منظورم اینه که

شاید کلا هنرستان برا من نبود

یه اشتباه کوچیک که شد یه مسیر اشتباه

فقط به خاطر یه دعوای اشتباه

یعنی...

اگه اون شب دعوامون نمیشد چی؟

اگه لجم نمیگرفت چی؟

اگه به قول خودت رگ گرگ زاده ام باد نکرده بود چی؟

اگه...

الان جایی وایسادم که یه نفر دیگه آرزوشه

درحالی که خودم سردرگمم واقعا لیاقت این صندلی رو دارم؟

لیاقت این کلاس و دارم؟

ولی خب

هیچ حسی نداره

حتی منطقم نداره

یهو بیگ بنگ خورد بهم خیلی اتفاقی بدون هدف افتادم تو مسیری که نباید

من یه هنرمند نیستم...

هیچوقتم نمیشم

انگار انگشتام برای کار با کامپیوتر یا گرفتن قلمو تو دستم ساخته نشده

من فقط یه خودکار و یه تیکه کاغذ میخواد

گفتنش اینجا فایده ایی نداره...