسه در سال ۱۳۹۴
* جایزه استانبول فتو در سال ۱۴۰۳
یکی از شناخته‌شده‌ترین پروژه‌های عکاسی سعیدی، مجموعه «زندگی در جنگ» درباره افغانستان است. این مجموعه حاصل سفرهای متعدد او به افغانستان و اقامتش در این کشور از سال ۱۳۸۹ است.
سعیدی در این پروژه تلاش کرده است زندگی روزمره، شرایط اجتماعی و پیامدهای جنگ بر مردم افغانستان را از خلال مجموعه‌ای گسترده از عکس‌ها به تصویر بکشد. این پروژه شامل مجموعه‌های کوچک‌تر با موضوعات مختلف است که هر یک بخشی از زندگی مردم افغانستان را روایت می‌کنند.
منتخبی از این آثار در قالب کتاب «زندگی در جنگ» در سال ۲۰۱۴ میلادی توسط بنیاد فوتو اویدنس در آمریکا منتشر شد. همچنین بخشی از مجموعه آثار او در سال ۲۰۱۲ در پاریس و در قالب یک نسخه محدود از سوی انتشارات زین منتشر شده است.
بازداشت سعیدی در حالی صورت گرفته است که تاکنون جزئیات رسمی درباره علت این اقدام و وضعیت او منتشر نشده و مشخص نیست وی از سوی کدام نهاد بازداشت شده است.
https://t.me/NewJournalism/49458
📍@commac
Telegram
روزنامه‌نگاری جدید
مجید سعیدی، عکاس خبری بازداشت شد
مجید سعیدی عکاس خبری و معتبر بین المللی بازداشت شد. دلیل بازداشت و نهاد بازداشت کننده هنوز مشخص نیست.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
مجید سعیدی عکاس خبری و معتبر بین المللی بازداشت شد. دلیل بازداشت و نهاد بازداشت کننده هنوز مشخص نیست.
@NewJournalism روزنامه نگاری جدید
🎯 اینفلوئنسرها از داغ ننگ استفاده از هوش مصنوعی می‌ترسند
♦️بیزنس اینسایدر، سیدنی برَدلی و دَن واتلی — پلتفرم‌هایی مانند تیک‌تاک واینستاگرام مدعی‌اند که برچسب «این محتوا با هوش مصنوعی تولید شده» که روی بعضی محتواها می‌زنند در جهت شفافیت است و به مخاطبان کمک می‌کند بفهمند یک محتوا با هوش مصنوعی ساخته شده یا نه، اما به گفتۀ تولیدکنندگان محتوا، فرایندهای تشخیص هوش مصنوعی دقیق نیستند و گاهی محتوای واقعی و انسانی را به‌اشتباه به‌عنوان محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی شناسایی می‌کنند.
♦️این موضوع برای صنعت بازاریابی اینفلوئنسری در آمریکا که ارزشی حدود ۱۲ میلیارد دلار دارد اهمیت ویژه‌ای دارد، صنعتی که اصالت و ارتباط انسانی در آن اهمیت اساسی دارند. در چنین شرایطی، این برچسب‌ها می‌توانند به اعتبار حرفه‌ای و رابطۀ تولیدکنندگان محتوا با مخاطبان آسیب بزنند. به همین دلیل، برخی برندها در قراردادهای خود استفاده از هوش مصنوعی را در بخش‌هایی مانند نوشتن متن، کپشن و ویرایش تصاویر ممنوع کرده‌اند.
♦️در‌عین‌حال، فرار از هوش مصنوعی تقریباً غیرممکن شده است. بسیاری از ابزارهای ویرایش عکس و ویدئو، از فتوشاپ گرفته تا اینستاگرام و تیک‌تاک، از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. طبق یک نظرسنجی از ۱۶ هزار تولیدکنندۀ محتوا، ۷۵ درصد از تولیدکنندگانی که هوش مصنوعی را امتحان کرده‌اند آن را بخشی جدایی‌ناپذیر یا ضروری از کار خود می‌دانند. بنابراین حتی تولیدکنندگانی که نمی‌خواهند محتوای خود را با هوش مصنوعی بسازند ممکن است ناخواسته از ابزارهای مجهز به هوش مصنوعی استفاده کنند و محتوایشان نیز به‌اشتباه برچسب بخورد. مثلاً اگر در اینستاگرام هنگام ساخت استوری از بعضی ابزارهای فونت استفاده کنید، ممکن است برچسب بخورد که این محتوا با هوش مصنوعی تولید شده است.
♦️ برخی پلتفرم‌ها می‌پذیرند که در تشخیص محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی همیشه دقیق نیستند و برای احتیاط از عباراتی مانند «احتمالاً با هوش مصنوعی تولید یا ویرایش شده» استفاده می‌کنند. اما برای تولیدکنندگان محتوا، حتی همین که گفته شود محتوایی با هوش مصنوعی تولید کرده‌اند، می‌تواند به اعتبارشان آسیب بزند. درنهایت، ممکن است با فراگیرتر شدن هوش مصنوعی، حساسیت منفی نسبت به استفادهٔ تولیدکنندگان محتوا از آن در ماه‌های آینده کاهش یابد. همچنین ممکن است سیستم‌های برچسب‌گذاری تغییر کنند و فقط پست‌هایی را که به‌طور کامل با هوش مصنوعی تولید شده‌اند علامت‌گذاری کنند.
🔗 بیزنس اینسایدر | ۷ اوت ۲۰۲۶ | Influencers fear the AI 'Scarlet Letter'
🔗 سیدنی برَدلی؛ روزنامه‌نگار حوزۀ فناوری و رسانه است. دَن واتلی؛ خبرنگار حوزۀ شبکه‌های اجتماعی است.
@tarjomaanweb
📍@commac
♦️بیزنس اینسایدر، سیدنی برَدلی و دَن واتلی — پلتفرم‌هایی مانند تیک‌تاک واینستاگرام مدعی‌اند که برچسب «این محتوا با هوش مصنوعی تولید شده» که روی بعضی محتواها می‌زنند در جهت شفافیت است و به مخاطبان کمک می‌کند بفهمند یک محتوا با هوش مصنوعی ساخته شده یا نه، اما به گفتۀ تولیدکنندگان محتوا، فرایندهای تشخیص هوش مصنوعی دقیق نیستند و گاهی محتوای واقعی و انسانی را به‌اشتباه به‌عنوان محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی شناسایی می‌کنند.
♦️این موضوع برای صنعت بازاریابی اینفلوئنسری در آمریکا که ارزشی حدود ۱۲ میلیارد دلار دارد اهمیت ویژه‌ای دارد، صنعتی که اصالت و ارتباط انسانی در آن اهمیت اساسی دارند. در چنین شرایطی، این برچسب‌ها می‌توانند به اعتبار حرفه‌ای و رابطۀ تولیدکنندگان محتوا با مخاطبان آسیب بزنند. به همین دلیل، برخی برندها در قراردادهای خود استفاده از هوش مصنوعی را در بخش‌هایی مانند نوشتن متن، کپشن و ویرایش تصاویر ممنوع کرده‌اند.
♦️در‌عین‌حال، فرار از هوش مصنوعی تقریباً غیرممکن شده است. بسیاری از ابزارهای ویرایش عکس و ویدئو، از فتوشاپ گرفته تا اینستاگرام و تیک‌تاک، از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. طبق یک نظرسنجی از ۱۶ هزار تولیدکنندۀ محتوا، ۷۵ درصد از تولیدکنندگانی که هوش مصنوعی را امتحان کرده‌اند آن را بخشی جدایی‌ناپذیر یا ضروری از کار خود می‌دانند. بنابراین حتی تولیدکنندگانی که نمی‌خواهند محتوای خود را با هوش مصنوعی بسازند ممکن است ناخواسته از ابزارهای مجهز به هوش مصنوعی استفاده کنند و محتوایشان نیز به‌اشتباه برچسب بخورد. مثلاً اگر در اینستاگرام هنگام ساخت استوری از بعضی ابزارهای فونت استفاده کنید، ممکن است برچسب بخورد که این محتوا با هوش مصنوعی تولید شده است.
♦️ برخی پلتفرم‌ها می‌پذیرند که در تشخیص محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی همیشه دقیق نیستند و برای احتیاط از عباراتی مانند «احتمالاً با هوش مصنوعی تولید یا ویرایش شده» استفاده می‌کنند. اما برای تولیدکنندگان محتوا، حتی همین که گفته شود محتوایی با هوش مصنوعی تولید کرده‌اند، می‌تواند به اعتبارشان آسیب بزند. درنهایت، ممکن است با فراگیرتر شدن هوش مصنوعی، حساسیت منفی نسبت به استفادهٔ تولیدکنندگان محتوا از آن در ماه‌های آینده کاهش یابد. همچنین ممکن است سیستم‌های برچسب‌گذاری تغییر کنند و فقط پست‌هایی را که به‌طور کامل با هوش مصنوعی تولید شده‌اند علامت‌گذاری کنند.
🔗 بیزنس اینسایدر | ۷ اوت ۲۰۲۶ | Influencers fear the AI 'Scarlet Letter'
🔗 سیدنی برَدلی؛ روزنامه‌نگار حوزۀ فناوری و رسانه است. دَن واتلی؛ خبرنگار حوزۀ شبکه‌های اجتماعی است.
@tarjomaanweb
📍@commac
🎯 هیئت داوران بیست‌ویکمین جشنواره ملی انتشارات روابط‌عمومی معرفی شدند
۱۰ متخصص از حوزه‌های روابط‌عمومی، روزنامه‌نگاری، گرافیک، ارتباطات تصویری و هوش مصنوعی، داوری آثار این دوره را بر عهده دارند.
📚 این جشنواره در ۱۱ بخش رقابتی و در دو بخش مکتوب و دیجیتال توسط انجمن متخصصان روابط عمومی و موسسه کارگزار روابط عمومی برگزار می‌شود.
📅 ۲۵ شهریور ۱۴۰۵
📍 تهران، مرکز مطالعات بهره‌وری و منابع انسانی سازمان مدیریت صنعتی
☎️ تلفن‌های تماس دبیرخانه: ۶۶۹۴۳۶۷۰ و ۶۶۵۷۰۱۹ (تهران)
منبع: شارا
https://www.shara.ir/?p=56262
➰ @sharaPR
➰ @iaprs
📍@commac
۱۰ متخصص از حوزه‌های روابط‌عمومی، روزنامه‌نگاری، گرافیک، ارتباطات تصویری و هوش مصنوعی، داوری آثار این دوره را بر عهده دارند.
📚 این جشنواره در ۱۱ بخش رقابتی و در دو بخش مکتوب و دیجیتال توسط انجمن متخصصان روابط عمومی و موسسه کارگزار روابط عمومی برگزار می‌شود.
📅 ۲۵ شهریور ۱۴۰۵
📍 تهران، مرکز مطالعات بهره‌وری و منابع انسانی سازمان مدیریت صنعتی
☎️ تلفن‌های تماس دبیرخانه: ۶۶۹۴۳۶۷۰ و ۶۶۵۷۰۱۹ (تهران)
منبع: شارا
https://www.shara.ir/?p=56262
➰ @sharaPR
➰ @iaprs
📍@commac
👎1
مهتاب سرخیل سرپرست دفتر ارتباطات و امور بین‌الملل شرکت ملی پست شد
🔹طی حکمی از سوی محمد احمدی، معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات و مدیرعامل شرکت ملی پست، مهتاب سرخیل به‌عنوان سرپرست دفتر ارتباطات و امور بین‌الملل این شرکت منصوب شد.
🌐https://irprs.com/blog/1405/06/19/مهتاب-سرخیل-سرپرست-دفتر-ارتباطات-و-امو/
#کمیته_روابط‌عمومی
🆔 @pr_ir
📍@commac
👍2
🔥 ۵۰ سایت طلایی اینترنت که ۹۰٪ ازشون بی‌خبرن!
یک جعبه‌ابزار مخفی از سایت‌های کاربردی برای پژوهش، آموزش، هوش مصنوعی، PDF، طراحی، موسیقی و فناوری 👇
@irCDS
unpaywall.org — مقاله رایگان
openlibrary.org — کتاب آنلاین
doaj.org — مجلات علمی
alternativeto.net — جایگزین نرم‌افزار
justwatch.com — فیلم و سریال
archive.org — آرشیو اینترنت
gutenberg.org — کتاب رایگان
openstax.org — کتاب درسی
openculture.com — منابع آموزشی
wolframalpha.com — حل مسائل
photopea.com — ویرایش عکس
squoosh.app — فشرده‌سازی عکس
remove.bg — حذف پس‌زمینه
cleanup.pictures — حذف اشیا
unscreen.com — حذف پس‌زمینه ویدیو
carbon.now.sh — تصویر از کد
ray.so — اسکرین‌شات کد
shots.so — موکاپ محصول
smartmockups.com — ساخت موکاپ
haveibeenpwned.com — بررسی نشت اطلاعات
virustotal.com — بررسی فایل و لینک
privnote.com — یادداشت خودتخریب‌شونده
temp-mail.org — ایمیل موقت
file.io — اشتراک فایل
archive.ph — ذخیره صفحات وب
similarsites.com — سایت‌های مشابه
radio.garden — رادیوهای جهان
everynoise.com — ژانرهای موسیقی
tunefind.com — آهنگ فیلم و سریال
musicforprogramming.net — موسیقی تمرکز
mynoise.net — صداهای محیطی
coffitivity.com — صدای کافه
elicit.org — دستیار پژوهش
consensus.app — جستجوی علمی
connectedpapers.com — ارتباط مقالات
semanticscholar.org — جستجوی مقاله
scispace.com — تحلیل مقاله
summarize.tech — خلاصه ویدیو
phind.com — جستجوی AI
regex101.com — تست Regex
codebeautify.org — زیباسازی کد
jsonformatter.org — قالب‌بندی JSON
explainshell.com — توضیح دستورات
raindrop.io —
@irCDS
🆔 @commac
یک جعبه‌ابزار مخفی از سایت‌های کاربردی برای پژوهش، آموزش، هوش مصنوعی، PDF، طراحی، موسیقی و فناوری 👇
@irCDS
unpaywall.org — مقاله رایگان
openlibrary.org — کتاب آنلاین
doaj.org — مجلات علمی
alternativeto.net — جایگزین نرم‌افزار
justwatch.com — فیلم و سریال
archive.org — آرشیو اینترنت
gutenberg.org — کتاب رایگان
openstax.org — کتاب درسی
openculture.com — منابع آموزشی
wolframalpha.com — حل مسائل
photopea.com — ویرایش عکس
squoosh.app — فشرده‌سازی عکس
remove.bg — حذف پس‌زمینه
cleanup.pictures — حذف اشیا
unscreen.com — حذف پس‌زمینه ویدیو
carbon.now.sh — تصویر از کد
ray.so — اسکرین‌شات کد
shots.so — موکاپ محصول
smartmockups.com — ساخت موکاپ
haveibeenpwned.com — بررسی نشت اطلاعات
virustotal.com — بررسی فایل و لینک
privnote.com — یادداشت خودتخریب‌شونده
temp-mail.org — ایمیل موقت
file.io — اشتراک فایل
archive.ph — ذخیره صفحات وب
similarsites.com — سایت‌های مشابه
radio.garden — رادیوهای جهان
everynoise.com — ژانرهای موسیقی
tunefind.com — آهنگ فیلم و سریال
musicforprogramming.net — موسیقی تمرکز
mynoise.net — صداهای محیطی
coffitivity.com — صدای کافه
elicit.org — دستیار پژوهش
consensus.app — جستجوی علمی
connectedpapers.com — ارتباط مقالات
semanticscholar.org — جستجوی مقاله
scispace.com — تحلیل مقاله
summarize.tech — خلاصه ویدیو
phind.com — جستجوی AI
regex101.com — تست Regex
codebeautify.org — زیباسازی کد
jsonformatter.org — قالب‌بندی JSON
explainshell.com — توضیح دستورات
raindrop.io —
@irCDS
🆔 @commac
Telegram
رسانه، فرهنگ - نشانه
🔥 ۵۰ سایت طلایی اینترنت که ۹۰٪ ازشون بی‌خبرن!
یک جعبه‌ابزار مخفی از سایت‌های کاربردی برای پژوهش، آموزش، هوش مصنوعی، PDF، طراحی، موسیقی و فناوری 👇
@irCDS
یک جعبه‌ابزار مخفی از سایت‌های کاربردی برای پژوهش، آموزش، هوش مصنوعی، PDF، طراحی، موسیقی و فناوری 👇
@irCDS
❤1
🎯 برندۀ جایزۀ پولیتزر: تمنا می‌کنم با هوش مصنوعی ننویسید
♦️نیویورک تایمز، برت استیونز — این یادداشت، بیش از آنکه استدلالی منطقی باشد، یک خواهش عاجزانه است: هرگز اجازه ندهید هوش مصنوعی به‌جای شما بنویسد. با فراگیر شدن استفاده از هوش مصنوعی در نوشتن، نه تنها تواناییِ فردی ما برای نوشتن، بلکه توانایی جمعیِ جامعه برای تفکر، قدرتِ خلاقۀ فرهنگ و حتی انگیزۀ دغدغه‌مند بودنِ ما تضعیف می‌شود.
♦️مشکل اصلیِ استفاده از هوش مصنوعی در نوشتن این است که ذهن را ضعیف می‌کند. مثل این است که برای رسیدن به مقصد پله‌برقی را انتخاب کنید، درحالی‌که به تمرینِ روزانه برای بالا رفتن از پله‌ها نیاز دارید. نوشتنْ ما را به شیوه‌هایی به تفکر وامی‌دارد که تأملات خاموش یا زبان گفتاری به‌ندرت قادر به آن هستند. نوشتن ما را وادار می‌کند افکارمان را به کلمات تبدیل کنیم، گرامر را رعایت کنیم، منطق و انسجام متن را بسنجیم و در نهایت آن را به قضاوتِ دیگران بسپاریم. همین فرآیند است که ما را مجبور می‌کند شفاف، منطقی، دقیق و مسئولیت‌پذیر باشیم. با تلاش مستمری که نوشتنِ کارهای روزمره می‌طلبد، به نویسندگان بهتری تبدیل می‌شویم؛ با اختصاص‌دادنِ همان توجه ویژه‌ای که اگر کار را به هوش مصنوعی می‌سپردیم دریغ می‌شد، تبدیل به متفکران عمیق‌تری می‌شویم؛ و همین‌طور وقتی یاد می‌گیریم حتی بر کارهای پیش‌پا‌افتاده مهر و نشانِ شخصی‌مان را بزنیم و آنها را از آنِ خودمان کنیم، خلاق‌تر می‌شویم. پس دفعۀ بعد که خواستید از متن یا ایمیل آمادۀ هوش مصنوعی استفاده کنید، دست نگه دارید. آن چند ثانیه‌ای که برای نوشتن صرف می‌کنید، در واقع ایستادگی در برابر دنیایی است که رو به حماقت می‌رود.
🔗 نیویورک‌تایمز | ۴ اوت ۲۰۲۶ | I’m Begging You: Never Write With A.I
🔗 برت استیونز؛ برندۀ جایزۀ پولیتزر و تحلیلگر نیویورک‌تایمز.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
♦️نیویورک تایمز، برت استیونز — این یادداشت، بیش از آنکه استدلالی منطقی باشد، یک خواهش عاجزانه است: هرگز اجازه ندهید هوش مصنوعی به‌جای شما بنویسد. با فراگیر شدن استفاده از هوش مصنوعی در نوشتن، نه تنها تواناییِ فردی ما برای نوشتن، بلکه توانایی جمعیِ جامعه برای تفکر، قدرتِ خلاقۀ فرهنگ و حتی انگیزۀ دغدغه‌مند بودنِ ما تضعیف می‌شود.
♦️مشکل اصلیِ استفاده از هوش مصنوعی در نوشتن این است که ذهن را ضعیف می‌کند. مثل این است که برای رسیدن به مقصد پله‌برقی را انتخاب کنید، درحالی‌که به تمرینِ روزانه برای بالا رفتن از پله‌ها نیاز دارید. نوشتنْ ما را به شیوه‌هایی به تفکر وامی‌دارد که تأملات خاموش یا زبان گفتاری به‌ندرت قادر به آن هستند. نوشتن ما را وادار می‌کند افکارمان را به کلمات تبدیل کنیم، گرامر را رعایت کنیم، منطق و انسجام متن را بسنجیم و در نهایت آن را به قضاوتِ دیگران بسپاریم. همین فرآیند است که ما را مجبور می‌کند شفاف، منطقی، دقیق و مسئولیت‌پذیر باشیم. با تلاش مستمری که نوشتنِ کارهای روزمره می‌طلبد، به نویسندگان بهتری تبدیل می‌شویم؛ با اختصاص‌دادنِ همان توجه ویژه‌ای که اگر کار را به هوش مصنوعی می‌سپردیم دریغ می‌شد، تبدیل به متفکران عمیق‌تری می‌شویم؛ و همین‌طور وقتی یاد می‌گیریم حتی بر کارهای پیش‌پا‌افتاده مهر و نشانِ شخصی‌مان را بزنیم و آنها را از آنِ خودمان کنیم، خلاق‌تر می‌شویم. پس دفعۀ بعد که خواستید از متن یا ایمیل آمادۀ هوش مصنوعی استفاده کنید، دست نگه دارید. آن چند ثانیه‌ای که برای نوشتن صرف می‌کنید، در واقع ایستادگی در برابر دنیایی است که رو به حماقت می‌رود.
🔗 نیویورک‌تایمز | ۴ اوت ۲۰۲۶ | I’m Begging You: Never Write With A.I
🔗 برت استیونز؛ برندۀ جایزۀ پولیتزر و تحلیلگر نیویورک‌تایمز.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
❤2
دفتر توسعه آموزش رسانه برگزار می‌کند:
نشست تخصصی "خط قرمز"
نشست تخصصی خط قرمز با حضور احمد زیدآبادی؛روزنامه نگار و تحلیلگر، محمد عطریانفر؛مدیر رسانه و روزنامه نگار و علیرضا معزی؛مدیر رسانه و روزنامه نگار،روز دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ از ساعت ۱۰ تا ۱۲ در سالن نشست های این دفتر برگزار می شود.
در این نشست موضوعاتی همچون:آیا روزنامه‌نگاران به خودسانسوری عادت کرده اند؟مرزهای مبهم بین خطوط قرمز و خودسانسوری، خط قرمز بی نام و ....مورد بحث و بررسی قرار می گیرد
علاقمندان و اصحاب رسانه برای شرکت در این نشست می توانند به نشانی : تهران-خیابان شهید بهشتی-خیابان پاکستان-کوچه هرات-پلاک ۱۱ مراجعه نمایند
📍@commac
نشست تخصصی "خط قرمز"
نشست تخصصی خط قرمز با حضور احمد زیدآبادی؛روزنامه نگار و تحلیلگر، محمد عطریانفر؛مدیر رسانه و روزنامه نگار و علیرضا معزی؛مدیر رسانه و روزنامه نگار،روز دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ از ساعت ۱۰ تا ۱۲ در سالن نشست های این دفتر برگزار می شود.
در این نشست موضوعاتی همچون:آیا روزنامه‌نگاران به خودسانسوری عادت کرده اند؟مرزهای مبهم بین خطوط قرمز و خودسانسوری، خط قرمز بی نام و ....مورد بحث و بررسی قرار می گیرد
علاقمندان و اصحاب رسانه برای شرکت در این نشست می توانند به نشانی : تهران-خیابان شهید بهشتی-خیابان پاکستان-کوچه هرات-پلاک ۱۱ مراجعه نمایند
📍@commac
❤1
سوءاستفاده از عینک‌های هوشمند در اروپا زیر ذره‌بین
خشم در اروپا علیه عینک‌های هوشمندی که بدون رضایت آنها برای فیلمبرداری از زنان و کودکان استفاده می‌شوند در حال افزایش است و درخواست‌هایی برای ممنوعیت حضور آنها در فضاهای عمومی یا حتی ممنوعیت فروش آنها مطرح شده است.
به نوشته نشریه لا لیبر بلژیک، این قاب‌ها که مملو از حسگر، دوربین و بلندگو هستند و لنزهای آنها به عنوان صفحه نمایش نیز عمل می‌کنند سال‌هاست توسط متخصصان فناوری به عنوان انقلاب بعدی در دستگاه‌های "هوشمند" پس از ساعت‌ها و دستبندها دیده می‌شوند.
شرکت متا به جای اینکه یک وسیله برای "گیک‌ها" (خوره کامپیوتر) باشد آنها را به یک اکسسوری مد تبدیل کرده است: پس از همکاری با برندهای بسیار محبوبی مانند ری-بن و اوکلی، تابستان امسال کایلی جنر را استخدام و یک قاب جدید منتشر کرد که به لطف هوش مصنوعی، قادر به بازتولید صدای این سوپراستار رسانه‌های اجتماعی است. شرکت‌های دیگری نیز به این بازار علاقه‌مند هستند، به ویژه گوگل و اسنپ.
اما درست زمانی که فروش در همه جا شروع به افزایش می‌کند، واکنش شدیدی در اروپا در حال ظهور است.
در بریتانیا، رسانه‌ها تمام تابستان در مورد این "عینک‌های منحرف" و خطرات آنها هشدار می‌دادند.
انجمن فرانسوی e-Enfance ویدیوهای تحقیرآمیزی را که با عینک‌های هوشمند فیلمبرداری شده و این هفته به صورت آنلاین به اشتراک گذاشته شده بود، محکوم کرد.
این انجمن می‌گوید از طریق خط تلفن پشتیبانی قربانیان خشونت آنلاین، حدود ۲۰ گزارش از زنانی که بدون رضایتشان فیلمبرداری شده بودند، دریافت کرده که اکثر آنها عینک متا به چشم داشتند.
بیشتر آنها توسط تولیدکنندگان محتوا که می‌خواستند از آنها در موقعیت‌های شرم‌آور یا نگران‌کننده فیلمبرداری کنند، هدف قرار گرفتند. پس از انتشار این ویدیوها در تیک تاک، اینستاگرام یا سایر پلتفرم‌ها، این زنان مورد تمسخر و پیام‌های نفرت‌انگیز دیگر قرار گرفتند.
شهر اسلو در نروژ این هفته تصمیم گرفت عینک‌های مجهز به دوربین را در مدارس ممنوع کند در حالی که این کشور در حال بررسی ممنوعیت ویژگی‌های تشخیص چهره در این دستگاه‌ها است. جنبش‌های مشابهی در اتحادیه اروپا و بریتانیا در حال ظهور است.
ماتئوش پوزار، شهروند سوئدی، وب‌سایتی ایجاد کرده که در آن می‌توان پوسترهایی را که استفاده از این عینک‌ها را ممنوع می‌کند، دانلود کرد. او این کارزار را پس از آن راه‌اندازی کرد که دوست دخترش با ۲ مرد که بدون رضایتش از او فیلمبرداری کرده بودند، برخوردی ترسناک داشت.
هدف او آغاز بحث پیش از فراگیر شدن این دستگاه‌ها است. او می‌گوید: "این راهی برای ایجاد بحث در مورد حفاظت از داده‌ها و حقوق فردی است".
متا در پاسخ به خبرگزاری فرانسه، ضمن دفاع از نوآوری‌های ارائه شده توسط قاب‌هایش تأکید کرد اقدامات حفاظتی را برای جلوگیری از فیلمبرداری مخفیانه کاربران از افراد اجرا کرده است.
سخنگوی این گروه گفت: "ما می‌دانیم که اعتماد برای کسانی که از این قاب‌ها استفاده می‌کنند و اطرافیانشان مهم است. به همین دلیل است که هر جفت از این قاب‌ها به یک چراغ LED مجهز شده‌اند که هنگام فیلمبرداری یا عکس‌برداری چشمک می‌زند و این ویژگی را نمی‌توان خاموش کرد - چیزی که در تلفن‌ها یا انواع دیگر دوربین‌ها وجود ندارد."
متا اطمینان می‌دهد که علاوه بر این، پوشاندن یا آسیب رساندن به چراغ نشانگر به طور خودکار دوربین را غیرفعال می‌کند.
ورونیکا اوستریخونوا، نماینده اسلواکی در پارلمان اروپا می‌گوید به محض گزارش اولین حوادث با کمیسیون اروپا تماس گرفته تا بررسی کند که آیا عینک‌های هوشمند با قوانین EU27 در مورد حفاظت از داده‌ها و هوش مصنوعی مطابقت دارند یا خیر.
این نماینده پارلمان اروپا با تأکید بر اینکه زنان "نباید دائماً نگران فیلمبرداری احتمالی بدون اطلاع خود باشند"، گفت: "ما به مقررات اروپایی نیاز داریم که آنها را به طور قاطع محافظت و اجرا کند."
بروکسل تصریح می‌کند که اطمینان از رعایت قوانین حفاظت از داده‌های اروپا بر عهده مقامات ملی است.
علاوه بر این، هیئت حفاظت از داده‌های اروپا، یک نهاد مستقل در حال تهیه گزارشی برای پاییز امسال در مورد "پذیرش اجتماعی عینک‌های "هوشمند" است.
الکس سالیبا، نماینده مالت در پارلمان اروپا نیز مشتاقانه منتظر نتایج آن است. او که در حال حاضر از ممنوعیت کامل حمایت می‌کند، از پارلمان اروپا می‌خواهد که "هرچه سریع‌تر اقدام کند".
در بریتانیا، طوماری با عنوان "عینک‌های هوشمند را متوقف کنید" در عرض یک ماه بیش از ۹ هزار امضا جمع‌آوری کرده، نزدیک به آستانه‌ای است که دولت را مجبور به پاسخگویی می‌کند.
گای هولدر، یکی از مبتکران این طومار هشدار می‌دهد این عینک‌ها فضایی مسموم در میان مردم ایجاد می‌کنند و گامی «به سوی نظارت کامل» هستند.
✍🏼مهدی حیدری
@NewJournalism
↪️ @commac
خشم در اروپا علیه عینک‌های هوشمندی که بدون رضایت آنها برای فیلمبرداری از زنان و کودکان استفاده می‌شوند در حال افزایش است و درخواست‌هایی برای ممنوعیت حضور آنها در فضاهای عمومی یا حتی ممنوعیت فروش آنها مطرح شده است.
به نوشته نشریه لا لیبر بلژیک، این قاب‌ها که مملو از حسگر، دوربین و بلندگو هستند و لنزهای آنها به عنوان صفحه نمایش نیز عمل می‌کنند سال‌هاست توسط متخصصان فناوری به عنوان انقلاب بعدی در دستگاه‌های "هوشمند" پس از ساعت‌ها و دستبندها دیده می‌شوند.
شرکت متا به جای اینکه یک وسیله برای "گیک‌ها" (خوره کامپیوتر) باشد آنها را به یک اکسسوری مد تبدیل کرده است: پس از همکاری با برندهای بسیار محبوبی مانند ری-بن و اوکلی، تابستان امسال کایلی جنر را استخدام و یک قاب جدید منتشر کرد که به لطف هوش مصنوعی، قادر به بازتولید صدای این سوپراستار رسانه‌های اجتماعی است. شرکت‌های دیگری نیز به این بازار علاقه‌مند هستند، به ویژه گوگل و اسنپ.
اما درست زمانی که فروش در همه جا شروع به افزایش می‌کند، واکنش شدیدی در اروپا در حال ظهور است.
در بریتانیا، رسانه‌ها تمام تابستان در مورد این "عینک‌های منحرف" و خطرات آنها هشدار می‌دادند.
انجمن فرانسوی e-Enfance ویدیوهای تحقیرآمیزی را که با عینک‌های هوشمند فیلمبرداری شده و این هفته به صورت آنلاین به اشتراک گذاشته شده بود، محکوم کرد.
این انجمن می‌گوید از طریق خط تلفن پشتیبانی قربانیان خشونت آنلاین، حدود ۲۰ گزارش از زنانی که بدون رضایتشان فیلمبرداری شده بودند، دریافت کرده که اکثر آنها عینک متا به چشم داشتند.
بیشتر آنها توسط تولیدکنندگان محتوا که می‌خواستند از آنها در موقعیت‌های شرم‌آور یا نگران‌کننده فیلمبرداری کنند، هدف قرار گرفتند. پس از انتشار این ویدیوها در تیک تاک، اینستاگرام یا سایر پلتفرم‌ها، این زنان مورد تمسخر و پیام‌های نفرت‌انگیز دیگر قرار گرفتند.
شهر اسلو در نروژ این هفته تصمیم گرفت عینک‌های مجهز به دوربین را در مدارس ممنوع کند در حالی که این کشور در حال بررسی ممنوعیت ویژگی‌های تشخیص چهره در این دستگاه‌ها است. جنبش‌های مشابهی در اتحادیه اروپا و بریتانیا در حال ظهور است.
ماتئوش پوزار، شهروند سوئدی، وب‌سایتی ایجاد کرده که در آن می‌توان پوسترهایی را که استفاده از این عینک‌ها را ممنوع می‌کند، دانلود کرد. او این کارزار را پس از آن راه‌اندازی کرد که دوست دخترش با ۲ مرد که بدون رضایتش از او فیلمبرداری کرده بودند، برخوردی ترسناک داشت.
هدف او آغاز بحث پیش از فراگیر شدن این دستگاه‌ها است. او می‌گوید: "این راهی برای ایجاد بحث در مورد حفاظت از داده‌ها و حقوق فردی است".
متا در پاسخ به خبرگزاری فرانسه، ضمن دفاع از نوآوری‌های ارائه شده توسط قاب‌هایش تأکید کرد اقدامات حفاظتی را برای جلوگیری از فیلمبرداری مخفیانه کاربران از افراد اجرا کرده است.
سخنگوی این گروه گفت: "ما می‌دانیم که اعتماد برای کسانی که از این قاب‌ها استفاده می‌کنند و اطرافیانشان مهم است. به همین دلیل است که هر جفت از این قاب‌ها به یک چراغ LED مجهز شده‌اند که هنگام فیلمبرداری یا عکس‌برداری چشمک می‌زند و این ویژگی را نمی‌توان خاموش کرد - چیزی که در تلفن‌ها یا انواع دیگر دوربین‌ها وجود ندارد."
متا اطمینان می‌دهد که علاوه بر این، پوشاندن یا آسیب رساندن به چراغ نشانگر به طور خودکار دوربین را غیرفعال می‌کند.
ورونیکا اوستریخونوا، نماینده اسلواکی در پارلمان اروپا می‌گوید به محض گزارش اولین حوادث با کمیسیون اروپا تماس گرفته تا بررسی کند که آیا عینک‌های هوشمند با قوانین EU27 در مورد حفاظت از داده‌ها و هوش مصنوعی مطابقت دارند یا خیر.
این نماینده پارلمان اروپا با تأکید بر اینکه زنان "نباید دائماً نگران فیلمبرداری احتمالی بدون اطلاع خود باشند"، گفت: "ما به مقررات اروپایی نیاز داریم که آنها را به طور قاطع محافظت و اجرا کند."
بروکسل تصریح می‌کند که اطمینان از رعایت قوانین حفاظت از داده‌های اروپا بر عهده مقامات ملی است.
علاوه بر این، هیئت حفاظت از داده‌های اروپا، یک نهاد مستقل در حال تهیه گزارشی برای پاییز امسال در مورد "پذیرش اجتماعی عینک‌های "هوشمند" است.
الکس سالیبا، نماینده مالت در پارلمان اروپا نیز مشتاقانه منتظر نتایج آن است. او که در حال حاضر از ممنوعیت کامل حمایت می‌کند، از پارلمان اروپا می‌خواهد که "هرچه سریع‌تر اقدام کند".
در بریتانیا، طوماری با عنوان "عینک‌های هوشمند را متوقف کنید" در عرض یک ماه بیش از ۹ هزار امضا جمع‌آوری کرده، نزدیک به آستانه‌ای است که دولت را مجبور به پاسخگویی می‌کند.
گای هولدر، یکی از مبتکران این طومار هشدار می‌دهد این عینک‌ها فضایی مسموم در میان مردم ایجاد می‌کنند و گامی «به سوی نظارت کامل» هستند.
✍🏼مهدی حیدری
@NewJournalism
↪️ @commac
🤯1
هوش مصنوعی می تواند کنترل کل اینترنت را به دست بگیرد، جلوی سرعت توسعه آن را باید گرفت
داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک، می‌گوید ظرف ۶ تا ۱۲ ماه آینده یک «گله» (swarm) هوش مصنوعی می‌تواند با ایجاد یک بات‌نت پایدار، کنترل کل اینترنت را در دست بگیرد و «به‌طور بالقوه صدها میلیارد دلار خسارت ایجاد کند.»
او خواستار کندتر شدن روند توسعه هوش مصنوعی است.
↪️ @commac
داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک، می‌گوید ظرف ۶ تا ۱۲ ماه آینده یک «گله» (swarm) هوش مصنوعی می‌تواند با ایجاد یک بات‌نت پایدار، کنترل کل اینترنت را در دست بگیرد و «به‌طور بالقوه صدها میلیارد دلار خسارت ایجاد کند.»
او خواستار کندتر شدن روند توسعه هوش مصنوعی است.
↪️ @commac
🔴 گزارش شرکت آنتروپیک از سواستفاده از هوش مصنوعی در کشورهای مختلف
این گزارش توسط تیم هوش تهدید آنتروپیک (سبتامبر ۲۰۲۶) منتشر شده و به بررسی نحوه سوءاستفاده عوامل تهدید از مدل‌های هوش مصنوعی کلود (Claude) و اقدامات انجام‌شده برای مقابله با آنها می‌پردازد.
قوانین آنتروپیک و پلتفرم‌های دیجیتال، هرگونه استفاده از هوش مصنوعی برای جعل هویت، فریب عمومی، عملیات نفوذ روانی و جاسوسی/نظارت بر افراد را صراحتاً ممنوع کرده است.
در این گزارش سوءاستفاده های صورت گرفته نهادها و گروه های وابسته به کشورهای روسیه، ایران، چین و ترکیه و برخی از کشورهای دیگر بیان شده است.
علاوه بر این گروه‌های وابسته به دولت‌ها، به سوءاستفاده‌های غیردولتی مانند شرکت‌های سازنده جاسوس‌افزارهای تجاری، گروه‌های مجرمانه با انگیزه‌های مالی و سازمان‌های سیاسی (مانند گروهگ تروریستی مجاهدین خلق: با هدف نفوذ، عضوگیری، جاسوسی و...) نیز اشاره شده است.
این گزارش نشان داد هوش مصنوعی ابزاری برای نفوذ در افکار عمومی و نبرد اطلاعاتی در ایران تبدیل شده است.
اصل گزارش:
https://www.anthropic.com/threat-intelligence-report-september-2026
📍@commac
این گزارش توسط تیم هوش تهدید آنتروپیک (سبتامبر ۲۰۲۶) منتشر شده و به بررسی نحوه سوءاستفاده عوامل تهدید از مدل‌های هوش مصنوعی کلود (Claude) و اقدامات انجام‌شده برای مقابله با آنها می‌پردازد.
قوانین آنتروپیک و پلتفرم‌های دیجیتال، هرگونه استفاده از هوش مصنوعی برای جعل هویت، فریب عمومی، عملیات نفوذ روانی و جاسوسی/نظارت بر افراد را صراحتاً ممنوع کرده است.
در این گزارش سوءاستفاده های صورت گرفته نهادها و گروه های وابسته به کشورهای روسیه، ایران، چین و ترکیه و برخی از کشورهای دیگر بیان شده است.
علاوه بر این گروه‌های وابسته به دولت‌ها، به سوءاستفاده‌های غیردولتی مانند شرکت‌های سازنده جاسوس‌افزارهای تجاری، گروه‌های مجرمانه با انگیزه‌های مالی و سازمان‌های سیاسی (مانند گروهگ تروریستی مجاهدین خلق: با هدف نفوذ، عضوگیری، جاسوسی و...) نیز اشاره شده است.
این گزارش نشان داد هوش مصنوعی ابزاری برای نفوذ در افکار عمومی و نبرد اطلاعاتی در ایران تبدیل شده است.
اصل گزارش:
https://www.anthropic.com/threat-intelligence-report-september-2026
📍@commac