واقعا چطور یا نفر میتونه انقدر عاشق یه نفر دیگه باشه؟؟

من حسودیم نمیشه...

میترسم.

این حجم از عشق ترسناکه واقعا

فکر اینکه یه اشتباه تو هرچقدر کوچیک جهان یه نفر دیگه رو به آشوب میکشه.

فکر اینکه این ابیات در وصف یه انسان خطاکار و ناکامل سروده شدن.

روانیم میکنه.

چه غریب ماندی ای دل ! نه غمی ، نه غمگساری
نه به انتظار یاری ، نه ز یار انتظاری

غم اگر به کوه گویم بگریزد و بریزد
که دگر بدین گرانی نتوان کشید باری

چه چراغ چشم دارد دلم از شبان و روزان
که به هفت آسمانش نه ستاره ای ست باری

دل من ! چه حیف بودی که چنین ز کار ماندی
چه هنر به کار بندم که نماند وقت کاری

نرسید آن ماهی که به تو پرتوی رساند
دل آبگینه بشکن که نماند جز غباری

همه عمر چشم بودم که مگر گلی بخندد
دگر ای امید خون شو که فرو خلید خاری

سحرم کشیده خنجر که ، چرا شبت نکشته ست
تو بکش که تا نیفتد دگرم به شب گذاری

به سرشک همچو باران ز برت چه برخورم من ؟
که چو سنگ تیره ماندی همه عمر بر مزاری

چو به زندگان نبخشی تو گناه زندگانی
بگذار تا بمیرد به بر تو زنده واری

نه چنان شکست پشتم که دوباره سر بر آرم
منم آن درخت پیری که نداشت برگ و باری

سر بی پناه پیری به کنار گیر و بگذر
که به غیر مرگ دیگر نگشایدت کناری

به غروب این بیابان بنشین غریب و تنها
بنگر وفای یاران که رها کنند یاری


_هوشنگ ابتهاج (سایه).

در این سرای بی کسی کسی به در نمی زند
به دشــت پـر مـلال مـا پـرنـده پـر نمی زند

یـکی زشـب گرفتگــان چـراغ بـر نمی کند
کسی به کوچه سـار شـب در سحر نمی زند

نـشسته ام در انـتظار این غـبـار بی سـوار
دریغ کـز شـبی چنین سـپیده سـر نمی زند

دل خـراب من دگـر خـراب تـر نمی شود
که خنجر غمت از این خـراب تر نمی زند

گذر گهی ست پر ستم که اندرو به غیر غم
یـکی صلای آشــنـا بـه رهگـذر نـمی زند

چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات
بـرو کـه هـیچ کـس نـدا به گـوش کـر نمی زند

نـه سـایه دارم و نـه بـر، بیفکننـدم و سـزاست
اگـر نـه بـر درخــت تـر کـسی تـبـر نمی زند

_هوشنگ ابتهاج (سایه).

_ایزنا کجاست؟
+ایزنا تو نبرد قبلی... کشته شد.

چه لج کسشریه دارم با خودم میکنم؟؟

چند وقته از حواشی فامیل خبری نیست... عجیبه

منم همینطور یو هان منم همینطور

آخر شهریور یا اول مهر خوزستان بارون میاد.

این آهنگ ابی خیلی کم توجهی شده بهش ولی من خیلی دوستش دارم، اشعار اردلان سرفراز همیشه عمیق پر مفهوم هستن ولی استثنا تو این شعر واژه چینی و قافیه سرایی جوریه که اگه مثل یه شعر خونده میشد شاید باید ده بار از اول میخوندی تا مفهوم بیت رو بفهمی اما آهنگ سازی و تنظیم فرید زلاند (هماهنگه با بقیه قطعه های آلبوم خورشید خانم) و نحوه خوانش ابی توی های نوت ها و لو نوت ها جوری تو شعر نشسته که توی یک بار شنیدن عجیب به دل میشینه. اون واژه چینی سنگین بدون اینکه از عمقش کم بشه به راحتی قابل فهم شده.

از اون طرف فضای شعر جوریه که قید زمانی مشخص نیست. یعنی یه جاهایی انگار شاعر داره از آینده با مخاطبش از گذشته صحبت میکنه میگه: 02:52
واسه بیرون شدن ما میزدی تیشه دو دستی
باورت نمیشه اما خودتو عهد و شکستی.
از طرفی هم فضایی که به کل شعر غالبه افسوس گذشته ست که شاعر میخوره و این واضحه.
اما در آخر آهنگ شاعر به زمان حال برمیگرده و آگاهه از هرکاری که تو طول شعر با مخاطب کرده و هرچیزی که گفته: 04:19
حالا اینجا تک و تنها پر پر گذشته هاتم
نا رفیقانه بریدی ولی من هنوز باهاتم.

زیباست... ✨🤌

#تحلیل

اونقدر کتاب شعر گرون شده هی مجبورم تو سایتا شعر بخونم...
دوست ندارم

وقتی میفهمی فردا شنبه‌ست:

@MovieTwitte | #Mahtab

وقتی فردا بلیچ میاد و نمیدونی دیگه کدوم عزیزت قراره تیکه تیکه بشه: