خشکیدگی سراب شهوا در خرم‌آباد؛ نشانه‌ی فروپاشی سفره‌های آب

عصر امروز که از کنار سراب «شهوا» (مطهری) در خرم‌آباد عبور می‌کردم، سرابی که همیشه به آب زلال و روان شناخته می‌شد، خشک شده است.
عکس اول( زنده بودن) را با عکسی که غروب گرفته ام( مرگ) مقایسه کنید.
چنین وضعی در حافظه‌ی این شهر سابقه ندارد.
خرم‌آباد شهری بود که با چشمه و جویبار تعریف می‌شد. اگر اینجا آب فرو ریخته، تکلیف دشت‌ها و شهرهای خشک‌تر ایران از همین حالا روشن است.

علت اصلی واضح است: چاه‌های عمیق و برداشت بی‌محابا از آب‌های زیرزمینی. سفره‌هایی که طی هزاران سال انباشته شده بودند، در چند دهه تخلیه شدند.
وقتی سفره‌های آب فرو می‌ریزند، کشاورزی نیز فرو می‌ریزد. بخش بزرگی از کشاورزی ایران در واقع تبدیل آب زیرزمینی به محصول بود؛ نه کشاورزی پایدار. اکنون که آب رفته است، سفره‌ی غذای ما نیز در نوبت خالی شدن است.
خشک شدن سراب شهوا فقط یک اتفاق محلی نیست؛ علامت است. علامت پایان دوره‌ی ایرانِ چشمه‌ها و قنات‌ها.

اگر این نشانه‌ها دیده و فهمیده نشود، ادامه‌ی مسیر سیاه است:
فروپاشی و مهاجرت‌های اقلیمی ،
مسئله فقط آب نیست.
مسئله آینده‌ی ایران است.