یه چیزی درباره‌ی ماجرای OpenAI دیدم که جالبه.
گفته شده OpenAI برای حل یک مسئله، حدود ۱۵ میلیون دلار هزینه‌ی توکن کرده، در حالی که جایزه‌ی مسئله فقط ۱ میلیون دلار بوده.
بعضیا سریع میگن:
خب این دیگه اقتصاد عجیب هوش مصنوعیه!

ولی واقعاً این برداشت کاملی نیست.
کاری که OpenAI انجام داده، احتمالاً ارزش خیلی بیشتری از اون ۱۵ میلیون دلار داشته.
اینکه جایزه فقط ۱ میلیون دلار بوده، بیشتر نشون میده خود جایزه نسبت به ارزش واقعی مسئله خیلی کم بوده.
حتی ترول کردن ایلان ماسک هم بیشتر از همین زاویه قابل فهمه؛ چون خودش هم احتمالاً می‌دونه ارزش چنین کاری فقط به مبلغ جایزه محدود نمی‌شه.
اما یه بخش دیگه‌ی ماجرا برای من عجیب‌تره.
وقتی OpenAI از داده‌های هنرمندان استفاده کرد و بحث کپی‌رایت مطرح شد، خیلی از دانشمندان و آدم‌های حوزه‌ی ریاضی و تکنولوژی واکنش جدی نشون ندادن.
ولی وقتی بحث استفاده از داده برای حل یک مسئله‌ی ریاضی و اثبات یک قضیه مطرح شد، ناگهان حساسیت‌ها خیلی بیشتر شد.
همین تفاوت واکنش‌ها واقعاً قابل تأمله.
مسئله فقط این نیست که هوش مصنوعی چقدر پول برای حل یک مسئله خرج کرده.
مسئله اینه که وقتی پای منافع و حوزه‌ی تخصصی خودمون وسط میاد، نگاه‌مون به استفاده از داده چقدر تغییر می‌کنه؟
شاید بهتر باشه قبل از قضاوت درباره‌ی این اتفاق، همین تناقض رو هم ببینیم.

#هوش_مصنوعی
#OpenAI
#AI
#Math
#Technology