ذهن بنده هنگام گوش کردن به موزیک های کصوشعر وانتونز درحالی که شهر نازنینم داره بمباران میشه:

این خنده قرار بود از روی پیروزی باشه ولی...

پایان پروژه ریواچ سوم دث نوت.

لک لک مادرجنده ای که منو انداختی ایران پیدات کنم کونت میذارم

یا خیلی بدشانسم که ایرانیم
یا خیلی خوش شانسم که تو این شرایط وصل شدم

یکی منو ازین کابوس بیدار کنه.

نیم ساعت خودمو گوشیمو بگا میدم که ده ثانیه وصل باشم

به کانفینگ 1ms- وصل نشدی بفهمی ایرانی بودن یعنی چی

‏خوشحالم که با کصکشی وصل میشم و سهمیه ای نیستم.

دیگه حالم از هرچی کانفینگ و پروکسیه بهم میخوره

حس میکنم که سلولای مغزم میمیرن

پارسال این موقع تو جاده شمال بودم
الان تو جاده بگام

۴۰۴ تموم میشه، اما دردش نه...
نوروزتون مبارک.

نمی‌دونم این پیام کی ارسال میشه اما از ته دل امیدوارم پایان این شب سیه، سپید ترین روز این کشور در انتظارمون باشه...

۴٠۴ یکی از بدترین سال های عمر من بود. نه فقط من احتمالا همه مون...
اما بی شک نور بر تاریکی پیروز خواهد بود؛ باور دارم این پیروزی خیلی دور و دیر نیست...
جایی در ۴٠۵ ای کاش، خورشید پر مهر آزادی نورش رو به ما شب زده ها بتابونه و هرگز لحظه ای مارو از خودش دریغ نکنه...

امضا، ساقی.
نوروز ۱۴٠۵

اما تو نمیدونی برا چند ثانیه وصلی چجور بگا رفتم:)))

دارم روانی میشم یه بار خبر میاد قراره نت ماهواره ای برامون وصل کنن یبار میگن میخوان برق و بگا بدن
خدایا خودت ظهور کن😭

تا وصلم اسکرینارو بذارم