سراب بارورسازی ابرها در ایران

بحث بر سر «ممکن یا ناممکن بودن» #بارورسازی_ابرها نیست؛ مسئله این است که هر ادعای در این خصوص بدون شفافیت، نظارت مستقل و داده قابل راستی‌آزمایی بی‌اعتبار است.
بنابراین هر عملیات بارورسازی ابر، در صورتی معتبر است که زمان و محدوده اجرا، روش و ماده مصرفی، هزینه دقیق و معیار سنجش موفقیت آن از قبل اطلاع رسانی عمومی گردد. باید داده‌های هواشناسی قبل، حین و بعد از عملیات در دسترس باشد. حضور ناظران بی‌طرف، رسانه‌های محیط‌زیستی و کارشناسان مستقل، حداقل استاندارد اعتماد سازی است. تا وقتی این الزامات رعایت نشود، پروژه‌های بارورسازی چیزی جز تداوم یک روایت غیرعلمی، پرهزینه و انحرافی نیست؛ روایتی که به‌جای مواجهه با ریشه‌های بحران آب و مدیریت خردمندانه آب های موجود، جامعه را به امیدهای واهی عادت می‌دهد.
نکته تامل برانگیز:
بارورسازی ابر یک ایده و فناوری ۸۰ ساله و قدیمی است و در واقع اولین بارورسازی ابر، سال ۱۹۴۶ در آمریکا اجرا شد. حال سوال این است که چرا از آن زمان تا امروز، این عملیات ها بر روی بیابان‌های گسترده ایالات متحده انجام نمی شود؟

#توهم_آب

#اقلیم‌نامه

https://t.me/Climate_Letter

پیش‌بینی بارش هفتگی

در هفتهٔ آینده بارش چشمگیری در کشور نخواهیم داشت؛ تنها شنبه و یکشنبه شرق ایران و خراسان‌ها مقداری بارش خواهند داشت و سایر نواحی بیشتر تحت‌تأثیر سرما خواهند بود. بااین‌حال، یکی از زیباترین نقشه‌های بارشی ایران مربوط به فردا، جمعه ۲۸ آذر است؛ روزی که بخش‌هایی از شرق و جنوب‌شرق کشور واقعاً «آبیاری» می‌شوند. هرمزگان، بشاگردِ فقیر و حتی پهنه‌های خشک و کم‌بارش لوت در این روز وارد یک فاز بارشی گسترده می‌شوند و در سواحل خلیج فارس نیز بارش‌ها قابل‌توجه است. یک جبههٔ ساکن از حوالی باکو تا نزدیکی‌های شمال خراسان جنوبی قابل مشاهده است، اما این جبهه نقش تعیین‌کننده‌ای در بارش این دوره ندارد. بارش‌های اصلی از نوع سودانی–مدیترانه‌ای هستند که بر روی دریای عمان تقویت شده و موجب بارش‌های بسیار خوب در جنوب و شرق کشور می‌شوند؛ به‌ویژه در هرمزگان، کرمان، فارس و خراسان ها، یزد و اصفهان #بشاگرد #بم، #لوت و نواحی پیرامونی. رخداد #سیلاب در اين مناطق قطعی است. در ارتفاعات این پهنه‌ها، از جمله #جوپار، بزمان، #هزار و احتمالاً #تفتان، انتظار بارش برف نیز وجود دارد.

#اقلیم‌نامه
https://t.me/Climate_Letter

بارش‌های حیات بخش آذر

نقشهٔ بالا، آنومالی بارش ماهانه آذر را نشان می‌دهد.
خوشبختانه میزان بارش‌های این ماه در بیشتر نقاط ایران، بویژه در مناطق خشکیده مرکز و جنوب کشور، عالی بود.
این بارش ها برای #تاب‌آوری_سرزمینی بویژه در این مناطق تفتیده کاملاً ضروری و حیاتی‌ است.
همان‌طور که دیده می‌شود، بخش بزرگی از پهنهٔ خشک و بیابانی ایران با رنگ آبیِ غلیظ مشخص شده؛ یعنی بارش‌هایی بیش از میانگین بلندمدت بوده است.
این جای خوشحالی دارد، اما باید توجه کرد که این بارش‌ها نه کمبود مخازن و نه کسری #سفره‌های_زیرزمینی را جبران می‌کنند؛ فقط فروپاشی آن‌ها را چند صباحی به تعویق می‌اندازند.
اگر محدودیت و ممنوعیت در برداشت از #چاه‌ها و #کشاورزی_ناساز با اقلیم، اعمال نشود، این بارش‌ها هرگز قادر به توقف روند فرونشست و نابودی آبخوان‌ها نخواهند بود.
در نقشه اثر باشکوه #خلیج_فارس در تقویت بارش‌های سودانی بر روی، #هرمزگان، #فارس و #بلوچستان به‌خوبی دیده می‌شود؛ گویی این دریای گرم، مهر و عشق خود به این سرزمین باستانی را همراه با رطوبت و باران به‌سوی بیابان‌های تشنه ایران روانه کرده است.

#اقلیم‌نامه
https://t.me/Climate_Letter

هزینه یک میلیاردی هر پرواز برای بارورسازی ابر

خیلی خوب؛ شما که هزینه هر پرواز را تا ریال آخر اعلام می‌کنید و از «یک میلیارد تومان برای هر سورتی» حرف می‌زنید، لطفاً زحمتِ مرحله بعد را هم بکشید: سایر هزینه ها را هم محاسبه کنید و میزان آبِ تولیدی ناشی از این #بارورسازی را دقیق، عددی، ایستگاه‌به‌ایستگاه و قبل‌ـ‌بعد منتشر کنید. فقط در این صورت می‌توان نسبت هزینه–فایده را سنجید و فهمید این صورت‌حساب‌های میلیاردی را چرا باید از جیب مردم پرداخت.
تا زمانی که فیلم‌برداری علمی، داده‌نگاری دقیق، ناظران بی‌طرف و امکان راستی‌آزمایی مستقل فراهم نشود، حق بدهید که اعتماد عمومی شکل نگیرد.

#اقلیم‌نامه
https://t.me/Climate_Letter

🌐جام جم و ژئوپلیتیکِ امروز؛ خطری بزرگ‌تر از تغییر اقلیم

🔹پایگاه خبری رج: اختصاصی/ داریوش یاراحمدی: هزار سال است که درباره جام جم می‌گوییم؛ جامی که جهان را یک‌باره نشان می‌داد. امروز نسخه‌های واقعی آن روی میز ماست: مدل‌های اقلیمی، رصد ژئوپلیتیک، نقشه انرژی، روند قدرت و آینده امنیت منطقه. اما درست در زمانی که جهان با سرعتی بی‌رحم در حال تغییر است، ما چشم از این جام‌های واقعی برمی‌داریم؛ و نتیجه‌اش همان خطری است که از خودِ تغییر اقلیم هم بزرگ‌تر است: ندیدن جهان.

📌متن کامل این #یادداشت را در لینک زیر بخوانید:
🔗https://rajkhabar.ir/?p=8239

#اقلیم‌نامه
https://t.me/Climate_Letter

دوستان عزیز، سلام و شب‌به‌خیر

🌺🌺🌺🌺❤️❤️❤️❤️

شب چله یادآور این حقیقت ساده است که تاریکی، هرچقدر هم طولانی باشد، ماندگار نیست.

یلدا یعنی امید؛ یعنی آغازِ تغییر و روشنایی.

این تغییر هرچند در آغاز کوچک و نامحسوس است ــ فردا تنها حدود یک دقیقه به روشنایی روز افزوده می‌شود ــ اما همین افزایشِ اندک‌ اندک چنان ادامه می‌یابد که ما را تا انقلاب تابستانیِ اول تیر، بلندترین روز سال، می‌رساند.

همان‌طور که فردا از سیاهی کاسته و بر روشنایی افزوده می‌شود، آرزو می‌کنم غم‌ها و اضطراب‌هایتان کم شود و بر سلامت، آرامش و شادی‌تان افزوده گردد؛ و بارِ سنگینِ نگرانی‌های مالی و معاش سبک‌تر شود.

امیدوارم زمستان پیشِ رو برای همه‌ ما زمستانی پربرکت، سبک و پربارش باشد؛ و با بازگشت تدبیر، خردمندی و مسئولیت‌پذیری به مدیریت این سرزمینِ باستانی، از این چرخهٔ فرسایندهٔ انسانی و طبیعی فاصله بگیریم.

شب‌چله‌تان روشن و دلتان گرم.»

🌺🌺🌺

یلدا، اعتدالین و انقلابین

دیشب #یلدا بود؛ بلندترین شب سال در نیمکرهٔ شمالی. اما طول این شب در همهٔ عرض‌های جغرافیایی یکسان نیست. هرچه از قطب به‌سوی استوا پیش برویم، از طول شب کاسته می‌شود.
در ایران، مناطق شمالی مانند #اردبیل و #سرخس شب‌ یلدایی دارند که حدود ۵ ساعت از طول روز بلندتر است؛ در حالی‌که در عرض‌های میانی مانند #یزد و #اصفهان این اختلاف به حدود ۴٫۵ ساعت می‌رسد و در جنوب کشور، #چابهار به حدود ۳٫۵ ساعت کاهش می‌یابد.
بنابراین یلدای شمال ایران، طولانی‌تر از یلدای جنوب ایران است.

امروز اما اول دی‌ماه و روز #انقلاب_زمستانی است؛ لحظه‌ای که خورشید بر مدار رأس‌الجدی در نیمکرهٔ جنوبی عمود می‌تابد و دایرهٔ روشنایی به‌سوی قطب جنوب خم می‌شود.
در این روز، قطب جنوب سراسر در روشنایی غرق است و قطب شمال در تاریکی شب قطبی فرو می‌رود.

از این پس تا #اعتدال_بهاری (اول فروردین / ۲۱ مارس)، هر روز اندکی از طول شب کاسته و بر طول روز افزوده می‌شود. در لحظهٔ اعتدال، خورشید پرتوهای خود را میان دو نیم‌کره به‌طور عادلانه و دقیق و برابر تقسیم می‌کند و دایرهٔ روشنایی از هر دو قطب می‌گذرد. یعنی هم قطب شمال و هم قطب جنوب تقریباً طول روز و شب برابری دارند.
با این اعتدال، آغاز بهار در نیمکرهٔ شمالی رقم می‌خورد.

پس از اعتدال بهاری نیز روند افزایش روشنایی ادامه می‌یابد و تا #انقلاب_تابستانی (اول تیر / ۲۱ ژوئن) پیش می‌رود؛ روزی که خورشید، گویی برای جبران «بی‌عدالتی زمستانی»، بر مدار رأس‌السرطان عمود می‌تابد و دایرهٔ روشنایی به‌سوی قطب شمال متمایل می‌شود. در این هنگام قطب شمال در روشنایی بی‌وقفه است و قطب جنوب در تاریکی طولانی فرو می‌ماند.

با این حال، برخلاف سخن #خیام که گویی نظم آسمان را چندان سنجیده به عدل نمی‌دید:

گر کارِ فلک به عدل سنجیده بُدی
احوالِ فلک جمله پسندیده بُدی

ور عدل بُدی به کارها در گردون
کی خاطر اهل فضل رنجیده بُدی!

خورشید بر مدار عدل می چرخد و از همین نقطه بار دیگر مسیر بازگشت به اعتدال و توازن خود را آغاز می‌کند و تا #اعتدال_پاییزی (اول مهر / ۲۳ سپتامبر) پیش می‌رود؛ روزی که همچون نوروز، مجدد بر استوا عمود می‌تابد و دایرهٔ روشنایی از دو قطب می‌گذرد.

در این روز نیز روز و شب تقریباً برابر می‌شود، اما نیمکرهٔ شمالی از این لحظه آرام‌آرام وارد نیمهٔ تاریک‌تر سال می‌گردد.
این چرخهٔ هر سال تقویم است و نکتهٔ بسیار مهم این است که
دقیق‌ترین و هماهنگ‌ترین تقویم جهان با حرکت واقعی خورشید و آغاز فصل‌ها، تقویم ایرانی (جلالی/هجری‌شمسی) است.

تقویم ایرانی بر پایهٔ لحظهٔ واقعی اعتدال بهاری تنظیم می‌شود؛ یعنی آغاز سال دقیقاً زمانی است که خورشید از استوا می‌گذرد و وارد نیمکرهٔ شمالی می‌شود. از این رو:
آغاز سال دقیقاً با آغاز بهار تطابق دارد.
در این تقویم طول سال با خطایی در حد چند ثانیه تعیین می‌شود؛
دقت آن از تقویم میلادی بیشتر است؛ و برخلاف بسیاری از تقویم‌ها، در طول قرن‌ها به اصلاح‌های پی‌درپی نیاز ندارد.
این دقت استثنایی، حاصل سنت هزارسالهٔ رصد و محاسبهٔ اخترشناسان ایرانی است و تقویم ایرانی را در جهان بی‌رقیب کرده است.

#اقلیم‌نامه

https://t.me/Climate_Letter

مراکز اقماری ورشکسته دانشگاه لرستان

✍️ دکتر داریوش یاراحمدی، عضو هیئت علمی دانشگاه لرستان

🔸مراکز اقماری وابسته به دانشگاه لرستان امروز به یکی از پرهزینه‌ترین و کم‌کارآمدترین بخش‌های این دانشگاه تبدیل شده‌اند؛ واحدهایی که نه از نظر آموزشی توجیه‌پذیرند، نه از منظر اقتصادی قابل دفاع، و نه در عمل نقشی در ارتقای جایگاه علمی دانشگاه ایفا می‌کنند. خالی ماندن صندلی‌ها، افت کیفیت آموزشی و فرسایش منابع، این مراکز را به مسئله‌ای جدی برای آینده دانشگاه لرستان بدل کرده است.

🔸مراکز اقماری وابسته به دانشگاه لرستان نه حاصل نیازسنجی آموزشی‌اند، نه برآمده از آمایش آموزش عالی، و نه نتیجه تحلیل تقاضای واقعی دانشجو؛ این مراکز بیش از آن‌که پروژه‌ای دانشگاهی باشند، محصول بده‌بستان‌های سیاسی، اعمال نفوذ نمایندگان و ملاحظات انتخاباتی‌اند؛ تصمیماتی که امروز هزینه آن، مستقیم بر دوش دانشگاه و اعتبار علمی آن افتاده است.

🔸متأسفانه این مراکز بدون انجام مطالعات کارشناسی لازم و خارج از منطق توسعه آموزش عالی شکل گرفتند. ایجاد این مراکز در بسیاری موارد نه با هدف ارتقای کیفیت آموزش، بلکه برای تکمیل رزومه سیاسی برخی افراد ذی‌نفوذ، ایفای وعده‌های انتخاباتی، و حتی فراهم‌کردن موقعیت‌های تدریس و عناوین دانشگاهی برای برخی نزدیکان و اقوام صورت گرفت. نتیجه چنین رویکردی، تولد مراکزی بود که از ابتدا با منطق دانشگاهی بیگانه بودند.
🔸امروز، این مراکز عملاً به واحدهایی هزینه‌زا، کم‌کارآمد و فاقد توجیه آموزشی و اقتصادی تبدیل شده‌اند. خالی ماندن بخش عمده صندلی‌ها، نبود فضای آموزشی و پژوهشی استاندارد، و همچنین مشکلات جدی خوابگاه‌های غیر‌استاندارد و فاقد حداقل الزامات رفاهی و ایمنی، به‌روشنی نشان می‌دهد که ادامه فعالیت آن‌ها نه‌تنها کمکی به توسعه آموزش عالی استان نمی‌کند، بلکه به‌طور مستقیم به تضعیف شأن و جایگاه علمی دانشگاه لرستان منجر شده است.

🔸از منظر اقتصادی، ماجرا روشن‌تر و نگران‌کننده‌تر است. تجهیز و نگه‌داشت این مراکز، در غیاب تقاضای واقعی، فاقد هرگونه صرفه اقتصادی است و صرف منابع محدود دانشگاه در این مسیر، عملاً اتلاف بودجه عمومی به شمار می‌آید؛ بودجه‌ای که می‌توانست صرف تقویت هسته اصلی دانشگاه، ارتقای کیفیت آموزش و پژوهش، به‌روزرسانی زیرساخت‌ها، و حتی بهبود وضعیت معیشتی اعضای هیأت علمی و کارکنان شود. در این میان، استاندار لرستان نیز به‌عنوان عالی‌ترین مقام اجرایی استان می‌بایست بسیار پیش‌تر و مؤثرتر به این مسئله ورود می‌کرد و مانع تداوم این اتلاف گسترده منابع مالی استان در مراکز اقماری فاقد کارکرد واقعی می‌شد؛ سکوت و انفعال در برابر چنین روندی، عملاً به استمرار یک خطای پرهزینه دامن زده است.

🔸این ناکارآمدی صرفاً یک ادعای نظری نیست؛ در کنکور سال گذشته، تعداد قابل توجهی از کدرشته‌های این مراکز به‌دلیل نداشتن حتی یک متقاضی حذف شدند. برای نمونه، در واحد اقماری الشتر، در رشته جغرافیا دو عضو هیأت علمی تمام‌وقت استخدام شده‌اند، در حالی‌که کل دانشجویان این رشته فقط دو نفر بوده‌اند؛ دو دانشجویی که همان‌ها نیز امسال فارغ‌التحصیل می‌شوند. چنین نسبتی میان هیأت علمی، دانشجو و خروجی آموزشی، نه‌تنها فاقد هرگونه توجیه دانشگاهی است، بلکه به‌روشنی نشان‌دهنده عمق خطای ساختاری در ایجاد این مراکز است.

🔸با این حال، تداوم فعالیت این مراکز نه بر پایه منطق علمی و نیاز آموزشی، بلکه عمدتاً نتیجه فشارهای بیرونی و ملاحظات سیاسی است؛ فشارهایی که ریشه در تعهدات غیرکارشناسی گذشته دارد و اکنون دانشگاه را در وضعیتی پرهزینه و فرساینده قرار داده است. دانشگاه لرستان به‌خوبی از آثار منفی این مراکز بر اعتبار علمی و جایگاه نهادی خود آگاه است، اما علی‌رغم این آگاهی و تمایل مدیریتی، تاکنون تحت فشارهای سیاسی موفق به تعطیلی آن‌ها نشده است.

🔸بر اساس بررسی‌های میدانی، گفت‌وگوها و نظرسنجی‌های انجام‌شده در داخل دانشگاه، اکثریت اعضای جامعه دانشگاهی بر لزوم تعطیلی این مراکز غیرکارآمد تأکید دارند. این مطالبه، نه احساسی است و نه سیاسی؛ بلکه برخاسته از دغدغه حفظ کیفیت آموزش عالی، صیانت از منابع عمومی، و دفاع از اعتبار نهادی دانشگاه است.

🔸از این‌رو انتظار می‌رود وزیر محترم عتف (علوم) و ریاست دانشگاه، با هدف جلوگیری از تضییع حقوق مادی و معنوی دانشگاه، و به‌ویژه برای حفاظت از حرمت نام و سابقه دانشگاه لرستان، و با اتکا به منافع بلندمدت آموزش عالی و مسئولیت نهادی خود، تصمیمی شجاعانه، کارشناسی و مستقل اتخاذ کرده و این مراکز زیان‌ده و فاقد کارکرد مؤثر را تعطیل کنند.

🔸بی‌تردید، در این مسیر اکثریت مطلق جامعه دانشگاهی دانشگاه لرستان همراه و پشتیبان چنین تصمیمی خواهند بود.



https://yaftenews.ir/important-news/51024-aghmaryy.html

#پایگاه_خبری_یافته