🔴 امروز پنجشنبه ۷فروردین۹۹، صدای تیراندازی از داخل زندان تبریز شنیده می‌شود و دود زیادی نیز به هوا بلندشده است.
@CFPPI

🔴میزگرد
تهیه شده در تلویزیون کانال جدید
کرونا و خطر فاجعه انسانی در زندانهای جمهوری اسلامی- با شهلا دانشفر و نسرین رمضانعلی و شیوا محبوبی
🎤کیوان جاوید
۷ فروردین ۱۳۹۹ - ۲۶ مارس ۲۰۲۰
@CFPPI2018

آتنا دائمی در ۳۲ سال تولدش به جرم دفاع از حقوق کودکان، به جرم دفاع از حقوق زنان به جرم‌ دفاع از حقوق انسانیت ، در پشت میله های زندان جمهوری سرکوب و زندان و تبعیض ، ضد حقوق کودکان و زنان اسلامی ، میگذارند. در شرایطی که جان زندانیان سیاسی در معرض خطر شیوع ویروس کرونا قرار دارد، همه انها باید بدون هیچ قید و شرطی آزاد گردند.
#آتنا_دائمی #زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#کرونا_زندان

کرونا کی به ایران آمد؟

پرستار بیمارستان ولایت قزوین در بخشی از گزارش ایلنا میگوید که «ما ۵۱ روزه درگیر ماجرا هستیم»

تاریخ این گزارش ۶فروردین است.

اما #وزارت_بهداشت اولین مبتلا به #کرونا را در قزوین ۶ اسفند یعنی ۲۹روز قبل و اولین بیمار در کشور، ۳۰بهمن، ۳۵روز قبل، اعلام کرده است

@CFPPI

بهاران خجسته باد!
@CFPPI

‍ ‍ بیانیه تشکلها و گروه های فعالین کارگری و دفاع از حقوق کودکان در رابطه با اخراج پزشکان بدون مرز از ایران.

مقامات دولتی و حکومتی ایران در اقدامی ضد انسانی، پزشکان بدون مرز و انساندوست را از ایران اخراج کردند.

هیئت اعزامی پزشکان بدون مرز که به ایران آمده بودند و قصد داشتند یک بیمارستان صحرایی 50 تختی در بیمارستان امین اصفهان برپا کنند، با مخالفت گروهی از اصولگرایان و رسانه های وابسته به سپاه اجازه این کار را نیافتند و از ایران اخراج گردیدند.
بیمارستان صحرایی که با هواپیما از مرکز لجستیک سازمان پزشکان بدون مرز در فرانسه حمل شده و قرار بود در مجتمع بیمارستان امین اصفهان مستقر شود، یک تیم متشکل از ۹ پزشک و متخصص سازمان یاد شده را نیز به همراه داشت .
در حالی که ویروس کرونا در جای جای ایران شدیدا گسترش یافته و روزانه صدها نفر جان خود را از دست می دهند و هزاران نفر مبتلا می گردند، دولت و حکومت پزشکان بدون مرز و نجات بخش را از ایران اخراج می کنند و عامدانه مردم را به دست کرونا می سپارند تا کشتار کند.
حضور این پزشکان و تجهیزات بیمارستانی آنها هیچ هزینه مالی ای برای دولت و حکومت در بر ندارد، اما از آنجا که جان انسانها برای حاکمان ارزش ندارد و تنها به منافع اقتصادی و افشا نشدن پنهانکاری و دروغگویی که به بهای آن یک فاجعه انسانی و قتل عام وسیع در ایران شکل گرفته است، می اندیشند، مردم و مبتلایان را از کمک سازمان‌های بین‌المللی محروم می کنند.
پزشکان بدون مرز را در حالی اخراج می کنند که دلارها و دارو و تجهیزات پزشکی کمکی از اروپا و کشورهای دیگر را با ولع و اشتیاق فراوان تحویل می گیرند! زیرا پول و دارو را می شود برای اهدافی دیگر به راحتی صرف کرد.
از طرفی دیگر آخوندها را به جان بیماران انداخته تا با توسل به خرافات، آنان را به قتل برسانند و ویروس را در بیمارستانها و در جامعه گسترش دهند.
پزشکان بدون مرز و همه نمایندگان سازمانهای بین المللی که در زمینه بهداشت و درمان فعالیت دارند و حاضر به ارائه خدمات برای کنترل ویروس و نجات جان مردم به ایران بیایند، باید بدون هیچ مانع و محدودیتی بتوانند وارد شوند.
ما مردم باید با اعتراض وسیع خود اخراج پزشکان بدون مرز را محکوم و خواهان باز شدن مرزهای ایران به روی آنها گردیم.

1- انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه
2-تشکل برای کودکان
3-سندیکای نقاشان البرز
4-گروهی از فعالین کارگری سنندج
5-گروهی از فعالین لغو کار کودکان

8/1/1399

@cfppi

صدای حمایت از آزادی
جعفر عظیم‌ زاده ، فعال کارگری زندانی در اوین ، باشیم ....
#جعفر_عظیم_زاده فعال کارگری و دبیر اتحادیه آزاد کارگران، #محمد_حبیبی فعال کانون صنفی معلمان، #آتنا_دائمی، و دهها تن دیگر از زندانیان شناخته شده سیاسی و فعالان عرصه های مختلف اجتماعی و هزاران نفر از بازداشتی هایی که کسی از پرونده و بازجویی و دادگاه آنها خبر ندارد، هنوز در زندانند.
جمهوری اسلامی جان آنها را عمدا در خطر قرار داده است. کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی با توجه به شیوع ویروس کرونا در ایران خواهان آزادی فوری تمامی زندانیان بخصوص زندانیان سیاسی است.

? مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی امسال یازدهمین نوروز خود را در زندان اوین سپری کرد.حتی کرونا هم باعث نشد به او مرخصی بدهند. مریم اکبری از سال ۸۸ در زندان است و تاکنون به مرخصی نیامده است. مرخصی حق زندانی است. کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی خواهان آزادی فوری تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی از زندانهای جمهوری اسلامی است.

#زندانیان_سیاسی_را_آزاد_کنید

بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران
‍ با وجود افزایش خطر بیماری کرونا برای زندانیان و علیرغم صدور بخشنامه های عفو و مرخصی به زندانیان، هیچ نشانه ای از آزادی جعفر عظیم زاده و دیگر زندانیان سیاسی نیست
بخشنامه ای تحت عنوان عفو رهبری در ۲۷ اسفند ۹۸ اعلام گردید که به گفته مسئولین قضایی بسیاری از زندانیان را شامل می شد. مشخصاً درباره زندانیان سیاسی و عقیدتی اعلام شده بود که چنانچه در جرائمی که حکومت آنها را امنیتی خطاب می کند حکم زندانی بیشتر از پنج سال نباشد و یک سوم از طول دوره حبس سپری شده باشد، زندانی مشمول بخشنامه عفو گردیده و آزاد خواهد شد. این بخشنامه موارد بسیاری را در جرائم سیاسی و نیز عمومی شامل میشد.
پیشتر هم در هفتم اسفند بخشنامه ای برای مرخصی رفتن زندانیان صادر شد که عملاً دادستانی مانع از اجرای آن برای تعداد زیادی از زندانیان سیاسی شد.
همانگونه که پیداست شیوع بیماری مرگبار کرونا بسیار شدت گرفته است. آماری که دولت به صورت رسمی اعلام می کند به شکل روزانه در حال چند برابر شدن است. اخباری هم مبنی بر ابتلا و حتی مرگ تعدادی از زندانیان در زندانهای مختلف کشور به گوش می رسد. در چنین وضعیتی نگرانی ها پیرامون سلامتی زندانیان به شدت افزایش پیدا کرده است و خانواده های آنها در نگرانی جدی نسبت به سلامت زندانیان هستند. برای خود زندانیان از یکسو محیط زندانها نیز به محیطی به شدت پر تنش و اضطراب تبدیل شده است و تمامی زندانیان در فضای رعب آور احتمال ابتلا به بیماری و عدم امکان رعایت اعمال پیشگیرانه بخاطر محیط بشدت در هم تنیده ی زندان قرار دارند و از سوی دیگر نگران سلامتی اعضای خانواده هایشان هستند. این شرایط منجر به اعتراض زندانیان گشته است که نمونه های اعتراض و حتی فرار زندانیان در زندانهای خرم آباد و الیگودرز و تبریز بخاطر مجموعه این وضعیت صورت گرفته است اما در مقابل، سیستم قضایی و امنیتی بجای رفع نگرانی زندانیان و آزادی آنها، با توسل به تیراندازی و ضرب و شتم زندانیان، دست به سرکوب آنها میزنند.
بخشنامه های عفو عمومی و نیز اعطای مرخصی به زندانیان به هر اسمی که اعلام گردید به دلیل وضعیت بحرانی و فاجعه باری بود که خودِ حکومت می دانست امکان شیوع بیماری در زندانها بالاست و میتواند به فاجعه ای بزرگ تبدیل شود.
عدم موافقت با عفو و عدم اعطای مرخصی به تعداد زیادی از زندانیان سیاسی که طبق بخشنامه های صادره مشمول آزادی میگردند عملاً دشمنی و ضدیت مسئولین قضایی و حکومتی را با زندانیان سیاسی نشان می دهد. گویا به عمد می خواهند زندانیان سیاسی را در معرض خطر مرگ قرار دهند.
در پیگیری خانواده ها اعلام میگردد که دادستانی باید با آزادی زندانیان موافقت نماید اما نمونه هایی هم وجود دارند که دادستانی با آزادی یا مرخصی آنها موافقت نموده است اما ضابطین پرونده اجازه آزادی را به زندانی نداده اند. یک کارشکنی جدی توسط دادستانی، دادیاری ناظر بر زندان و ضابطین امنیتی وجود دارد که با دور زدن قوانین و بخشنامه های صادره مانع از آزادی زندانیان سیاسی میشوند.
قوه قضائیه و نهادهای امنیتی مسئول جان و سلامتی زندانیان هستند و مسبب هرگونه اتفاقی برای زندانیان علی الخصوص زندانیان سیاسی هستند.
جعفر عظیم زاده رئیس هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران یکی از ده ها زندانی سیاسی محبوس است که بر اساس بخشنامه عفو، مشمول آزادی میگردد اما تاکنون کوچکترین خبری از آزادی ایشان و دیگر زندانیان سیاسی مشمول نیست.
بسیاری از زندانیان همانند جعفر عظیم زاده بخاطر دوره طولانی مدت حبس، به امکانات درمانی و پزشکی دسترسی نداشته اند و با بیماری ها و مشکلات جسمی حادی روبرو هستند و این مسئله خود بر خطرات ابتلای بیماری کرونا میافزاید. اکثر این زندانیان سرپرست خانواده هستند و خانواده های این زندانیان نیز در این شرایط بحرانی به حضور آنها در محیط خانواده نیاز دارند.
از اینرو ما خواهان آزادی فوری جعفر عظیم زاده، تمامی زندانیان سیاسی محبوس در زندانهای کشور و همچنین دیگر زندانیان هستیم و در این شرایط بحرانی شیوع بیماری کرونا هرگونه تعلل و کارشکنی در روند آزادی زندانیان به معنای به مسلخ فرستادن عامدانه زندانیان است.
اتحادیه آزاد کارگران ایران- هفتم فروردین نود و نه

امضا کنندگان بیانیه اتحادیه آزاد کارگران

پیام زرتشت احمدی راغب در ارتباط با زندانیان سیاسی و خطر کرونا ویروس در زندانها.

کارگران نیروگاه برق رامین اهواز خواهان تعطیلی نیروگاه هستند
دو تن از کارکنان نیروگاه برق رامین اهواز به کرونا مبتلا شده‌اند اما مدیریت نیروگاه به بخشنامه استانداری برای کاهش تعداد کارکنان به ۲۰ درصد عمل نکرده و امکانات بهداشتی کافی نیز در اختیار کارکنان قرار نداده است.
کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی خواهان شفافیت جمهوری اسلامی در رابطه با اخبار پاندومی کرونا و اقدامات فوری جهت اجرای دستورالعملهای سازمان جهانی بهداشت است.

تویتر سازمان عفو بین الملل : مقامات ایران باید فورا زندانیان عقیدتی را بدلیل شیوع کرونا ویروس آزاد کنند. مقامات باید اقدامات لازم برای حفظ سلامت زندانیان را در نظر بگیرند و آزادی بازداشتی های پیش از محاکمه و آزادی زندانیان آسیب پذیر را در دستور کار قرار دهند.

 مهدی فراحی شاندیز, با توجه به بیماری قلبی « سکته » که در تابستان سال ۱۳۹۸ به آن مبتلا شد همچنان از داروهای قلبی استفاده می کند و علیرغم این موارد نیاز به اعزام به مرخصی دارد اما مسئولان زندان مرکز کرج از اعزام وی به مرخصی سر باز می زنند و این در حالی است که مهدی فراحی شاندیز از سال ۱۳۹۰ که بازداشت شده به مرخصی اعزام نشده است.
کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی خواهان آزادی تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران است.

گزارشی از آخرین وضعیت شاکر بهروزی و محمدراسق قزلباش در زندان ارومیه. جمعه ۸ فروردین ماه ۱۳۹۹، شاکر بهروزی، متهم سیاسی از بند امن زندان ارومیه به بند سیاسی این زندان منتقل شد. این درحالی است که این زندانی سیاسی بیش از یک سال است که دستگیر شده است.
محمدراسق قزلباش نیز اسفندماه سال گذشته بازداشت و پس از مدتی به بند امن زندان ارومیه منتقل شده بود, او نیز جمعه هشت فروردین از بند امن به بند سیاسی این زندان منتقل شد.

میلاد ارسنجانی یکی از شهروندان بازداشت شده در جریان اعتراضات سراسری " آبان ماه” توسط دادگاه انقلاب به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد.
کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی احکام سنگین برای فعالین سیاسی را محکوم میکند معترضین به حکومت و فعالین سیاسی باید آزاد شوند.

💥محمد مهدوی‌فر: کشتارگاه یا ندامتگاه

به خاطر نامه‌ای که ما ۱۴ تن به رهبری نوشته بودیم و تقاضای استعفای او و تغییر قانون اساسی را کرده بودیم و به خاطر دیگر نامه‌هایی که من شخصاً به رهبری نوشته بودم، تیرماه ۹۸ دستگیر شدم. این پنجمین باری بود که به خاطر انتقاد از رهبری دستگیر می‌شدم. روزهای اول را در سلول تنبیهی بودم. جایی بسیار کثیف بدون حتی یک روز هواخوری، ممنوع‌التماس، محروم از روزنامه و تلویزیون.

بعد از گذشت ۵۷ روز، یک روز اسم مرا صدا زدند.
رفتم بیرونِ سلول، همان‌جا به من دست‌بند و پابند زدند، مرا به اطاق حفاظت و ریاستِ زندان بردند؛ می‌خواستند بدانند خودکار و کاغذ از کجا آورده‌ام و نامه‌ی سی و هشتم به رهبری را چگونه از داخل سلول به بیرون زندان منتقل کرده و منتشر کرده‌ام.

به خاطر آن نامه شرایط من بسیار سخت‌تر شد. بعد از بازجویی مرا با همان دست‌بند و پابند به بدترین سلولِ زندان یعنی سلول عبرت منتقل کردند، از اسم این سلول معلوم بود، جایی است که من باید عبرت بگیرم و دیگران نیز از سرنوشت من عبرت بگیرند و از رهبری انتقاد نکنند.

در این سلول محرومیت از آفتاب و هواخوری و تلفن و تلویزیون و کتاب و روزنامه و بی‌خبری از خانواده دیگر دغدغه‌ی اصلی من نبود، من در این‌جا تلاش می‌کردم زنده بمانم.
من در این‌جا به خاطر هم‌سلولی بودن با مجرمین خطرناک و سابقه‌دار و روانی بسیاری از اوقات با مرگ دست و پنجه نرم می‌کردم. یک‌بار به یکی از مسئولین زندان گفتم جان من در این سلول در خطر است. گفت بالاخره آدم یک روزی می‌میرد!

بعدازظهر یکی از روزهای آبان ۹۸ روزی بود که شاید برای اولین بار در طول زندگیم دلم به حال خودم سوخت، هیچ‌گاه در طول زندگیم خود را این‌چنین مظلوم و بی‌پناه ندیده بودم.

یک هفته‌ای بود که مرا با وحید هم‌سلولی کرده بودند، او ۲۷ ساله بود، اندام نسبتاً درشتی داشت و بچه‌ی یک استان دوردست بود، پرونده‌ای داشت مملو از جنایت، او معتاد، خطرناک، سابقه‌دار و روانی بود.
سلولِ عبرت مخصوص کسانی بود که در وضعیت زندان اختلال ایجاد می‌کردند، آن‌ها را برای مدت یکی دو هفته به سلول عبرت نزد من می‌فرستادند تا عبرت بگیرند.

در طول این هفته‌ای که وحید را با من هم‌سلولی کرده بودند، روزها به سختی می‌گذشت ولی سعی می‌کردم کاری نکنم که او علیه من تحریک بشود. بسیاری از اوقات فریاد می‌زد و به زمین و زمان فحش می‌داد. در طول یک هفته‌ای که پیش من بود، دسترسی او به متادون و هروئین و شیشه قطع شده بود. همه‌گونه مواد مخدر و روانگردان در بند عمومی به وفور یافت می‌شد و او استعمال می‌کرد ولی من معتاد نبودم و در سلول این اقلام را نداشتم که در اختیار او قرار دهم. زندانی دیگری هم در این سلول نبود.

یک روز که وحید بسیار عصبانی بود و فریاد میزد و از درد خماری رنج می‌برد، فحشی داد که موجب رنجش من شد. او فحش ناموسی نثار زنان سرزمین من کرد. به او گفنم وحید مواظب حرف‌زدنت باش.

این حرفِ من باعث شد دیوانه‌وار به من حمله کند. کتری را با چای و کیسه‌‌ی پر از زباله را به سمت من پرتاب کرد. پتوهای مرا وسط سلول پرتاب کرد. عینک مرا شکست و در دستان خودش له کرد. آب دهان به صورت من پرت کرد.

شلوار و شورت خودش را پایین کشید و گفت این را بخور. گفت تا افسر نگهبان برسد تو را کشته‌ام. گفت همین الان یک پرونده‌ی قتل هم به پرونده‌های خودم اضافه می‌کنم.

مرگ را در یک قدمی که نه، در یک وجبی خودم می‌دیدم. هرگز حتی در صحنه‌های خطرناکِ جبهه و در شب‌های عملیات نیز، مرگ را تا این اندازه به خود نزدیک ندیده بودم.

وحید گفت تو به من می‌گویی مواظب حرف زدنم باشم پدرم هم با من این‌جوری حرف نزده است.

تصمیم خودم را گرفتم. بلافاصله عذرخواهی کردم و نظر او را برای قتل خودم تغییر دادم. به او گفتم وحید من اشتباه کردم. تو خمار هستی. من باید تو را درک می‌کردم.

دو طرفِ سلول دوربین بود و این صحنه‌ها زیر نظر دوربین‌ها بود. افسر نگهبان بعد از نیم‌ساعت برای سرکشی آمد. گفتم درب سلول را باز کن، کیسه زباله را بیرون بگذارم. تا درب سلول باز شد به داخل کریدور فرار کردم. گفتم من از دست این شخص تأمین جانی ندارم.

مسئول گارد زندان و هر یک از زندانبان‌ها آمدند که مرا متقاعد کنند به داخل سلول برگردم، حاضر نشدم و مقاومت کردم.

موضوع را تلفنی به معاون زندان گزارش کردند. هر پیشنهادی را برای برگشتن به داخل این سلول با حضور وحید نپذیرفتم. در نهایت تصمیم بر این شد که وحید را از سلول من ببرند و زندانی دیگری را به جای او با من هم‌سلولی کنند.
من در این سلول بارها در معرض خطر مرگ قرار گرفتم و خداوند مرا حفظ کرد.

این بار مجموعاً ۲۵۰ روز را در سلول گذراندم و یک روز قبل از تحویل سال به مرخصی آمدم.

مرخصی من تا ۱۵ فروردین تمدید شده است.

محمد مهدوی‌فر/ هشتم فروردین ۹۹

💥شورش در زندان‌ها

در زندان شهر سقز شورشی رخ داد و در نتیجه ی آن بیش از ۸۰ زندانی از زندان این شهر فرار کردند.
یک روز پیش از این شورش زندانیان در زندان تبریز سرکوب شد.
قبل تر ۲۳ زندانی از زندان خرم‌آباد فرار کرده بودند.
یک روز پس از حادثه زندان پارسیلون، در زندان الیگودرز، یکی دیگر از شهرستان‌های لرستان نیز زندانیان شورش کردند اما ظاهرا کسی از آنها نتوانسته فرار کند.

شیوع کرونا باعث نگرانی گسترده زندانیان شده است.

موقعیت زندان‌ها به دلیل تعداد زیاد زندانیان و ناممکن بودن اجرای تدابیری مانند قرنطینه و فاصله‌گذاری اجتماعی یا رعایت بهداشت و شست‌وشوی مرتب دست با صابون بسیار بحرانی‌تر از پادگان‌ها است.