او رفیق واقعی من است؛ او برخلاف دیگران که تا وقتی داستان و قصهات را میشوند میروند، کنار من ماند. تنها کسی که اندوه مرا انکار نکرد، و بارها به داستان های تکراری من گوش کرد تا من خالی شوم. تنها کسی که خنده های مرا باور نکرد و غم مرا فهمید. تنها کسی که میتوانم با او راجبچیز هایی حرف بزنم که بقیه نه میفهمند، نه درک میکنند...🙂🫂❤️🩹
دراز کشید زیر سایهی درخت و گفت: «اون یدونه خرمالوی سرِ شاخه رو چرا نَکندی؟»
گفتم: «دستم نرسید.»
گفت: «سهمت نبوده، وگرنه دنیا درست میذاشت کف دستت، مثل دلتنگیهای آخرِ شب
گفتم: «دستم نرسید.»
گفت: «سهمت نبوده، وگرنه دنیا درست میذاشت کف دستت، مثل دلتنگیهای آخرِ شب
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
انقدر🤏🏻 مونده تا برم اینو براش بفرستم🤓🚶🏻♀️
جودی عزیزم…
ما به اندازهی خاطرات خوشی که از دیگران داریم آنها را دوست داریم و به آنها وابسته میشویم و هر چه خاطرات خوشمان از شخصی بیشتر باشد، علاقه و وابستگی ما بیشتر میشود. پس هر کسی را که بیشتر دوست داریم و میخواهیم بیشتر دوستمان بدارد، باید برایش خاطرات خوش زیادی بسازیم تا بتوانیم در دلش ثبت شویم.
👤جین وبستر
ما به اندازهی خاطرات خوشی که از دیگران داریم آنها را دوست داریم و به آنها وابسته میشویم و هر چه خاطرات خوشمان از شخصی بیشتر باشد، علاقه و وابستگی ما بیشتر میشود. پس هر کسی را که بیشتر دوست داریم و میخواهیم بیشتر دوستمان بدارد، باید برایش خاطرات خوش زیادی بسازیم تا بتوانیم در دلش ثبت شویم.
👤جین وبستر