⭕️ دانشمندان نسبت به خطر سلامت روان هوش مصنوعی هشدار دادند‼️
🔻در دنیای مدرن امروز فقر ارتباطات انسانی، مخصوصا افزایش تنهایی موجب شده تا هوش مصنوعی به مأمنی کاذب برای پر کردن خلأهای عاطفی و روانی انسانها تبدیل شود.
🔸رباتهای هوش مصنوعی طوری طراحی شدهاند که بسیار انساننما و موافق طبع کاربر صحبت کنند. وقتی فردی آسیبپذیر ساعتها با آنها گفتگو میکند، هوش مصنوعی بهجای اصلاح افکار نادرست، مدام به او حق میدهد و حرفهایش را تأیید میکند.
🔸اما بر اساس پژوهش جدید انجام شده در لندن که نتایجش در پایگاه مقالات علمی آرکسیو arXiv منتشر شده، تایید شد که این تایید مداوم باعث میشود کاربران به مرور از واقعیت دور شده و دچار هذیانهای فکری شدید، وابستگیهای عاطفی خطرناک یا حتی بحرانهای روحی بزرگ (مانند افکار خودکشی یا توهمات مذهبی و پیامبرگونه) شوند؛ در حالی که سیستمهای فعلی فاقد ایمنی روانشناختی لازم هستند.
🔸در جامعه ای مانند ایران که هزینه خدمات روانپزشکی و روانشناسی بالاست و مردم با توجه به دلیل مسائل اقتصادی تمایلی به استفاده از این خدمات را ندارند و به هوش مصنوعی پناه می برند، اوضاع را نگرانکننده تر میکند.
🔸بنابراین در استفاده روزمره از چتباتهای صوتی و متنی مراقب فریب چاپلوسیها و همراهیهای افراطی و توهمزای هوش مصنوعی باشید. این یکی از حیاتیترین و کلیدیترین مهارتها در سواد هوش مصنوعی (AI Literacy) در عصر جدید است. آنها فقط ابزار و دستیار هستند و نه شریک زندگی یا مشاور و درمانگر.
استفاده فشرده، طولانیمدت و شبانهروزی از چتباتها میتواند انسان را به سمت انزوای فکری و وابستگیهای کاذب سوق دهد.
حسین امامی- پژوهشگر هوش مصنوعی
↪️ @commac
🔻در دنیای مدرن امروز فقر ارتباطات انسانی، مخصوصا افزایش تنهایی موجب شده تا هوش مصنوعی به مأمنی کاذب برای پر کردن خلأهای عاطفی و روانی انسانها تبدیل شود.
🔸رباتهای هوش مصنوعی طوری طراحی شدهاند که بسیار انساننما و موافق طبع کاربر صحبت کنند. وقتی فردی آسیبپذیر ساعتها با آنها گفتگو میکند، هوش مصنوعی بهجای اصلاح افکار نادرست، مدام به او حق میدهد و حرفهایش را تأیید میکند.
🔸اما بر اساس پژوهش جدید انجام شده در لندن که نتایجش در پایگاه مقالات علمی آرکسیو arXiv منتشر شده، تایید شد که این تایید مداوم باعث میشود کاربران به مرور از واقعیت دور شده و دچار هذیانهای فکری شدید، وابستگیهای عاطفی خطرناک یا حتی بحرانهای روحی بزرگ (مانند افکار خودکشی یا توهمات مذهبی و پیامبرگونه) شوند؛ در حالی که سیستمهای فعلی فاقد ایمنی روانشناختی لازم هستند.
🔸در جامعه ای مانند ایران که هزینه خدمات روانپزشکی و روانشناسی بالاست و مردم با توجه به دلیل مسائل اقتصادی تمایلی به استفاده از این خدمات را ندارند و به هوش مصنوعی پناه می برند، اوضاع را نگرانکننده تر میکند.
🔸بنابراین در استفاده روزمره از چتباتهای صوتی و متنی مراقب فریب چاپلوسیها و همراهیهای افراطی و توهمزای هوش مصنوعی باشید. این یکی از حیاتیترین و کلیدیترین مهارتها در سواد هوش مصنوعی (AI Literacy) در عصر جدید است. آنها فقط ابزار و دستیار هستند و نه شریک زندگی یا مشاور و درمانگر.
استفاده فشرده، طولانیمدت و شبانهروزی از چتباتها میتواند انسان را به سمت انزوای فکری و وابستگیهای کاذب سوق دهد.
حسین امامی- پژوهشگر هوش مصنوعی
↪️ @commac
❤2👍1
🎯 آیا آگاهی نیازمند بدن است؟
♦️کریستن فرنچ، ناتیلوس — آیا رباتها میتوانند آگاهی داشته باشد؟ بیش از سه دهه از زمانی که علوم اعصاب بهسراغ معمای بزرگ «آگاهی» رفته میگذرد و آنتونیو داماسیو، عصبپژوه پرتغالی، تقریباً از همان روزهای اول بهدنبال حل این مسئله بوده است. در اوایل دهۀ ۱۹۹۰، او از نخستین کسانی بود که سعی کرد نشان دهد احساساتی نظیر گرسنگی و درد بنیانهای آگاهی را شکل میدهند؛ یعنی همان تجربۀ مأنوس از زندهبودن، بیداری و خودآگاهی در جهان. احساساتی که نیازمند داشتنِ بدنی زیستی است که رباتها فاقد آناند.
♦️به گفتۀ داماسیو، «اکثر عصبپژوهان آگاهی را محصول هوش، خلاقیت و نواحی عالی مغز میدانند. به باور آنها، آگاهی برآمده از قشر مخ یا کورتکس است، یعنی مرکز اصلی پردازش اطلاعات. بنابراین، تنها پیشنیازِ وجود آگاهی یک ساختار پیچیدۀ پردازش اطلاعات است که میتواند بدون هرگونه پایگاه جسمانی وجود داشته باشد، حتی در قالب یک ربات. اما به باور من، آگاهی از احساساتی سرچشمه میگیرد که با بدن و حیات ما در ارتباطاند».
♦️به باور داماسیو، آگاهی از بخش ساقۀ مغز ناشی میشود. او میگوید «ما موارد متعددی از بیماران با زوال کامل آگاهی را بررسی کردهایم و عامل اختلال در تکتک این بیماران، آسیب به ساقۀ مغز بود، نه قشر مخ». از نظر داماسیو، ساقۀ مغز از این رو حیاتی است که سیگنالهای سایر بخشهای بدن را پردازش میکند.
♦️او میگوید «ما این توانایی را داریم که صداهای دریافتی، مناظر دیداری و طعمها و تماسهایمان با اجسام را نقشهبرداری و پردازش کنیم. این سازوکار بهغایت پیچیده است و در واقع با تکامل قشر مخ پدید آمده. اما در مورد احساسات و آگاهی، وظیفۀ ما نقشهبرداری و پردازش وضعیت ارگانیسم یا بدن خودمان بر حسب عملکرد جاری آن است. این فرایند، به جای آنکه در سطح کورتیکال از چشمها یا گوشها به قشر مخ برود، از سراسر بدن منشأ میگیرد و اطلاعات را مستقیماً به ساقۀ مغز منتقل میکند».
♦️به عبارت دیگر، از نظر داماسیو آگاهی ما برآمده از تصویربرداری و پردازش درونیِ ماست، نه تصویربرداری از جهان خارج. از نظر او، «باکتریها و انبوهی از سایر ارگانیسمهای تکسلولی فاقد سامانۀ عصبی و فاقد آگاهی هستند. ارگانیسمی که عاری از سامانۀ عصبی است میتواند به نحوی رضایتبخش عمل کند و زنده بماند، اما اطلاعاتی دربارۀ بدن خود ندارد و بنابراین آگاه نیست. درمقابل، تمام پستانداران آگاهاند، پرندگان و خزندگان نیز. همۀ آنها سیستم عصبیای دارند که آنها را از وضعیت زیستیشان آگاه میکند».
♦️بر اساس نظریۀ او، رباتها هم ممکن است روزی آگاه شوند، اما قطعاً این آگاهی شبیه به آگاهی ما نیست. آگاهی ما برآمده از درک ما از بدن و موقعیتِ آسیبپذیر آن است: «بدنِ ما تولد، رشد، تداوم دوران بزرگسالی و در نهایت افول و مرگ دارد. ما واجد این منحنی فوقالعاده پیچیدهایم که از زمان تولد تا مرگ امتداد دارد. اما در یک ربات، شما کلیدهای روشن و خاموشی دارید که همواره به یک شکل عمل میکنند و هیچ وقت تجربۀ داشتن بدنی آسیبپذیر همچون ما را نخواهند داشت. بنابراین، هرگز نمیتوانند آگاهیای مشابه ما داشته باشند».
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Does Consciousness Require a Body?» نوشتۀ کریستن فرنچ است که در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ در ناتیلوس منتشر شده است.
@tarjomaanweb
↪️ @commac
♦️کریستن فرنچ، ناتیلوس — آیا رباتها میتوانند آگاهی داشته باشد؟ بیش از سه دهه از زمانی که علوم اعصاب بهسراغ معمای بزرگ «آگاهی» رفته میگذرد و آنتونیو داماسیو، عصبپژوه پرتغالی، تقریباً از همان روزهای اول بهدنبال حل این مسئله بوده است. در اوایل دهۀ ۱۹۹۰، او از نخستین کسانی بود که سعی کرد نشان دهد احساساتی نظیر گرسنگی و درد بنیانهای آگاهی را شکل میدهند؛ یعنی همان تجربۀ مأنوس از زندهبودن، بیداری و خودآگاهی در جهان. احساساتی که نیازمند داشتنِ بدنی زیستی است که رباتها فاقد آناند.
♦️به گفتۀ داماسیو، «اکثر عصبپژوهان آگاهی را محصول هوش، خلاقیت و نواحی عالی مغز میدانند. به باور آنها، آگاهی برآمده از قشر مخ یا کورتکس است، یعنی مرکز اصلی پردازش اطلاعات. بنابراین، تنها پیشنیازِ وجود آگاهی یک ساختار پیچیدۀ پردازش اطلاعات است که میتواند بدون هرگونه پایگاه جسمانی وجود داشته باشد، حتی در قالب یک ربات. اما به باور من، آگاهی از احساساتی سرچشمه میگیرد که با بدن و حیات ما در ارتباطاند».
♦️به باور داماسیو، آگاهی از بخش ساقۀ مغز ناشی میشود. او میگوید «ما موارد متعددی از بیماران با زوال کامل آگاهی را بررسی کردهایم و عامل اختلال در تکتک این بیماران، آسیب به ساقۀ مغز بود، نه قشر مخ». از نظر داماسیو، ساقۀ مغز از این رو حیاتی است که سیگنالهای سایر بخشهای بدن را پردازش میکند.
♦️او میگوید «ما این توانایی را داریم که صداهای دریافتی، مناظر دیداری و طعمها و تماسهایمان با اجسام را نقشهبرداری و پردازش کنیم. این سازوکار بهغایت پیچیده است و در واقع با تکامل قشر مخ پدید آمده. اما در مورد احساسات و آگاهی، وظیفۀ ما نقشهبرداری و پردازش وضعیت ارگانیسم یا بدن خودمان بر حسب عملکرد جاری آن است. این فرایند، به جای آنکه در سطح کورتیکال از چشمها یا گوشها به قشر مخ برود، از سراسر بدن منشأ میگیرد و اطلاعات را مستقیماً به ساقۀ مغز منتقل میکند».
♦️به عبارت دیگر، از نظر داماسیو آگاهی ما برآمده از تصویربرداری و پردازش درونیِ ماست، نه تصویربرداری از جهان خارج. از نظر او، «باکتریها و انبوهی از سایر ارگانیسمهای تکسلولی فاقد سامانۀ عصبی و فاقد آگاهی هستند. ارگانیسمی که عاری از سامانۀ عصبی است میتواند به نحوی رضایتبخش عمل کند و زنده بماند، اما اطلاعاتی دربارۀ بدن خود ندارد و بنابراین آگاه نیست. درمقابل، تمام پستانداران آگاهاند، پرندگان و خزندگان نیز. همۀ آنها سیستم عصبیای دارند که آنها را از وضعیت زیستیشان آگاه میکند».
♦️بر اساس نظریۀ او، رباتها هم ممکن است روزی آگاه شوند، اما قطعاً این آگاهی شبیه به آگاهی ما نیست. آگاهی ما برآمده از درک ما از بدن و موقعیتِ آسیبپذیر آن است: «بدنِ ما تولد، رشد، تداوم دوران بزرگسالی و در نهایت افول و مرگ دارد. ما واجد این منحنی فوقالعاده پیچیدهایم که از زمان تولد تا مرگ امتداد دارد. اما در یک ربات، شما کلیدهای روشن و خاموشی دارید که همواره به یک شکل عمل میکنند و هیچ وقت تجربۀ داشتن بدنی آسیبپذیر همچون ما را نخواهند داشت. بنابراین، هرگز نمیتوانند آگاهیای مشابه ما داشته باشند».
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Does Consciousness Require a Body?» نوشتۀ کریستن فرنچ است که در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ در ناتیلوس منتشر شده است.
@tarjomaanweb
↪️ @commac
فراخوان جایزهٔ جهانی روزنامهنگاری ۲۰۲۷
هیئت برگزارکننده جایزهٔ جهانی مستقل روزنامهنگاری «داستان واقعی» (True Story Award) برای دریافت آثار روزنامهنگاران سراسر جهان در دورهٔ ششم فراخوان داد.
در مراسم جایزهٔ جهانی سال ۲۰۲۷ که از ۱۳ تا ۱۷ خرداد ۱۴۰۶ در برن سویس برگزار میشود نتیجه داوری آثار به ۱۰ زبان از ۱۲ منطقهٔ جهان منتشر خواهد شد. آثاری که به زبانهای دیگر باشد از سوی هیئت برگزارکننده ترجمه میشود.
آثار روزنامهنگاران باید بین ۹ مهر ۱۴۰۴ تا ۸ مهر ۱۴۰۵ (اول اکتبر ۲۰۲۵ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶) در روزنامه و مجله یا سایت اینترنتی منتشر شده باشد.
آثار ارسالی در سه زمینه تحقیق، روایت و تأثیر اجتماعی برای شرکت در مسابقه باید بین ۳ هزار تا ۱۷ هزار کلمه باشد و حداکثر تا پایان روز ۹ آبان سال جاری ۱۴۰۵ (۳۱ اکتبر ۲۰۲۶) در www.truestoryaward.org بارگذاری شود.
هر شرکتکننده مجاز به ارسال تنها یک اثر در قالب مقاله، گزارش تحقیقی یا تألیفی است (شامل مصاحبه و یادداشت نمیشود).
در بخش فارسی داوران (محمد قائد، امیرحسن چهلتن، حسن نمکدوست تهرانی) سه اثر را برای شرکت در داوری نهایی انتخاب میکنند.
@NewJournalism
↪️ @commac
هیئت برگزارکننده جایزهٔ جهانی مستقل روزنامهنگاری «داستان واقعی» (True Story Award) برای دریافت آثار روزنامهنگاران سراسر جهان در دورهٔ ششم فراخوان داد.
در مراسم جایزهٔ جهانی سال ۲۰۲۷ که از ۱۳ تا ۱۷ خرداد ۱۴۰۶ در برن سویس برگزار میشود نتیجه داوری آثار به ۱۰ زبان از ۱۲ منطقهٔ جهان منتشر خواهد شد. آثاری که به زبانهای دیگر باشد از سوی هیئت برگزارکننده ترجمه میشود.
آثار روزنامهنگاران باید بین ۹ مهر ۱۴۰۴ تا ۸ مهر ۱۴۰۵ (اول اکتبر ۲۰۲۵ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶) در روزنامه و مجله یا سایت اینترنتی منتشر شده باشد.
آثار ارسالی در سه زمینه تحقیق، روایت و تأثیر اجتماعی برای شرکت در مسابقه باید بین ۳ هزار تا ۱۷ هزار کلمه باشد و حداکثر تا پایان روز ۹ آبان سال جاری ۱۴۰۵ (۳۱ اکتبر ۲۰۲۶) در www.truestoryaward.org بارگذاری شود.
هر شرکتکننده مجاز به ارسال تنها یک اثر در قالب مقاله، گزارش تحقیقی یا تألیفی است (شامل مصاحبه و یادداشت نمیشود).
در بخش فارسی داوران (محمد قائد، امیرحسن چهلتن، حسن نمکدوست تهرانی) سه اثر را برای شرکت در داوری نهایی انتخاب میکنند.
@NewJournalism
↪️ @commac
فواید مطالعه برای لذت؛ از کاهش استرس تا تقویت حافظه
🔹یک مرور علمی که در مجله سایکولاجیکال مدیسین منتشر شده، مطالعه برای لذت را با سلامت روان بهتر، تواناییهای شناختی قویتر و خطر کمتر زوال عقل مرتبط دانسته است.
🔹 پژوهشها نشان میدهد ساختار مغز افرادی که مطالعه میکنند، تفاوتهایی قابل مشاهده با دیگران دارد؛ هر چند دانشمندان هنوز در حال بررسی این هستند که آیا مطالعه مستقیماً این تغییرات را ایجاد میکند یا نه.
ادامه این #گزارش را در لینک زیر بخوانید:
https://irna.ir/xjYz3B
@IRNA_1313
↪️ @commac
🔹یک مرور علمی که در مجله سایکولاجیکال مدیسین منتشر شده، مطالعه برای لذت را با سلامت روان بهتر، تواناییهای شناختی قویتر و خطر کمتر زوال عقل مرتبط دانسته است.
🔹 پژوهشها نشان میدهد ساختار مغز افرادی که مطالعه میکنند، تفاوتهایی قابل مشاهده با دیگران دارد؛ هر چند دانشمندان هنوز در حال بررسی این هستند که آیا مطالعه مستقیماً این تغییرات را ایجاد میکند یا نه.
ادامه این #گزارش را در لینک زیر بخوانید:
https://irna.ir/xjYz3B
@IRNA_1313
↪️ @commac
آرامترین اعتیاد دنیا؛ آخرین بار چه زمانی در کنار خانوادهمان بودیم
مرضیه جوانمردی - خبرنگار ایرنا در شیراز
.
🔹 همه از درد گردن و خستگی چشم میگویند، اما آسیب اصلی جای دیگری است و گوشی هوشمند آرامآرام جای تفکر، گفتوگو و آرامش را گرفته و روان ما را بیصدا فرسوده میکند، بدون آنکه حتی متوجه شویم.
https://irna.ir/xjYyWK
@IRNA_1313
🆔 @commac
مرضیه جوانمردی - خبرنگار ایرنا در شیراز
.
🔹 همه از درد گردن و خستگی چشم میگویند، اما آسیب اصلی جای دیگری است و گوشی هوشمند آرامآرام جای تفکر، گفتوگو و آرامش را گرفته و روان ما را بیصدا فرسوده میکند، بدون آنکه حتی متوجه شویم.
https://irna.ir/xjYyWK
@IRNA_1313
🆔 @commac
افزایش میزان ماندگاری و وفاداری کاربران به پیامرسان های داخلی
🔹رئیس مرکز پایش و فراداده مرکز ملی فضای مجازی از تولید ۶۱۶ میلیون محتوا در پنج سکوی داخلی طی ۶ماهه نخست سال خبر داد و گفت: بررسیها نشان میدهد پیامرسانها و شبکههای اجتماعی ایرانی، علاوه بر نقشآفرینی در جریان اطلاعرسانی، بهتدریج جایگاه پررنگتری در حوزه سرگرمی و فعالیتهای اقتصادی کاربران پیدا کردهاند.
🔹 بررسیها نشان میدهد بخشی از کاربران پس از آشنایی بیشتر با امکانات سکوهای داخلی، استفاده مستمر از این خدمات را ادامه دادهاند و میزان ماندگاری و وفاداری کاربران در برخی از این سکوها افزایش یافته است.
https://irna.ir/xjYzNf
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔹رئیس مرکز پایش و فراداده مرکز ملی فضای مجازی از تولید ۶۱۶ میلیون محتوا در پنج سکوی داخلی طی ۶ماهه نخست سال خبر داد و گفت: بررسیها نشان میدهد پیامرسانها و شبکههای اجتماعی ایرانی، علاوه بر نقشآفرینی در جریان اطلاعرسانی، بهتدریج جایگاه پررنگتری در حوزه سرگرمی و فعالیتهای اقتصادی کاربران پیدا کردهاند.
🔹 بررسیها نشان میدهد بخشی از کاربران پس از آشنایی بیشتر با امکانات سکوهای داخلی، استفاده مستمر از این خدمات را ادامه دادهاند و میزان ماندگاری و وفاداری کاربران در برخی از این سکوها افزایش یافته است.
https://irna.ir/xjYzNf
@IRNA_1313
🆔 @commac
😁2
❇️ برگزاری همایش آموزشی ویژه هفته سواد رسانهای و اطلاعاتی
❇️ وبینار شهروندان جامعه اطلاعاتی و مهارتهای والدگری دیجیتال در عصر هوش مصنوعی
🔻 زمان: چهارشنبه، ۶ آبان ماه، ساعت ۱۷ تا ۱۹
🔻 نشانی شرکت در وبینار:
https://webinar.pishgamrayan.com/Join/8097706
🔻 گواهی شرکت در این نشست آموزشی برای شرکت کنندگان صادر خواهد شد.
✅ برگزار کنندگان: آکادمی یاسان با همکاری انجمن سواد رسانهای ایران، پژوهشگاه فضای مجازی و جهاد دانشگاهی
🆔 @commac
❇️ وبینار شهروندان جامعه اطلاعاتی و مهارتهای والدگری دیجیتال در عصر هوش مصنوعی
🔻 زمان: چهارشنبه، ۶ آبان ماه، ساعت ۱۷ تا ۱۹
🔻 نشانی شرکت در وبینار:
https://webinar.pishgamrayan.com/Join/8097706
🔻 گواهی شرکت در این نشست آموزشی برای شرکت کنندگان صادر خواهد شد.
✅ برگزار کنندگان: آکادمی یاسان با همکاری انجمن سواد رسانهای ایران، پژوهشگاه فضای مجازی و جهاد دانشگاهی
🆔 @commac
آکادمی ارتباطات pinned «⭕️ دانشمندان نسبت به خطر سلامت روان هوش مصنوعی هشدار دادند‼️ 🔻در دنیای مدرن امروز فقر ارتباطات انسانی، مخصوصا افزایش تنهایی موجب شده تا هوش مصنوعی به مأمنی کاذب برای پر کردن خلأهای عاطفی و روانی انسانها تبدیل شود. 🔸رباتهای هوش مصنوعی طوری طراحی شدهاند…»
🎯 «نگو، نشان بده» ابلهانهترین قانون نویسندگی است
♦️«نگو، نشان بده». اگر تابهحال کلاس نویسندگی رفته باشید، با این جمله خیلی خوب آشنایید. این اولین قانونی است که اکثر مربیان نویسندگی بر آن تأکید میکنند. اما فردی دبوئر، نویسنده و منتقد فرهنگی، با این قانون مخالف است. دبوئر میگوید «نگو، نشان بده» آنقدر در آموزش نویسندگی تکرار شده که حالتی جزماندیشانه پیدا کرده و اگرچه مایهای از حقیقت در آن هست، اما مثل بسیاری از توصیههای دیگر برای نویسندگی، تقریباً هیچ فایدهای برای نویسندگان تازهکار و بیتجربه ندارد.
♦️ دبوئر مینویسد: یک دلیل مخالفتم با توصیۀ «نگو، نشان بده» در نویسندگی، این است که از گونههای هنریِ دیگری، یعنی نمایشنامهنویسی و فیلمنامهنویسی، آمده است.
♦️نکتۀ دیگری هم قابل توجه است: بزرگترین نویسندگان صاحبسبک بی هیچ شرمی قانون «نگو، نشان بده» را زیر پا گذاشتهاند. تولستوی رمان آنا کارنینا را با این جملۀ بسیار مشهور شروع میکند: «خانوادههای خوشبخت همه یکجورند، ولی هر خانوادۀ بدبخت به طرز خاص خودش بدبخت است». خُب این نشاندادن نیست! اینجا رماننویس پیشاپیشِ داستان خود ایستاده است و نظرش را صریح اعلام میکند. در داستان «نشاندادن» نداریم. تنها و فقط «گفتن» داریم. کلمات روایت میکنند! چون برخلاف نمایشنامه و فیلمنامه، داستان اساساً روایی است.
♦️قلم دیکنز را در رمان خانۀ قانونزده ببینید: «او مردی متشخص با وجدانی خللناپذیر است، از هر چیز حقیر و پَست بیزاری میجوید، و هر دم آماده است به اشارهای جان خود را فدا کند». فقط گفتن؛ ولی سحرآمیز و اثرگذار.
♦️ بله، قطعاً گاهی «گفتن» کاملاً به بیراهه میرود. ممکن است نویسنده بهجای اینکه ویژگیهای هر شخصیت را در جریان شخصیتپردازی نشان دهد، تکتک آنها را «بگوید»؛ یا بهجای اینکه پیام اخلاقی را از دل پیرنگ و مضمون بیرون بکشد، آن را بیپرده به زبان بیاورد. و بله، نثر نویسندگان کمتجربه معمولاً به سمت بازگویی منفعلانه کشیده میشود؛ مثلاً به سمت شخصیتهایی که «غمگین بودند»، بهجای صحنههایی که واقعاً غم در آنها رخ میدهد. در واقع، «نگو، نشان بده» مؤثر است، اما فقط وقتی که هوشمندانه و ظریف به کار بسته شود.
♦️ مشکل دقیقاً همینجا بروز میکند. کسانی که به دنبال توصیههای ابتدایی دربارهی نویسندگی میروند، دقیقاً همان کسانی هستند که کمترین احتمال را دارد توصیهها را عاقلانه به کار بگیرند.
♦️وقتی یک توصیه تبدیل به حکمِ جزمی میشود، وقتی شرکتکنندگان کارگاههای نویسندگی پاراگرافی را که تأملات نویسنده است ماهیتاً غلط میدانند -چون «گفتن» است، «نشاندادن» نیست- چیز مهمی از دست میرود. چه بخواهیم چه نخواهیم نویسنده صدا دارد. نویسنده فکر میکند، تأکید میکند، مشاهده میکند، و «میگوید». حذف این صدا، به بهانۀ بیطرفیِ سینمایی، به شفافیت کمک نمیکند، بلکه مثل نوعی قطع عضو یا خلع سلاحْ نویسنده را از برخی از قویترین ابزارهایش محروم میکند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «”نشان بده، نگو” ابلهانهترین قانون نویسندگی است» نوشتهٔ فردی دِبوئر است که متن کامل آن در شمارهٔ ۳۸ مجلهٔ ترجمان منتشر شده است.
@tarjomaanweb
✅ @commac
♦️«نگو، نشان بده». اگر تابهحال کلاس نویسندگی رفته باشید، با این جمله خیلی خوب آشنایید. این اولین قانونی است که اکثر مربیان نویسندگی بر آن تأکید میکنند. اما فردی دبوئر، نویسنده و منتقد فرهنگی، با این قانون مخالف است. دبوئر میگوید «نگو، نشان بده» آنقدر در آموزش نویسندگی تکرار شده که حالتی جزماندیشانه پیدا کرده و اگرچه مایهای از حقیقت در آن هست، اما مثل بسیاری از توصیههای دیگر برای نویسندگی، تقریباً هیچ فایدهای برای نویسندگان تازهکار و بیتجربه ندارد.
♦️ دبوئر مینویسد: یک دلیل مخالفتم با توصیۀ «نگو، نشان بده» در نویسندگی، این است که از گونههای هنریِ دیگری، یعنی نمایشنامهنویسی و فیلمنامهنویسی، آمده است.
♦️نکتۀ دیگری هم قابل توجه است: بزرگترین نویسندگان صاحبسبک بی هیچ شرمی قانون «نگو، نشان بده» را زیر پا گذاشتهاند. تولستوی رمان آنا کارنینا را با این جملۀ بسیار مشهور شروع میکند: «خانوادههای خوشبخت همه یکجورند، ولی هر خانوادۀ بدبخت به طرز خاص خودش بدبخت است». خُب این نشاندادن نیست! اینجا رماننویس پیشاپیشِ داستان خود ایستاده است و نظرش را صریح اعلام میکند. در داستان «نشاندادن» نداریم. تنها و فقط «گفتن» داریم. کلمات روایت میکنند! چون برخلاف نمایشنامه و فیلمنامه، داستان اساساً روایی است.
♦️قلم دیکنز را در رمان خانۀ قانونزده ببینید: «او مردی متشخص با وجدانی خللناپذیر است، از هر چیز حقیر و پَست بیزاری میجوید، و هر دم آماده است به اشارهای جان خود را فدا کند». فقط گفتن؛ ولی سحرآمیز و اثرگذار.
♦️ بله، قطعاً گاهی «گفتن» کاملاً به بیراهه میرود. ممکن است نویسنده بهجای اینکه ویژگیهای هر شخصیت را در جریان شخصیتپردازی نشان دهد، تکتک آنها را «بگوید»؛ یا بهجای اینکه پیام اخلاقی را از دل پیرنگ و مضمون بیرون بکشد، آن را بیپرده به زبان بیاورد. و بله، نثر نویسندگان کمتجربه معمولاً به سمت بازگویی منفعلانه کشیده میشود؛ مثلاً به سمت شخصیتهایی که «غمگین بودند»، بهجای صحنههایی که واقعاً غم در آنها رخ میدهد. در واقع، «نگو، نشان بده» مؤثر است، اما فقط وقتی که هوشمندانه و ظریف به کار بسته شود.
♦️ مشکل دقیقاً همینجا بروز میکند. کسانی که به دنبال توصیههای ابتدایی دربارهی نویسندگی میروند، دقیقاً همان کسانی هستند که کمترین احتمال را دارد توصیهها را عاقلانه به کار بگیرند.
♦️وقتی یک توصیه تبدیل به حکمِ جزمی میشود، وقتی شرکتکنندگان کارگاههای نویسندگی پاراگرافی را که تأملات نویسنده است ماهیتاً غلط میدانند -چون «گفتن» است، «نشاندادن» نیست- چیز مهمی از دست میرود. چه بخواهیم چه نخواهیم نویسنده صدا دارد. نویسنده فکر میکند، تأکید میکند، مشاهده میکند، و «میگوید». حذف این صدا، به بهانۀ بیطرفیِ سینمایی، به شفافیت کمک نمیکند، بلکه مثل نوعی قطع عضو یا خلع سلاحْ نویسنده را از برخی از قویترین ابزارهایش محروم میکند.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «”نشان بده، نگو” ابلهانهترین قانون نویسندگی است» نوشتهٔ فردی دِبوئر است که متن کامل آن در شمارهٔ ۳۸ مجلهٔ ترجمان منتشر شده است.
@tarjomaanweb
✅ @commac
⛔️ ممنوعیت چتجیپیتی و کلود برای کارمندان دولت سوئد / از کوپایلوت مایکروسافت استفاده کنید
🔆دولت سوئد به دلایل امنیتی و ترس از افشای دادههای حساس سازمانی، دسترسی کارکنان دولتی به چتجیپیتی و کلاد را مسدود کرد.
⚜️استفاده از هوش مصنوعی بدون قراردادهای رسمی حفاظت از داده (معروف به فناوری اطلاعات سایه) خطر درز اطلاعات اداری به مدلهای هوش مصنوعی را به همراه دارد.
🔰استفاده از ابزارهای جایگزین دارای تاییدیه امنیتی مانند کوپایلوت مایکروسافت و ایجاد سکوی بومی و کنترلشده برای دستیارهای هوش مصنوعی توصیه شده است.
✅ اقدام سوئد نشان میدهد که کشورهای توسعهیافته با وجود پیشتاز بودن در فناوری، به شدت مراقب استعمار دادهای و حریم خصوصی خود هستند و به راحتی زیرساختهای حیاتی خود را به شرکتهای چندملیتی گره نمیزنند. / یورونیوز
✅ @commac
🔆دولت سوئد به دلایل امنیتی و ترس از افشای دادههای حساس سازمانی، دسترسی کارکنان دولتی به چتجیپیتی و کلاد را مسدود کرد.
⚜️استفاده از هوش مصنوعی بدون قراردادهای رسمی حفاظت از داده (معروف به فناوری اطلاعات سایه) خطر درز اطلاعات اداری به مدلهای هوش مصنوعی را به همراه دارد.
🔰استفاده از ابزارهای جایگزین دارای تاییدیه امنیتی مانند کوپایلوت مایکروسافت و ایجاد سکوی بومی و کنترلشده برای دستیارهای هوش مصنوعی توصیه شده است.
✅ اقدام سوئد نشان میدهد که کشورهای توسعهیافته با وجود پیشتاز بودن در فناوری، به شدت مراقب استعمار دادهای و حریم خصوصی خود هستند و به راحتی زیرساختهای حیاتی خود را به شرکتهای چندملیتی گره نمیزنند. / یورونیوز
✅ @commac
👍1
✅ دفتر توسعه آموزش رسانه دوره آموزشی تخصصی روزنامهنگاری دیپلماسی را برگزار میکند
روایت جهان
چگونه سخنان دیپلماتها، بیانیهها، دیدارها، و رفتار بازیگران سیاستخارجی را تفسیر کنیم؟
سر فصلهای آموزشی:
پشتصحنه دیپلماسی
دستور زبان دیپلماسی
ژئوپلیتیک برای روزنامهنگاران
جنگ روایتها
هنر راستیآزمایی در سیاست خارجی
بحرانخوانی
مدرس: جلال خوشچهره
روزنامهنگار و تحلیلگر
تخفیف ویژه برای روزنامهنگاران و دانشجویان روزنامهنگاری
ترم دو ماهه، ٨ جلسه
شروع نیمه آبان ١٤٠٥
ارتباط:
شماره تلفن دفتر در ساعات اداری: ۰۲۱۸۸۷۳۱۴۹۷
شماره بله: ٠٩٠٢٩٥٣٠٧٧٦
واتساپ: ٠٩١٢٣٢٧٥٤٣٤
روایت جهان
چگونه سخنان دیپلماتها، بیانیهها، دیدارها، و رفتار بازیگران سیاستخارجی را تفسیر کنیم؟
سر فصلهای آموزشی:
پشتصحنه دیپلماسی
دستور زبان دیپلماسی
ژئوپلیتیک برای روزنامهنگاران
جنگ روایتها
هنر راستیآزمایی در سیاست خارجی
بحرانخوانی
مدرس: جلال خوشچهره
روزنامهنگار و تحلیلگر
تخفیف ویژه برای روزنامهنگاران و دانشجویان روزنامهنگاری
ترم دو ماهه، ٨ جلسه
شروع نیمه آبان ١٤٠٥
ارتباط:
شماره تلفن دفتر در ساعات اداری: ۰۲۱۸۸۷۳۱۴۹۷
شماره بله: ٠٩٠٢٩٥٣٠٧٧٦
واتساپ: ٠٩١٢٣٢٧٥٤٣٤
🎯 توانایی مطالعه مثل ماهیچه است؛ با تمرین دوباره قوی میشود
♦️آدام کلارک استس، وُکس — اتفاق ترسناکی دارد رخ میهد: هوش مصنوعی دسترسی به اطلاعات را آنقدر آسان کرده و آنقدر راحت با ویدئوهای کوتاه سرگرم میشویم که دیگر هیچکس مطالعه نمیکند. مطالعه فعالیتی سالم است و در دنیایی که افراد بهشدت درگیر بهترکردن خویشاند، ازدستدادن عادت مطالعه بسیار بد است. پژوهشها نشان میدهند مطالعه تمرینی شگفتانگیز برای ذهن است و درعینحال فعالیتی بسیار در دسترس است.
♦️خوشبختانه توانایی مطالعه شبیه ماهیچه است. حتی اگر احساس میکنید توانایی غرقشدن در کتاب در شما تحلیل رفته، آن ماهیچه هنوز وجود دارد و آمادۀ تمرین است. هرچه بیشتر مطالعه کنید، دایرۀ واژگانتان وسیعترمیشود، بیشتر یاد میگیرید و بهتر میتوانید اطلاعات جدید را در ارتباط با دانستههای قبلی خود قرار دهید. به عبارت دیگر، هرچه بیشتر بخوانید، در مطالعهکردن بهتر میشوید. و احتمالاً در نتیجۀ همین امر، محتوایی که الگوریتمها برایتان انتخاب میکنند نیز کمتر جذاب به نظر میرسد.
♦️بله، این بحرانی فرهنگی است؛ اما برای بسیاری از ما، بحرانی شخصی هم هست. همۀ ما کمبود وقت داریم و دوست داریم بیشتر مطالعه کنیم، اما رشد و قدرتگرفتن شرکتهای فناوری که برای ربودن توجه ما با یکدیگر رقابت میکنند باعث شده احساس کنیم حتی وقت کمتری داریم. پس در عصری که ظاهراً هر روز بیشتر بهسمت دوران پساسواد پیش میرود، چطور میتوانیم خوانندۀ بهتری شویم؟
♦️کتابخواندن زحمت و دشواری دارد و پیداکردن راههایی برای کاهش این دشواریها یکی از روشها برای بهتر کتابخواندن است. فناوری در این زمینه خوب عمل کرده است. همین افزایش محبوبیت کتابهای الکترونیکی را ببینید. وقتی به نبود صفحه و کاغذ عادت کنید، کتابخوانهای الکترونیکی واقعاً راحت و کاربردی هستند. کتابخوان آنقدر جمعوجور است که بهراحتی میتوانید با خودتان حملش کنید، و میشود یک کتابخانهٔ کامل را در وسیلهای به اندازهٔ یک بشقاب کوچک جا داد.
♦️بیدلیل نیست که معلمها و استادها در دوران مدرسه و دانشگاه کتابهای دشوار برای خواندن تکلیف میکنند. خواندن متنهای دشوار، حاشیهنویسی، دوبارهخوانی بخشهای سخت و مکثکردن برای فکر کردن به آنچه خواندهاید -این فرایندِ پرزحمت به درک عمیقتر مطلب منجر میشود.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «It shouldn’t feel impossible to finish a book» نوشتۀ آدام کلارک استس است که در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در وُکس منتشر شده است.
@tarjomaanweb
♦️آدام کلارک استس، وُکس — اتفاق ترسناکی دارد رخ میهد: هوش مصنوعی دسترسی به اطلاعات را آنقدر آسان کرده و آنقدر راحت با ویدئوهای کوتاه سرگرم میشویم که دیگر هیچکس مطالعه نمیکند. مطالعه فعالیتی سالم است و در دنیایی که افراد بهشدت درگیر بهترکردن خویشاند، ازدستدادن عادت مطالعه بسیار بد است. پژوهشها نشان میدهند مطالعه تمرینی شگفتانگیز برای ذهن است و درعینحال فعالیتی بسیار در دسترس است.
♦️خوشبختانه توانایی مطالعه شبیه ماهیچه است. حتی اگر احساس میکنید توانایی غرقشدن در کتاب در شما تحلیل رفته، آن ماهیچه هنوز وجود دارد و آمادۀ تمرین است. هرچه بیشتر مطالعه کنید، دایرۀ واژگانتان وسیعترمیشود، بیشتر یاد میگیرید و بهتر میتوانید اطلاعات جدید را در ارتباط با دانستههای قبلی خود قرار دهید. به عبارت دیگر، هرچه بیشتر بخوانید، در مطالعهکردن بهتر میشوید. و احتمالاً در نتیجۀ همین امر، محتوایی که الگوریتمها برایتان انتخاب میکنند نیز کمتر جذاب به نظر میرسد.
♦️بله، این بحرانی فرهنگی است؛ اما برای بسیاری از ما، بحرانی شخصی هم هست. همۀ ما کمبود وقت داریم و دوست داریم بیشتر مطالعه کنیم، اما رشد و قدرتگرفتن شرکتهای فناوری که برای ربودن توجه ما با یکدیگر رقابت میکنند باعث شده احساس کنیم حتی وقت کمتری داریم. پس در عصری که ظاهراً هر روز بیشتر بهسمت دوران پساسواد پیش میرود، چطور میتوانیم خوانندۀ بهتری شویم؟
♦️کتابخواندن زحمت و دشواری دارد و پیداکردن راههایی برای کاهش این دشواریها یکی از روشها برای بهتر کتابخواندن است. فناوری در این زمینه خوب عمل کرده است. همین افزایش محبوبیت کتابهای الکترونیکی را ببینید. وقتی به نبود صفحه و کاغذ عادت کنید، کتابخوانهای الکترونیکی واقعاً راحت و کاربردی هستند. کتابخوان آنقدر جمعوجور است که بهراحتی میتوانید با خودتان حملش کنید، و میشود یک کتابخانهٔ کامل را در وسیلهای به اندازهٔ یک بشقاب کوچک جا داد.
♦️بیدلیل نیست که معلمها و استادها در دوران مدرسه و دانشگاه کتابهای دشوار برای خواندن تکلیف میکنند. خواندن متنهای دشوار، حاشیهنویسی، دوبارهخوانی بخشهای سخت و مکثکردن برای فکر کردن به آنچه خواندهاید -این فرایندِ پرزحمت به درک عمیقتر مطلب منجر میشود.
🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «It shouldn’t feel impossible to finish a book» نوشتۀ آدام کلارک استس است که در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در وُکس منتشر شده است.
@tarjomaanweb
⭕️ سکوهای ایرانی در شش ماه اخیر چه عملکردی داشتند؟
گزارش جدید مرکز ملی فضای مجازی در ارزیابی عملکرد پنج سکوی روبیکا، ایتا، بله، سروشپلاس و ویراستی در ششماهه نخست ۱۴۰۵ منتشر شد.
به گزارش ایسنا، در نهایت میتوان ایتا را بستری با حضور پررنگ محتوای سیاسی ـ هویتی، بله و روبیکا را سکوهایی با ترکیب متنوعتر محتوای خبری، اقتصادی و اجتماعی، ویراستی را بستری با تأکید بر موضعگیریهای سیاسی و گفتمانی و سروشپلاس را سکویی با ترکیبی از کارکردهای خبری، اجتماعی و توزیع محتوای رسمی توصیف کرد.
https://isna.ir/xdXkn4
✅ @commac
گزارش جدید مرکز ملی فضای مجازی در ارزیابی عملکرد پنج سکوی روبیکا، ایتا، بله، سروشپلاس و ویراستی در ششماهه نخست ۱۴۰۵ منتشر شد.
به گزارش ایسنا، در نهایت میتوان ایتا را بستری با حضور پررنگ محتوای سیاسی ـ هویتی، بله و روبیکا را سکوهایی با ترکیب متنوعتر محتوای خبری، اقتصادی و اجتماعی، ویراستی را بستری با تأکید بر موضعگیریهای سیاسی و گفتمانی و سروشپلاس را سکویی با ترکیبی از کارکردهای خبری، اجتماعی و توزیع محتوای رسمی توصیف کرد.
https://isna.ir/xdXkn4
✅ @commac