🌏 بیانیه شماره ۲۹ کارزار" جان زندانیان سیاسی در خطر است"

صدور حکم اعدام برای زهرا شهباز طبری را قاطعانه محکوم می‌کنیم!
برای حق زندگی قویا و متحدانه ایستاده ایم!

زهرا شهباز طبری، زندانی سیاسی ۶۷ ساله، در شعبه اول دادگاه انقلاب رشت به اتهام «بغی از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق» به اعدام محکوم شده است.
بر اساس گفته‌های خانواده، روند دادرسی کمتر از ده دقیقه و بدون حضور وکیل مستقل و بدون فرصت دفاع مؤثر طول کشیده است. وکیل معرفی‌شده از سوی نهاد قضایی نه‌تنها دفاع نکرد، بلکه در پایان جلسه صرفاً حکم را تأیید و ابلاغ کرده است.

به گفته فرزند زهرا شهباز طبری، این دادگاه چیزی جز یک نمایش از پیش تعیین‌شده نبود. گزارش‌ها حاکی است که قاضی و برخی از مقامات حاضر در جلسه در حالی که می‌خندیدند، حکم اعدام را صادر کرده‌اند.

وی در تاریخ ۲۸ فروردین‌ماه سال جاری، پس از یورش نیروهای امنیتی به منزلش در رشت، بازداشت و به زندان لاکان منتقل شد. خانواده زهرا شهباز اعلام کرده‌اند که وی تنها هفت روز فرصت دارد تا نسبت به حکم اعدام صادرشده درخواست فرجام‌خواهی ارائه دهد.

اتهام اصلی وی «تبلیغ علیه نظام» عنوان شده است — اتهامی کلی و مبهم که در سال‌های اخیر به ابزاری برای سرکوب فعالان سیاسی و مدنی، به‌ویژه پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» تبدیل شده است.

صدور حکم اعدام برای ایشان، بدون دسترسی به وکیل مستقل، در دادگاهی ده‌دقیقه‌ای، نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بشر و دادرسی عادلانه است.
این حکم، بار دیگر ماهیت سرکوبگر و درمانده‌ی حکومتی را نشان می‌دهد که برای حفظ اقتدار خود به ابزار «اعدام» به‌عنوان سیاستی سیستماتیک متوسل می‌شود.

کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران خواستار:
   
•   توقف فوری و لغو مجازات اعدام در ایران
   •   آزادی بی‌قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی
   •   بررسی مجدد پرونده‌ها در فرآیندی شفاف و عادلانه، با نظارت وکلای مستقل و حقوقدانان مورد اعتماد زندانیان سیاسی

روند کنونی رسیدگی به پرونده‌های سیاسی در ایران فاقد شفافیت، عدالت و استقلال قضایی است.

خطاب به مردم و جامعه جهانی

ما از مردم ایران، سازمان‌های حقوق بشری، نهادهای بین‌المللی و همه آزادی‌خواهان جهان می‌خواهیم در برابر این جنایت‌ها سکوت نکنند.
هر صدایی، هر امضا و هر اقدام رسانه‌ای می‌تواند جان یک انسان را نجات دهد.

اکنون بیش از هر زمان دیگری، فشار جهانی برای توقف موج اعدام‌ها و آزادی زندانیان سیاسی ضروری است.

کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران
۱۳ آبان ۱۴۰۴
۴ نوامبر ۲۰۲۵

کنفرانس به مناسبت ۱۰ دسامبر روز جهانی حقوق بشر
زن، زندگی، آزادی: صداها، روایت ها و چشم انداز آزدای
برگزار کننده: کمیته برگزاری کنفرانس روز جهانی حقوق بشر(متشکل از نمایندگان ۳۰ نهاد حقوق بشری)
زمان برگزاری: ساعت ۱۸:۳۰ تا ۲۱:۳۰(به وقت اروپای مرکزی) یکشنبه ۷ دسامبر ۲۰۲۵
مکان برگزاری: پلتفرم زوم
پوشش رسانه ای: تلویزیون های کانال جدید، زن زندگی آزادی، کانال یوتیوب کمیته آزادی زندانیان سیاسی،  کلاب هاوس تریبون  آزاد
الف- پنل بین الملل
گرداننده: آزاد صلواتی(مدیر مرکز حقوق بشر زاگرس)
جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی: روایت ها از داخل و خارج ایران(تایس روتن، نماینده پارلمان اروپا)
زن، زندگی، آزادی:  فرصت ها و تهدیدها( پریسا پوینده، دبیر کمیته  آزادی زندانیان سیاسی و عضو هیات هماهنگی شبکه آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی)
زن. زندگی، آزادی: راهکارهای تقویت و جلب حمایت جهانی(پوریا پارسا، استاد دانشگاه و کنشگر اجتماعی)
  جنبش دادخواهی: ساز و کارهای اتحادیه اروپا(مریم بنی هاشمی، کنشگر حقوق بشر و مشاور مرکز اسناد حقوق بشر ایران)
جنیش دادخواهی: ساز و کارهای سازمان ملل(شعله زمینی: کنشگر حقوق زنان و حقوق بشر)

ب- پنل زن
گرداننده: مرجان اروندی(عضو هیات هماهنگی کارزار جهانی نه به اعدام و شبکه جهانی آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی)
زن، زندگی، آزادی: روایت هایی از داخل و خارج ایران،(پوران ناظمی، زندانی سیاسی سابق و کنشگر سیاسی و حقوق بشر)
خشونت و تبعیض جنسیتی سیستماتیک(گلین شیرزاد، عضو هیات مدیره شبکه استقلال و برابری پایدار زنان - وایز)
رنگین کمانی ها(ملیکا زر. مدیر اجرایی شبکه شش رنگ)
جرم انگاری آپارتاید جنسیتی(نیره انصاری، وکیل، حقوقدان، کارشناس حقوق بین الملل و مدافع حقوق بشر)
زنان، کنشگری، تهدید و سرکوب فراملی(نگین آرامش، زندانی سیاسی و کنشگر دانشجویی سابق، کنشگر کارگری)
انقلاب زنانه(شیرین شمس، از مسولین تشکل انقلاب زنانه)

  ج- پنل زندگی
گرداننده: فرامرز بهار(مسول کمیته ضد سرکوب شهروندان ایران)
- زن، زندگی، آزادی: روایت هایی از داخل و خارج ایران(رادا فاتحی، زندانی سیاسی سابق و از خانواده های دادخواه)
- سه شنبه های اعتراضی نه به اعدام( حسن نایب هاشم، کنشگر مدافع حقوق بشر)
-     اعدام خاموش: محرومیت زندانیان از دارو و درمان(سهیلا انزلی، عضو هیات مدیره انجمن بین المللی پزشکان و کادر درمان - آیفا)
-        اعدام‌ها در ایران؛ مصداق جنایت علیه بشریت(حسین لاجوردی،  بنیانگدار و مدیر انجمن پژوهشگران ایران)
-        بررسی مفهوم دادخواهی، اهداف  و نقش آن در مبارزه علیه خشونت حکومتی( شعله پاکروان، مادر دادخواه ریحانه جباری)
-        مساله معیشت؛ کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشستگان( شهلا دانشفر، کنشگر سیاسی  و مدافع حقوق کارگران )

د- پنل آزادی
گرداننده: مهیار سماویش(پژوهشگر و کنشگر حقوق بشر، عضو هیات هماهنگی شبکه جهانی آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی و کارزار جهانی نه به اعدام)
-        زندانیان سیاسی و عقیدتی( شیوا محبوبی، سخنگوی کمیته آزادی زندانیان سیاسی)
-        اتنیک ها( ژاله تبریزی، مدیر اجرایی سازمان حقوق بشر ارک )
-        اقلیت های مذهبی(فرهاد ثابتان، سخنگوی جامعه بهاییان )
-         اصحاب رسانه( پویان مکاری، روزنامه نگار و مستند ساز)
-    فرهنگیان( اسماعیل عبدی، زندانی سیاسی سابق و کنشگر حقوق فرهنگیان)
-        سخن پایانی

۸۴ سازمان حقوق بشری بیانیه مشترکی درباره وضعیت حقوق بشر در ایران به اعضای مجمع عمومی سازمان ملل ارسال کردند

در آستانه بررسی و رأی‌گیری پیش‌نویس قطعنامه مربوط به وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، ۸۵ سازمان حقوق بشری ایرانی و بین‌المللی بیانیه مشترکی را خطاب به نمایندگان کشورهای عضو ارائه کردند.

این بیانیه، با استناد به سه گزارش رسمی سازمان ملل؛ گزارش دبیرکل، گزارش گزارشگر ویژه و گزارش کمیته حقیقت‌یاب بین‌المللی، تأکید می‌کند که نقض‌های گسترده، جدی، و سازمان‌یافته حقوق بشر در ایران در آستانه یا در سطح جنایت علیه بشریت قرار دارد.

بیانیه مشترک از مجمع عمومی می‌خواهد که:

- قطعنامه مربوط به ایران را با زبانی قوی‌تر تصویب کند،

- شرایط را برای ارجاع پرونده نقض‌های جدی حقوق بشر ایران به دادستان دیوان کیفری بین‌المللی فراهم کند،

- از تمامی اختیارات خود برای تضمین پاسخ‌گویی بین‌المللی استفاده کند،


نسخه کامل بیانیه مشترک را میتوانید در لینک زیر مشاهده کنید:

https://wp.me/p9yWrK-dZW

https://wp.me/p9yWrK-e06

💥اطلاعیه مطبوعاتی
در محکومیت جلوگیری از برگزاری مراسم یادبود خسرو علی‌کردی، وکیل آزاده و بازداشت فعالان مدنی در ایران

گزارشها حاکی از آن است که دیروز ، جمعه ۲۱ آذر هنگام اعتراض به جلوگیری از برگزاری مراسم یادبود خسرو علیکردی، وکیل آزاده، تعدادی از فعالین از جمله
نرگس محممدی، سپیده قلیان، هستی امیری، عالیه مطلب‌زاده، پوران ناظمی، حسن باقری‌نیا ، ابوالفضل ابری، نر‌ا حقی ، اکبر امینی، اسدالله فخیمی، علی آدینه‌زاده ، رضا آدینه‌زاده ، داوود علیکردی  و احمد علیکردی از اعضای  خانواده خسرو علیکردی دستگیر شدند.
جلوگیری نیروهای امنیتی و انتظامی جمهوری اسلامی از برگزاری مراسم هفت زنده‌یاد خسرو علی‌کردی و هم‌زمان بازداشت و احضار تعدادی از  افراد خانواده، فعالان مدنی و شهروندان معترض، نمونه‌ای دیگر از تداوم سیاست سرکوب، ارعاب و نقض سازمان‌یافته حقوق بنیادین مردم در ایران است.
ممانعت از برگزاری چنین مراسمی و تبدیل آن به بهانه‌ای برای بازداشت و پرونده‌سازی امنیتی، نشان‌دهنده هراس حاکمیت از هرگونه همبستگی اجتماعی و یادآوری بی‌عدالتی سرکوب و نقض آزادی بیان است.
ما با محکوم کردن قاطع جلوگیری از برگزاری مراسم هفت خسرو علی‌کردی و بازداشت فعالان مدنی، مردم آزاده را فرا می خوانیم که خانواده های بازداشت شدگان را تنها نگذارند و خواستار موارد زیر هستیم:

• آزادی فوری و بی‌قید و شرط تمامی بازداشت‌شدگان این پرونده و دیگر زندانیان عقیدتی و سیاسی؛
• پایان دادن به برخوردهای امنیتی با مراسم‌های سوگواری، یادبودها و تجمعات مردمی


کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران
۲۲ آذر ۱۴۰۴
۱۳ دسامبر ۲۰۲۵

💥تداوم نگرانی جامعه جهانی نسبت به وضعیت حقوق بشر در ایران با تصویب مجدد قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد

مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ بار دیگر قطعنامه سالانه خود درباره وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران را با ۷۸ رأی موافق، ۲۷ رأی مخالف و ۶۴ رأی ممتنع به تصویب رساند.
این رأی‌گیری نهایی پس از تصویب پیش‌نویس قطعنامه در کمیته سوم مجمع عمومی در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۵ انجام شد؛ مرحله‌ای که در آن پیش‌نویس با ۷۹ رأی موافق، ۲۸ رأی مخالف و ۶۳ رأی ممتنع تصویب شده بود. مقایسه دو رأی‌گیری نشان می‌دهد که تغییرات ثبت‌شده بسیار محدود بوده و عمدتاً ناشی از تفاوت در حضور یا غیبت هیئت‌های نمایندگی است، نه تغییر در مواضع سیاسی دولت‌ها؛ به‌گونه‌ای که پیام اصلی جامعه جهانی بدون تغییر باقی مانده و استمرار نگرانی‌های ساختاری درباره نقض‌های جدی حقوق بشر در ایران و تداوم نظارت سازوکارهای حقوق بشری سازمان ملل را منعکس می‌کند.

چند روز پیش از رأی‌گیری نهایی، ۸۵ سازمان حقوق بشری ایرانی و بین‌المللی با انتشار بیانیه‌ای مشترک خطاب به اعضای مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با استناد به گزارش دبیرکل، گزارش گزارشگر ویژه و گزارش هیئت حقیقت‌یاب بین‌المللی مستقل، تأکید کردند که نقض‌های گسترده و سازمان‌یافته حقوق بشر در ایران در آستانه یا در حد جنایت علیه بشریت قرار دارد و خواستار تقویت زبان قطعنامه و تضمین پاسخ‌گویی بین‌المللی شدند.
در خصوص اقدامات پیشِ‌رو، انتظار می‌رود تصویب این قطعنامه به تداوم و تقویت مأموریت گزارشگر ویژه، حفظ و توسعه سازوکارهای مستقل حقیقت‌یابی و مستندسازی، و افزایش هماهنگی میان نهادهای حقوق بشری سازمان ملل منجر شود. هم‌زمان، بحث درباره مسیرهای پاسخ‌گویی بین‌المللی ـ از جمله استفاده از سازوکارهای قضایی بین‌المللی یا اعمال صلاحیت قضایی جهانی در نظام‌های ملی ـ احتمالاً همچنان در دستور کار دولت‌ها و جامعه مدنی باقی خواهد ماند.
در مجموع، تصویب مجدد قطعنامه در کنار ثبات نسبی آرای موافق و هم‌زمانی آن با موضع‌گیری گسترده جامعه مدنی، نشان می‌دهد که موضوع حقوق بشر در ایران همچنان در دستور کار رسمی مجمع عمومی سازمان ملل باقی مانده و مسئولیت جامعه بین‌المللی برای حرکت از ابراز نگرانی به سوی اقدامات مؤثر در جهت پاسخ‌گویی و حمایت از قربانیان بیش از پیش برجسته شده است.
فهرست کشورها بر اساس نحوه رأی‌دهی به قطعنامه
✅ کشورهای رأی‌دهنده به نفع قطعنامه (۷۸ کشور)
افغانستان، آلبانی، الجزایر، آندورا، آنتیگوا و باربودا، آرژانتین، استرالیا، اتریش، جمهوری آذربایجان، باربادوس، بلژیک، بنین، بولیوی، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، بوروندی، کیپ‌ورد، کانادا، شیلی، کلمبیا، کاستاریکا، کرواسی، قبرس، جمهوری چک، دانمارک، جمهوری دومینیکن، اکوادور، السالوادور، استونی، فنلاند، فرانسه، گرجستان، آلمان، غنا، یونان، گرانادا، گواتمالا، هائیتی، هندوراس، مجارستان، ایسلند، ایرلند، اسرائیل، ایتالیا، ژاپن، لیختن‌اشتاین، لیتوانی، لوکزامبورگ، مالاوی، مالت، مکزیک، ایالات فدرال میکرونزی، موناکو، مونته‌نگرو، مراکش، موزامبیک، نامیبیا، هلند، نیوزیلند، نروژ، پالائو، پاناما، پاپوا گینه نو، پاراگوئه، پرو، لهستان، پرتغال، جمهوری کره (کره جنوبی)، جمهوری مولداوی، رومانی، سان‌مارینو، سیشل، اسلوونی، اسپانیا، سوئد، سوئیس، اوکراین، بریتانیا، ایالات متحده آمریکا، اروگوئه، وانواتو، یمن.
❌ رأی‌دهنده گان علیه قطعنامه
ارمنستان، بلاروس، برونئی دارالسلام، کوبا، جمهوری دموکراتیک خلق کره (کره شمالی)، اریتره، هند، اندونزی، ایران، عراق، مالی، نیکاراگوئه، نیجر، عمان، پاکستان، فدراسیون روسیه، سری‌لانکا، سودان، جمهوری عربی سوریه، تاجیکستان، تایلند، ترکیه، ترکمنستان، ازبکستان، ونزوئلا، ویتنام، زیمبابوه.

کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران اعلام میکند؛ صدور این قطعنامه قدمی مثبت در راستای حمایت از مبارزات مردم در راستای سرنگونی جمهوری اسلامی می باشد. این تصمیم و اقدام ، اقدامات مستمری را از فعالین مدنی_ سیاسی، نهادهای حقوق بشری و احزاب و تشکلات می طلبد تا جمهوری اسلامی را بدلیل "جنایت علیه بشریت" و "جنایات جنگی" و " ناپدید سازی قهری" در انزوای بیشتر جهانی با هدف سرنگونی قرار دهند.

کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران
۱۹ دسامبر ۲۰۲۵