There’s a world of difference between how #philosophers talk about #God and how believers do. Because the God that appears at the end of a logical argument bears very little resemblance to a God that people actually #pray and sing to. Philosophers, at least in the West, are heirs of the Greeks, where reasoned argument and #logic are seen as the sole arbiters of truth. But #religion is not like this. Religion is of the heart and not the head. As Tertullian once wrote, what indeed has Athens got to do with Jerusalem?

This misrepresentation of God is, as Blaise #Pascal put it, a mere God of the philosophers and scholars only.

ادامه متن...
----------------------------------------
Read More...

🔗 @philosophyminis

📲 @instatoolboxbot

به يك سري كلمات الرژي پيدا كردم. تجربه زيسته يكيشونه.

تجربه ي زيسته من-
من از تجربه زيسته فلاني-
ما بايد به تجربه زيسته فلاني گوش بديم-
بسه لطفا.

از شانس بد من يهو اومديم و تو گوه زيستي. خب شايد نخوام به تجربه ي زيسته گوهت گوش بدم؟

به اون مرحله ای از پیرمردی رسیدم در برابر تکنولوژی که معنی بعضی ریکت ها و استیکرا رو نمیفهمم و اشتباه استفادشون میکنم. خدایا شکرت 🗿

ریکت توت فرنگی از کی تاحالا سکشوال بودههههه😭😭😭😭😭

توییت - دکتر محسن برهانی- حقوقدان و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران



_Noname_


@uttweet

اصلا اين درو باز كنيم؟ :)

باشه براي صحبت بعدا

‏تمام سرمایه خانواده ما اندازه جریمه یک بار افتادن روسری از سر خواهرم نیست!



_Echinops kurdicus_



@uttweet

باز ميكنيم پس✨

خب سلام. من اومدم برای این در اما با تاخیر. راستش دیروز یه متنی خوندم که واقعا بیشتر بهم الهام داد

این مشکل زوایای مهمی داره. یکیش بطن خود این قانون، ایا درتضاد با قانون اساسیه، ایا در تضاد با حقوق فردیه و یا نه؟
بعد بعدیش اینکه اثار این قانون چیه؟ نتیجه اش چیه؟ بسترش چیه؟ و در نهایت هدف قانون گذار چیه؟

نمیخوام قصه ببافم ولی بیایید اول بستر رو درک کنیم. قوانین اساسی ایران و کشورهای مسلمان و هر نوع کشور دین محوری اصلا، ابتدا وظایف جمعی رو تعریف میکنه و بعد حقوق فردی رو تعریف میکنه و حقوق شهروندی تعریف نمیشه. حقوق شهروندی چیه؟ همین که اصلا مطرح نشده تاحالا و یا تدریس نمیشه خودش نشونه ی عمق بدبختیه. ادیان حقوق شهروندی رو تعریف نمیکنن. پند و اندرز اخلاقی در جمع زیاد میدنا ولی حقوق مشخص نمیکنن. دقیق مشخص نمیکنه حقوق جمعی افراد نسبت به خودش، شهر و بعدش state (حکومت) چیه. وقتی این تعریف نمیشه، اتوماتیک حقوق فردی بعدش نقض میشه. چون وقتی حقوقی جمعی درست مشخص نیست حقوق فردی هم مشخص نیست.

فلسفه غرب و یونان و غیر، ابتدا حقوق فرد رو تعریف میکنن، بعد حقوق شهروندی و غیره. در ادیان ابتدا "وظایف جمعی" تعریف میشه و بعدش مالکیت خصوصی و حقوق شخص، و این باعث میشه هر انسان و نیازهاش محور قانون نویسی نباشه. این رویه خوبی و بدیاشو داره ولی در نظر داشته باشید فلسفه غرب مادر دموکراسیه و فلسفه شرق مادر دیکتاتوری. انقلاب های مشروطه در غرب شروع میشه. یعنی اونا اول حقوق افراد و شهروند رو تعیین میکردن نسبت به حکومت ولی در اینجا تعریف نشده است.

حقوق شهروندی در ایران درست تعریف نشده. نیایید به جون من بعدا که عههه ما که حق رای و شرکت در انتخابات داریم؛ قانون اساسی ایران از روی قانون اساسی فرانسه نوشته شده و بعدش بهش رویکرد اسلامی اضافه شده. این یعنی بعضی از حقوق تعریف شدن ولی اعمال نمیشن. نمونه اش : هیئت منصفه بودن در دادگاه، اینکه قاضی و دادستان باید دو نفر متفاوت باشن و... و... و....
حقیقت اینکه در هیچ کشوری که پایه اصلی قانون نویسی دین باشه، حقوق شهروندی تعریف نمیشه. این یعنی رابطه شما با دولت و با سایر مردم فقط در چهارچوبی تعیین میشه که احکام دینی گفته باشنو مواردی که دین از قبل پیشبینی نکرده تعریف نشده هستند و نقطه خاکستری قانون میشن. هرچه نقطه خاکستری توی قانون بیشتر باشه، قانون افتضاح تره.

برای مثال، همسایه شما میتونه بابت صدا و اعمال ناهنجار از شما شکایت کنه و پلیس بریزه خونتون اما چهارچونب این واژه ناهنجار چیه؟ در قانون تعریف نشده، این رو عقل پلیسی که در محل ظاهر شده تعیین میکنه و این خطرناکه. حالا از این بحث ها بگذریم. این لایحه جدید در تضاد با قوانین حقوق فردی هستش چون حقوق شهروندی اصلا در این تعریف نشده. چون شما به عنوان یک فرد و سیستم پیچیده از عقاید و رفتارها در قانون مطرح نیستین، شما در قانون ایران فقط با مذهب و جنسیتتون مشخص میشین. منظورم چیه؟ یعنی اینکه مهمه قوانین کشور فرد رو چطوری در نظر میگیرن. قوانین به چند دسته بر اساس جنسیت و مذهب و سایر ویژگی های شما تقسیم میشه. اکثر قوانین جهان سعی میکنن gender nuetral باشن و تبعیض بر اساس جنسیت و مذهب و غیره اعمال نکنن اما در ایران اصلا محورهای قانون گذاری همینه.

نوشتن قانون کار سختیه. شما باید اینده قانون رو پیشبینی کنی و هزینه فرصت بکنی و ببینی در بلند مدت این قانون منجر به چه رفتاری میشه و هزینه اعمال این قانون ایا به سودش می ارزه و ایا اصلا این قانون نیازه؟ مردم پذیراش هستن؟ ایا این قانون چیزیه که ادما میخوان؟ کار خیلی پیچیدیه. اصلا یه شاخه از اقتصاد هست که با game theory و ریاضیات قانون گذاری رو میسنجه و اصلا اوف.
بذارید من برداشت خودمو از این قانون بگم.
این قانون توسط قانون گذاری نوشته شده که کاملا دید کوتاه مدت به کشور و سرمایه ملی (مردم) نگاه میکنه.

مثل یه شاه که فقط تا مدت زمان عمر خودش به امور کشور اهمیت میده و برای اینده هیچ ارزشی قائل نیست، قانون گذار داستان ما هم با این متن قانونی اثبات میکنه هیچ اهمیتی براش نداره که بستر جامعه و اعتماد ملی رو از بین ببره، بدون برگذاری هیچ گونه نشست علمی ، در خفا قانون ضد قانون اساسی بنویسه و بعد جرایم غیر منطقی براش تعیین کنه.
چند وقت پیش توییت یه قاضی رو خوندم که میگفت : ممنوع الخروجی از کی تاحالا شده تنبیه. چطوری خجالت نمیکشید، از کشور و وطن ملت به عنوان تنبیه استفاده میکنید. ممنوع الخروجی فقط وقتی در قوانین استفاده میشه که مجرم فراری هستش و به دولت چیزی بدهکاره، اعم از پول یا خدمت یا مالی رو دزدیده و پس نداده. چرا جریمه دفعه سوم این جرم ممنوع الخروجی به عنوان دو ساله. ایا خودتون هم قبول دارین مملکت رلو جهنم کردین

من فکر میکنم خود همین یه بند نشونه کوتاه فکری قانون گذار هست. قانون گذاری که مملکت خودش رو یک تنبیه برای افراد میبینه...خب..
قانون گذاری که منافع مردم رو جوری میپچینه که برعلیه هم باشن و سرمایه اجتماعی (در اقتصاد منظور از سرمایه اجتماعی اعتمادی هستش که بین مردم هست بدون زور قانون، برای مثال اینکه یک فردی اعتماد میکنه یک لحظه کیفشو پیش یکی بذاره و بره، کسی که اعتماد میکنه و اجازه میده ادمی از خیابون ردش کنه، ادمی که اعتماد میکنه و معامله ای رو انجام میده) از بین بره، یک قانون گذار نابخرده.

بذارید این بحث سرمایه اجتماعی رو بیشتر باز کنم. شاید بگید : یعنی چی بدون زور قانون، همه با پیشتوانه قانون معامله میکنن!
حقیقت اینکه اکثر عملیات هایی که در روز اتفاق میوفته در چهارچوب قانون هستش ولی به زور قانون نیست. یعنی چی؟
یعنی تو میری خرید میکنی، اعتماد میکنی که اگر میگه 2 کیلو گوجه، واقعا تو کیلو گوجه داره میده، و مثلا به گوجه هاش اب تزریق نکرده، اونم اعتماد میکنه که تو پول تقلبی نمیدی. هیچ کدومتون زنگ نمیزنید کارشناس وزارت کشاورزی و یا پلیس بیاد بالای معامله و دابل چک کنه قضیه رو.
اگر میرید ملک یا ماشین میخرید، شما پول رو واریز میکنید اونا هم دارایی که خریدین رو میدن. مردم به صورت روزمره برای هرخرید ماشین یا مبل زنگ نمیزنن وکیل و کارشناس قوه قضاییه استخدام کنن.
اعتماد هست. شما به همسایه تون اعتماد میکنید و مثلا کلید خونتون رو میدین بهش. به راننده سرویس اعتماد میکنید و بچتون رو سوار ماشینش میکنید. هر روز زنگ نمیزنید یه ماشین پلیس پشت سر اقای راننده راه بیوفته.
اگر این اعتماد از بین بره چی؟ مطمئنم متوجه از بین رفتنش توی ایران شدین که به خاطر موضوع فقر هم بوده. اگر این سرمایه اجتماعی از بین بره، هزینه همه ی عملیات ها میره بالا، اقتصاد فلج میشه، تورم ایجاد میشه و به سیستم قضایی کشور فشار میاد، همچنین دیگه قوانین دولتی ارزش خودشون رو از دست میدن.