🎯 بساطِ فاجعه‌انگاری افراطی دربارۀ هوش مصنوعی باید برچیده شود
♦️ واشینگتن پست، رابرت جی. شیلر — از همان لحظه‌ای که چت‌جی‌پی‌تی در سال ۲۰۲۲ منتشر شد، موجی از پیش‌بینی‌های آخرالزمانی به راه افتاد؛ از جمله هشدارهایی دربارۀ نابودیِ گستردۀ مشاغل. نکتۀ عجیب آن بود که بسیاری از این هشدارها نه از بیرون صنعت، بلکه از سوی خودِ غول‌های فناوری می‌آمد. طبیعی است که در چنین فضایی، مردم امروز چنین هراسی از آیندۀ هوش مصنوعی داشته باشند.
♦️بااین‌حال، باید یادمان باشد که مسئله فقط خودِ فناوری نیست. بله، قطعاً هوش مصنوعی می‌تواند بازار کار را کوچک‌تر کند، اما نگرانیِ اصلی چیز دیگری است: نیروی ترسی که این فناوری، از طریق روایت‌های پرقدرت و تکرارشونده، در جامعه تولید می‌کند. به‌عبارت دیگر، آنچه اکنون در جریان است صرفاً یک بحث فنی نیست، بلکه شکل‌گیری یک فضای روانی و اقتصادی تازه است.
♦️روایت‌هایی که در جامعه دست‌به‌دست می‌شوند می‌توانند مستقیماً بر تصمیمات کلان اقتصادی مردم اثر بگذارند؛ از خرید خانه گرفته تا فرستادن فرزندان به مدرسۀ خصوصی، یا حتی تصمیم به فرزندآوری. وقتی میلیون‌ها نفر بر اساس انتظارات منفی تصمیم می‌گیرند، ترس دیگر صرفاً یک واکنش ذهنی نیست، بلکه به نیرویی تبدیل می‌شود که می‌تواند همان واقعیتی را بسازد که از آن بیم داریم.
♦️شاید بهترین کار این باشد که مستقیماً از رهبران سیلیکون‌ولی، که با چنین شدتی این روایت‌های منفی را رواج داده‌اند، بخواهیم در رویکرد خود تجدیدنظر کنند. بی‌تردید، توجه گستردۀ رسانه‌ها به قدرت هوش مصنوعی ممکن است به فروش بیشتر محصولات آن کمک کند، اما در دوران رکود اقتصادی ممکن است فروش همان محصولات به‌مراتب دشوارتر باشد. پس رهبران این صنعت باید درس‌های مهمی را که گذشته به ما آموخته از یاد نبرند و رویکردشان را عوض کنند.
🔗 واشینگتن پست | ۲۲ ژوئن ۲۰۲۶ | This Doommaxxing Has Got to Stop
🔗 رابرت جی. شیلر؛ استاد اقتصاد دانشگاهِ ییل و برندۀ جایزۀ نوبلِ اقتصاد است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
♦️ واشینگتن پست، رابرت جی. شیلر — از همان لحظه‌ای که چت‌جی‌پی‌تی در سال ۲۰۲۲ منتشر شد، موجی از پیش‌بینی‌های آخرالزمانی به راه افتاد؛ از جمله هشدارهایی دربارۀ نابودیِ گستردۀ مشاغل. نکتۀ عجیب آن بود که بسیاری از این هشدارها نه از بیرون صنعت، بلکه از سوی خودِ غول‌های فناوری می‌آمد. طبیعی است که در چنین فضایی، مردم امروز چنین هراسی از آیندۀ هوش مصنوعی داشته باشند.
♦️بااین‌حال، باید یادمان باشد که مسئله فقط خودِ فناوری نیست. بله، قطعاً هوش مصنوعی می‌تواند بازار کار را کوچک‌تر کند، اما نگرانیِ اصلی چیز دیگری است: نیروی ترسی که این فناوری، از طریق روایت‌های پرقدرت و تکرارشونده، در جامعه تولید می‌کند. به‌عبارت دیگر، آنچه اکنون در جریان است صرفاً یک بحث فنی نیست، بلکه شکل‌گیری یک فضای روانی و اقتصادی تازه است.
♦️روایت‌هایی که در جامعه دست‌به‌دست می‌شوند می‌توانند مستقیماً بر تصمیمات کلان اقتصادی مردم اثر بگذارند؛ از خرید خانه گرفته تا فرستادن فرزندان به مدرسۀ خصوصی، یا حتی تصمیم به فرزندآوری. وقتی میلیون‌ها نفر بر اساس انتظارات منفی تصمیم می‌گیرند، ترس دیگر صرفاً یک واکنش ذهنی نیست، بلکه به نیرویی تبدیل می‌شود که می‌تواند همان واقعیتی را بسازد که از آن بیم داریم.
♦️شاید بهترین کار این باشد که مستقیماً از رهبران سیلیکون‌ولی، که با چنین شدتی این روایت‌های منفی را رواج داده‌اند، بخواهیم در رویکرد خود تجدیدنظر کنند. بی‌تردید، توجه گستردۀ رسانه‌ها به قدرت هوش مصنوعی ممکن است به فروش بیشتر محصولات آن کمک کند، اما در دوران رکود اقتصادی ممکن است فروش همان محصولات به‌مراتب دشوارتر باشد. پس رهبران این صنعت باید درس‌های مهمی را که گذشته به ما آموخته از یاد نبرند و رویکردشان را عوض کنند.
🔗 واشینگتن پست | ۲۲ ژوئن ۲۰۲۶ | This Doommaxxing Has Got to Stop
🔗 رابرت جی. شیلر؛ استاد اقتصاد دانشگاهِ ییل و برندۀ جایزۀ نوبلِ اقتصاد است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
👍1
🔸کشفی تازه درباره حافظه: خاطرات فراموش‌شده به‌کلی از بین نمی‌روند!
🔹پژوهشگران با مطالعه مگس‌های میوه دریافتند که خاطرات فراموش‌شده به‌کلی از بین نمی‌روند، بلکه به‌صورت ردپای خاموش در مغز باقی می‌مانند و با یادآوری‌های مناسب، دوباره فعال می‌شوند. این یافته‌ها می‌تواند به درک بهتر فراموشی در انسان و بیماری‌های عصبی کمک کند.
https://irna.ir/xjY5hR
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔹پژوهشگران با مطالعه مگس‌های میوه دریافتند که خاطرات فراموش‌شده به‌کلی از بین نمی‌روند، بلکه به‌صورت ردپای خاموش در مغز باقی می‌مانند و با یادآوری‌های مناسب، دوباره فعال می‌شوند. این یافته‌ها می‌تواند به درک بهتر فراموشی در انسان و بیماری‌های عصبی کمک کند.
https://irna.ir/xjY5hR
@IRNA_1313
🆔 @commac
🎯 رمزگذاری سرتاسری بهشتی جهنمی برای کودک‌آزاری ساخته است
— هزاران کودک در پخش زندۀ اینترنتی مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرند
♦️تایم، چارلی کمپل — ما احتمالاً با عظیم‌ترین موج نمایشِ کودک‌آزاری در تاریخ روبه‌رو هستیم. بر اساس یک پژوهش، فقط در سال ۲۰۲۲ نزدیک به نیم‌میلیون کودک فیلیپینی در جریان پخش‌های زنده مورد بهره‌کشی جنسی قرار گرفته‌اند. کودکانی که میانگین سنی آنها فقط هشت سال است و بسیاری از آنها، جلوی دوربین شکنجه شده‌اند یا مورد تجاوز قرار گرفته‌اند.
♦️مارتین کانلی یکی از مدیران «ادارۀ تحقیقات امنیت داخلی» در آمریکا می‌گوید: «بر اساس آنچه ما مشاهده می‌کنیم، این احتمالاً بزرگ‌ترین شکل نوظهور کودک‌آزاری و بهره‌کشی از کودکان است». برخلاف تصور رایج، این جرایم عمدتاً در تاریک‌ترین بخش‌های دارک‌وب رخ نمی‌دهند. تقریباً همه آنها در سرویس‌هایی انجام می‌شوند که افراد عادی روزانه از آنها استفاده می‌کنند؛ از جمله واتس‌اپ، زوم، تلگرام و بسیاری سرویس‌های دیگر.
♦️پرسش اصلی این است که جامعه تا چه اندازه حاضر است برای حفاظت از کودکان، از حریم خصوصی خود چشم‌پوشی کند. حامیان ابزارهای قوی‌تر شناسایی به محدودیت‌هایی اشاره می‌کنند که مردم هم‌اکنون نیز به نام امنیت عمومی پذیرفته‌اند؛ از بازرسی‌های امنیتی فرودگاه‌ها گرفته تا ایست‌های بازرسی تشخیص رانندگی در حالت مستی. اما حامیان حفاظت از حریم خصوصی می‌گویند ارتباطات در فضای مجازی تفاوت‌هایی ماهوی دارد.
♦️ریزا هونتیوروس، سناتور فیلیپینی که سال‌هاست پیشگام مبارزه با بهره‌کشی از کودکان در کشور خود بوده، هشدار می‌دهد که افزایش هزینه‌های زندگی ناشی از بحران‌های جهانی ممکن است شمار بیشتری از فیلیپینی‌ها را به تولید و فروش محتوای سوءاستفاده جنسی از کودکان سوق دهد. او می‌گوید: «این واقعاً دلخراش است، حتی کودکانِ خودشان را درگیر چنین کارهایی می‌کنند».
♦️گسترش دسترسی عمومی به اینترنت از طریق تلفن‌های هوشمند ارزان‌قیمت و شبکه‌های ۵جی، متأسفانه، نوعی «غربِ وحشیِ» محتوای سوءاستفاده جنسی از کودکان را پدید آورده است؛ وضعیتی که در آن هر کسی که به کودکی دسترسی داشته باشد و با مشکلات شدید مالی روبه‌رو باشد، می‌تواند تقریباً بلافاصله با تولید چنین محتوایی مشکلات مالی خود را برطرف کند.
♦️مایک تزیتزیکالاکیس، رئیس موقت بخش «مرکز جرایم سایبری» وزارت امنیت داخلی آمریکا، می‌گوید: «ما این پدیده را در آمریکای لاتین، سراسر آفریقا و دیگر نقاط جنوب‌شرق آسیا نیز دیده‌ایم. اما آمار مربوط به فیلیپین به‌تنهایی بسیار عظیم است، ولی می‌دانیم که این اتفاق فقط آنجا رخ نمی‌دهد». با این حال، بر اساس داده‌ها، اصلی‌ترین بازار مصرف این محتواها ایالات متحده است؛ هرچند استرالیا، فرانسه، آلمان و بریتانیا نیز در میان کشورهای دارای بیشترین تقاضا قرار دارند.
🔗 تایم| ۲۰ ژوئیۀ ۲۰۲۶ | How Livestreamed Child Abuse Is Challenging How We Think About Online Privacy
🔗 چارلی کمپل، روزنامه‌نگار تحقیقی تایم در دفتر سنگاپور این مجموعۀ رسانه‌ای است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
— هزاران کودک در پخش زندۀ اینترنتی مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرند
♦️تایم، چارلی کمپل — ما احتمالاً با عظیم‌ترین موج نمایشِ کودک‌آزاری در تاریخ روبه‌رو هستیم. بر اساس یک پژوهش، فقط در سال ۲۰۲۲ نزدیک به نیم‌میلیون کودک فیلیپینی در جریان پخش‌های زنده مورد بهره‌کشی جنسی قرار گرفته‌اند. کودکانی که میانگین سنی آنها فقط هشت سال است و بسیاری از آنها، جلوی دوربین شکنجه شده‌اند یا مورد تجاوز قرار گرفته‌اند.
♦️مارتین کانلی یکی از مدیران «ادارۀ تحقیقات امنیت داخلی» در آمریکا می‌گوید: «بر اساس آنچه ما مشاهده می‌کنیم، این احتمالاً بزرگ‌ترین شکل نوظهور کودک‌آزاری و بهره‌کشی از کودکان است». برخلاف تصور رایج، این جرایم عمدتاً در تاریک‌ترین بخش‌های دارک‌وب رخ نمی‌دهند. تقریباً همه آنها در سرویس‌هایی انجام می‌شوند که افراد عادی روزانه از آنها استفاده می‌کنند؛ از جمله واتس‌اپ، زوم، تلگرام و بسیاری سرویس‌های دیگر.
♦️پرسش اصلی این است که جامعه تا چه اندازه حاضر است برای حفاظت از کودکان، از حریم خصوصی خود چشم‌پوشی کند. حامیان ابزارهای قوی‌تر شناسایی به محدودیت‌هایی اشاره می‌کنند که مردم هم‌اکنون نیز به نام امنیت عمومی پذیرفته‌اند؛ از بازرسی‌های امنیتی فرودگاه‌ها گرفته تا ایست‌های بازرسی تشخیص رانندگی در حالت مستی. اما حامیان حفاظت از حریم خصوصی می‌گویند ارتباطات در فضای مجازی تفاوت‌هایی ماهوی دارد.
♦️ریزا هونتیوروس، سناتور فیلیپینی که سال‌هاست پیشگام مبارزه با بهره‌کشی از کودکان در کشور خود بوده، هشدار می‌دهد که افزایش هزینه‌های زندگی ناشی از بحران‌های جهانی ممکن است شمار بیشتری از فیلیپینی‌ها را به تولید و فروش محتوای سوءاستفاده جنسی از کودکان سوق دهد. او می‌گوید: «این واقعاً دلخراش است، حتی کودکانِ خودشان را درگیر چنین کارهایی می‌کنند».
♦️گسترش دسترسی عمومی به اینترنت از طریق تلفن‌های هوشمند ارزان‌قیمت و شبکه‌های ۵جی، متأسفانه، نوعی «غربِ وحشیِ» محتوای سوءاستفاده جنسی از کودکان را پدید آورده است؛ وضعیتی که در آن هر کسی که به کودکی دسترسی داشته باشد و با مشکلات شدید مالی روبه‌رو باشد، می‌تواند تقریباً بلافاصله با تولید چنین محتوایی مشکلات مالی خود را برطرف کند.
♦️مایک تزیتزیکالاکیس، رئیس موقت بخش «مرکز جرایم سایبری» وزارت امنیت داخلی آمریکا، می‌گوید: «ما این پدیده را در آمریکای لاتین، سراسر آفریقا و دیگر نقاط جنوب‌شرق آسیا نیز دیده‌ایم. اما آمار مربوط به فیلیپین به‌تنهایی بسیار عظیم است، ولی می‌دانیم که این اتفاق فقط آنجا رخ نمی‌دهد». با این حال، بر اساس داده‌ها، اصلی‌ترین بازار مصرف این محتواها ایالات متحده است؛ هرچند استرالیا، فرانسه، آلمان و بریتانیا نیز در میان کشورهای دارای بیشترین تقاضا قرار دارند.
🔗 تایم| ۲۰ ژوئیۀ ۲۰۲۶ | How Livestreamed Child Abuse Is Challenging How We Think About Online Privacy
🔗 چارلی کمپل، روزنامه‌نگار تحقیقی تایم در دفتر سنگاپور این مجموعۀ رسانه‌ای است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
موج محدودیت شبکه‌های اجتماعی برای کودکان در اروپا ادامه دارد
دولت اسلواکی در 26 اوت طرحی را تصویب کرد که بر اساس آن استفاده کودکان زیر 16 سال از شبکه‌های اجتماعی ممنوع خواهد شد؛ این طرح نیازمند تصویب پارلمان است و شامل سازوکارهای احراز سن می‌شود.
این اقدام در امتداد روند گسترده‌تری است که در استرالیا، نیوزیلند و چند کشور اروپایی برای محدودکردن دسترسی کودکان به شبکه‌های اجتماعی دنبال می‌شود.
نیوزیلند نیز همین هفته طرح ممنوعیت استفاده افراد زیر 16 سال را مطرح کرد.
@NewJournalism
🆔 @commac
دولت اسلواکی در 26 اوت طرحی را تصویب کرد که بر اساس آن استفاده کودکان زیر 16 سال از شبکه‌های اجتماعی ممنوع خواهد شد؛ این طرح نیازمند تصویب پارلمان است و شامل سازوکارهای احراز سن می‌شود.
این اقدام در امتداد روند گسترده‌تری است که در استرالیا، نیوزیلند و چند کشور اروپایی برای محدودکردن دسترسی کودکان به شبکه‌های اجتماعی دنبال می‌شود.
نیوزیلند نیز همین هفته طرح ممنوعیت استفاده افراد زیر 16 سال را مطرح کرد.
@NewJournalism
🆔 @commac
نقدی بر طرح «نظام‌بخشی فضای مجازی»؛
تنظیم‌گری یا گسترش اقتدار؟
ابوالقاسم عابدین پور
مسئله فضای مجازی بدون تردید نیازمند قانون‌گذاری و تنظیم‌گری است؛ اما هر قانونی که با عنوان «ساماندهی» یا «نظام‌بخشی» ارائه می‌شود، الزاماً به معنای حکمرانی بهتر نیست. پرسش اصلی درباره طرح جدید مجلس این است که آیا این طرح واقعاً برای حل مشکلات فضای مجازی طراحی شده یا بیش از آنکه حقوق کاربر را تضمین کند، قدرت نهادهای تنظیم‌گر را افزایش می‌دهد؟
نخستین نگرانی، تمرکز قدرت در ساختار تنظیم‌گری است. طرح برای نهادهای مختلف اختیارات گسترده‌ای پیش‌بینی می‌کند، اما هم‌زمان نقش مرکز ملی فضای مجازی و کمیسیون عالی تنظیم مقررات را پررنگ می‌سازد. نتیجه می‌تواند ایجاد ساختاری پیچیده باشد که در آن مسئولیت‌ها متعدد، اما پاسخگویی نهایی «مبهم »است.
شهروند و کسب‌وکار در چنین ساختاری ممکن است ندانند تصمیم محدودکننده دقیقاً توسط کدام نهاد گرفته شده و مسئولیت آن بر عهده چه کسی است.
دوم، مجوزمحوری و ضمانت‌اجراهای سنگین است.
در متن منتشرشده، برای برخی تخلفات از اعلام عمومی و محدودیت جذب کاربر گرفته تا جریمه نقدی معادل یک تا ده درصد درآمد سالانه، محرومیت از حمایت و حتی کاهش مدت اعتبار یا تعلیق مجوز فعالیت تا سه سال پیش‌بینی شده است. چنین مجازات‌هایی اگر بدون معیارهای دقیق، اصل تناسب جرم و مجازات، حق دفاع و نظارت مستقل قضایی اعمال شوند، می‌توانند برای یک کسب‌وکار دیجیتال به معنای تهدید موجودیت آن باشند.
سوم، بازگشت نگاه امنیتی به مسئله دسترسی است. در ماده ۹، فعالیت تجاری بدون مجوز در زمینه تولید، توزیع و عرضه ابزارهای دسترسی مانند VPN و فیلترشکن ممنوع و برای آن مجازات حبس و جزای نقدی تعیین شده است. اینجا یک پرسش اساسی وجود دارد: وقتی بخش بزرگی از جامعه برای دسترسی به خدمات و ارتباطات جهانی از ابزارهای دور زدن محدودیت استفاده می‌کند، آیا مجازات عرضه‌کننده VPN مشکل حکمرانی اینترنت را حل می‌کند یا صرفاً یک لایه جدید از محدودیت و جرم‌انگاری ایجاد می‌کند؟
چهارم، تناقض میان حمایت از اقتصاد دیجیتال و افزایش موانع فعالیت است. کسب‌وکار دیجیتال برای رشد به ثبات مقررات، رقابت آزاد، دسترسی پایدار به اینترنت و امکان تعامل با جهان نیاز دارد. اگر فعالیت پلتفرم‌ها و خدمات دیجیتال دائماً در معرض مجوز، جریمه، تعلیق و مقررات متغیر قرار گیرد، سرمایه‌گذار به‌جای پرسیدن «بازار ایران چقدر ظرفیت رشد دارد؟» ناچار است بپرسد «فردا کدام نهاد چه محدودیتی وضع خواهد کرد؟»
البته طرح نکات مثبتی هم دارد؛ از جمله «تلاش برای تعیین متولیان تخصصی»، «ساماندهی مسئولیت نهادهای مختلف» و «توجه به حقوق کاربران». همچنین اصل تنظیم‌گری فضای مجازی امری ضروری است. اما قانون خوب فقط اختیار تنظیم‌گر را مشخص نمی‌کند؛ بلکه هم‌زمان باید خط قرمزهای قدرت تنظیم‌گر را نیز روشن کند.
نکته مهم‌تر این است که در چنین قانونی باید حقوق شهروندان با همان دقتی تعریف شود که مجازات‌ها تعریف شده‌اند: حق دسترسی، حق اعتراض، حق اطلاع از علت محدودیت، حق جبران خسارت، حق حریم خصوصی و حق برخورداری از تصمیم‌گیری شفاف و قابل نظارت.
بنابراین نقد اصلی به «نظام‌بخشی فضای مجازی» مخالفت با قانونمند کردن اینترنت نیست؛ برعکس، جامعه به یک قانون شفاف، پایدار و پاسخگو نیاز دارد. نگرانی آنجاست که اگر قانون، قدرت تنظیم‌گر را بزرگ‌تر از حقوق کاربر کند، به‌جای حکمرانی مطلوب، «حکمرانی از بالا» تولید خواهد کرد.
فضای مجازی با دستور و مجازات سامان نمی‌یابد. اگر هدف، ساختن یک فضای مجازی امن، سالم و اقتصادی است، باید اعتماد کاربر، آزادی دسترسی مشروع، رقابت، حریم خصوصی و پاسخگویی حکومت هم‌زمان دیده شود.
قانونی که برای تخلف، جریمه و مجازات را با جزئیات تعیین می‌کند، اما برای مهار قدرت تنظیم‌گر تضمین‌های هم‌سنگ نمی‌گذارد، بیش از آنکه «نظام‌بخش» باشد، می‌تواند «قدرت‌بخش» باشد.
و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که مجلس باید پیش از تصویب نهایی، با دقت بیشتری درباره آن پاسخ بدهد.
https://t.me/problematicsview
🆔 @commac
تنظیم‌گری یا گسترش اقتدار؟
ابوالقاسم عابدین پور
مسئله فضای مجازی بدون تردید نیازمند قانون‌گذاری و تنظیم‌گری است؛ اما هر قانونی که با عنوان «ساماندهی» یا «نظام‌بخشی» ارائه می‌شود، الزاماً به معنای حکمرانی بهتر نیست. پرسش اصلی درباره طرح جدید مجلس این است که آیا این طرح واقعاً برای حل مشکلات فضای مجازی طراحی شده یا بیش از آنکه حقوق کاربر را تضمین کند، قدرت نهادهای تنظیم‌گر را افزایش می‌دهد؟
نخستین نگرانی، تمرکز قدرت در ساختار تنظیم‌گری است. طرح برای نهادهای مختلف اختیارات گسترده‌ای پیش‌بینی می‌کند، اما هم‌زمان نقش مرکز ملی فضای مجازی و کمیسیون عالی تنظیم مقررات را پررنگ می‌سازد. نتیجه می‌تواند ایجاد ساختاری پیچیده باشد که در آن مسئولیت‌ها متعدد، اما پاسخگویی نهایی «مبهم »است.
شهروند و کسب‌وکار در چنین ساختاری ممکن است ندانند تصمیم محدودکننده دقیقاً توسط کدام نهاد گرفته شده و مسئولیت آن بر عهده چه کسی است.
دوم، مجوزمحوری و ضمانت‌اجراهای سنگین است.
در متن منتشرشده، برای برخی تخلفات از اعلام عمومی و محدودیت جذب کاربر گرفته تا جریمه نقدی معادل یک تا ده درصد درآمد سالانه، محرومیت از حمایت و حتی کاهش مدت اعتبار یا تعلیق مجوز فعالیت تا سه سال پیش‌بینی شده است. چنین مجازات‌هایی اگر بدون معیارهای دقیق، اصل تناسب جرم و مجازات، حق دفاع و نظارت مستقل قضایی اعمال شوند، می‌توانند برای یک کسب‌وکار دیجیتال به معنای تهدید موجودیت آن باشند.
سوم، بازگشت نگاه امنیتی به مسئله دسترسی است. در ماده ۹، فعالیت تجاری بدون مجوز در زمینه تولید، توزیع و عرضه ابزارهای دسترسی مانند VPN و فیلترشکن ممنوع و برای آن مجازات حبس و جزای نقدی تعیین شده است. اینجا یک پرسش اساسی وجود دارد: وقتی بخش بزرگی از جامعه برای دسترسی به خدمات و ارتباطات جهانی از ابزارهای دور زدن محدودیت استفاده می‌کند، آیا مجازات عرضه‌کننده VPN مشکل حکمرانی اینترنت را حل می‌کند یا صرفاً یک لایه جدید از محدودیت و جرم‌انگاری ایجاد می‌کند؟
چهارم، تناقض میان حمایت از اقتصاد دیجیتال و افزایش موانع فعالیت است. کسب‌وکار دیجیتال برای رشد به ثبات مقررات، رقابت آزاد، دسترسی پایدار به اینترنت و امکان تعامل با جهان نیاز دارد. اگر فعالیت پلتفرم‌ها و خدمات دیجیتال دائماً در معرض مجوز، جریمه، تعلیق و مقررات متغیر قرار گیرد، سرمایه‌گذار به‌جای پرسیدن «بازار ایران چقدر ظرفیت رشد دارد؟» ناچار است بپرسد «فردا کدام نهاد چه محدودیتی وضع خواهد کرد؟»
البته طرح نکات مثبتی هم دارد؛ از جمله «تلاش برای تعیین متولیان تخصصی»، «ساماندهی مسئولیت نهادهای مختلف» و «توجه به حقوق کاربران». همچنین اصل تنظیم‌گری فضای مجازی امری ضروری است. اما قانون خوب فقط اختیار تنظیم‌گر را مشخص نمی‌کند؛ بلکه هم‌زمان باید خط قرمزهای قدرت تنظیم‌گر را نیز روشن کند.
نکته مهم‌تر این است که در چنین قانونی باید حقوق شهروندان با همان دقتی تعریف شود که مجازات‌ها تعریف شده‌اند: حق دسترسی، حق اعتراض، حق اطلاع از علت محدودیت، حق جبران خسارت، حق حریم خصوصی و حق برخورداری از تصمیم‌گیری شفاف و قابل نظارت.
بنابراین نقد اصلی به «نظام‌بخشی فضای مجازی» مخالفت با قانونمند کردن اینترنت نیست؛ برعکس، جامعه به یک قانون شفاف، پایدار و پاسخگو نیاز دارد. نگرانی آنجاست که اگر قانون، قدرت تنظیم‌گر را بزرگ‌تر از حقوق کاربر کند، به‌جای حکمرانی مطلوب، «حکمرانی از بالا» تولید خواهد کرد.
فضای مجازی با دستور و مجازات سامان نمی‌یابد. اگر هدف، ساختن یک فضای مجازی امن، سالم و اقتصادی است، باید اعتماد کاربر، آزادی دسترسی مشروع، رقابت، حریم خصوصی و پاسخگویی حکومت هم‌زمان دیده شود.
قانونی که برای تخلف، جریمه و مجازات را با جزئیات تعیین می‌کند، اما برای مهار قدرت تنظیم‌گر تضمین‌های هم‌سنگ نمی‌گذارد، بیش از آنکه «نظام‌بخش» باشد، می‌تواند «قدرت‌بخش» باشد.
و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که مجلس باید پیش از تصویب نهایی، با دقت بیشتری درباره آن پاسخ بدهد.
https://t.me/problematicsview
🆔 @commac
🎯 کتاب‌فروشی‌های مستقل دوباره جان گرفته‌اند
— آمریکایی‌ها در برابر غول‌های فناوری مقاومت می‌کنند
♦️نیشن، کاترینا وندن هیول — علی‌رغم تمام تلاش‌های غول‌های بی‌رقیب خرید آنلاین، تعداد کتاب‌فروشی‌های مستقل در آمریکا از سال ۲۰۲۰ تاکنون ۷۰ درصد بیشتر شده است. انجمن کتاب‌فروشان آمریکا، نهاد صنفی این صنعت، حالا ۳۲۰۰ عضو دارد.
♦️در دوره‌ای که چند غول بزرگ سیلیکون‌ولی بخش هرچه بزرگ‌تری از اقتصاد را در اختیار می‌گیرند، بازگشت غیرمنتظرۀ کتاب‌فروشی‌هایی که تا همین چند سال پیش در آستانۀ نابودی به نظر می‌رسیدند، صرفاً خبری خوش نیست؛ نشانه‌ای است از اینکه آمریکایی‌ها هم میل دارند و هم توان آن را دارند که در برابر شرکت‌های بزرگ فناوری مقاومت کنند.
♦️اما چگونه این اتفاق رخ داده است؟ پاسخ، ظاهراً، ساده‌تر از آن چیزی است که تصور می‌شود: بسیاری از مردم نمی‌خواهند خواندنشان فقط به جهان دیجیتال محدود شود؛ همان‌طور که نمی‌خواهند خریدشان تنها از مسیر انبارهایی بگذرد که به استثمار نیروی کار و سرکوب اتحادیه‌ها متهم‌اند. امروز یک‌سوم آمریکایی‌ها غول‌های فناوری را بزرگ‌ترین تهدید برای آیندۀ کشور می‌دانند؛ و همین نشان می‌دهد که سال‌ها دعوت به حمایت از کسب‌وکارهای کوچک سرانجام گوش‌های شنوای خود را یافته است.
♦️از سوی دیگر، خرید از یک کتاب‌فروشی محلی تجربه‌ای دارد که هیچ فروشگاه آنلاینی نمی‌تواند دقیقاً جای آن را بگیرد. در کتاب‌فروشی محلی، فروشندگان می‌توانند با شناخت و تخصص خود راهنمایی‌تان کنند؛ کتاب‌هایی که با حال‌وهوای همان شهر و محله پیوند دارند، روی میزهای جلویی چیده می‌شوند؛ و خریدار ممکن است هم‌زمان با دوستان و همسایگانش روبه‌رو شود و کتاب محبوب بعدی‌اش را نیز کشف کند. خوانندگان وقتی در یک فروشگاه واقعی میان قفسه‌ها می‌گردند، سه برابر بیشتر از زمانی که در صفحۀ آمازون بالا و پایین می‌کنند، احتمال دارد به‌طور اتفاقی به کتاب تازه‌ای برسند که واقعاً به آن علاقه‌مند شوند.
🔗 نیشن| ۵ مهٔ ۲۰۲۶ | ? Did You Know There’s an Independent Bookstore Revival Underway
🔗 کاترینا وندن هیول؛ روزنامه‌نگار، نویسنده و مفسر سیاسی آمریکایی است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
— آمریکایی‌ها در برابر غول‌های فناوری مقاومت می‌کنند
♦️نیشن، کاترینا وندن هیول — علی‌رغم تمام تلاش‌های غول‌های بی‌رقیب خرید آنلاین، تعداد کتاب‌فروشی‌های مستقل در آمریکا از سال ۲۰۲۰ تاکنون ۷۰ درصد بیشتر شده است. انجمن کتاب‌فروشان آمریکا، نهاد صنفی این صنعت، حالا ۳۲۰۰ عضو دارد.
♦️در دوره‌ای که چند غول بزرگ سیلیکون‌ولی بخش هرچه بزرگ‌تری از اقتصاد را در اختیار می‌گیرند، بازگشت غیرمنتظرۀ کتاب‌فروشی‌هایی که تا همین چند سال پیش در آستانۀ نابودی به نظر می‌رسیدند، صرفاً خبری خوش نیست؛ نشانه‌ای است از اینکه آمریکایی‌ها هم میل دارند و هم توان آن را دارند که در برابر شرکت‌های بزرگ فناوری مقاومت کنند.
♦️اما چگونه این اتفاق رخ داده است؟ پاسخ، ظاهراً، ساده‌تر از آن چیزی است که تصور می‌شود: بسیاری از مردم نمی‌خواهند خواندنشان فقط به جهان دیجیتال محدود شود؛ همان‌طور که نمی‌خواهند خریدشان تنها از مسیر انبارهایی بگذرد که به استثمار نیروی کار و سرکوب اتحادیه‌ها متهم‌اند. امروز یک‌سوم آمریکایی‌ها غول‌های فناوری را بزرگ‌ترین تهدید برای آیندۀ کشور می‌دانند؛ و همین نشان می‌دهد که سال‌ها دعوت به حمایت از کسب‌وکارهای کوچک سرانجام گوش‌های شنوای خود را یافته است.
♦️از سوی دیگر، خرید از یک کتاب‌فروشی محلی تجربه‌ای دارد که هیچ فروشگاه آنلاینی نمی‌تواند دقیقاً جای آن را بگیرد. در کتاب‌فروشی محلی، فروشندگان می‌توانند با شناخت و تخصص خود راهنمایی‌تان کنند؛ کتاب‌هایی که با حال‌وهوای همان شهر و محله پیوند دارند، روی میزهای جلویی چیده می‌شوند؛ و خریدار ممکن است هم‌زمان با دوستان و همسایگانش روبه‌رو شود و کتاب محبوب بعدی‌اش را نیز کشف کند. خوانندگان وقتی در یک فروشگاه واقعی میان قفسه‌ها می‌گردند، سه برابر بیشتر از زمانی که در صفحۀ آمازون بالا و پایین می‌کنند، احتمال دارد به‌طور اتفاقی به کتاب تازه‌ای برسند که واقعاً به آن علاقه‌مند شوند.
🔗 نیشن| ۵ مهٔ ۲۰۲۶ | ? Did You Know There’s an Independent Bookstore Revival Underway
🔗 کاترینا وندن هیول؛ روزنامه‌نگار، نویسنده و مفسر سیاسی آمریکایی است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
👍1
فرانسه: سی و سومین جایزه "بایو برای خبرنگاران جنگ"
سی و سومین دوره جایزه "بایو برای خبرنگاران جنگ" از ۱۳ تا ۱۹ مهرماه با نمایشگاه‌ها، مستندها و میزگردهایی که به طور خاص به ایران و لبنان اختصاص داده شده‌اند، در شهر بایو (شمال غرب فرانسه) برگزار می‌شود.
به گفته برگزارکنندگان، هدف این جایزه که نزدیک به ۳۵۰ روزنامه‌نگار بین‌المللی را گرد هم می‌آورد، از زمان تأسیس آن تغییر نکرده است: "دفاع از روزنامه‌نگاری میدانی، از آن نوعی که بر مناقشات نور می‌افکند، حملات به آزادی‌ها را مستند می‌کند و به قربانیان جنگ‌ها چهره می‌بخشد."
به گزارش لوفیگارو، این مراسم توسط "لیز دوسه"، روزنامه‌نگار کانادایی بی‌بی‌سی، که خود در سال ۲۰۱۴ برای گزارشی در سوریه برنده جایزه بایو شده است، اداره می‌شود.
هشت نمایشگاه ارائه شده برای جایزه بایو، درگیری‌های عمده‌ای را که در طول سال گذشته جهان را به خون کشیده‌اند، پوشش می‌دهند.
ایستادگی، ایران: "ایستادگی"، از طریق تصاویر چندین عکاس ایرانی، گواهی بر تاب‌آوری جمعیتی است که از ژوئن ۲۰۲۵ تا ژوئن ۲۰۲۶، دو جنگ و(...) را تجربه کرده است.
اوکراین: روایت داستان جنگ، با گوش دادن به زندگی، غوطه‌وری عمیق در آثار روزنامه‌نگار سوئیسی-کانادایی، مورین مرسیه، را ارائه می‌دهد که تقریباً ۵ سال است که برای رادیو، مرگبارترین درگیری در اروپا از زمان جنگ جهانی دوم را مستند می‌کند.
عموم مردم همچنین می‌توانند از طریق عکس‌های الیز بلانچارد، افغانستان را از درون از زمان بازگشت طالبان ببینند و از طریق تصاویر عکاسان خبرگزاری رویترز، که قرار است در ۱۸ مهرماه با آنها ملاقاتی داشته باشند، به خشونتی که از فوریه ۲۰۲۶ لبنان را لرزانده است، بپردازند.
آیا لبنان محکوم به جنگ دائمی است؟ موضوع عصر جمعه ۱۷ مهرماه، پیش از مراسم اهدای جوایز بایو-کالوادوس به خبرنگاران جنگ در روز بعد، در بخش‌های عکاسی، رسانه‌های چاپی، تلویزیون و رادیو است.
روز پنجشنبه ۱۶ مهرماه، گزارشگران بدون مرز با نصب یادبودی که نام ۵۶ روزنامه‌نگار کشته‌شده در حین انجام وظیفه در سال‌های ۲۰۲۵-۲۰۲۶ در آن حک شده است، از جمله ۲۷ روزنامه‌نگار فلسطینی یا لبنانی، به آنها ادای احترام خواهد کرد.
✍🏼مهدی حیدری
@NewJournalism
🆔 @commac
سی و سومین دوره جایزه "بایو برای خبرنگاران جنگ" از ۱۳ تا ۱۹ مهرماه با نمایشگاه‌ها، مستندها و میزگردهایی که به طور خاص به ایران و لبنان اختصاص داده شده‌اند، در شهر بایو (شمال غرب فرانسه) برگزار می‌شود.
به گفته برگزارکنندگان، هدف این جایزه که نزدیک به ۳۵۰ روزنامه‌نگار بین‌المللی را گرد هم می‌آورد، از زمان تأسیس آن تغییر نکرده است: "دفاع از روزنامه‌نگاری میدانی، از آن نوعی که بر مناقشات نور می‌افکند، حملات به آزادی‌ها را مستند می‌کند و به قربانیان جنگ‌ها چهره می‌بخشد."
به گزارش لوفیگارو، این مراسم توسط "لیز دوسه"، روزنامه‌نگار کانادایی بی‌بی‌سی، که خود در سال ۲۰۱۴ برای گزارشی در سوریه برنده جایزه بایو شده است، اداره می‌شود.
هشت نمایشگاه ارائه شده برای جایزه بایو، درگیری‌های عمده‌ای را که در طول سال گذشته جهان را به خون کشیده‌اند، پوشش می‌دهند.
ایستادگی، ایران: "ایستادگی"، از طریق تصاویر چندین عکاس ایرانی، گواهی بر تاب‌آوری جمعیتی است که از ژوئن ۲۰۲۵ تا ژوئن ۲۰۲۶، دو جنگ و(...) را تجربه کرده است.
اوکراین: روایت داستان جنگ، با گوش دادن به زندگی، غوطه‌وری عمیق در آثار روزنامه‌نگار سوئیسی-کانادایی، مورین مرسیه، را ارائه می‌دهد که تقریباً ۵ سال است که برای رادیو، مرگبارترین درگیری در اروپا از زمان جنگ جهانی دوم را مستند می‌کند.
عموم مردم همچنین می‌توانند از طریق عکس‌های الیز بلانچارد، افغانستان را از درون از زمان بازگشت طالبان ببینند و از طریق تصاویر عکاسان خبرگزاری رویترز، که قرار است در ۱۸ مهرماه با آنها ملاقاتی داشته باشند، به خشونتی که از فوریه ۲۰۲۶ لبنان را لرزانده است، بپردازند.
آیا لبنان محکوم به جنگ دائمی است؟ موضوع عصر جمعه ۱۷ مهرماه، پیش از مراسم اهدای جوایز بایو-کالوادوس به خبرنگاران جنگ در روز بعد، در بخش‌های عکاسی، رسانه‌های چاپی، تلویزیون و رادیو است.
روز پنجشنبه ۱۶ مهرماه، گزارشگران بدون مرز با نصب یادبودی که نام ۵۶ روزنامه‌نگار کشته‌شده در حین انجام وظیفه در سال‌های ۲۰۲۵-۲۰۲۶ در آن حک شده است، از جمله ۲۷ روزنامه‌نگار فلسطینی یا لبنانی، به آنها ادای احترام خواهد کرد.
✍🏼مهدی حیدری
@NewJournalism
🆔 @commac
🔸بزركَداشت دكتر مهدى فرقانى
▫️دومين ماه نشست گفتامد
▫️خانه روزنامه‌نكاران شهر و انجمن مطالعات فرهنكى و ارتباطات بركزار مى‌كنند.
زمان: ١۶ شهريور ١۴٠۵
مكان: خانه روزنامه‌نگاران انتهای خیابان طالقانی، تقاطع شریعتی
🆔 @commac
▫️دومين ماه نشست گفتامد
▫️خانه روزنامه‌نكاران شهر و انجمن مطالعات فرهنكى و ارتباطات بركزار مى‌كنند.
زمان: ١۶ شهريور ١۴٠۵
مكان: خانه روزنامه‌نگاران انتهای خیابان طالقانی، تقاطع شریعتی
🆔 @commac
🙏1
🔸مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت: پایش شبکه نشان می‌دهد ۳۰ درصد دامنه‌های پربازدید جهان برای کاربران ایرانی محدودیت دسترسی دارند
🔹️بهزاد اکبری مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت با اعلام نتایج پایش ۲۴ ساعته وضعیت دسترسی کاربران ایرانی به ۷۰۰ هزار دامنه پربازدید جهان، از ایجاد محدودیت برای ۳۰.۹ درصد این دامنه‌ها خبر داد.
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔹️بهزاد اکبری مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت با اعلام نتایج پایش ۲۴ ساعته وضعیت دسترسی کاربران ایرانی به ۷۰۰ هزار دامنه پربازدید جهان، از ایجاد محدودیت برای ۳۰.۹ درصد این دامنه‌ها خبر داد.
@IRNA_1313
🆔 @commac
ژاله آموزگار، پژوهشگر فرهنگ و زبان‌های باستانی:
جوان‌ها بیشتر از چیزی که ما فکر می‌کنیم می‌دانند
❇️بزرگ‌ترها باید به جوان‌ها اعتماد کنند چون جوان‌ها بسیار بیشتر از چیزی که ما فکر می‌کنیم، می‌دانند. درواقع به جای آن که در مورد راهی که می‌روند سوال‌پیچ‌شان کنید، همراه‌شان شوید و بشناسیدشان.
❇️شناخت است که باعث ایجاد علاقه و انگیزه می‌شود. من درد جوان‌ها را می‌شناسم. در مورد مهاجرت آنها هم هیچ‌وقت نمی‌گویم چرا می‌روید؟ چون درک‌شان می‌کنم و می‌دانم چرا می‌روند، فقط می‌گویم ای کاش نروید. ما باید به جوان‌ها نزدیک شویم، به آنها میدان بدهیم و اجازه دهیم حرف‌شان را بزنند.
🗞متن کامل این مصاحبه در کتاب «سکوت سرد زمان؛ گفت‌وگوهایی درباره گفت‌وگو» به کوشش امیرعباس تقی‌پور منتشر شد. این کتاب مجموعه‌ای از گفت‌وگوهای تحلیلی با ۹ تن از استادان، اندیشمندان و صاحب‌نظران حوزه‌های ارتباطات، رسانه، جامعه‌شناسی، اقتصاد، فرهنگ و هنر است که به مسئله گفت‌وگو در جامعه ایران می‌پردازد.
می‌توانید کتاب را از سایت سیمای شرق تهیه کنید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
🆔 @commac
جوان‌ها بیشتر از چیزی که ما فکر می‌کنیم می‌دانند
❇️بزرگ‌ترها باید به جوان‌ها اعتماد کنند چون جوان‌ها بسیار بیشتر از چیزی که ما فکر می‌کنیم، می‌دانند. درواقع به جای آن که در مورد راهی که می‌روند سوال‌پیچ‌شان کنید، همراه‌شان شوید و بشناسیدشان.
❇️شناخت است که باعث ایجاد علاقه و انگیزه می‌شود. من درد جوان‌ها را می‌شناسم. در مورد مهاجرت آنها هم هیچ‌وقت نمی‌گویم چرا می‌روید؟ چون درک‌شان می‌کنم و می‌دانم چرا می‌روند، فقط می‌گویم ای کاش نروید. ما باید به جوان‌ها نزدیک شویم، به آنها میدان بدهیم و اجازه دهیم حرف‌شان را بزنند.
🗞متن کامل این مصاحبه در کتاب «سکوت سرد زمان؛ گفت‌وگوهایی درباره گفت‌وگو» به کوشش امیرعباس تقی‌پور منتشر شد. این کتاب مجموعه‌ای از گفت‌وگوهای تحلیلی با ۹ تن از استادان، اندیشمندان و صاحب‌نظران حوزه‌های ارتباطات، رسانه، جامعه‌شناسی، اقتصاد، فرهنگ و هنر است که به مسئله گفت‌وگو در جامعه ایران می‌پردازد.
می‌توانید کتاب را از سایت سیمای شرق تهیه کنید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
🆔 @commac
🎯 نوشتن نوعی تمرین شناختیِ منحصربه‌فرد است
♦️ واشینگتن پست، تام زلر جونیور — چه اتفاقی می‌افتد وقتی یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های شناختی مغز را برون‌سپاری می‌کنیم؟ سرعت و گستردگیِ پذیرش هوش مصنوعی نشان می‌دهد که بشر تشنۀ این فناوری است. اما آنچه دربارۀ این گذار و تحول اهمیت ویژه دارد این است که «نوشتن» صرفاً یک فرآیند تولیدیِ ساده نیست. این ماجرا مثل جایگزین کردن خیاطیِ دستی با چرخ‌خیاطی یا عوض‌کردن تشت و تخته‌شور با ماشین لباسشویی نیست. نوشتن نوعی تمرین فکریِ منحصربه‌فرد است. و برخی نگران‌اند که هوش مصنوعی، با خودکارسازیِ این تمرین فکری، آن را به‌کلی از دایرۀ توانمندی‌های شناختی انسان حذف کند.
♦️داشتن یک سخنور فصیح و زبردست در کنارمان ممکن است چنان فریبنده باشد که نتوانیم در برابرش مقاومت کنیم. البته این موضوع لزوماً بد نیست. با تدابیر حفاظتی مناسب و با قوانینی که ایجاب می‌کند پیش از سپردن کارهای سخت به الگوریتم‌ها حداقل مهارتی در نوشتن به دست آوریم، شاید هوش مصنوعی به تعبیری که برخی محققان گفته‌اند، به یک «همکارِ قاعده‌مند» تبدیل شود که این اتفاق مثبتی است. اما این احتمال نیز وجود دارد که تحت‌تأثیر شتاب‌زدگی‌مان برای خودکارسازی زحمت نوشتن، شکل ارزشمندی از فشار و تلاشِ شناختی را از دست بدهیم. فرهنگی که دیگر با افکارش (هرچند با ناشیگری) کلنجار نمی‌رود و آنها را در قالب نثری ساختاریافته درنمی‌آورد، چه‌بسا درنهایت دریابد که اساساً افکارِ چندانی برای کلنجاررفتن ندارد.
🔗 واشینگتن پست | ۲۳ ژوئن ۲۰۲۶ | Don’t quit this whole-brain workout
🔗 تام زلر جونیور؛ سردبیر مجلۀ آن‌دارک است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
♦️ واشینگتن پست، تام زلر جونیور — چه اتفاقی می‌افتد وقتی یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های شناختی مغز را برون‌سپاری می‌کنیم؟ سرعت و گستردگیِ پذیرش هوش مصنوعی نشان می‌دهد که بشر تشنۀ این فناوری است. اما آنچه دربارۀ این گذار و تحول اهمیت ویژه دارد این است که «نوشتن» صرفاً یک فرآیند تولیدیِ ساده نیست. این ماجرا مثل جایگزین کردن خیاطیِ دستی با چرخ‌خیاطی یا عوض‌کردن تشت و تخته‌شور با ماشین لباسشویی نیست. نوشتن نوعی تمرین فکریِ منحصربه‌فرد است. و برخی نگران‌اند که هوش مصنوعی، با خودکارسازیِ این تمرین فکری، آن را به‌کلی از دایرۀ توانمندی‌های شناختی انسان حذف کند.
♦️داشتن یک سخنور فصیح و زبردست در کنارمان ممکن است چنان فریبنده باشد که نتوانیم در برابرش مقاومت کنیم. البته این موضوع لزوماً بد نیست. با تدابیر حفاظتی مناسب و با قوانینی که ایجاب می‌کند پیش از سپردن کارهای سخت به الگوریتم‌ها حداقل مهارتی در نوشتن به دست آوریم، شاید هوش مصنوعی به تعبیری که برخی محققان گفته‌اند، به یک «همکارِ قاعده‌مند» تبدیل شود که این اتفاق مثبتی است. اما این احتمال نیز وجود دارد که تحت‌تأثیر شتاب‌زدگی‌مان برای خودکارسازی زحمت نوشتن، شکل ارزشمندی از فشار و تلاشِ شناختی را از دست بدهیم. فرهنگی که دیگر با افکارش (هرچند با ناشیگری) کلنجار نمی‌رود و آنها را در قالب نثری ساختاریافته درنمی‌آورد، چه‌بسا درنهایت دریابد که اساساً افکارِ چندانی برای کلنجاررفتن ندارد.
🔗 واشینگتن پست | ۲۳ ژوئن ۲۰۲۶ | Don’t quit this whole-brain workout
🔗 تام زلر جونیور؛ سردبیر مجلۀ آن‌دارک است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
👍1
پزشکیان به سوال اصلی پاسخ نداد: به جنگ نزدیکیم یا صلح؟
✍ رضا غبیشاوی
عصرایران
متن کامل یادداشت
asriran.com/004z3Z
@MyAsriran
🆔 @commac
✍ رضا غبیشاوی
عصرایران
متن کامل یادداشت
asriran.com/004z3Z
@MyAsriran
🆔 @commac
🔳 مرجعيت ملى رسانه در ايران، مساله بازنمايى و روايت‌سازى
از منظر اخلاق رسانه
🔻انجمن ايرانى #اخلاق در علوم و فناورى برگزار مي‌كند: با حضور
دكتر #يونس_شكرخواه
دكتر #بشير_معتمدى
دكتر #حسن_نمكدوست
▫️دوشنبه ٩ شهريور ساعت ١۶:٣٠
▫️نشانى: ميدان توحيد - خيابان نصرت غربى - پلاک ۵۶
🔹لينك نشست گوگل ميت
🆔 @commac
از منظر اخلاق رسانه
🔻انجمن ايرانى #اخلاق در علوم و فناورى برگزار مي‌كند: با حضور
دكتر #يونس_شكرخواه
دكتر #بشير_معتمدى
دكتر #حسن_نمكدوست
▫️دوشنبه ٩ شهريور ساعت ١۶:٣٠
▫️نشانى: ميدان توحيد - خيابان نصرت غربى - پلاک ۵۶
🔹لينك نشست گوگل ميت
🆔 @commac
🙏1
🔸تنگه هرمز، ارز، بنزین و ترامپ؛ موضوعات داغ کاربران سکوهای داخلی در مرداد
🔹بررسی محتوای منتشرشده در پنج سکوی داخلی در مردادماه نشان می‌دهد موضوعاتی همچون تنگه هرمز، تحولات بازار ارز و طلا، بنزین و تحولات مرتبط با آمریکا و دونالد ترامپ از مهم‌ترین محورهای مورد توجه کاربران بوده است.
🔹با وجود استمرار موضوعاتی مانند جنگ، مذاکره و فشار اقتصادی، مسائل مربوط به زندگی روزمره از فضای سه پلتفرم حذف نشدند. همچنین موضوع خانواده، سلامت، آشپزی، زیبایی و مناسبت‌های مذهبی نیز همچنان در کنار موضوعات کلان حضور داشتند.
https://irna.ir/xjY83N
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔹بررسی محتوای منتشرشده در پنج سکوی داخلی در مردادماه نشان می‌دهد موضوعاتی همچون تنگه هرمز، تحولات بازار ارز و طلا، بنزین و تحولات مرتبط با آمریکا و دونالد ترامپ از مهم‌ترین محورهای مورد توجه کاربران بوده است.
🔹با وجود استمرار موضوعاتی مانند جنگ، مذاکره و فشار اقتصادی، مسائل مربوط به زندگی روزمره از فضای سه پلتفرم حذف نشدند. همچنین موضوع خانواده، سلامت، آشپزی، زیبایی و مناسبت‌های مذهبی نیز همچنان در کنار موضوعات کلان حضور داشتند.
https://irna.ir/xjY83N
@IRNA_1313
🆔 @commac
⭕️ از دلار ۲۱۰ هزار تومانی تا ممنوعیت تافل؛ مسیر مهاجرت برای جوانان ایرانی دشوارتر شد
📌تقریبا تمامی تاریخ‌های آینده آزمون تافل در ایران که تا ژانویه قابل‌رزرو بودند، ناگهان حذف شدند
♦️ جوانان ایرانی که در سال‌های اخیر مهاجرت تحصیلی را یکی از معدود راه‌های خروج از بحران‌های اقتصادی و اجتماعی ایران می‌دانستند، اکنون با مانع تازه‌ای مواجه شده‌اند. تحریم‌های جدید دولت دونالد ترامپ که با هدف افزایش فشار اقتصادی بر جمهوری اسلامی ایران وضع شدند، به حوزه آموزش نیز رسیده‌اند و امکان شرکت ایرانیان را در برخی آزمون‌های بین‌المللی موردنیاز برای پذیرش دانشگاهی محدود کرده‌اند.
دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا (اوفک)، مجوز عمومی جی (G) را که از سال ۲۰۱۴ برخی مبادلات دانشگاهی و ارائه خدمات آموزشی به ایرانیان را از تحریم‌ها مستثنی می‌کرد، به‌طور نامحدود تعلیق کرد. این مجوز به موسسات و شرکت‌های آمریکایی اجازه می‌داد به افراد ساکن ایران خدماتی از پردازش درخواست پذیرش و دریافت شهریه گرفته تا برگزاری آزمون‌های استاندارد دانشگاهی، ارائه کنند.
بیشتر بخوانید...
@indypersian
🆔 @commac
📌تقریبا تمامی تاریخ‌های آینده آزمون تافل در ایران که تا ژانویه قابل‌رزرو بودند، ناگهان حذف شدند
♦️ جوانان ایرانی که در سال‌های اخیر مهاجرت تحصیلی را یکی از معدود راه‌های خروج از بحران‌های اقتصادی و اجتماعی ایران می‌دانستند، اکنون با مانع تازه‌ای مواجه شده‌اند. تحریم‌های جدید دولت دونالد ترامپ که با هدف افزایش فشار اقتصادی بر جمهوری اسلامی ایران وضع شدند، به حوزه آموزش نیز رسیده‌اند و امکان شرکت ایرانیان را در برخی آزمون‌های بین‌المللی موردنیاز برای پذیرش دانشگاهی محدود کرده‌اند.
دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا (اوفک)، مجوز عمومی جی (G) را که از سال ۲۰۱۴ برخی مبادلات دانشگاهی و ارائه خدمات آموزشی به ایرانیان را از تحریم‌ها مستثنی می‌کرد، به‌طور نامحدود تعلیق کرد. این مجوز به موسسات و شرکت‌های آمریکایی اجازه می‌داد به افراد ساکن ایران خدماتی از پردازش درخواست پذیرش و دریافت شهریه گرفته تا برگزاری آزمون‌های استاندارد دانشگاهی، ارائه کنند.
بیشتر بخوانید...
@indypersian
🆔 @commac
ایندیپندنت فارسی
از دلار ۲۱۰ هزار تومانی تا ممنوعیت تافل؛ مسیر مهاجرت برای جوانان
جوانان ایرانی که در سال‌های اخیر مهاجرت تحصیلی را یکی از معدود راه‌های خروج از بحران‌های اقتصادی و اجتماعی ایران می‌دانستند، اکنون با مانع تازه‌ای مواجه شده‌اند. تحریم‌های جدید دولت دونالد ترامپ که
👎1
🎯 اعتیاد پسران به شبکه‌های اجتماعی علائم بیش‌فعالی را تشدید می‌کند
♦️واشینگتن پست، کیتلین گیبسون — پژوهشگران مدت‌هاست در پیِ درکِ رابطۀ میان سلامت روانِ نوجوانان و فعالیت‌های آنلاینِ آنان هستند. مطالعه‌ای تازه در دانشگاه کالیفرنیا نشان می‌دهد که استفادهٔ اعتیادآور از شبکه‌های اجتماعی در میان پسران نوجوان ممکن است به تشدید علائمِ اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی بینجامد.
♦️پسرانِ شرکت‌کننده در این مطالعه در پاسخ به پرسش‌نامه اظهار داشتند که اغلب به شبکه‌های اجتماعی فکر می‌کنند. آنان اگرچه می‌خواستند کمتر از این شبکه‌ها استفاده کنند، اما احساس می‌کردند قادر به متوقف‌کردن این کار نیستند. یک سال بعد، هنگامی که از والدینِ همین پسران دربارۀ رفتار فرزندانشان پرسیده شد، معلوم شد همان پسران احتمال بیشتری داشت که علائم فزایندهٔ ای‌دی‌اچ‌دی را نشان دهند.
♦️جیسون ناگاتا، نویسندۀ اصلی این پژوهش و دانشیار طب کودکان در دانشگاه کالیفرنیا در سان‌فرانسیسکو، می‌گوید: «این پژوهش یک کارآزماییِ تصادفیِ کنترل‌شده نیست؛ بنابراین نمی‌توانیم رابطۀ علّی را با قطعیت اثبات کنیم. بااین‌حال، می‌توانیم نشان دهیم که این ارتباط عمدتاً در همین جهت برقرار است». به عبارت دیگر، اگرچه این پژوهش به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که استفادهٔ اعتیادآور از شبکه‌های اجتماعی باعث تشدید علائم ای‌دی‌اچ‌دی می‌شود؛ اما نشان می‌دهد که این دو پدیده با یکدیگر ارتباط دارند و این ارتباط عمدتاً در همین جهت است، یعنی هرچه استفادۀ اعتیادآور بیشتر شود، علائم ای‌دی‌اچ‌دی افزایش پیدا می‌کند.
🔗 واشینگتن‌پست | ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶ | New study links ADHD symptoms in boys and addictive social media use
🔗 کیتلین گیبسون؛ روزنامه‌نگار واشنگتن‌پست در حوزۀ خانواده است.
@tarjomaanweb
♦️واشینگتن پست، کیتلین گیبسون — پژوهشگران مدت‌هاست در پیِ درکِ رابطۀ میان سلامت روانِ نوجوانان و فعالیت‌های آنلاینِ آنان هستند. مطالعه‌ای تازه در دانشگاه کالیفرنیا نشان می‌دهد که استفادهٔ اعتیادآور از شبکه‌های اجتماعی در میان پسران نوجوان ممکن است به تشدید علائمِ اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی بینجامد.
♦️پسرانِ شرکت‌کننده در این مطالعه در پاسخ به پرسش‌نامه اظهار داشتند که اغلب به شبکه‌های اجتماعی فکر می‌کنند. آنان اگرچه می‌خواستند کمتر از این شبکه‌ها استفاده کنند، اما احساس می‌کردند قادر به متوقف‌کردن این کار نیستند. یک سال بعد، هنگامی که از والدینِ همین پسران دربارۀ رفتار فرزندانشان پرسیده شد، معلوم شد همان پسران احتمال بیشتری داشت که علائم فزایندهٔ ای‌دی‌اچ‌دی را نشان دهند.
♦️جیسون ناگاتا، نویسندۀ اصلی این پژوهش و دانشیار طب کودکان در دانشگاه کالیفرنیا در سان‌فرانسیسکو، می‌گوید: «این پژوهش یک کارآزماییِ تصادفیِ کنترل‌شده نیست؛ بنابراین نمی‌توانیم رابطۀ علّی را با قطعیت اثبات کنیم. بااین‌حال، می‌توانیم نشان دهیم که این ارتباط عمدتاً در همین جهت برقرار است». به عبارت دیگر، اگرچه این پژوهش به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که استفادهٔ اعتیادآور از شبکه‌های اجتماعی باعث تشدید علائم ای‌دی‌اچ‌دی می‌شود؛ اما نشان می‌دهد که این دو پدیده با یکدیگر ارتباط دارند و این ارتباط عمدتاً در همین جهت است، یعنی هرچه استفادۀ اعتیادآور بیشتر شود، علائم ای‌دی‌اچ‌دی افزایش پیدا می‌کند.
🔗 واشینگتن‌پست | ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶ | New study links ADHD symptoms in boys and addictive social media use
🔗 کیتلین گیبسون؛ روزنامه‌نگار واشنگتن‌پست در حوزۀ خانواده است.
@tarjomaanweb