تو اینو میبینی

ولی من اینو میبینم.

آینه ای ازش جلو چشمم رد میشه که نمیتونم انکارش کنم روح ناروساسو توی ایچیگو و اوریو تناسخ ظده.

هع... بس کن.

دست از سرم بردار ناروتو

من دارم یه انیمه دیگه میبینم

بچه ها من اصلا کروتسوچی رو دوست ندارم خیلی حرومزادست حتی اگه این حرومزادگیاش به نفع سول سوسایتی باشه بازم کیرمو میکنم دهنش

انیمه نیست که... فشار قبره

سطح طنزم داره از مدار خارج میشه🤣🤣🤣🤣

میخوای بلیچ رو از دیدگاه خودم برات توصیف کنم؟

بلیچ اون سفارشی بود که میدونستم از اعماق وجودم با تک تک عصب هام و سلول های تو خونم میتونم توش زندگی کنم و لحظه به لحظه اش رو حس کنم. ولی نه اصلا اینجوری نبود... خراب کرد، ذوقم و کور کرد، رید تو حالم... و تا مدت زیادی مثل کسی که پول بلیط داده پس تا ته فیلم میبینه نشستم و تحملش کردم. تحمل کردم، تحمل کردم، گاهی واقعا عاشقش شدم ولی بازم تحمل کردم... تا یه جایی به خودم اومدم دیدم؛ اوه. هرچیزی که تاحالا از تو چشمام خوردم از گلوم نمیره پایین. دقیقا همون چیزی که از اول انتظار داشتم وارد جریان خونم شد ولی نه اونجوری که میخواستم... بلیچ قلب منو اروم اروم بدست نیورد، بهش تجاوز کرد و منه روانی هم که سندروم استکهلم ام زد بالا... متوجهی چی میگم؟ بلیچ برام یه تیکه وصله ناجور بود که تا مدت ها لزومش رو نمیفهمیدم و هر لحظه ممکن بود از خودم بکنمش ولی یهویی به خودم اومدم و دیدم دوستش دارم درحالی که اصلا امکانش نبود... میگیری که چی میگم؟؟

با این اوصاف قطعی میره برای بازبینی و تحلیل عمیق تر...