🎯 «نگو، نشان بده» ابلهانهترین قانون نویسندگی است
♦️«نگو، نشان بده». اگر تابهحال کلاس نویسندگی رفته باشید، با این جمله خیلی خوب آشنایید. این اولین قانونی است که اکثر مربیان نویسندگی بر آن تأکید میکنند. اما فردی دبوئر، نویسنده و منتقد فرهنگی، با این قانون مخالف است. دبوئر میگوید «نگو، نشان بده» آنقدر در آموزش نویسندگی تکرار شده که حالتی جزماندیشانه پیدا کرده و اگرچه مایهای از حقیقت در آن هست، اما مثل بسیاری از توصیههای دیگر برای نویسندگی، تقریباً هیچ فایدهای برای نویسندگان تازهکار و بیتجربه ندارد.
♦️ دبوئر مینویسد: یک دلیل مخالفتم با توصیۀ «نگو، نشان بده» در نویسندگی، این است که از گونههای هنریِ دیگری، یعنی نمایشنامهنویسی و فیلمنامهنویسی، آمده است.
♦️نکتۀ دیگری هم قابل توجه است: بزرگترین نویسندگان صاحبسبک بی هیچ شرمی قانون «نگو، نشان بده» را زیر پا گذاشتهاند. تولستوی رمان آنا کارنینا را با این جملۀ بسیار مشهور شروع میکند: «خانوادههای خوشبخت همه یکجورند، ولی هر خانوادۀ بدبخت به طرز خاص خودش بدبخت است». خُب این نشاندادن نیست! اینجا رماننویس پیشاپیشِ داستان خود ایستاده است و نظرش را صریح اعلام میکند. در داستان «نشاندادن» نداریم. تنها و فقط «گفتن» داریم. کلمات روایت میکنند! چون برخلاف نمایشنامه و فیلمنامه، داستان اساساً روایی است.
♦️قلم دیکنز را در رمان خانۀ قانونزده ببینید: «او مردی متشخص با وجدانی خللناپذیر است، از هر چیز حقیر و پَست بیزاری میجوید، و هر دم آماده است به اشارهای جان خود را فدا کند». فقط گفتن؛ ولی سحرآمیز و اثرگذار.
♦️ بله، قطعاً گاهی «گفتن» کاملاً به بیراهه میرود. ممکن است نویسنده بهجای اینکه ویژگیهای هر شخصیت را در جریان شخصیتپردازی نشان دهد، تکتک آنها را «بگوید»؛ یا بهجای اینکه پیام اخلاقی را از دل پیرنگ و مضمون بیرون بکشد، آن را بیپرده به زبان بیاورد. و بله، نثر نویسندگان کمتجربه معمولاً به سمت بازگویی منفعلانه کشیده میشود؛ مثلاً به سمت شخصیتهایی که «غمگین بودند»، بهجای صحنههایی که واقعاً غم در آنها رخ میدهد. در واقع، «نگو، نشان بده» مؤثر است، اما فقط وقتی که هوشمندانه و ظریف به کار بسته شود.
♦️ مشکل دقیقاً همینجا بروز میکند. کسانی که به دنبال توصیههای ابتدایی دربارهی نویسندگی میروند، دقیقاً همان کسانی هستند که کمترین احتمال را دارد توصیهها را عاقلانه به کار بگیرند.
♦️وقتی یک توصیه تبدیل به حکمِ جزمی میشود، وقتی شرکتکنندگان کارگاههای نویسندگی پاراگرافی را که تأملات نویسنده است ماهیتاً غلط میدانند -چون «گفتن» است، «نشاندادن» نیست- چیز مهمی از دست میرود. چه بخواهیم چه نخواهیم نویسنده صدا دارد. نویسنده فکر میکند، تأکید میکند، مشاهده میکند، و «میگوید». حذف این صدا، به بهانۀ بیطرفیِ سینمایی، به شفافیت کمک نمیکند، بلکه مثل نوعی قطع عضو یا خلع سلاحْ نویسنده را از برخی از قویترین ابزارهایش محروم میکند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «”نشان بده، نگو” ابلهانهترین قانون نویسندگی است» نوشتهٔ فردی دِبوئر است که متن کامل آن در شمارهٔ ۳۸ مجلهٔ ترجمان منتشر شده است.
@tarjomaanweb
✅ @commac
♦️«نگو، نشان بده». اگر تابهحال کلاس نویسندگی رفته باشید، با این جمله خیلی خوب آشنایید. این اولین قانونی است که اکثر مربیان نویسندگی بر آن تأکید میکنند. اما فردی دبوئر، نویسنده و منتقد فرهنگی، با این قانون مخالف است. دبوئر میگوید «نگو، نشان بده» آنقدر در آموزش نویسندگی تکرار شده که حالتی جزماندیشانه پیدا کرده و اگرچه مایهای از حقیقت در آن هست، اما مثل بسیاری از توصیههای دیگر برای نویسندگی، تقریباً هیچ فایدهای برای نویسندگان تازهکار و بیتجربه ندارد.
♦️ دبوئر مینویسد: یک دلیل مخالفتم با توصیۀ «نگو، نشان بده» در نویسندگی، این است که از گونههای هنریِ دیگری، یعنی نمایشنامهنویسی و فیلمنامهنویسی، آمده است.
♦️نکتۀ دیگری هم قابل توجه است: بزرگترین نویسندگان صاحبسبک بی هیچ شرمی قانون «نگو، نشان بده» را زیر پا گذاشتهاند. تولستوی رمان آنا کارنینا را با این جملۀ بسیار مشهور شروع میکند: «خانوادههای خوشبخت همه یکجورند، ولی هر خانوادۀ بدبخت به طرز خاص خودش بدبخت است». خُب این نشاندادن نیست! اینجا رماننویس پیشاپیشِ داستان خود ایستاده است و نظرش را صریح اعلام میکند. در داستان «نشاندادن» نداریم. تنها و فقط «گفتن» داریم. کلمات روایت میکنند! چون برخلاف نمایشنامه و فیلمنامه، داستان اساساً روایی است.
♦️قلم دیکنز را در رمان خانۀ قانونزده ببینید: «او مردی متشخص با وجدانی خللناپذیر است، از هر چیز حقیر و پَست بیزاری میجوید، و هر دم آماده است به اشارهای جان خود را فدا کند». فقط گفتن؛ ولی سحرآمیز و اثرگذار.
♦️ بله، قطعاً گاهی «گفتن» کاملاً به بیراهه میرود. ممکن است نویسنده بهجای اینکه ویژگیهای هر شخصیت را در جریان شخصیتپردازی نشان دهد، تکتک آنها را «بگوید»؛ یا بهجای اینکه پیام اخلاقی را از دل پیرنگ و مضمون بیرون بکشد، آن را بیپرده به زبان بیاورد. و بله، نثر نویسندگان کمتجربه معمولاً به سمت بازگویی منفعلانه کشیده میشود؛ مثلاً به سمت شخصیتهایی که «غمگین بودند»، بهجای صحنههایی که واقعاً غم در آنها رخ میدهد. در واقع، «نگو، نشان بده» مؤثر است، اما فقط وقتی که هوشمندانه و ظریف به کار بسته شود.
♦️ مشکل دقیقاً همینجا بروز میکند. کسانی که به دنبال توصیههای ابتدایی دربارهی نویسندگی میروند، دقیقاً همان کسانی هستند که کمترین احتمال را دارد توصیهها را عاقلانه به کار بگیرند.
♦️وقتی یک توصیه تبدیل به حکمِ جزمی میشود، وقتی شرکتکنندگان کارگاههای نویسندگی پاراگرافی را که تأملات نویسنده است ماهیتاً غلط میدانند -چون «گفتن» است، «نشاندادن» نیست- چیز مهمی از دست میرود. چه بخواهیم چه نخواهیم نویسنده صدا دارد. نویسنده فکر میکند، تأکید میکند، مشاهده میکند، و «میگوید». حذف این صدا، به بهانۀ بیطرفیِ سینمایی، به شفافیت کمک نمیکند، بلکه مثل نوعی قطع عضو یا خلع سلاحْ نویسنده را از برخی از قویترین ابزارهایش محروم میکند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «”نشان بده، نگو” ابلهانهترین قانون نویسندگی است» نوشتهٔ فردی دِبوئر است که متن کامل آن در شمارهٔ ۳۸ مجلهٔ ترجمان منتشر شده است.
@tarjomaanweb
✅ @commac
⛔️ ممنوعیت چتجیپیتی و کلود برای کارمندان دولت سوئد / از کوپایلوت مایکروسافت استفاده کنید
🔆دولت سوئد به دلایل امنیتی و ترس از افشای دادههای حساس سازمانی، دسترسی کارکنان دولتی به چتجیپیتی و کلاد را مسدود کرد.
⚜️استفاده از هوش مصنوعی بدون قراردادهای رسمی حفاظت از داده (معروف به فناوری اطلاعات سایه) خطر درز اطلاعات اداری به مدلهای هوش مصنوعی را به همراه دارد.
🔰استفاده از ابزارهای جایگزین دارای تاییدیه امنیتی مانند کوپایلوت مایکروسافت و ایجاد سکوی بومی و کنترلشده برای دستیارهای هوش مصنوعی توصیه شده است.
✅ اقدام سوئد نشان میدهد که کشورهای توسعهیافته با وجود پیشتاز بودن در فناوری، به شدت مراقب استعمار دادهای و حریم خصوصی خود هستند و به راحتی زیرساختهای حیاتی خود را به شرکتهای چندملیتی گره نمیزنند. / یورونیوز
✅ @commac
🔆دولت سوئد به دلایل امنیتی و ترس از افشای دادههای حساس سازمانی، دسترسی کارکنان دولتی به چتجیپیتی و کلاد را مسدود کرد.
⚜️استفاده از هوش مصنوعی بدون قراردادهای رسمی حفاظت از داده (معروف به فناوری اطلاعات سایه) خطر درز اطلاعات اداری به مدلهای هوش مصنوعی را به همراه دارد.
🔰استفاده از ابزارهای جایگزین دارای تاییدیه امنیتی مانند کوپایلوت مایکروسافت و ایجاد سکوی بومی و کنترلشده برای دستیارهای هوش مصنوعی توصیه شده است.
✅ اقدام سوئد نشان میدهد که کشورهای توسعهیافته با وجود پیشتاز بودن در فناوری، به شدت مراقب استعمار دادهای و حریم خصوصی خود هستند و به راحتی زیرساختهای حیاتی خود را به شرکتهای چندملیتی گره نمیزنند. / یورونیوز
✅ @commac
👍1
✅ دفتر توسعه آموزش رسانه دوره آموزشی تخصصی روزنامهنگاری دیپلماسی را برگزار میکند
روایت جهان
چگونه سخنان دیپلماتها، بیانیهها، دیدارها، و رفتار بازیگران سیاستخارجی را تفسیر کنیم؟
سر فصلهای آموزشی:
پشتصحنه دیپلماسی
دستور زبان دیپلماسی
ژئوپلیتیک برای روزنامهنگاران
جنگ روایتها
هنر راستیآزمایی در سیاست خارجی
بحرانخوانی
مدرس: جلال خوشچهره
روزنامهنگار و تحلیلگر
تخفیف ویژه برای روزنامهنگاران و دانشجویان روزنامهنگاری
ترم دو ماهه، ٨ جلسه
شروع نیمه آبان ١٤٠٥
ارتباط:
شماره تلفن دفتر در ساعات اداری: ۰۲۱۸۸۷۳۱۴۹۷
شماره بله: ٠٩٠٢٩٥٣٠٧٧٦
واتساپ: ٠٩١٢٣٢٧٥٤٣٤
روایت جهان
چگونه سخنان دیپلماتها، بیانیهها، دیدارها، و رفتار بازیگران سیاستخارجی را تفسیر کنیم؟
سر فصلهای آموزشی:
پشتصحنه دیپلماسی
دستور زبان دیپلماسی
ژئوپلیتیک برای روزنامهنگاران
جنگ روایتها
هنر راستیآزمایی در سیاست خارجی
بحرانخوانی
مدرس: جلال خوشچهره
روزنامهنگار و تحلیلگر
تخفیف ویژه برای روزنامهنگاران و دانشجویان روزنامهنگاری
ترم دو ماهه، ٨ جلسه
شروع نیمه آبان ١٤٠٥
ارتباط:
شماره تلفن دفتر در ساعات اداری: ۰۲۱۸۸۷۳۱۴۹۷
شماره بله: ٠٩٠٢٩٥٣٠٧٧٦
واتساپ: ٠٩١٢٣٢٧٥٤٣٤
🎯 توانایی مطالعه مثل ماهیچه است؛ با تمرین دوباره قوی میشود
♦️آدام کلارک استس، وُکس — اتفاق ترسناکی دارد رخ میهد: هوش مصنوعی دسترسی به اطلاعات را آنقدر آسان کرده و آنقدر راحت با ویدئوهای کوتاه سرگرم میشویم که دیگر هیچکس مطالعه نمیکند. مطالعه فعالیتی سالم است و در دنیایی که افراد بهشدت درگیر بهترکردن خویشاند، ازدستدادن عادت مطالعه بسیار بد است. پژوهشها نشان میدهند مطالعه تمرینی شگفتانگیز برای ذهن است و درعینحال فعالیتی بسیار در دسترس است.
♦️خوشبختانه توانایی مطالعه شبیه ماهیچه است. حتی اگر احساس میکنید توانایی غرقشدن در کتاب در شما تحلیل رفته، آن ماهیچه هنوز وجود دارد و آمادۀ تمرین است. هرچه بیشتر مطالعه کنید، دایرۀ واژگانتان وسیعترمیشود، بیشتر یاد میگیرید و بهتر میتوانید اطلاعات جدید را در ارتباط با دانستههای قبلی خود قرار دهید. به عبارت دیگر، هرچه بیشتر بخوانید، در مطالعهکردن بهتر میشوید. و احتمالاً در نتیجۀ همین امر، محتوایی که الگوریتمها برایتان انتخاب میکنند نیز کمتر جذاب به نظر میرسد.
♦️بله، این بحرانی فرهنگی است؛ اما برای بسیاری از ما، بحرانی شخصی هم هست. همۀ ما کمبود وقت داریم و دوست داریم بیشتر مطالعه کنیم، اما رشد و قدرتگرفتن شرکتهای فناوری که برای ربودن توجه ما با یکدیگر رقابت میکنند باعث شده احساس کنیم حتی وقت کمتری داریم. پس در عصری که ظاهراً هر روز بیشتر بهسمت دوران پساسواد پیش میرود، چطور میتوانیم خوانندۀ بهتری شویم؟
♦️کتابخواندن زحمت و دشواری دارد و پیداکردن راههایی برای کاهش این دشواریها یکی از روشها برای بهتر کتابخواندن است. فناوری در این زمینه خوب عمل کرده است. همین افزایش محبوبیت کتابهای الکترونیکی را ببینید. وقتی به نبود صفحه و کاغذ عادت کنید، کتابخوانهای الکترونیکی واقعاً راحت و کاربردی هستند. کتابخوان آنقدر جمعوجور است که بهراحتی میتوانید با خودتان حملش کنید، و میشود یک کتابخانهٔ کامل را در وسیلهای به اندازهٔ یک بشقاب کوچک جا داد.
♦️بیدلیل نیست که معلمها و استادها در دوران مدرسه و دانشگاه کتابهای دشوار برای خواندن تکلیف میکنند. خواندن متنهای دشوار، حاشیهنویسی، دوبارهخوانی بخشهای سخت و مکثکردن برای فکر کردن به آنچه خواندهاید -این فرایندِ پرزحمت به درک عمیقتر مطلب منجر میشود.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «It shouldn’t feel impossible to finish a book» نوشتۀ آدام کلارک استس است که در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در وُکس منتشر شده است.
@tarjomaanweb
♦️آدام کلارک استس، وُکس — اتفاق ترسناکی دارد رخ میهد: هوش مصنوعی دسترسی به اطلاعات را آنقدر آسان کرده و آنقدر راحت با ویدئوهای کوتاه سرگرم میشویم که دیگر هیچکس مطالعه نمیکند. مطالعه فعالیتی سالم است و در دنیایی که افراد بهشدت درگیر بهترکردن خویشاند، ازدستدادن عادت مطالعه بسیار بد است. پژوهشها نشان میدهند مطالعه تمرینی شگفتانگیز برای ذهن است و درعینحال فعالیتی بسیار در دسترس است.
♦️خوشبختانه توانایی مطالعه شبیه ماهیچه است. حتی اگر احساس میکنید توانایی غرقشدن در کتاب در شما تحلیل رفته، آن ماهیچه هنوز وجود دارد و آمادۀ تمرین است. هرچه بیشتر مطالعه کنید، دایرۀ واژگانتان وسیعترمیشود، بیشتر یاد میگیرید و بهتر میتوانید اطلاعات جدید را در ارتباط با دانستههای قبلی خود قرار دهید. به عبارت دیگر، هرچه بیشتر بخوانید، در مطالعهکردن بهتر میشوید. و احتمالاً در نتیجۀ همین امر، محتوایی که الگوریتمها برایتان انتخاب میکنند نیز کمتر جذاب به نظر میرسد.
♦️بله، این بحرانی فرهنگی است؛ اما برای بسیاری از ما، بحرانی شخصی هم هست. همۀ ما کمبود وقت داریم و دوست داریم بیشتر مطالعه کنیم، اما رشد و قدرتگرفتن شرکتهای فناوری که برای ربودن توجه ما با یکدیگر رقابت میکنند باعث شده احساس کنیم حتی وقت کمتری داریم. پس در عصری که ظاهراً هر روز بیشتر بهسمت دوران پساسواد پیش میرود، چطور میتوانیم خوانندۀ بهتری شویم؟
♦️کتابخواندن زحمت و دشواری دارد و پیداکردن راههایی برای کاهش این دشواریها یکی از روشها برای بهتر کتابخواندن است. فناوری در این زمینه خوب عمل کرده است. همین افزایش محبوبیت کتابهای الکترونیکی را ببینید. وقتی به نبود صفحه و کاغذ عادت کنید، کتابخوانهای الکترونیکی واقعاً راحت و کاربردی هستند. کتابخوان آنقدر جمعوجور است که بهراحتی میتوانید با خودتان حملش کنید، و میشود یک کتابخانهٔ کامل را در وسیلهای به اندازهٔ یک بشقاب کوچک جا داد.
♦️بیدلیل نیست که معلمها و استادها در دوران مدرسه و دانشگاه کتابهای دشوار برای خواندن تکلیف میکنند. خواندن متنهای دشوار، حاشیهنویسی، دوبارهخوانی بخشهای سخت و مکثکردن برای فکر کردن به آنچه خواندهاید -این فرایندِ پرزحمت به درک عمیقتر مطلب منجر میشود.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «It shouldn’t feel impossible to finish a book» نوشتۀ آدام کلارک استس است که در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در وُکس منتشر شده است.
@tarjomaanweb
⭕️ سکوهای ایرانی در شش ماه اخیر چه عملکردی داشتند؟
گزارش جدید مرکز ملی فضای مجازی در ارزیابی عملکرد پنج سکوی روبیکا، ایتا، بله، سروشپلاس و ویراستی در ششماهه نخست ۱۴۰۵ منتشر شد.
به گزارش ایسنا، در نهایت میتوان ایتا را بستری با حضور پررنگ محتوای سیاسی ـ هویتی، بله و روبیکا را سکوهایی با ترکیب متنوعتر محتوای خبری، اقتصادی و اجتماعی، ویراستی را بستری با تأکید بر موضعگیریهای سیاسی و گفتمانی و سروشپلاس را سکویی با ترکیبی از کارکردهای خبری، اجتماعی و توزیع محتوای رسمی توصیف کرد.
https://isna.ir/xdXkn4
✅ @commac
گزارش جدید مرکز ملی فضای مجازی در ارزیابی عملکرد پنج سکوی روبیکا، ایتا، بله، سروشپلاس و ویراستی در ششماهه نخست ۱۴۰۵ منتشر شد.
به گزارش ایسنا، در نهایت میتوان ایتا را بستری با حضور پررنگ محتوای سیاسی ـ هویتی، بله و روبیکا را سکوهایی با ترکیب متنوعتر محتوای خبری، اقتصادی و اجتماعی، ویراستی را بستری با تأکید بر موضعگیریهای سیاسی و گفتمانی و سروشپلاس را سکویی با ترکیبی از کارکردهای خبری، اجتماعی و توزیع محتوای رسمی توصیف کرد.
https://isna.ir/xdXkn4
✅ @commac
آکادمی ارتباطات
Photo
⭕️چرا آمار پلتفرمهای ایرانی برای روابط عمومی ها مهم است؟
گزارش جدید مرکز ملی فضای مجازی در ارزیابی عملکرد پنج سکوی روبیکا، ایتا، بله، سروشپلاس و ویراستی در ششماهه نخست ۱۴۰۵ منتشر شد.
این تحلیل آماری و محتوایی میتواند کاربردهای بسیار کلیدی و راهبردی برای مدیران و کارشناسان روابط عمومی داشته باشد.
روابط عمومیها میتوانند از این دادهها در جهت بهینهسازی استراتژیهای رسانهای خود به شکل زیر بهرهبرداری کنند:
شناخت دقیق مخاطبان و انتخاب بستر مناسب (کانالپلاس / Multi-Platform Strategy)
گزارش نشان میدهد که هر کدام از پیامرسانهای داخلی (روبیکا، ایتا، بله، سروشپلاس و ویراستی) رفتار، جامعه مخاطب و الگوی مصرف کاملاً متفاوتی دارند:
روبیکا: به دلیل بالاترین میزان بازدید (بیش از ۷۸۰ میلیارد بازدید) و تمرکز بر اخبار و محتوای سرگرمی/اقتصادی، بهترین بستر برای دیدهشدن حداکثری و کمپینهای فراگیر (Mass Communication) است.
ایتا: با بیشترین حجم تولید محتوا و حضور پررنگ محتوای سیاسی-هویتی و دینی، مناسب برای ارتباطات حاکمیتی، گفتمانسازی و مخاطبان خاص است.
بله: ترکیبی قدرتمند از محتوای خبری و اقتصادی/معیشتی دارد و نرخ بازدید بالایی نسبت به حجم تولید محتوا ثبت کرده است؛ لذا برای آگاهسازی اقتصادی و انتشار اخبار رسمی شرکتها و سازمانها گزینهای کارآمد است.
ویراستی: با کمترین محتوای خبری و بیشترین سهم تحلیل، موضعگیری و ضریب نفوذ بالا، فضای مناسبی برای مدیران ارشد، رهبران فکری سازمان (Thought Leadership) و بیان مواضع رسمی است تا به جای خبررسانی، وارد گفتمان و تبادل نظر شوند.
سروشپلاس: ترکیبی از مطالب سرگرمی، خدماتی و خبری است که به دلیل جذابیت برخی خدمات پلتفرمی، بازدیدهای خوبی (بهویژه در حوزه فناوری و تبلیغات) جذب میکند.
کلام آخر:
🔻 این گزارش کمک میکند تا پیام سازمان دقیقاً بر اساس موضوعات پربازدید و دغدغههای واقعی کاربران در هر سکو تنظیم شود.
🔻همچنین نشان میدهد کدام پلتفرم (مثل روبیکا برای دیدهشدن حداکثری یا ویراستی برای رهبری فکری مدیران) بیشترین بازدهی را دارد تا از اتلاف هزینه و زمان جلوگیری شود. / AI
✅ @commac
گزارش جدید مرکز ملی فضای مجازی در ارزیابی عملکرد پنج سکوی روبیکا، ایتا، بله، سروشپلاس و ویراستی در ششماهه نخست ۱۴۰۵ منتشر شد.
این تحلیل آماری و محتوایی میتواند کاربردهای بسیار کلیدی و راهبردی برای مدیران و کارشناسان روابط عمومی داشته باشد.
روابط عمومیها میتوانند از این دادهها در جهت بهینهسازی استراتژیهای رسانهای خود به شکل زیر بهرهبرداری کنند:
شناخت دقیق مخاطبان و انتخاب بستر مناسب (کانالپلاس / Multi-Platform Strategy)
گزارش نشان میدهد که هر کدام از پیامرسانهای داخلی (روبیکا، ایتا، بله، سروشپلاس و ویراستی) رفتار، جامعه مخاطب و الگوی مصرف کاملاً متفاوتی دارند:
روبیکا: به دلیل بالاترین میزان بازدید (بیش از ۷۸۰ میلیارد بازدید) و تمرکز بر اخبار و محتوای سرگرمی/اقتصادی، بهترین بستر برای دیدهشدن حداکثری و کمپینهای فراگیر (Mass Communication) است.
ایتا: با بیشترین حجم تولید محتوا و حضور پررنگ محتوای سیاسی-هویتی و دینی، مناسب برای ارتباطات حاکمیتی، گفتمانسازی و مخاطبان خاص است.
بله: ترکیبی قدرتمند از محتوای خبری و اقتصادی/معیشتی دارد و نرخ بازدید بالایی نسبت به حجم تولید محتوا ثبت کرده است؛ لذا برای آگاهسازی اقتصادی و انتشار اخبار رسمی شرکتها و سازمانها گزینهای کارآمد است.
ویراستی: با کمترین محتوای خبری و بیشترین سهم تحلیل، موضعگیری و ضریب نفوذ بالا، فضای مناسبی برای مدیران ارشد، رهبران فکری سازمان (Thought Leadership) و بیان مواضع رسمی است تا به جای خبررسانی، وارد گفتمان و تبادل نظر شوند.
سروشپلاس: ترکیبی از مطالب سرگرمی، خدماتی و خبری است که به دلیل جذابیت برخی خدمات پلتفرمی، بازدیدهای خوبی (بهویژه در حوزه فناوری و تبلیغات) جذب میکند.
کلام آخر:
🔻 این گزارش کمک میکند تا پیام سازمان دقیقاً بر اساس موضوعات پربازدید و دغدغههای واقعی کاربران در هر سکو تنظیم شود.
🔻همچنین نشان میدهد کدام پلتفرم (مثل روبیکا برای دیدهشدن حداکثری یا ویراستی برای رهبری فکری مدیران) بیشترین بازدهی را دارد تا از اتلاف هزینه و زمان جلوگیری شود. / AI
✅ @commac
❤3
موسسه پژوهشگران هنر فاخر برگزار میکند
همایش ملی هنرهای معاصر
فلسفـه ارتباطات و هنر: رویکردی تبیینی
با حضور:
دکتـر غلامرضا آذری
عضو هیـأت علمـی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
دبیر برگزاری فاطمه نهاری
بستر برگزاری Google Meet
لینک ورود پس از ثبت نام ارسال خواهد شد
تاریخ برگزاری: ۶ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت برگزاری ساع ت ۱۸ تا ۲۰
با ارائه گواهی مـعتبر
سامانه ارتباطی: ۰۹۰۲۹۲۱۶۹۸۲ - ۰۹۳۳۸۶۴۸۲۵۴
آدرس پست الکترونیک جهت ثبت نـام
luxury.art.reserchers@gmail.com
@irCDS
🆔 @commac
همایش ملی هنرهای معاصر
فلسفـه ارتباطات و هنر: رویکردی تبیینی
با حضور:
دکتـر غلامرضا آذری
عضو هیـأت علمـی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
دبیر برگزاری فاطمه نهاری
بستر برگزاری Google Meet
لینک ورود پس از ثبت نام ارسال خواهد شد
تاریخ برگزاری: ۶ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت برگزاری ساع ت ۱۸ تا ۲۰
با ارائه گواهی مـعتبر
سامانه ارتباطی: ۰۹۰۲۹۲۱۶۹۸۲ - ۰۹۳۳۸۶۴۸۲۵۴
آدرس پست الکترونیک جهت ثبت نـام
luxury.art.reserchers@gmail.com
@irCDS
🆔 @commac
—دربارۀ پروژه پاناما و اسکن مخرب کتابهای دنیا
🎯 هوش مصنوعی کتابها را نمیخواند، آنها را تجزیه میکند
♦️فرانچسکا مانچینو، نیویورکر — در اوایل سال ۲۰۲۶، مجموعهای از سفارشهای غیرعادی، نظم کسبوکار کتابفروشان مستقل در آمریکا را برهم زد. صاحبان این کتابفروشیها با خریدارانی مرموز مواجه شدند که با نامهایی مبهم، مانند «پروژۀ طوطی سبز»، کتابهای دانشگاهی، متون غیرداستانی کمتیراژ و راهنماهای قدیمی را به صورت عمده میخریدند. سرانجام با استفاده از ردیابهای جیپیاس معلوم شد شرکت آنتروپیک در حال اجرای طرحی محرمانه موسوم به «پروژۀ پاناما» است؛ پروژهای که بر اساس اسناد دادگاه، صراحتاً هدفش «اسکن مخرب» تمام کتابهای دنیاست.
♦️فرایند اسکن مخرب درست مثل نامش مخرب است. در این شیوه، کتابهای چاپی با دستگاههای هیدرولیک «گیوتین کتاب» به صفحات جداگانه تبدیل میشوند تا با سرعت بالا اسکن شوند و سپس نسخۀ فیزیکی آنها دور ریخته شود. اگرچه این اقدام در نگاه اول علیه آثار مکتوب است، اما بررسی دقیقتر نشان داد آنتروپیک، برخلاف شایعات رسانهای، به دنبال بلعیدن نسخههای کمیاب نیست. بلکه میخواهد متون غیرداستانی، پژوهشهای دانشگاهی داوریشده و کتابهای شابکداری را که بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۰ منتشر شدهاند و اغلب در قفسههای کتابخانهها خاک میخورند به هوش مصنوعی بدهد.
♦️این «ولع دادهای» کار آنتروپیک را به مراجع قضایی کشاند. بااینحال، سال ۲۰۲۵، قاضی ویلیام آلسپ در حکمی بحثبرانگیز، درحالیکه آنتروپیک را بهخاطر برخی رفتارهای غیرشفاف در نگهداری غیرقانونی فایلها توبیخ کرد، در کل، رویکرد این شرکت را مورد قبول خواند. استدلال شرکت این بود که این کار ذیل قانون «استفادۀ منصفانه» مجاز است، چون متن را از اساس دگرگون میکند. اما به نظر میرسد نگرانی اصلی دقیقاً ناشی از همین «دگرگونی» باشد.
♦️فعالان حوزۀ نشر هشدار میدهند که آنچه آنتروپیک میسازد، نه یک «کتابخانه»، که «معدن دادهای» است که تنها برای تقویت هوش مصنوعی کلود کاربرد دارد. لیا پرایس، مورخ رسانه، اشاره میکند که هر نسلی همواره در جستوجوی «قاتلی برای کتابها» بوده است؛ از هراسهای قرن نوزدهم دربارۀ کتابخانههای عمومی تا نگرانیهای عصر دیجیتال. اما تهدید امروز از اساس متفاوت است: گذار از «خوانندۀ انسانی» که با تأمل و غوطهوری به مطالعه میپردازد، به «خوانندۀ ماشینی» که کتاب را به عنوان سطلهایی از کلمات قابل استخراج میبیند.
♦️متیو کرشنبام، استاد ادبیات و هوش مصنوعی، هشدار میدهد که این فرآیند، منجر به نوعی «همگونسازیِ» ادبیات میشود. وقتی کتابی از جلد، تاریخچۀ تالیف و ماهیت فیزیکیاش جدا شده و در حجم عظیمی از دادههای دیگر حل میشود، روابط درونی و هویت مستقل اثر نابود میشود. محصولی که در نهایت توسط هوش مصنوعی ارائه میشود، چیزی جز یک موجودیت ترکیبی و گسسته از منبع اصلی نیست؛ شکلی نامحسوستر از پاکسازی که بسیار خطرناکتر از پاره کردن صفحات با گیوتین است، زیرا پیوند میان نویسندۀ انسانی و خواننده را بهطور کامل قطع میکند.
♦️اگرچه هوش مصنوعی میتواند با بازنویسی و تلفیقْ دانش را در دسترستر کند، اما خطر اصلی این است که غنای موجود در «اثر اصلی» فدای سرعت دسترسی شود؛ مدلهای زبانی بزرگ ادبیات را به چیزی پیوندی و نیمهجان بدل میکنند که از منبع اصلیاش بسیار دور، و چهبسا کاملاً گسسته است. این فرآیند محصولی کاملاً متفاوت تولید میکند که متن، بهعنوان یک اثر منحصربهفرد، عملاً نابود میشود. این شکل نامحسوس محو کردن، بهمراتب خطرناکتر و نگرانکنندهتر از اسکن مخرب است.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Destroying Books to Build a Mind» نوشتۀ فرانچسکا مانچینو است که در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در نیویورکر منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
🎯 هوش مصنوعی کتابها را نمیخواند، آنها را تجزیه میکند
♦️فرانچسکا مانچینو، نیویورکر — در اوایل سال ۲۰۲۶، مجموعهای از سفارشهای غیرعادی، نظم کسبوکار کتابفروشان مستقل در آمریکا را برهم زد. صاحبان این کتابفروشیها با خریدارانی مرموز مواجه شدند که با نامهایی مبهم، مانند «پروژۀ طوطی سبز»، کتابهای دانشگاهی، متون غیرداستانی کمتیراژ و راهنماهای قدیمی را به صورت عمده میخریدند. سرانجام با استفاده از ردیابهای جیپیاس معلوم شد شرکت آنتروپیک در حال اجرای طرحی محرمانه موسوم به «پروژۀ پاناما» است؛ پروژهای که بر اساس اسناد دادگاه، صراحتاً هدفش «اسکن مخرب» تمام کتابهای دنیاست.
♦️فرایند اسکن مخرب درست مثل نامش مخرب است. در این شیوه، کتابهای چاپی با دستگاههای هیدرولیک «گیوتین کتاب» به صفحات جداگانه تبدیل میشوند تا با سرعت بالا اسکن شوند و سپس نسخۀ فیزیکی آنها دور ریخته شود. اگرچه این اقدام در نگاه اول علیه آثار مکتوب است، اما بررسی دقیقتر نشان داد آنتروپیک، برخلاف شایعات رسانهای، به دنبال بلعیدن نسخههای کمیاب نیست. بلکه میخواهد متون غیرداستانی، پژوهشهای دانشگاهی داوریشده و کتابهای شابکداری را که بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۰ منتشر شدهاند و اغلب در قفسههای کتابخانهها خاک میخورند به هوش مصنوعی بدهد.
♦️این «ولع دادهای» کار آنتروپیک را به مراجع قضایی کشاند. بااینحال، سال ۲۰۲۵، قاضی ویلیام آلسپ در حکمی بحثبرانگیز، درحالیکه آنتروپیک را بهخاطر برخی رفتارهای غیرشفاف در نگهداری غیرقانونی فایلها توبیخ کرد، در کل، رویکرد این شرکت را مورد قبول خواند. استدلال شرکت این بود که این کار ذیل قانون «استفادۀ منصفانه» مجاز است، چون متن را از اساس دگرگون میکند. اما به نظر میرسد نگرانی اصلی دقیقاً ناشی از همین «دگرگونی» باشد.
♦️فعالان حوزۀ نشر هشدار میدهند که آنچه آنتروپیک میسازد، نه یک «کتابخانه»، که «معدن دادهای» است که تنها برای تقویت هوش مصنوعی کلود کاربرد دارد. لیا پرایس، مورخ رسانه، اشاره میکند که هر نسلی همواره در جستوجوی «قاتلی برای کتابها» بوده است؛ از هراسهای قرن نوزدهم دربارۀ کتابخانههای عمومی تا نگرانیهای عصر دیجیتال. اما تهدید امروز از اساس متفاوت است: گذار از «خوانندۀ انسانی» که با تأمل و غوطهوری به مطالعه میپردازد، به «خوانندۀ ماشینی» که کتاب را به عنوان سطلهایی از کلمات قابل استخراج میبیند.
♦️متیو کرشنبام، استاد ادبیات و هوش مصنوعی، هشدار میدهد که این فرآیند، منجر به نوعی «همگونسازیِ» ادبیات میشود. وقتی کتابی از جلد، تاریخچۀ تالیف و ماهیت فیزیکیاش جدا شده و در حجم عظیمی از دادههای دیگر حل میشود، روابط درونی و هویت مستقل اثر نابود میشود. محصولی که در نهایت توسط هوش مصنوعی ارائه میشود، چیزی جز یک موجودیت ترکیبی و گسسته از منبع اصلی نیست؛ شکلی نامحسوستر از پاکسازی که بسیار خطرناکتر از پاره کردن صفحات با گیوتین است، زیرا پیوند میان نویسندۀ انسانی و خواننده را بهطور کامل قطع میکند.
♦️اگرچه هوش مصنوعی میتواند با بازنویسی و تلفیقْ دانش را در دسترستر کند، اما خطر اصلی این است که غنای موجود در «اثر اصلی» فدای سرعت دسترسی شود؛ مدلهای زبانی بزرگ ادبیات را به چیزی پیوندی و نیمهجان بدل میکنند که از منبع اصلیاش بسیار دور، و چهبسا کاملاً گسسته است. این فرآیند محصولی کاملاً متفاوت تولید میکند که متن، بهعنوان یک اثر منحصربهفرد، عملاً نابود میشود. این شکل نامحسوس محو کردن، بهمراتب خطرناکتر و نگرانکنندهتر از اسکن مخرب است.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Destroying Books to Build a Mind» نوشتۀ فرانچسکا مانچینو است که در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در نیویورکر منتشر شده است.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
👍1
🔴 مایکروسافت ۶۰ هزار نفر یعنی ۲۷ درصد از کارمندانش رو داره اخراج میکنه.
هوش مصنوعی داره کم کم قدرتش و نشون میده
@akhbarebedonesansor
📍@commac
هوش مصنوعی داره کم کم قدرتش و نشون میده
@akhbarebedonesansor
📍@commac
تهدید ایران علیه کابلهای اینترنت خلیج فارس؛ جنگ احتمالی به زیر دریا میرسد | یورونیوز https://share.google/WGEUVGQTsxOTcyuiF
📍@commac
📍@commac
euronews
تهدید ایران علیه کابلهای اینترنت خلیج فارس؛ جنگ احتمالی به زیر دریا میرسد
ایران ر واکنش به احتمال ازسرگیری حملات نظامی آمریکا و اسرائیل، تهدید کرده است که کابلهای ارتباطی زیردریایی در خلیج فارس را هدف قرار خواهد داد؛ زیرساختهایی که انتقال دادهها، خدمات اینترنتی و بخشی از فعالیتهای مالی و اقتصادی کشورهای منطقه به آنها وابسته…
طراحی مدل استفاده از هوش مصنوعی برای تغییر فرایندهای واحد روابط عمومی سازمان با تأکید بر مدیریت دانش سازمانی + دانلود PDF
مقاله علمی پژوهشی - مطالعهای مبتنی بر نظریه دادهبنیاد و مصاحبه با ۱۷ مشارکتکننده که عوامل و راهبردهای بهکارگیری هوش مصنوعی در روابط عمومی را طبقهبندی میکند.
اثر: سید وهاب امتمحمدی، لادن حاجیانوری و کیمیا محقق
فصلنامه مدیریت راهبردی دانش سازمانی، شماره ۲۸، بهار ۱۴۰۴، صفحات ۳۳ تا ۵۲.
دانلود {+}
🆔 @commac
مقاله علمی پژوهشی - مطالعهای مبتنی بر نظریه دادهبنیاد و مصاحبه با ۱۷ مشارکتکننده که عوامل و راهبردهای بهکارگیری هوش مصنوعی در روابط عمومی را طبقهبندی میکند.
اثر: سید وهاب امتمحمدی، لادن حاجیانوری و کیمیا محقق
فصلنامه مدیریت راهبردی دانش سازمانی، شماره ۲۸، بهار ۱۴۰۴، صفحات ۳۳ تا ۵۲.
دانلود {+}
🆔 @commac