معرفی برندگان جشنواره روزنامه‌نگاری «چراغ حقیقت»

برندگان چهارمین جشنواره روزنامه‌نگاری «چراغ حقیقت» که به توسط انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران برگزار شد، معرفی شدند.

بخش گزارش تصویری غیرخبری
شایسته تقدیر: فرزانه سادات جهانی از خبرگزاری ایرنا
فرورتیش رضوانیه از سایت فرورتیش آنلاین

بخش گزارش تصویری خبری
رتبه سوم: نگار اکبری از خبرگزاری ایرنا
رتبه دوم: فرانک جواهری از روزنامه شرق
رتبه اول: ساجده عرفانی از سایت عصر ایران

بخش مصاحبه و میزگرد تصویری
رتبه سوم: امیرحسین جعفری از سایت انتخاب
رتبه دوم: فرزاد نعمتی از روزنامه هم‌میهن
رتبه اول: سبحان یحیایی از سایت پاناروما

بخش مصاحبه و میزگرد مکتوب
رتبه سوم: سعیده حیدری از سایت صبح توس
رتبه دوم: مستوره نصیری و مظاهر گودرزی از خبرآنلاین
رتبه اول: حسین قره و مهسا بهادری از خبرآنلاین

بخش یادداشت روز
رتبه سوم مشترکا به زنده‌یاد فؤاد شمس از سایت عصر ایران و زهرا علی‌اکبری از خبرآنلاین
رتبه دوم: صلاح‌الدین خدیو از خبرگزاری کردپرس
رتبه اول: پیمان طالبی از روزنامه اعتماد

بخش گزارش خبری مکتوب
رتبه سوم: مظاهر گودرزی از خبرآنلاین.
رتبه دوم: ستاره حجتی از پیام ما
رتبه اول: نیلوفر حامدی از شرق

بخش گزارش غیرخبری مکتوب
امیر جدیدی از هم‌میهن
رتبه دوم: یوسف بنیامین‌زاده الوندی شهرآرا
رتبه اول سونیتا سراب‌پور از شرق

بخش گزارش‌های تحقیقی:
رتبه دوم: سیدی مرتضی‌نژاد از ماهنامه فیلم
رتبه اول: پارسا بهمنی از عصر ایران
شایسته تقدیر: مینا حیدری روزنامه اطلاعات

بخش گزارش‌های پیگیرانه:
رتبه دوم: علیرضا کدیور، محمدجواد شاکر آرایی و صابر خانی از دقیقه
رتبه اول: محمدرضا عزیزی از روزنامه ایران

بخش ویژه جنگ ۱۲روزه
بخش عکس، جایزه برگزیده به گروه عکاسان ایرنا
بخش ویدیو، ساغر کوهستانی از شرق

بخش گزارش:
رتبه سوم: زهرا جعفرزاده از شرق
رتبه دوم: مطهره خردمندان از سایت اقتصادنیوز
رتبه اول: نیره خادمی از اعتماد

برندگان بخش کارزار
نفر اول: لیلا مهداد از روزنامه هفت‌صبح
نفر دوم: صدف سرداری از روزنامه پیام‌ما
نفر سوم: نسترن فرخه از روزنامه شرق

@JournalistsClub1
📍@commac

⭕️چه بر سر درددل‌های ما با هوش مصنوعی می‌آید؟


📌مردم از چت‌بات‌ها درباره سلامت، پول، کار و روابطشان سؤال می‌کنند و در نتیجه ممکن است سابقه‌ای بسیار صمیمی‌تر از نگرانی‌ها و دغدغه‌هایشان شکل بگیرد


♦️تصور کنید یک چت‌بات طوری طراحی شده باشد که شما را کمی بیشتر به صحبت‌کردن ترغیب کند؛ نظرتان را درباره چیزی تغییر دهد یا شما را به خرید محصولی متقاعد کند.

حالا تصور کنید این چت‌بات بتواند برای انجام این کار از تمام اطلاعاتی که درباره شما دارد استفاده کند؛ از جمله ترس‌ها، ناامنی‌های ذهنی و جزئیات خصوصی‌ای که در جریان گفت‌وگو با آن در میان گذاشته‌اید.

اکسیوس می‌نویسد، امروزه قوانین کمی به‌طور مستقیم چنین سناریویی را تنظیم می‌کنند و به همین دلیل، وعده‌های شرکت‌های هوش مصنوعی درباره نحوه استفاده از داده‌های کاربران اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است.

بیشتر بخوانید...

@indypersian
📍@commac

🔸وزیر ارتباطات: محدودیت‌ دسترسی به اینترنت، آسیب‌ جدی به کسب‌وکارها وارد کرد

🔹سیدستار هاشمی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات با اشاره به وابستگی بخش قابل توجهی از معیشت مردم به اینترنت گفت: محدودیت‌های اعمال‌شده در دسترسی به اینترنت، آسیب‌های جدی به مردم و کسب‌وکارها وارد کرده است.

🔹با وجود محدودیت‌ها، وزارت ارتباطات ضمن تلاش شبانه‌روزی برای تداوم ارائه خدمات، در جلسات مختلف به صورت کارشناسی و جدی از حق مردم برای دسترسی به خدمات ارتباطی دفاع کرد.

https://irna.ir/xjXZTX
@IRNA_1313
📍@commac

—روان‌درمانی اگزیستانسیال چه می‌گوید؟
🎯 دیوانگی شاید نوعی سازگاری با جهانی دیوانه باشد

🔴 روان‌درمانی اگزیستانسیال را معمولاً با اروین یالوم می‌شناسیم، اما این سبک روان‌درمانی که این روزها خیلی محبوب شده، ریشه در فعالیت‌های مجزای چندین روان‌درمانگر دارد. در دهۀ ۱۹۳۰ روان‌پزشکان سوئیسی، لودویگ بینزوانگر و مدارد بوس، کوشیدند ایده‌های مارتین هایدگر را به راه‌و‌روشی در روان‌درمانگری تبدیل کنند. آن‌ها معتقد بودند به‌جای تمرکز بیش‌ازحد بر ناخودآگاه باید بر «تجربۀ زیسته» افراد، و معنای زندگی و رنج برای آن‌ها دست گذاشت. از نظر آن‌ها روان‌درمانی می‌بایست علاوه بر بیماری‌های روانی، به مفهوم «زندگی خوب» نیز می‌پرداخت.

🔴 اِمی ون دورزن که تلاش‌های پنجاه‌سالۀ او روان‌درمانی اگزیستانسیال را در انگلستان معرفی کرد و جا انداخت، سابقۀ این اندیشه‌ها را عقب‌تر می‌برد و بحث را از فیلسوفان آتنی و متفکران اولیۀ هندو و بودایی شروع می‌کند.

🔴 ون دورزن که به تازگی کتاب آخرش «آغاز زیستن» را منتشر کرده است، به این موضوع می‌پردازد که چگونه می‌توان، با وجود یا حتی به‌سببِ رنج‌های زندگی، معنا و شجاعت و آزادی را پرورش داد. به نقل از ویکتور فرانکل می‌گوید تنها آزادی‌ای که هرگز نمی‌توان از ما گرفت «انتخاب نگرش خود در هر شرایطی» است. همچنین به این شعر مولانا اشاره می‌کند که «چون قفس بشکست، جان بگشاد پر/ سویِ دشت و سویِ بستان و شجر». به باور ون دورزن، بسیاری از این قفس‌ها ساختهٔ خود ما هستند.

🔴 تصمیم ون دورزن برای اینکه به سمت فلسفه و روانکاوی برود، برآمده از یک تجربۀ شخصی بسیار دردناک و اثرگذار بود: در ۱۵سالگی، از جان و دل، عاشق جوان ۲۰ساله‌ای شده بود. اما بعد از دو سال، ناگهان معشوقش ناپدید شد.

🔴 ون دورزن به افسردگی شدیدی دچار شد و دوبار دست به خودکشی زد. پس از دومین بار، به پدرش گفت و پدرش هم مسئله را با مدیر مدرسه در میان گذاشت. مدیر او را صدا زد و مأموریتی به او سپرد: اِمی باید تحقیق می‌کرد که چرا نوجوانانِ هم‌سن‌و‌سال او، اینهمه درگیر بحران‌های عاطفی‌اند؟ طی همان یک سال گذشته، دو دانش‌آموز دیگر هم به‌خاطر آسیب‌های روانی جان باخته بودند. این مأموریت احساس هدفمندی دوباره‌ای به او بخشید. ون دورزن در گفتگو با گاردین می‌گوید: «همان رویدادی که شبیه فاجعه است، در آخر نجاتت می‌دهد».
🔴 ون دورزن کوشیده است تا با الهام از سیمون وی و هانا آرنت، رویکردی زنانه‌تر به روان‌درمانی بسازد که اساس آن، گفتگوهای عمیق سقراطی با مراجعانش است.

🔴 ون دورزن که از همه‌گیر شدن زبانِ روان‌شناسی و رواج استفاده از کلماتی مثل «ای‌دی‌اچ‌دی» و «خودشیفتگی» خوشحال نیست، می‌گوید: این فضا شجاعتِ انسان‌ بودن را از ما گرفته است. هفتاد سال پیش، بحث‌های فلسفی بخشی از گفت‌وگوهای روزمره بودند، اما امروز فلسفه از زندگی مردم عادی عقب‌نشینی کرده و دینداری نیز کاهش یافته است. «با کنارگذاشتن ساختارهای دینی، نوعی آگاهی نسبت به سلامت عاطفی، ذهنی و معنوی نیز از دست رفته، همان فهمی که کمک می‌کند انسان زندگی معنادار و قابل‌فهمی داشته باشد و بداند چگونه انسان خوبی باشد».

🔴 ون دورزن می‌گوید این روزها «خرد» در فرهنگ ما به «کلمه‌ای ممنوعه» تبدیل شده است و جای آن را ستایش مادیات و زبان علم پر کرده‌اند. اما شاید این کلمۀ ممنوعه همان چیزی باشد که بیش‌ازهمه به آن محتاجیم: «باید خرد را دوباره به جهان بازگردانیم. و این همان هدف اصلیِ جنبش اگزیستانسیال است، ... یادگیری شیوه‌ای متفکرانه برای زندگی، فهم چگونگی حضور در جامعه، و ساختن تمدنی که به‌جای نابودیِ خود بتواند آینده‌اش را بسازد».

📌 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «آیا روان‌درمانگر اگزیستانسیال، اِمی دورزن، می‌تواند شیوۀ فکر کردن شما را تغییر دهد؟»است که متن کامل آن در شمارۀ ۳۸ مجلۀ ترجمان منتشر شده است.

@tarjomaanweb
✅ @commac

🔵روزنامه شهر مردم و آسیب شناسی باج نیوزها و فیک نیوزها

🌀باج گیران رسانه ای در کمین آن هایی که ریگی به کفش دارند

🌀روزنامه شهر مردم چاپ شیراز در گزارشی به قلم خانم مریم شنتیا و در گفت و گو با سه رسانه نگار به آسیب شناسی باج نیوزها و فیک نیوزها پرداخته است.

🌀وقتی که کارخانه های شایعه سازی با سرعتی چشم گیر محتوای جعلی تولید و منتشر می کنند و مرز میان حقیقت و دروغ هر روز باریک‌تر می‌شود ، حقیقت بیش از هر زمان دیگری با موجی از شایعات اطلاعات نادرست و اخبار جعلی به چالش کشیده می شود .

▪️سیروس رومی:فیک نیوزها و باج نیوزها ، آفت روزنامه نگاری پیشرفته

▪️مهدی بذرافکن:تهدید به انتشار اطلاعات ، ابزاری برای کسب منفعت شخصی باج نیوزها

▪️غلامرضا مالک زاده:اگر مسئول یا شخص دارای نفوذ ریگی به کفش نداشته باشد نباید باج بدهد

🔗متن کامل این گزار را در تارنمای رسانه نگاران بخوانید

📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام
🆔 @commac

🔻چت‌جی‌پی‌تی حالتی اختصاصی برای استفاده نوجوانان از هوش مصنوعی معرفی کرد

🔹 این حالت در ChatGPT برای کاربران ۱۳ تا ۱۷ ساله یا افرادی که سیستم آن‌ها را زیر ۱۸ سال تشخیص دهد، فعال می‌شود. حالت نوجوانان محدودیت‌های بیشتری برای محتواهای حساس دارد و حالت صوتی با صدای انسان‌گونه و طبیعی را حذف می‌کند تا کاربر نوجوان تصور نکند درحال گفتگو با یک آدم واقعی است.

🔹 حالت نوجوانان قابلیت‌هایی برای استفاده سالم‌تر از ChatGPT، هشدار درباره تصاویر حساس و یادآوری مسئولانه انجام تکالیف دارد و می‌تواند کاربران را به حالت مخصوص مطالعه هدایت کند. بسیاری از این تدابیر پیش‌تر نیز وجود داشتند و حالت جدید عمدتاً آن‌ها را در کنار چند قابلیت دیگر یکجا جمع کرده است.

@iranfnews
🆔 @commac

گزارشی درباره فرسایش تدریجی یک رسانه؛

همشهری؛ از «روزنامه شهر» تا بحران هویت

پایگاه خبری وطن شهر

روزنامه همشهری زمانی فقط یک روزنامه نبود؛ یک برند رسانه‌ای بود که بخش مهمی از خاطره مطبوعاتی چند نسل را ساخت.
روزنامه‌ای که قرار بود «روزنامه شهر» باشد و تهران را از زاویه زندگی شهروندان روایت کند؛ از ترافیک و آلودگی هوا و حمل‌ونقل عمومی تا فرهنگ، سینما، جامعه، اقتصاد خانواده و محله‌های تهران. در کنار روزنامه، گروه بزرگی از مجلات شکل گرفت و همشهری به تدریج به یک مؤسسه رسانه‌ای چندلایه تبدیل شد؛ مؤسسه‌ای که برای کودکان، نوجوانان، جوانان، خانواده‌ها و علاقه‌مندان به علم و ادبیات محصول جداگانه داشت.  امروز اما از آن مجموعه بزرگ، تصویر دیگری باقی مانده است؛ مجلات یکی پس از دیگری تعطیل شده‌اند، بخشی از نیروهای حرفه‌ای از مجموعه خارج شده‌اند، ساختار مؤسسه کوچک‌تر شده و در مقابل، سهم مطالب سیاسی و ایدئولوژیک در روزنامه افزایش یافته است. صفحه اول در مقاطعی بیشتر به میدان منازعه سیاسی شبیه شده تا ویترین یک روزنامه شهری و بخشی از مخاطبان قدیمی نیز دیگر محصولی را که سال‌ها با نام همشهری می‌شناختند، در اختیار ندارند.
این گزارش قصد ندارد بگوید همشهری به معنای واقعی کلمه تعطیل شده است؛ چنین ادعایی نادرست است. مسئله، فرسایش تدریجی یک برند رسانه‌ای و تغییر هویتی آن است؛ فرایندی که نقطه‌های عطف مشخصی دارد.

همشهری در آغاز یک تفاوت مهم با بسیاری از روزنامه‌های آن دوره داشت. قرار نبود صرفاً در رقابت سیاسی روزنامه‌ها حضور داشته باشد. مزیت اصلی‌اش «شهری بودن» بود.
این روزنامه توانست مخاطبی را جذب کند که شاید علاقه‌ای به خواندن روزنامه‌های سیاسی نداشت، اما می‌خواست بداند در شهر چه می‌گذرد. گزارش‌های شهری، مسائل محله‌ها، حمل‌ونقل، آلودگی، فرهنگ، جامعه و نیازمندی‌ها، مجموعه‌ای از نیازهای روزمره مخاطب را پاسخ می‌داد.
بعدها همین مدل گسترش یافت. گروه مجلات همشهری شکل گرفت و در مقطعی بیش از ۱۸ عنوان را دربر می‌گرفت. «همشهری جوان»، «همشهری داستان»، «دانستنیها»، «دوچرخه» و دیگر نشریات، هرکدام هویت و جامعه مخاطب خودشان را پیدا کردند. گروه مجلات برای سال‌ها یکی از مهم‌ترین بخش‌های سرمایه فرهنگی همشهری بود.
اما این ساختار به تدریج کوچک شد. در سال ۱۳۹۷ تعداد مجلات به هشت عنوان کاهش یافت و این هشت عنوان نیز به صورت قراردادی به بخش خصوصی واگذار شدند. مؤسسه همشهری در آن زمان اعلام کرده بود که مجلات در سال‌های گذشته زیان‌ده بوده‌اند و تلاش برای خروج آنها از زیان انجام شده است.
این تصمیم را می‌توان نخستین مرحله جدی کوچک‌شدن امپراتوری مطبوعاتی همشهری دانست.

ادامه در لینک زیر
https://B2n.ir/hq6127

@NewJournalism
🆔 @commac

۹۰ درصد مردم ایران VPN دارند

حمیدرضا احمدی، رئیس کمیسیون اینترنت و زیرساخت انجمن تجارت الکترونیک:

🔹ما شش ماه گذشته عملاً به کف کیفیت اینترنت رسیده‌ایم؛ به‌خصوص به دلیل قطعی‌های متعدد، اتفاقات مربوط به اعتراضات دی ماه و بعد هم شروع جنگ.

🔹پیش از فیلترشدن اینستاگرام، حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد مردم از فیلترشکن استفاده می‌کردند، اما از پاییز ۱۴۰۱ که اینستاگرام فیلتر شد، میزان استفاده از فیلترشکن به حدود ۸۵ درصد رسید.

🔹اگر محدودیت همین چند پلتفرم اصلی برداشته شود، میزان استفاده از فیلترشکن می‌تواند به زیر ۲۰ درصد کاهش پیدا کند.

🔹راه‌حل اصلی برای از بین بردن اقتصاد زیرزمینی فیلترشکن، برداشتن فیلترینگ است؛ وقتی خود سیاست فیلترینگ تقاضای گسترده ایجاد کرده، اقتصاد غیررسمی شکل می‌گیرد که با برخورد با فروشندگان حل نمی‌شود.

🔹انتظار ما این است که وزارت ارتباطات برای این موضوع بجنگد و نشان دهد پیگیر مسئله است؛ نه اینکه بخش خصوصی بدون دسترسی به اطلاعات، عدد و آمار جمع‌آوری کند.

🔹چیزی که هنوز کسی درباره آن توضیح نداده، این است که در دوره‌های قطعی اخیر بر اساس چه منطقی اینترنت تا این اندازه کامل قطع شد؟

🔹فیلترینگ گسترده، استفاده از VPN را آن‌قدر فراگیر کرده که سیاست‌گذار خودش را در بن‌بستی قرار داد که نمی‌توانست از آن خارج شود.

🔹وقتی ۹۰ درصد مردم فیلترشکن دارند، محدودکردن یک پلتفرم کارایی ندارد و برای مسدودکردن فیلترشکن‌ها ممکن است ناچار شوند کل اینترنت را محدود کنند.
اقتصادنیوز
🆔 @commac

— شیفتۀ پیشرفت، عاشق سلطه
🎯 ماسکیسم چیست؟

🔴  کتاب جدید کوئین اسلوبودیان و بن تارنوف، «ماسکیسم: راهنمایی برای سرگشتگان» می‌کوشد ایدئولوژی‌ای را توصیف کند که به ظهور ایلان ماسک انجامیده، نیروهای اجتماعی‌ای را بررسی کند که منجر به آن شده‌اند و آیندۀ هولناکی را شرح دهد که این ایدئولوژی در پی تحقق آن است. «ماسکیسم» صرفاً چیزهایی که ماسک می‌گوید، باور دارد یا انجام می‌دهد نیست. ماسکیسم ایدئولوژی‌ای است که پیرامون او شکل گرفته، از کسانی که تحت تأثیرش هستند تا کسانی که خودِ او دنبال می‌کند.

🔴 چه نیروهایی ایلان ماسک را ساخته‌اند؟ نویسندگان می‌گویند: در اولین قدم، «آپارتاید» در آفریقای جنوبی؛ با اقتدارگراییِ ظاهراً «عقلانی» و تکنوکراتیکش که آمیزه‌ای بود از زندگی مرفه برای سفیدپوستان مهاجر، و نظارت خشن و خشونت دولتی برای اکثریت سیاه‌پوست.

🔴 ایلان ماسک متولد آفریقای جنوبی است و اوج دوران آپارتاید هم‌زمان بود با اوج‌گیری رایانه‌های شخصی، دوره‌ای که رایانه‌ها و سپس مودم‌ها ارزان‌تر و قدرتمندتر می‌شدند و به سرعت گسترش می‌یافتند. این تحول به ماسک جوان امکان داد تا به جهانی فراتر از حباب فاشیستی آفریقای جنوبی دسترسی پیدا کند و جاه‌طلبی‌های جهانی پیدا کند. نزدیک‌تر که بیاییم، خانوادۀ ماسک را می‌بینیم: پدربزرگی متکبر و بی‌رحم که به برتری نژاد سفید باور داشت و به دلیل علاقه‌اش به آپارتاید و سلسله‌مراتب نژادی از کانادا به آفریقای جنوبی مهاجرت کرد، و پدری خشن و آزارگر.

🔴 ماسکیسم گونه‌ای تازه از «اختیارگراییِ فناورانه» است. اختیارگرایی سنتی در پی برچیدن یا خروج از قلمرو دولت است، اما ماسکیسم در پی خروج از دولت نیست، بلکه می‌خواهد آن را تصرف و کنترل کند.

🔴 البته ماسکیسم خواهان تضعیف دولت است، اما تنها آن بخش‌هایی از دولت که می‌توان آن‌ها را به مالکیت خصوصیِ ماسک منتقل کرد. از طرف دیگر، ماسکیسم طرفدار دولت بزرگ هم هست؛ اما دولتی بزرگ برای ماسک، نه برای دیگران. این نگرش تجسم همان اصل محافظه‌کارانه‌ای است که در «قانون ویلهویت» خلاصه شده است: «باید گروه‌هایی وجود داشته باشند که قانون از آنان حمایت کند، اما مقیدشان نسازد؛ و درمقابل، گروه‌هایی که قانون آنان را مقید کند، اما حمایتشان نکند». این اصل در سراسر رفتار ماسک دیده می‌شود.
🔴 ماسک حق خود می‌داند که بدون پیامد حقوقی از قدرت دولت برای تحت فشار قراردادن یا تعطیل‌کردن کسب‌وکارهایی استفاده کند که به دلیل عملکرد نامطلوب پلتفرمش آن را تحریم کرده‌اند. و واقعاً می‌تواند پیروز هم بشود.

🔴 ماسک با رمان‌های علمی‌تخیلی رشد کرده و ارجاع به این ژانر و الگوهای آن در کارهایش فراوان است؛ اما جهان‌بینی الهام‌گرفته از این ژانر در ذهن ماسک به نژادپرستی و سیاست‌های ارتجاعی رایج در آن محدود نمی‌شود. او شیفتۀ فیلم‌های ماتریکس است، بااین‌حال، نمی‌خواهد از ماتریکس خارج شود؛ می‌خواهد کنترل ماتریکس را در دست بگیرد. تارنوف و اسلوبودیان می‌نویسند این مسیر به مقصدی هولناک می‌رسد: نوعی پادآرمان‌شهر که به‌دست کسی اداره می‌شود که گمان می‌کند سلطۀ تام بر انسان‌ها، قدمی ضروری برای پیشرفت است.

📌 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «ماسکیسم چیست؟» نوشتۀ کوری دکترو است که متن کامل آن در شمارۀ ۳۸ مجلۀ ترجمان منتشر شده است.

@tarjomaanweb
🆔 @commac

آیا خسرو معتضد باقی تاریخ را هم که یک عمر برای ما روایت کرده، اینگونه و به این سبک بوده است؟