خیلی‌ها از Programming می‌ترسن، ولی اگر بخوام صادق باشم، خود کدنویسی برای من بخش ساده‌ی ماجراست. بخش سخت‌تر، تمام زمانی‌ـه که صرف ساختن Logic توی ذهنت می‌کنی و فکر کردن به تمام حالت‌هایی که ممکنه یک راه‌حل در اون‌ها شکست بخوره.

بعضی روزها ساعت‌ها فقط می‌شینم و فکر می‌کنم. یه راه‌حل رو توی ذهنم می‌سازم، خرابش می‌کنم، دوباره از اول می‌چینمش و همین چرخه رو ادامه می‌دم تا به چیزی برسم که از نظر منطقی برام درست و قابل اتکا باشه.

جالب اینجاست که این مدل فکر کردن فقط توی کار به دردم نخورده. کم‌کم تبدیل شده به بخشی از نحوه تصمیم‌گیریم توی زندگی. اینکه قبل از تصمیم گرفتن، سناریوهای مختلف رو بررسی کنی، پیامدهاشون رو ببینی و سعی کنی به‌جای واکنش لحظه‌ای، منطقی‌ترین مسیر رو انتخاب کنی.

شاید برای همینه که همیشه Chess رو هم دوست داشتم. به نظرم Coding و Chess خیلی بیشتر از چیزی که در ظاهر به نظر میاد به هم شبیهن. توی هر دو، باید چند حرکت جلوتر رو ببینی، حالت‌های مختلف رو تصور کنی، اشتباهات احتمالی رو پیش‌بینی کنی و بدون عجله بهترین تصمیم ممکن رو پیدا کنی.

واقعاً نمی‌دونم اگر Programming و Chess وارد زندگی من نمی‌شدن، امروز چه شکلی فکر می‌کردم یا کجا بودم. ولی مطمئنم هر دو، بیشتر از اینکه فقط یک مهارت یا سرگرمی باشن، روی نحوه فکر کردنم تأثیر گذاشتن.

#Programming
#Coding
#Chess
#ProblemSolving
#CriticalThinking
#Logic
#SoftwareEngineering