۲۰۲۴ ٫ ۱۱ ٫ ۲۷

امروز سی‌ودو سالگی‌ات رو دیدم و امروز دقیقاً ده‌سال از اولین‌باری که تولدت رو تبریک گفتم می‌گذره، دُرست یک دهه!! دوست دارم برات از آهنگ‌هایی که ساختی بگم، از این‌که چقدر هنرمندی و چقدر بهت افتخار می‌کنم، از چیزایی که تو این سال‌ها ازت یاد گرفتم، از تأثیری که توی زندگیِ من و میلیون‌ها آدم گذاشتی و خودت خبر نداری، از این‌که تنها دیدنِ برق چشم‌هات می‌تونه همه‌ی غم‌های آدمو بشوره، از چین و انحناهای صورتت وقتی که می‌خندی، از این‌که دیدنِ خنده‌هات خودِ زندگیه، از قلبِ بزرگ و مهربونت... ولی نمی‌گم چون خیلی کلیشه‌ایه :)) کُلِ این ده‌سال از جلوی چشمم داره می‌گذره، همه‌ی لحظات شیرین و حتی لحظات سخت. سالی که گذشت بهترین سال تو این ۱۰سال بود؛ اولین آلبومت رو منتشر کردی، کُلی تلاش کردی و چقدر درخشیدی. به‌قولِ خودت این تازه اولش بود، اولِ شروعِ یه مسیر تازه... امیدوارم سی‌ودو سالگی مثلِ یه آلبوم تازه باشه برات، با ملودی‌هایی که هنوز کسی نشنیده و با حس‌هایی که فقط تو می‌تونی اون‌ها رو به صدا دربیاری.

بعدِ ۱۰سال حتی ذره‌ای علاقه‌م بهت کم نشده، بعدِ ۱۰سال هنوز برام جالبی! تولدت مبارک هنرمندِ همیشگیِ من.🤍