كميته مبارزه براي ازادي زندانيان سياسي

نامه آرش صادقی به مناسب تولد گلرخ
زادروز تو که مهربانیت گرمابخش وجود من است بهانه ای شد که با تمام وجود قلم به دست بگیرم و بنویسم، بنویسم از چیزی که شاید تنها گفتن از آن مرا در این روزها وادار به نوشتن میکند.
میخواهم از تجربه ای یگانه بگویم، از عشق پشت میله های زندان، از وصال و فراغ، میخواهم از عاشقانه هایم بگویم.
حالا سه سال از آخرین تجربه زندگیمان در آن بهشا کوچک گذشت، ۲۲ ماه فراغ.
هفت ماه بازداشتم در بازداشتگاه دو الف سپاه با تلخی بازداشت “جانم” همراه بود، تجربه ای تلخ، بازجویی های هم زمان، آزار و اذیت تو و منی که بخاطر بازداشت تو تا مرز جنون رسیدم.
تمام دلخوشی من در آن روزها شنیدن صدای تو در هواخوری بند نسوان دو الف بود و گهگاها صدای خنده های تلخت در کنار یگانه صالحی (همسر جیسون رضایی) همسلولی ات.
صدایم به هواخوری بند شما که درست روی سلولم بود نمیرسید، پس زیر لب زمزمه میکردم “هوا را از من بگیر خنده ات را نه.”
همین جمله را با قاشق پلاستیکی غذایم روی جای جای سلولم حک میکنم.
این شعر یادآور روزهای عاشقانه قبل بازداشتمان است.
تمام دلخوشیم ساعتهای هواخوری شماست و شنیدن صدای زیبایت.
معمولا هواخوری زنان و مردان همزمان است.
هر روز خودم را از هواخوری محروم میکنم تا بتوانم صدایت را بشنوم تا شاید مطمئن باشم هنوز زنده ای، هنوز هستی، هنوز سالمی.
بعد از گذشت مدتی صدایی از تو نمیشنوم.
از بازجو پرونده سوال میکنم و او در پاسخ میگوید با ما همکاری نکردی فرستادیمش بازجویی فنی تر.
بازجویی فنی تر در اصطلاح یعنی “بازحویی با فشار و خشونت بیشتر.”
دیگر از آن تاریخ شب و روز ندارم.
قرص های ضد تشنج و ضد افسردگی و اعصابم که ماحصل روزهای پس از مرگ مادرم بود، بعد بازداشت به دستور بازجو قطع میشود.
شب و روز در گوشم میخوانند که تو اعدام خواهی شد بخاطر نگارش داستانی منتشر نشده در نقد سنگسار و اینکه سنگسار از مسلمات اسلام و قرآن است و منکران آن عقوبتی بهتر از مرگ ندارند.
در مورد میزان آزار و اذیت و ضرب و شتم های دوران بازجویی تو خود نیک میدانی چه بر من گذشت پس در این نامه بیشتر از این ذهنت را مکدر نمیکنم.
بعد از انجام پروژه اعتراف گیری اولین ملاقاتمان شکل میگیرد.
تا قبل از لحظه دیدار نمیدانم با چه کسی ملاقات دارم، وقتی در اتاق ملاقات میبینمت دیگر نمیتوانم احساساتم را مهار کنم.
در آغوشت میکشم و برای اینکه دوربین اتاق اشکهایم را ثبت نکند سرم را روی شانه هایت میگذارم و نم نم اشک میریزم، عطر تنت، عطر نفسهایت را استشمام میکنم. چه قدر خوشحالم که زنده ای، تمام روزهای سخت را با امید ازادی نیمی از وجودم گذرانده ام و حالا تو را آزاد میبینم. دیگر از آن لحظه احساس در بند بودن نمیکنم.
در دادگاهی به ریاست قاضی صلواتی به صورت غیابی و در حالی که روز دادگاه زیر تیغ جراحی هستی محاکمه میشوی.
پرونده پزشکیت را به دادگاه ارائه میکنند ولی قاضی در جواب میگوید به من گفته شده باید زودتر حکمهای این پرونده را صادر کنم.

از وب سايت كميته مبارزه براي ازادى زندانيان سياسي ديدن نماييد:
http://fa.cfppiran.com
فيس بوك كميته:https://www.facebook.com/zendani.
گروه كميته تلگرام:
https://t.me/joinchat/AAAAAEDYe3d_indjKJZF_g
كانال كميته:
https://t.me/CFPPI
اينستا گرام كميته:
https://www.instagram.com/zendani.siasi
وبلاگ كميته:
http://Www.20juneiran.wordpress.com
ايميل كميته:
freepoliticalprisoners@gmail.com

گروه كميته مبارزه براي ازادى زندانيان سياسى

ما خواهان هر چه سریعتر آزادی زندانيان سياسی هستیم آزادی بیان حق تک تک افراد جامعه میباشد
https://t.me/joinchat/FdkV_0DYe3cpv15fNIxmTg

لینک گروه

441 views18:53