اعتراض بهنام ابراهيم زاده و مهدى فراحى
ظهر روز دوشنبه ٢٠ دى جارى، مهدى فراحى شانديز و بهنام ابراهيم زاده وقتى براى چندمين بار متوجه شدند ...... زندان و مسئول باشگاه زندان ناظريان با ادامه تمرين اين دو زندانى مخالفت كرده اند و حق شركت در مسابقات ورزشى زندان را ندارند به زير هشت رفته اند و نسبت به اين رفتار تبعيض آميز با ريس بند گرامى ، افسر شيفت داوود تركاشوند و سعيد قلى پور درگير و اعتراض شديد خود را نشان دادند. جلوى مسئولان بند و پاسداران بندها عكس خامنه اى را پاره و اتش زدند. شعار مرگ بر ديكتاتور سر دادند. مهدى فراحى شانديز ضمن اعتراض تاكيد بر اين مسئله داشت كه خامنه اى قاتل رفسنجانى مى باشد. مسئولان بند براى اين دو نَفَر گزارش رد كرده اند .
مسولین زندان از اینکه این زندانیان با دیگر زندانی ها ارتباط برقرار نکنند، از ترددشان به اماکن مختلف زندان جلو گیری میکنند
منبع: كميته مبارزه براى آزادى زندانيان سياسى

بیائید یک بار دیگر از انسانیت در مقابل بربریت جنایتکاران اسلامی دفاع کنیم.
سعید شیرزاد عضو جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان و فعال سیاسی است، او در زمینه آموزش کودکان کار و خیابان و در مواردی کودکان زندانیان سیاسی تلاش بی‌نظیری را انجام داده است. شیرزاد که بخشی از اتهاماتش کمک به مشکلات آموزشی این کودکان هست در مهر سال ۹۳ به مناسبت باز شدن مدارس خطاب به کودکان کار و خیابان چنین نوشت : ..."فراموش نکنید یک با یک برابر نیست و اگر هر فرد انسان واحد یک بود این تساوی زیر و رو می‌گشت بیایید به پاس مهربانی‌های صمد و فرزاد و کرامت در دل رویا‌های کودکان شین آباد پرواز کنیم بیایید مهربانی‌ها و رویا‌هایمان را همچون فقر و محرومیتی که برایمان تقسیم شده است به اشتراک بگذاریم آرزوهای رنگین شده در هوای بادکنک‌ها را به آنسوی مرزهای جغرافیا ببریم واز قایقهای کاغذی رویا‌هایمان پرواز کنیم پروازی برای هم رویا شدن با کودکان غزه، بداخشان، خلف، زنجار، دارفور و… دلتنگ بوی مهربان دست‌هایتان " .
سعید انسانی‌ است که مصداق بارز این قطعه‌‌ ادبی‌ است: من از بینوأیی نییم روی زرد - غم بینوایان رخم زرد کرد : انسانی‌ که مبارزه ا‌ش در جهت آزادی و رهایی از مرز‌های جغرافیایی خارج و به وسعت جهان و انسانیت بدون مرز و رنگ و طبقه گسترش یافته است.
سعید شیرزاد اولین بار در تاریخ ۳۱ مرداد ماه سال ۹۱ زمانی که برای امداد و کمک رسانی به مردم زلزله زده آذربایجان شرقی به اهر رفته بود بازداشت و پس از گذراندن ۱۹ روز با قید کفالت از زندان آزاد شده بود.‎ سعید در دوازدهم خرداد ماه سال ٩٣، در محل کار خود در پالایشگاه تبریز به دليل كمك مالي براي تحصيل فرزندان يك خانواده كه پدرشان زنداني سياسي است و همچنین ارتباط با احمد شهید گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ايران، توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به زندان اوین منتقل گردید. وی پس از گذران سه ماه در سلول‌های انفرادی بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات در شرایط ایزوله و بی‌خبری کامل خانواده‌اش از شرایط و مکان نگهداری وی، تحت بازجویی بوده تا اینکه نهایتا به بند ۸ زندان اوین منتقل شد. او بعد از مدت کوتاهی به دلیل اعتراضات صنفی زندانیان، با وجود عدم تشکیل دادگاه به زندان رجایی‌شهر کرج تبعید گردید. سال گذشته پس از پانزده ماه بلاتکلیفی جلسه رسیدگی دادگاه بدوی وی نهایتا در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی تشکیل و حکم صادره به او ابلاغ گردید. شیرزاد در این دادگاه به ۵ سال حبس تعزیری و اجرای یک سال حبس تعلیقی پیشین محکوم شد.
عفو بین الملل ,معاون رئیس کمیسیون حقوق بشر پارلمان اروپا ,اتحادیه پست کارگران کانادا ,دانشجویان دانشگاه والتر پیتون در شیکاگوی آمریکا و نیز بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد به نحوه برخورد رژیم به موضوع سعید عکس العمل نشان دادند. بان کی مون در بیانیه‌ای با عنوان «پشت میله‌های زندان در روز جهانی کودک» در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۵ نسبت به حبس فعالین در عرصه حقوق کودکان اعتراض نمود و مشخصا از تشکیل پرونده و بازداشت سعید شیرزاد با عنوان نمونه‌ای از نقض قوانین و حقوق بشر نام برد.
سعید شیرزاد هم اکنون در بند ویژه زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر کرج است و در اعتراض به آنچه «مرگ خاموش زندانیان توسط رئیس زندان» خوانده و با اشاره به موارد متعددی از نقض حقوق زندانیان همچون «عدم رسیدگی پزشکی مناسب به زندانیان، ضرب و شتم، بدرفتاری و برخورد توهین آمیز با زندانیان و همچنین با خانواده‎هایشان در هنگام ملاقات، جلوگیری از اعزام زندانیان به بیمارستان، فرستادن اجباری و توام با ضرب و شتم زندانیان به دادگاه، و مشکلات تهویه سالن محل نگهداری زندانیان سیاسی» ، به ناچار از روز هفدهم آذر ماه با دوختن لب‌هایش اعلام اعتصاب غذا کرده است. سعید شیرزاد با اعتصاب غذای خود خواستار رسیدگی به «حق استفاده از تلفن برای زندانیان سیاسی به مانند سایر زندانیان، پیگیری فوری وضعیت زندانیان بیمار، جدا کردن دستگاه‌های سرطان‌زا و پارازیت‌انداز که برای اخلال در آنتن‌دهی موبایل استفاده می‌شود و جدا کردن قفسه‌های فولادی پشت پنجره‌های سلول‌ها که مانع تهویه صحیح می‌شود»، شده است.
اکنون ۳۶ روز از اعتصاب غذای شیرزاد سپری شده‌است. ( تاریخ شروع اعتصاب غذا ۷ دسامبر ۲۰۱۶ برابر با ۱۷ آذر ۱۳۹۵) قدرت جسمی‌ وی شدیدا رو به تحلیل رفته است و با گذشت هر روز وی در معرض خطرات جدی و غیر قابل بازگشت جسمی‌ و در نهایت مرگ قرار خواهد گرفت. سعید شیرزاد با فروزانی مشعل آزادی و خرد و دفاع از کرامت و حرمت انسانی از جان خود مایه میگذارد. سعید شیرزاد در طول تمام دوران مبارزاتی خود چه در بیرون زندان و چه در درون زندان انگیزهٔ و منافع شخصی‌ نداشته است. وی صدای بی‌ صدایان در زندان و خارج از زندان هست، وی صدای هزاران کودک کار و خیابان هست، شیرزاد صدای محرومین در مناطق زلزله‌ زده

آذربایجان، جنوب کشور و صدای اعتراض به فقر و فلاکت مطلق در سیستان و بلوچستان هست. شیرزاد صدای کودکان بی‌ سرپرست و رهاشده زیر ترکش بمبها در کوبانی و رها شده در ترکیه هست، سعید شیرزاد صدای مادرانی است که در سیاهچالهای رژیم جیگر گوشه‌های خود را از دست داده اند و شیرزاد صدای رسای انسانیت، برابری، عدالت اجتماعی و کرامت انسانی‌ است. شیرزاد به راستی‌ مظهر به تمام معنای خود انسانیت هست.
بیائید یک بار دیگر از انسانیت در مقابل جنایتکاران اسلامی دفاع کنیم. دفاع از خواستهای سعید شیرزاد دفاع از کرامت انسانی‌ خودمان است، دفاع از آزادی است و دفاع از حرمت کودکان بیگناه و بی‌پناه کار و خیابان است. خطاب ما به آن‌ وجدانهای بیدار و انسانها ای‌‌ آزاده‌ای هست که خود را در کنار سعید شیرزاد و مبارزات اعتراضی وی میدانند. عزیزان به هر طریق ممکن صدای سعید شیرزاد باشید، اعتراض کتبی‌ و مستند به مقامات جمهوری اسلامی، شرکت در توفان توییتری، امضأ تومارهای اعتراضی ، تماس با مقامات پارلمانی و وزارت خانه‌های کشورهای محل اقامت خود، تماس با اتحادیه‌ها و احزاب سیاسی در کشورهای خارجی‌، شرکت و یا ترتیب دادن تظاهرات خیابانی در مراکز شهری، نوشتن مقالات افشاگران و حمایتی و یا از هر طریق و ابتکار ممکن دیگر که بتواند جمهوری جهل و جنایت اسلامی را تحت فشار افکار عمومی قرار دهد، اقدام کنید.
کمیتهٔ مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی یکی‌ از ظرفهای معتبر اعتراض شما عزیزان میتواند باشد، به اکسیونهای مختلف ما در حمایت از سعید شیرزاد، آرش صادقی ، گلرخ ابراهیمی، علی‌ شریعتی‌، و سایر زندانیان اعتصابی بپیوندید. با اجرای رهنمودهای کمیته، ما را در دفاع از زندانیان سیاسی یاری دهید.
مسول کمیتهٔ مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران 12/01/2017
سرور کاردار
تلفن: +۴۷۴۱۳۳۳۲۶۸
ایمیل: freepoliticalprisoners@gmail.com
English: https://www.facebook.com/zendani.siasi/posts/1333096673414549:0

لطفا چند دقیقه از وقت خود را را برای کپی و ارسال این نامه اختصاص دهید:
من/ما نگرانی‌ شدید خود را نسبت به وضعیت سلامتی سعید شیرزاد فعال عرصه کودکان کار و خیابان که در اعتراض به وضعیت نابسامان زندانیان سیاسی در ایران از تاریخ ۱۷ آذر ۱۳۹۵ در اعتصاب غذا بسر میبرد اعلام میداریم. من/ما توجه شما را به موارد نقض حقوق بشر با عدم توجه به نیاز‌های بهداشتی و پزشگی زندانیان سیاسی در استانداردهای قابل دفاع و سایر موارد نقض حقوق انسانی‌ زندانیان که سعید شیرزاد آنها را بدرستی مستند نموده جلب مینمأیم.
اسم :..................................................... کشور / شهر :.......................................
آدرس‌های ارسال :
اداره کّل زندانهای استان تهران: info@tehranprisons.ir
دادستان عمومی تهران : info@vekalat.org
حسن روحانی ایمیل: media@rouhani.ir
حسن روحانی : توییتر: @HassanRouhani
دفتر رئیس قوه قضائیه محمد جواد لاریجانی: خیابان پاستور، خیابان ولیعصر- جنوب سه راه جمهوری-تهران، ایران - محمد جواد لاریجانی: ایمیل: larijani@ipm.ir
لطفا به این آدرس‌ها توئیت کنید:
@khamenei_ir @HassanRouhani @Europarl_EN I support #SaeedShirzad #Iran on hunger strike since 7Dec comply with Saeed’s demands
افراد و سازمانهای زیر خواستار آزادی بی قید و شرط این مدافع حقوق کودک، سعید شیرزاد در ایران هستند:

فرانت لاین دیفندرز
کمپین آزادی زندانیان سیاسی در ایران (CFPPI)
شبکه بین المللی حقوق کودک (CRIN)
Jacquelin Hale ، نجات کودکان، دفتر اتحادیه اروپا
سازمان بین المللی دفاع از کودکان (DCI)
سازمان بین المللی دفاع از کودکان هلند (DCI-Netherlands)
کلینیک حقوق کودکان، دانشگاه کالج کرک
Se n Love, مدیر اجرایی , Fighting Words
مرکز حقوق بشر خلیج (GCHR)
کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران
کودکان مقدمند- Children First Now
گروه حقوق مدنی بروجردی
گروه EveryOne

++++++++++++++++++++++++++++

‎از وب سایت کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی دیدن نمایید
http://fa.cfppiran.com
‎به کانال تلگرام کمیته بپیوندید :
https://telegram.me /CFPPI
‎فیس بوک کمیته :
https://www.facebook.com/zendani.siasi

گفت و گو: با شیوا محبوبی پیرامون وضعیت زندانی سیاسی سعید شیرزاد- ۱۱ ژانویه ۲۰۱۷

https://www.youtube.com/watch?v=EaIiUvnzlPU
Farsi text: https://www.facebook.com/zendani.siasi/posts/1334663729924510:0

English: https://www.facebook.com/zendani.siasi/posts/1333096673414549:0

محرومیت محمد نظری از مرخصی پس از ۲۷۱ ماه در زندان
محمد نظری، زندانی که از ۹ خرداد ماه ۱۳۷۳ به اتهام عضویت در حزب دمکرات کردستان ایران بازداشت و زندانی شده و در حال حاضر با حکم “حبس ابد” در زندان رجایی شهر کرج نگهداری می‌شود گفت که بیش از ۲۷۱ ماه از مرخصی محروم است.

محمد نظری گفت که “اداره اطلاعات” شهر ارومیه مانع آزادی او است و بعد از تحمل نزدیک به ۲۳ سال زندان درحالی که به دلیل «بیماری» و به دستور پزشک متخصص برای درمان باید به بیمارستانی در خارج از زندان اعزام شود اما چون “پرونده اش گم‎شده” مجوزی برای اعزام او به بیمارستان صادر نمی‎شود.

محمد نظری، فرزند حمد الله، در حال حاضر ۴۵ ساله و اهل شهر شاهین دژ از توابع استان آذربایجان غربی است که روز ۹ خرداد ماه ۱۳۷۳ در سن ۲۳ سالگی به اتهام عضویت در حزب دمکرات کردستان ایران در شهر بوکان بازداشت و بعد از ۳ ماه نگهداری در سلول‎های بازداشتگاه “ستاد خبری اداره اطلاعات” در این شهر به زندان مهاباد منتقل شد. او ابتدا توسط شعبه‌ یک دادگاه انقلاب شهر مهاباد به اتهام “عضویت در حزب دمکرات کردستان” محاکمه شد و بعد از ۶ ماه پرونده این زندانی به شعبه‌ یک دادگاه انقلاب شهر ارومیه به ریاست قاضی جلیل‌زاده ارجاع شد و در این دادگاه نیز بار دیگر به همان اتهام محاکمه و به “اعدام” محکوم شد. محمد نظری به حکم صادره اعتراض کرد اما این اعتراض به جایی نرسید و نهایتا در عید قربان سال ۱۳۷۸ با “یک درجه عفو” حکم “اعدام” او به “حبس ابد” تبدیل شد.

محمد نظری که اکنون در زندان رجایی شهر کرج زندانی است گفت: “من ۲۰ تیر ماه ۱۳۵۰ متولد شده ام. تاریخ دستگیری‌ام ۹ خرداد ۱۳۷۳ است. بیشتر از نصف عمرم را در زندان می گذرانم باز هم مشکلی نیست. من هیچ چیزی از اینها نمی‌خواهم. فقط می گویم به من بگویید که پرونده من کدام دادگاه است که بتوانم یک مجوز بیمارستان بگیرم. نه آزادی می‌خواهم نه چیز دیگری. فقط یک مجوز برای بیمارستان. حتما باید مثل بعضی‌ها اینجا بمیرم؟ چه باید بکنم؟ ما حقوقی هم داریم در این مملکت. پرونده من چرا باید بعد از نزدیک ۲۳ سال ناپدید شود؟ گم شود؟ هیچ دیوانه‎ای نمی‎تواند این را قبول کند.”

این زندانی از سال ۱۳۷۳ تا سال ۱۳۸۶ در زندان ارومیه در آذربایجان غربی زندانی بود و ۱۲ آذر ماه سال ۱۳۸۶ به زندان رجایی شهر در کرج منتقل شده است. او گفت: “ما در زندان ارومیه نه نفر بودیم که بدون هیچ گونه سئوال و جواب یا توضیح، ما را به زندان رجایی شهر انتقال دادند. پنج نفر از ما حکم حبس ابد داشتیم که دو نفر در همین زندان فوت کردند و ماندیم سه نفر با حکم حبس ابد. چهار نفر دیگر هم حبس شان تمام شد یعنی تا روز آخر حبس شان را کشیدند و آزاد شدند. ما ماندیم و هیچ توضیحی هم به ما ندادند که چرا ما باید به اینجا منتقل شویم. از وقتی هم آمدیم اینجا هیچ دادگاهی مسئول پرونده من نیست مثل توپ پاس می دهند از تهران به کرج، ارومیه، مهاباد و برعکس.”

محمد نظری گفت که بعد از نزدیک ۲۳ سال زندان در وضعیت بلاتکلیفی به سر می برد: “من کلا بلاتکلیف شده ام کرج می گوید به ما ربطی ندارد. تهران می گوید به ما ربطی ندارد. مهاباد می گوید به ما ربطی ندارد. یعنی پرونده من را یا گم کرده اند یا می خواهند اذیت کنند. من از یک سال پیش دیسک گردن دارم. یک ماه پیش دکتر متخصص دستور اعزام مرا به بیمارستان داد ولی نه [دادگاه انقلاب]کرج به من مجوز می دهد نه [دادگاه انقلاب]تهران. چندین بار هم نامه نوشتیم حتی رئیس زندان نامه نوشت اما متاسفانه هیچ خبری نشد. دست ها و پاهای من بعضی وقت ها واقعا از کار می افتند متخصصین زندان واقعا نمی دانند درد من چی است یکی می گوید قلبت است یکی می‌گوید دیسک گردن و باید عمل شوی. مجوز نمی دهند بروم بیمارستان من دیگر چه می توانم بگویم.”

او درباره اتهام و پرونده خود توضیح داد: “در اطلاعات بوکان، بازجو همه جرایم را جمع کرد گذاشت کنار و می گفت تو خانواده شهید هستی، ترک هستی. شیعه هستی، چرا رفتی در یک گروه سنی مذهب؟ من چه بگویم؟ اوج حماقت‌شان همین است. می گوید چرا رفتی طرف سنی‌ها چرا نرفتی طرف شیعه‌ها. پارسال نماینده وزارت اطلاعات به زندان آمد نزدیک یک ساعت با هم حرف زدیم. گفت تعهد بده دیگر نروی طرف آنها. گفتم قبول. تعهد را زمانی می‌دهم که آزاد شده باشم نه در زندان. چون در زندان ما خیلی‌ها را دیدیم توبه نامه نوشتند، تقاضای عفو کردند، ولی الان دارند می‌میرند. نمونه‌هایش را خیلی در زندان داریم. واقعا دارند می‌میرند و من اینها را می‌بینم. ولی واقعا ناامیدم می‎کنند. وقتی وکیل می گیرم بدون هیچ دلیل انصراف می‌دهد چه می توانم بگویم؟ هزاران هزار نفر در خیابان ها قدم می‌زنند که هوادار حزب دموکرات هستند من چرا اینجا هستم؟ به رئیس زندان هم گفتم من اگر شمر بودم و سر امام حسین را بریده بودم این همه ظلم به من نمی کردند. یا اینها نمی‌دانند حبس ابد یعنی چی یا اصلا هی

چ وقت حبس نکشیده‎اند که کیلویی حکم حبس می‌دهند.”

محمد نظری ۶ شهریور ماه ۱۳۹۱ با دوختن لب های خود دست به اعتصاب غذا زد و “خواستار اعاده دادرسی در پرونده” خود شد، خواسته‌ای که هیچ وقت مورد توجه مقام‌های قضائی و دادگاه انقلاب قرار نگرفت. او گفت: “تا حالا شاید ده بار تقاضای اعاده دادرسی کرده‌ام. گفتم می‌رویم حرف می‌زنیم اگر شما خلاف گفته‎های من را ثابت کردید، حکم اعدام را بنویسید من امضا می‌کنم در غیر این صورت بدون هیچ شرط و شروطی من باید آزاد شوم. جواب ندادند. خواهر و برادرم برای من تقاضای عفو کردند و پرونده به دادستانی کل کشور رفت. دادستانی کل کشور دستور بررسی مجدد پرونده مرا به دادگاه مهاباد داد. دو سه ماه تقریبا طول کشید و در نهایت دادگاه مهاباد با آزادی من موافقت کرد و یک نامه هم برای رئیس زندان رجایی شهر فرستاد و گزارش حسن اخلاق و انگشت نگاری مرا خواستند. همه چیز برای آزادی‎ام تکمیل شد در لحظه آخر اما اطلاعات ارومیه جلوی عفو و آزادی مرا گرفت. بعد هم که تقاضای انتقال به زندان ارومیه دادم و رئیس زندان قبول کرد و دادستان تهران، عباس جعفری دولت آبادی، قبول کرد اما یک نامه از اطلاعات ارومیه آمد که به هیچ عنوان نه با آزادی و نه با انتقال من موافقت نشود. نامه هم نوشتیم به وزارت اطلاعات باز هیچ جوابی نگرفتیم.”

خانواده محمد نظری در استان آذربایجان غربی در شمال غرب ایران زندگی می‌کنند و با توجه به دوری مسافت کرج تا محل سکونت آنها امکان ملاقات با او را ندارند. این زندانی سیاسی گفت: “سال ۹۰ به مادرم گفته بودند اگر بروی بیت خامنه ای به تو کمک می‎کند. مادرم با هزار آرزو رفت بیت خامنه ای اما به او گفته بودند که شانس آوردی اعدام نشده. همین یک جمله باعث شد مادرم سکته مغزی کرد و تمام فوت کرد. برادرم هم امسال فوت کرد و حالا تنها یک خواهر دارم که در شهرستان بوکان است و نمی‎تواند پی‎گیر پرونده من شود هرکجا هم می‎رود یا می گویند انشالله درست می شود یا می‎گویند برو شکر خدا کن که اعدام نشده. اینجا(زندان رجایی شهر) هم که هستم سالی یکبار هم ملاقات ندارم.”

محمد نظری گفت که صرف اتهام هواداری از حزب دموکرات کردستان، جرم نیست اما او به دلیل این اتهام در زندان به سر می‎برد و هیچ کسی هم پاسخگوی او نیست. آقای نظری گفت: “هواداری از حزب دموکرات کردم این گناه نیست طبق قوانین خودشان جرم نیست. نمی‌دانم واقعا پرونده من کلا در زندان شده یک جوک. بعد از ۲۳ سال پرونده من گم شده یا نمی‎خواهند جواب دهند یا گم کرده ‎اند. الان هم دست من خالی است به هیچ کجا نمی توانم اعتراض کنم.”

این زندانی بعد از تحمل ۲۲ سال زندان گفت: “کسی را ندارم پی گیر پرونده ام باشد. هزار نامه نوشتم. به هرکجا در فکرتان بگنجد نامه نوشتم، اما تقاضای عفو و بخشودگی نکردم چون من کار خلافی نکرده‎ام گناهی مرتکب نشده ام، دزدی نکردم، به ناموس مردم نگاه نکردم سر یک عقیده که نتیجه تبعیضی است که حکومت علیه ما انجام می دهد این همه سال زندان هستم.”
منبع خبر : تانگار حقوق بشر

‎از وب سایت کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی دیدن نمایید
http://fa.cfppiran.com
‎به کانال تلگرام کمیته بپیوندید :
https://telegram.me /CFPPI
‎فیس بوک کمیته :
https://www.facebook.com/zendani.siasi

سحرگاه امروز، دوازده نفر در زندان رجایی شهر جهت اجرای حکم اعدام اعزام شده اند که فقط سه نفر از آنها از جمله محمد کوهی، با عدم اجرای حکم به بند خودشان بازگشته اند، و بقیه اعدام شده اند، که اسامی ۴ نفر از اعدام شده گان به شرح زیر میباشد:
۱-سعید تیموری
۲-ابوذر علیجانی
۳-رضا نقی زاده
۴-سیامک شفیعی

اسامی بقیه اعدام شده گان بعلت اینکه از بندهای مختلف زندان بوده اند، هنوز محرز نشده است.
منبع خبر: کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران
از وب سایت کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی دیدن نمایید
http://fa.cfppiran.com
‎به کانال تلگرام کمیته بپیوندید :
https://telegram.me /CFPPI
‎فیس بوک کمیته :
https://www.facebook.com/zendani.sias

سعید شیرزاد به اعتصاب غذایش پایان داد.
علی شریعتی بعد از ۷۵ روز به اعتصاب غذایش پایان داد.

سعيد شيرزاد وعلی‌ شریعتی با تقاضاهای وسیع مردمی و عقب‌نشینی نسبی‌ رژیم در مقابل خواست‌های به
حقشان به اعتصاب غذای خود پایان دادند.
کمیتهٔ مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی خبر مسرت بخش پایان اعتصاب غذای سعيد شيرزاد و علی‌ شریعتی‌ را به همهٔ شما عزیزان و بخصوص خانوادهٔ زجر کشیده و دل نگران آنان تبریک می‌گوید. سعید شیرزاد، علی‌ شریعتی‌ و آرش صادقی‌ و سایر عزیزانی که به ناچار و با تنها امکان باقی‌ مانده به قیمت جان خود به مبارزه برای احقاق حقوق مردم دست میزنند شایستهٔ بهترین احساسات و حمایت‌های مردمی هستند. کمیتهٔ مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی به همراه هزاران انسان آزادیخواه در کنار شما بوده و خواهند بود. ما در این مبارزه شما را تنها نخواهیم گذاشت. تنها بعد از سرنگونی محتوم جمهوری اسلامی است که ابعاد جنایات وسیع جانیان اسلامی بر ملا خواهد شد.

از وب سایت کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی دیدن نمایید
http://fa.cfppiran.com
‎به کانال تلگرام کمیته بپیوندید :
https://telegram.me /CFPPI
‎فیس بوک کمیته :
https://www.facebook.com/zendani.sias

ئاسو رستمی از زندان رجايى شهر آزاد شد

ئاسو رستمی زندانی سیاسی در زندان رجایی شهر کرج که از سیزدهم آذرماه امسال جهت اجرای حکم بازداشت شده بود با پایان محکومیت ٢٦ دى ماه ٩٥ از این زندان آزاد شد.
ئاسو رستمی فعال مدنی، روز چهارشنبه ۱۶ مهر ماه پس از شرکت در تجمع مقابل دفتر سازمان ملل در حمایت از کوبانی به همراه چند فعال مدنی دیگر بازداشت شد و پس از طی دوران انفرادی و بازجویی به بند هشت زندان اوین منتقل شد.
وی به دلیل فعالیت های مدنی مسالمت آمیز از بابت تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و توهین به رهبری در دادگاه اولیه به ۷ سال زندان محکوم شد.
فعالیت های مجازی و انتشار مطالب انتقادی، شرکت در تجمعی در دفاع از کوبانی از جمله مستندات اتهامات مطرحه علیه این فعال مدنی وارد بود.
پرونده ئاسو رستمی در شعبه ۳۶ و در مرحله دادگاه تجدیدنظر بررسی شد و حکم صادره اولیه کاهش یافت. آقای رستمی از بابت اتهام «اجتماع و تبانی علیه نظام» به یک‌سال و نیم و «توهین به رهبری» به شش‌ماه و جمعا به دو سال حبس محکوم شد.
منبع: هرانا
‎از وب سایت کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی دیدن نمایید
http://fa.cfppiran.com
‎به کانال تلگرام کمیته بپیوندید :
https://telegram.me /CFPPI
‎فیس بوک کمیته :
https://www.facebook.com/zendani.siasi

مصاحبهٔ اختصاصی کمیتهٔ مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران با ئآسو رستمی بعد از آزادی اسو رستمی از زندان.