چه لج کسشریه دارم با خودم میکنم؟؟

چند وقته از حواشی فامیل خبری نیست... عجیبه

منم همینطور یو هان منم همینطور

آخر شهریور یا اول مهر خوزستان بارون میاد.

این آهنگ ابی خیلی کم توجهی شده بهش ولی من خیلی دوستش دارم، اشعار اردلان سرفراز همیشه عمیق پر مفهوم هستن ولی استثنا تو این شعر واژه چینی و قافیه سرایی جوریه که اگه مثل یه شعر خونده میشد شاید باید ده بار از اول میخوندی تا مفهوم بیت رو بفهمی اما آهنگ سازی و تنظیم فرید زلاند (هماهنگه با بقیه قطعه های آلبوم خورشید خانم) و نحوه خوانش ابی توی های نوت ها و لو نوت ها جوری تو شعر نشسته که توی یک بار شنیدن عجیب به دل میشینه. اون واژه چینی سنگین بدون اینکه از عمقش کم بشه به راحتی قابل فهم شده.

از اون طرف فضای شعر جوریه که قید زمانی مشخص نیست. یعنی یه جاهایی انگار شاعر داره از آینده با مخاطبش از گذشته صحبت میکنه میگه: 02:52
واسه بیرون شدن ما میزدی تیشه دو دستی
باورت نمیشه اما خودتو عهد و شکستی.
از طرفی هم فضایی که به کل شعر غالبه افسوس گذشته ست که شاعر میخوره و این واضحه.
اما در آخر آهنگ شاعر به زمان حال برمیگرده و آگاهه از هرکاری که تو طول شعر با مخاطب کرده و هرچیزی که گفته: 04:19
حالا اینجا تک و تنها پر پر گذشته هاتم
نا رفیقانه بریدی ولی من هنوز باهاتم.

زیباست... ✨🤌

#تحلیل

اونقدر کتاب شعر گرون شده هی مجبورم تو سایتا شعر بخونم...
دوست ندارم

وقتی میفهمی فردا شنبه‌ست:

@MovieTwitte | #Mahtab

وقتی فردا بلیچ میاد و نمیدونی دیگه کدوم عزیزت قراره تیکه تیکه بشه:

اسم کارون و با خون
می‌نویسم واسه یادداشت
تنها چیزی که تو دنیا
روی پاهام نگهم داشت
سرو ته کنم تو جاده
مقصدم تهش همینجاست
وسط پل های اهواز
ازدحام شعر و رویاست
می‌گذره این روزا از ما
ما هم از گلایه ها مون
عادی می شن این حوادث
اگه سختن اگه آسون
توی پاییز مجاور
وسطای ماه آذر
شد قرارمون که باهم
بزنیم به سیم آخر

عجب تیم رندومی شدن ها... یعنی من تو مسخره ترین خوابمم نمیدیدم این کارکترا باهم حرف بزنن چه برسه بخوان تیم بشن