سخن گفتن با تو برایم پناه بود.

اینجا اکنون درد است بی‌ تو.

نوشته بود؛ من غمگینم. به اندازه تمام گل‌هایی که چیده شدن، تمام کتاب‌هایی که هیچوقت خونده نشدن، سربازهایی که میدونستن هیچوقت به خونه برنمیگردن، موسیقی‌هایی که هیچوقت نواخته نشدن، به اندازه همه آدم‌هایی که گم شدن و نمیدونستن دارن کجا میرن.

برای واقعی دیگه دارم استپ ذهنی میخورم،توان هندل کردن وضعیت رو از دست دادم.

فعلاً تاریکم، یک روز زیبا سراغ من بیا.

امشب گیتارمم از دلتنگی میگه.

میخوام فقط راجبش گریه کنم.

خدایا خودت مراقب بچه ها باش 🥲

کاش هیچیشون نشه

از استرس تموم میشم من امشب