#شهناز_کریم_بیگی، زنی که فرزند برومندش، #مصطفی_کریم_بیگی سال هشتاد و هشت به دست آدم کش های وابسته به حکومت به قتل رسید و قاتلش هرگز معرفی نشد، همچنان نگران دیگر فرزندان برومند و شجاع ایران در زندانهاست.
نگران تمام دختران و پسران و زنان و مردانی که تنها جرم آنها میهندوستی و انسانیت و بازگرداندن کرامت به ایرانیان است.
#کرونا
#زندانیان_سیاسی_را_آزاد_کنید
#زندانیان_در_خطر
#کروناویروس
نگران تمام دختران و پسران و زنان و مردانی که تنها جرم آنها میهندوستی و انسانیت و بازگرداندن کرامت به ایرانیان است.
#کرونا
#زندانیان_سیاسی_را_آزاد_کنید
#زندانیان_در_خطر
#کروناویروس
💥مصطفی ترک همدانی وکیل دادگستری
مقامات قضایی پذیرفته اند تا #هنگامه_شهیدی در قبال وثیقه ۸۰۰ میلیون تومانی به مرخصی آید.
امیدوارم درصورت تامین وثیقه،
تا پسین فردا موکلم آزاد شود.
#کرونا_را_شکست_میدهیم
مقامات قضایی پذیرفته اند تا #هنگامه_شهیدی در قبال وثیقه ۸۰۰ میلیون تومانی به مرخصی آید.
امیدوارم درصورت تامین وثیقه،
تا پسین فردا موکلم آزاد شود.
#کرونا_را_شکست_میدهیم
💥محرومیت عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی از حق درمان
پنجشنبه ۱۵ اسفند ماه ۱۳۹۸، عباس واحدیان شاهرودی، فعال سیاسی، نویسنده و زندانی سیاسی محبوس در بند ۴ زندان وکیل آباد مشهد در پی بروز علائم شبه کرونا که شامل سرفه های خشک، عفونت ریه و صدای ریه ها در هنگام تنفس می باشد و همچنین وجود پیوره « پیرادندانآماس » در لثه ها، از ضعف جسمانی شدید، مشکل بینائی و افت فشار خون از دسترسی به خدمات پزشکی و هرگونه درمان محروم مانده است.
این زندانی سیاسی علیرغم گذشت بیش از ۶ ماه از بازداشت بطور بلاتکلیف در زندان وکیل آباد مشهد محبوس مانده است.
پنجشنبه ۱۵ اسفند ماه ۱۳۹۸، عباس واحدیان شاهرودی، فعال سیاسی، نویسنده و زندانی سیاسی محبوس در بند ۴ زندان وکیل آباد مشهد در پی بروز علائم شبه کرونا که شامل سرفه های خشک، عفونت ریه و صدای ریه ها در هنگام تنفس می باشد و همچنین وجود پیوره « پیرادندانآماس » در لثه ها، از ضعف جسمانی شدید، مشکل بینائی و افت فشار خون از دسترسی به خدمات پزشکی و هرگونه درمان محروم مانده است.
این زندانی سیاسی علیرغم گذشت بیش از ۶ ماه از بازداشت بطور بلاتکلیف در زندان وکیل آباد مشهد محبوس مانده است.
كميته مبارزه براي ازادي زندانيان سياسي pinned «🌍 ۸ مارس، فریاد آزادیخواهی وبرابری طلبی برای سرنگونی جمهوری اسلامی مبارزه و اعتراض زنان، پر قدرتتر از همیشه، جنبش اعتراضی جامعه علیه کلیت نظام جمهوری اسلامی و آپارتاید جنسی است. علیرغم چهار دهه سرکوب خشن و بیرحمانه، جنبش پر قدرت و مصمم زنان علیه تبعیض…»
Forwarded from كميته مبارزه براي ازادي زندانيان سياسي (Man Ham Shekanje Shodam)
🌍 ۸ مارس، فریاد آزادیخواهی وبرابری طلبی برای سرنگونی جمهوری اسلامی
مبارزه و اعتراض زنان، پر قدرتتر از همیشه، جنبش اعتراضی جامعه علیه کلیت نظام جمهوری اسلامی و آپارتاید جنسی است.
علیرغم چهار دهه سرکوب خشن و بیرحمانه، جنبش پر قدرت و مصمم زنان علیه تبعیض و نابرابری، علیه قوانین توحش اسلامی، علیه همه تمهیدات زن ستیزانه حکومتی ایستاده است. نسلی از زنانی شجاع و جسور که به محبوبترین رهبران اعتراضی جامعه تبدیل شدهاند و سپر به سپرِ جمهوری اسلامی عقب راندهاند! نه فقط صدای رسای اعتراض جامعه که به تکیه گاهی مطمئن و امیدی روشن، برای ساختن جامعهای بدون تبعیض بدل گشتهاند! در سنگر کارخانه و جنبش اعتراضی کارگری، در نبرد بی امان برای گرفتن حق زن، حق پوشش، اختیار بر آزادی انتخاب، دفاع از حقوق پایمال شده کودکان، تا فتح استادیومهای ورزشی، تا مقاومت تحسین برانگیز در اتاق بازجویی و زندان و افشای همه جنایات بیشمار حکومتی فاسد و زن ستیز، این جنبش استوار و محکم ایستاده است
از دادخواهی مادران خاوران، تا سوزاندن چوبههای دار، از پس زدن زنجیر اسارت حجاب، تا فریاد نابود باد جمهوری اسلامی در هر کوی و برزن، در نبردی بی امان، زنان، سنگر به سنگر حکومت هار اسلامی را پس زدهاند.
۸ مارس امسال، به نام سحرها و آتناها، پروینها، گلرخها، نداها و نسرینها و صدها زن شجاع و جسور و داغدار و نام آشنایانی چون شهنازاکملی، مادر پویا بختیاری، مادر سعید زینالی، مادر کتابدار، مادر قائدی و ناهید شیربیشه، و صدها مادر داغدیده و مصیبت کشیده، نام گذاری میشود که از گل گشتهای اول ماه، تا رزم هفت تپه، از فریاد نابود باد جمهوری اسلامی تا سلولهای اوین، در هر کوی و برزن جنگیدهاند تا همه آرمانهای انسانی و آرزوی جامعهای بدون تبعیض و نابرای متحقق شود!
نسلی از جنس مادران خاوران، مادران چهار دهه دادخواهی نامشان را بر ۸ مارس گذاشتهاند که چنین گرامی و پر شکوه است!
خون قربانیان چهار دهه جنون جنایت جمهوری اسلامی، تا جانباختگان آبان و دیماه، جانهای پرپر شده شلیک موشک سپاه هار اسلامی به هواپیمای مسافربری و همه جانهایی که جمهوری اسلامی درخانه و کارخانه و خیابان پرپر کرد! یک جا در فریاد اعتراضی ۸ مارس بر سر جمهوری اسلامی آوار خواهد شد!
۸ مارس متعلق به اینجاست! به خانواده های مصیبت دیده، به زندانیان سیاسی که برای محو تبعیض و نابرابری، برای پایان دادن به آپارتاید جنسی، به حبس و تبعید کشیده شدند و همچنان شجاعانه ایستاده اند! متعلق به همه زنان و مردانی که برای حق برابر در همه شئون اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی با هیولای جمهوری اسلامی در نبردند و تا محاکمه آمرین و عاملین آپارتاید جنسی و محو همه قوانین زن ستیز اسلامی ایستادهاند!
۸ مارس امسال برای سرنگونی حکومت اسلامی، برای برپایی جامعه ای انسانی، برابر و آزاد، برای خاتمه دادن به آپارتاید جنسی، به پیش!
کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
۹ اسفند ۱۳۹۸- ۲۹ فوریه ۲۰۲۰
مبارزه و اعتراض زنان، پر قدرتتر از همیشه، جنبش اعتراضی جامعه علیه کلیت نظام جمهوری اسلامی و آپارتاید جنسی است.
علیرغم چهار دهه سرکوب خشن و بیرحمانه، جنبش پر قدرت و مصمم زنان علیه تبعیض و نابرابری، علیه قوانین توحش اسلامی، علیه همه تمهیدات زن ستیزانه حکومتی ایستاده است. نسلی از زنانی شجاع و جسور که به محبوبترین رهبران اعتراضی جامعه تبدیل شدهاند و سپر به سپرِ جمهوری اسلامی عقب راندهاند! نه فقط صدای رسای اعتراض جامعه که به تکیه گاهی مطمئن و امیدی روشن، برای ساختن جامعهای بدون تبعیض بدل گشتهاند! در سنگر کارخانه و جنبش اعتراضی کارگری، در نبرد بی امان برای گرفتن حق زن، حق پوشش، اختیار بر آزادی انتخاب، دفاع از حقوق پایمال شده کودکان، تا فتح استادیومهای ورزشی، تا مقاومت تحسین برانگیز در اتاق بازجویی و زندان و افشای همه جنایات بیشمار حکومتی فاسد و زن ستیز، این جنبش استوار و محکم ایستاده است
از دادخواهی مادران خاوران، تا سوزاندن چوبههای دار، از پس زدن زنجیر اسارت حجاب، تا فریاد نابود باد جمهوری اسلامی در هر کوی و برزن، در نبردی بی امان، زنان، سنگر به سنگر حکومت هار اسلامی را پس زدهاند.
۸ مارس امسال، به نام سحرها و آتناها، پروینها، گلرخها، نداها و نسرینها و صدها زن شجاع و جسور و داغدار و نام آشنایانی چون شهنازاکملی، مادر پویا بختیاری، مادر سعید زینالی، مادر کتابدار، مادر قائدی و ناهید شیربیشه، و صدها مادر داغدیده و مصیبت کشیده، نام گذاری میشود که از گل گشتهای اول ماه، تا رزم هفت تپه، از فریاد نابود باد جمهوری اسلامی تا سلولهای اوین، در هر کوی و برزن جنگیدهاند تا همه آرمانهای انسانی و آرزوی جامعهای بدون تبعیض و نابرای متحقق شود!
نسلی از جنس مادران خاوران، مادران چهار دهه دادخواهی نامشان را بر ۸ مارس گذاشتهاند که چنین گرامی و پر شکوه است!
خون قربانیان چهار دهه جنون جنایت جمهوری اسلامی، تا جانباختگان آبان و دیماه، جانهای پرپر شده شلیک موشک سپاه هار اسلامی به هواپیمای مسافربری و همه جانهایی که جمهوری اسلامی درخانه و کارخانه و خیابان پرپر کرد! یک جا در فریاد اعتراضی ۸ مارس بر سر جمهوری اسلامی آوار خواهد شد!
۸ مارس متعلق به اینجاست! به خانواده های مصیبت دیده، به زندانیان سیاسی که برای محو تبعیض و نابرابری، برای پایان دادن به آپارتاید جنسی، به حبس و تبعید کشیده شدند و همچنان شجاعانه ایستاده اند! متعلق به همه زنان و مردانی که برای حق برابر در همه شئون اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی با هیولای جمهوری اسلامی در نبردند و تا محاکمه آمرین و عاملین آپارتاید جنسی و محو همه قوانین زن ستیز اسلامی ایستادهاند!
۸ مارس امسال برای سرنگونی حکومت اسلامی، برای برپایی جامعه ای انسانی، برابر و آزاد، برای خاتمه دادن به آپارتاید جنسی، به پیش!
کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
۹ اسفند ۱۳۹۸- ۲۹ فوریه ۲۰۲۰
💥صدور حکم زندان برای ملیحه جعفری، فعال دانشجو
#ملیحه_جعفری، دانشجوی رشته نمایش عروسکی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است که در آبان ماه امسال زمان خروج از دانشگاه بازداشت و به شش ماه حبس تعزیری، رونویسی از کتابهای مذهبی و ارائه خدمات عمومی رایگان به مدت دو ماه محکوم شد.
این خدمات میبایست تحت نظر شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده وابسته به شورای عالی انقلاب فرهنگی انجام شود؛ همچنین بقیه حکم شامل پژوهش درباره حجاب اسلامی و آثار آن طی ۹۰ صفحه دستنویس تحت نظارت شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده و همچنین رونویسی از سه کتاب میباشد. اتهام این دانشجو “اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت داخلی کشور” ذکر شده است.
بازداشت و زندان، تهدید به تجاوز جنسی، شکنجه روحی و جسمی، مکانیزمهایی هستند که جمهوری اسلامی در چهل سال گذشته در مقابل اعتراضات به اشکال مختلف به عنوان ابزاری برای سرکوب استفاده کرده تا معترضین و خانواده هایشان را مرعوب کند.
#اعتراضات_سراسری_اعتصابات_سراسری_نشانه_قدرت_ما_است
#انقلاب۹۸
#اعتراضات_سراسری
#اعتصابات_عمومی
#ملیحه_جعفری، دانشجوی رشته نمایش عروسکی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است که در آبان ماه امسال زمان خروج از دانشگاه بازداشت و به شش ماه حبس تعزیری، رونویسی از کتابهای مذهبی و ارائه خدمات عمومی رایگان به مدت دو ماه محکوم شد.
این خدمات میبایست تحت نظر شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده وابسته به شورای عالی انقلاب فرهنگی انجام شود؛ همچنین بقیه حکم شامل پژوهش درباره حجاب اسلامی و آثار آن طی ۹۰ صفحه دستنویس تحت نظارت شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده و همچنین رونویسی از سه کتاب میباشد. اتهام این دانشجو “اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت داخلی کشور” ذکر شده است.
بازداشت و زندان، تهدید به تجاوز جنسی، شکنجه روحی و جسمی، مکانیزمهایی هستند که جمهوری اسلامی در چهل سال گذشته در مقابل اعتراضات به اشکال مختلف به عنوان ابزاری برای سرکوب استفاده کرده تا معترضین و خانواده هایشان را مرعوب کند.
#اعتراضات_سراسری_اعتصابات_سراسری_نشانه_قدرت_ما_است
#انقلاب۹۸
#اعتراضات_سراسری
#اعتصابات_عمومی
💥مخالفت با آزادی مریوان کرکوکی علیرغم روزهای پایانی حبس و شیوع بیماری در زندان
با دخالت وزارت اطلاعات از آزادی زودهنگام و مرخصی پایان حبس مریوان کرکوکی (نجف عبدالرحمن)، زندانی سنی مذهب تبعه کشور عراق ممانعت به عمل آمده است. مریوان کرکوکی از پاییز سال ۹۱ دوران محکومیت خود را در زندان رجایی شهر کرج سپری میکند. وی که اکنون در روزهای پایانی ایام حبس خود به سر می برد، پیشتر توسط دادگاه انقلاب تهران به ۳۳ سال و سه ماه حبس تعزیری محکوم شده بود. از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۷ سال و شش ماه از محکومیت این زندانی قابل اجرا است و تنها ۳۶ روز به پایان دوران محکومیتش باقی مانده و تاکنون سه بار با آزادی زودهنگام و مرخصی پایان حبس او توسط شورای طبقه بندی زندان و قوه قضاییه موافقت شده؛ اما با ممانعت وزارت اطلاعات جلوی آزادی ایشان گرفته شده است. خانواده این زندانی با توجه به شیوع ویروس کرونا و نگرانی از سلامتی زندانیان، اینبار جهت پیشگیری و عدم ابتلای وی به ویروس کورونا از مقامات قضایی کشور درخواست آزادی زود هنگام و بخشیدن باقیمانده مدت حبس او را داشتهاند اما تاکنون دستگاه قضایی و امنیتی کشور به درخواست خانواده این زندانی پاسخی ندادهاند.”
با دخالت وزارت اطلاعات از آزادی زودهنگام و مرخصی پایان حبس مریوان کرکوکی (نجف عبدالرحمن)، زندانی سنی مذهب تبعه کشور عراق ممانعت به عمل آمده است. مریوان کرکوکی از پاییز سال ۹۱ دوران محکومیت خود را در زندان رجایی شهر کرج سپری میکند. وی که اکنون در روزهای پایانی ایام حبس خود به سر می برد، پیشتر توسط دادگاه انقلاب تهران به ۳۳ سال و سه ماه حبس تعزیری محکوم شده بود. از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۷ سال و شش ماه از محکومیت این زندانی قابل اجرا است و تنها ۳۶ روز به پایان دوران محکومیتش باقی مانده و تاکنون سه بار با آزادی زودهنگام و مرخصی پایان حبس او توسط شورای طبقه بندی زندان و قوه قضاییه موافقت شده؛ اما با ممانعت وزارت اطلاعات جلوی آزادی ایشان گرفته شده است. خانواده این زندانی با توجه به شیوع ویروس کرونا و نگرانی از سلامتی زندانیان، اینبار جهت پیشگیری و عدم ابتلای وی به ویروس کورونا از مقامات قضایی کشور درخواست آزادی زود هنگام و بخشیدن باقیمانده مدت حبس او را داشتهاند اما تاکنون دستگاه قضایی و امنیتی کشور به درخواست خانواده این زندانی پاسخی ندادهاند.”
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
زنان ایران در طول ۴ دهه در چنبره انواع ظلم، تبعیض ها، نابرابری ها،گرفتار آمده اند.
چهل سال ظلم، تبعیض، سرکوب، حجاب اجباری، و قوانین نابرابر و ...
اما با این همه تبعیض ها و از زنان شهروند دوم ساختن ما زنان محکم و استوار ایستاده ایم و پیشرو در صف مبارزات علیه این حکومت زن ستیز و سرکوبگر هستیم و همچنان راه ما ادامه دارد تا سرنگونی این حکومت سرکوب گر و زن ستیز.
E-mail : cfppiiran2006@gmail.com
Website: www.cfppi.org
Facebook/IranZendaniSiasi
تلگرام: @CFPPI2018
اینستاگرام: CFPPI
تویتر: @IranCfppi
چهل سال ظلم، تبعیض، سرکوب، حجاب اجباری، و قوانین نابرابر و ...
اما با این همه تبعیض ها و از زنان شهروند دوم ساختن ما زنان محکم و استوار ایستاده ایم و پیشرو در صف مبارزات علیه این حکومت زن ستیز و سرکوبگر هستیم و همچنان راه ما ادامه دارد تا سرنگونی این حکومت سرکوب گر و زن ستیز.
E-mail : cfppiiran2006@gmail.com
Website: www.cfppi.org
Facebook/IranZendaniSiasi
تلگرام: @CFPPI2018
اینستاگرام: CFPPI
تویتر: @IranCfppi
بحران ویروس کرونا در زندان های کشور؛ محیط بسته زندانهای ایران نیز همچون جامعه آزاد شاهد شیوع گسترده ویروس کرونا است با این نگرانی مضاعف که معمولا قشر زندانیان کمتر مورد توجه افکار عمومی و مسئولین هستند، آنها از دسترسی به خدمات درمانی، بهداشتی و امکانات لازم برای مقابله با این ویروس محروم هستند و همینطور به خاطر زندگی در محیط بسته زندان و تعذیه نامناسب از لحاظ جسمی آسیب پذیری بالایی دارند. در طی روزهای اخیر موج شناسایی زندانیان مبتلا یا مشکوک به ابتلا به ویروس کرونا افزایش یافته است. زندانهای ارومیه، رجایی شهر کرج، تهران بزرگ، خرم آباد، گرگان، اوین، سنندج، قزلحصار، زاهدان و… از جمله این موارد هستند. بخشنامه رئیس قوه قضاییه برای اعزام زندانیان به مرخصی نیز عملا برخلاف آمارهای بالای ارائه شده از سوی مسئولان باعث کاهش جمعیت حاضر در زندانها به خصوص زندانهای بزرگ نشده است و از سوی دیگر کارشکنی در اعزام بسیاری از زندانیان واجدشرایط موجب اعتراضات فردی و جمعی زندانیان شده است. گزارش پیش رو به آخرین وضعیت شیوع این ویروس و گسترش آن در زندانها می پردازد.
روز گذشته چهارشنبه موسی نعمانی زندانی محبوس در بند ۳-۴ زندان ارومیه با علائم مشابه به ویروس کرونا به بیمارستان خارج از زندان اعزام شد. یک روز پیش از این نیز، سلمان سلیمانی نژاد شهروند زندانی در بند ۳-۴ زندان ارومیه پس از وخامت حال عمومی و با علائم ابتلا به ویروس کرونا به بیمارستان خارج از زندان اعزام شد. حدود هزار زندانی در بند ۳-۴ زندان ارومیه نگهداری میشوند.
همزمان با افازایش نگرانی زندانیان از شیوع ویروس کرونا در داخل زندان ارومیه، امروز پنج شنبه زندانیان محبوس در بند ۱۵ این زندان به علت عدم اعطای مرخصی، دست به اعتصاب زده و از تحویل گرفتن غذای زندان خودداری کردند. در بند ۱۵ زندان ارومیه حدود ۴۶۰ زندانی با جرائم مرتبط با “مواد مخدر” تحمل حبس میکنند.
به گفته یک منبع مطلع: “۴ نفر از از بند ۱۵ زندان ارومیه به ویروس کرونا مبتلا شده اند ولی مسولین زندان از اعلام این خبر ممانعت میکنند. شاهرخ احمد زاده مسول واحد فرهنگی زندان ارومیه هم، از چند روز گذشته در بیمارستان بستری است. مسولین زندان علتش را بیماری کبدی اعلام کرده اند ولی همکارانش علت بستری وی را وجود علائم ویروس کرونا بیان میکنند”.
زندانیان محبوس در زندان ارومیه از حداقل امکانات بهداشتی لازم برای تشخیص و یا پیشگیری از شیوع ویروس کرونا مانند دستکش و ماسک بی بهره هستنند.
کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی با توجه به عدم شفافیت و عدالت در سیستم قضایی کشورخواهان آزادی فوری تمامی زندانیان جهت جلوگیری از گسترش ویروس کرونا در زندانهاست.
روز گذشته چهارشنبه موسی نعمانی زندانی محبوس در بند ۳-۴ زندان ارومیه با علائم مشابه به ویروس کرونا به بیمارستان خارج از زندان اعزام شد. یک روز پیش از این نیز، سلمان سلیمانی نژاد شهروند زندانی در بند ۳-۴ زندان ارومیه پس از وخامت حال عمومی و با علائم ابتلا به ویروس کرونا به بیمارستان خارج از زندان اعزام شد. حدود هزار زندانی در بند ۳-۴ زندان ارومیه نگهداری میشوند.
همزمان با افازایش نگرانی زندانیان از شیوع ویروس کرونا در داخل زندان ارومیه، امروز پنج شنبه زندانیان محبوس در بند ۱۵ این زندان به علت عدم اعطای مرخصی، دست به اعتصاب زده و از تحویل گرفتن غذای زندان خودداری کردند. در بند ۱۵ زندان ارومیه حدود ۴۶۰ زندانی با جرائم مرتبط با “مواد مخدر” تحمل حبس میکنند.
به گفته یک منبع مطلع: “۴ نفر از از بند ۱۵ زندان ارومیه به ویروس کرونا مبتلا شده اند ولی مسولین زندان از اعلام این خبر ممانعت میکنند. شاهرخ احمد زاده مسول واحد فرهنگی زندان ارومیه هم، از چند روز گذشته در بیمارستان بستری است. مسولین زندان علتش را بیماری کبدی اعلام کرده اند ولی همکارانش علت بستری وی را وجود علائم ویروس کرونا بیان میکنند”.
زندانیان محبوس در زندان ارومیه از حداقل امکانات بهداشتی لازم برای تشخیص و یا پیشگیری از شیوع ویروس کرونا مانند دستکش و ماسک بی بهره هستنند.
کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی با توجه به عدم شفافیت و عدالت در سیستم قضایی کشورخواهان آزادی فوری تمامی زندانیان جهت جلوگیری از گسترش ویروس کرونا در زندانهاست.
فراخوان به اعتصاب سراسری کارگران راه آهن
از ۱۶اسفندماه۹۸ دست از کار می کشیم
بدلیل گسترش ویروس #کرونا و عدم تدابیر پزشکی _بهداشتی توسط مسوولین راه آهن در کارخانجات و تمامی مناطق راه آهن هم اکنون جان کارگران در خطر است .
کارگران می گویند به ما حقوق که نمی دهند و قادر هم نیستیم ماسک و وسایل ضدعفونی برای خودمان و خانواده هایمان خریدار ی کنیم.
۷۰۰۰ نفر از کارگران و کارکنان راه آهن از مدت ها پیش منتظر تجمیع توسط راه آهن هستند ولی تا به امروز هیچ اقدامی صورت نگرفته و وعده برای خرداد سال ۹۹ داده اند.
شورای هماهنگی کارگران و کارکنان نگهداری خط و ابنیه فنی راه آهن
پیش از این طی چند #بیانیه خواهان تجمیع کارگران راه آهن و افزایش حقوق کارگران راه آهن تا مبلغ ۵ میلیون تومان شد تا کارگران قدرت خرید داشته باشند.
اعتصاب شامل :
نیرو های راه آهن شهرهای #خراسان #تهران #رباط_کریم #اسلامشهر #کرج #اراک #سمنان #شاهرود #دامغان #زاگرس #لرستان می باشد .
#اعتراض سراسری
#اعتصاب سراسری
#نان،رفاه،آزادی
از ۱۶اسفندماه۹۸ دست از کار می کشیم
بدلیل گسترش ویروس #کرونا و عدم تدابیر پزشکی _بهداشتی توسط مسوولین راه آهن در کارخانجات و تمامی مناطق راه آهن هم اکنون جان کارگران در خطر است .
کارگران می گویند به ما حقوق که نمی دهند و قادر هم نیستیم ماسک و وسایل ضدعفونی برای خودمان و خانواده هایمان خریدار ی کنیم.
۷۰۰۰ نفر از کارگران و کارکنان راه آهن از مدت ها پیش منتظر تجمیع توسط راه آهن هستند ولی تا به امروز هیچ اقدامی صورت نگرفته و وعده برای خرداد سال ۹۹ داده اند.
شورای هماهنگی کارگران و کارکنان نگهداری خط و ابنیه فنی راه آهن
پیش از این طی چند #بیانیه خواهان تجمیع کارگران راه آهن و افزایش حقوق کارگران راه آهن تا مبلغ ۵ میلیون تومان شد تا کارگران قدرت خرید داشته باشند.
اعتصاب شامل :
نیرو های راه آهن شهرهای #خراسان #تهران #رباط_کریم #اسلامشهر #کرج #اراک #سمنان #شاهرود #دامغان #زاگرس #لرستان می باشد .
#اعتراض سراسری
#اعتصاب سراسری
#نان،رفاه،آزادی
بیانیه کانون نویسندگان به مناسبت روز جهانی زن
«بزرگداشت هشتم مارس، روز جهانی زن»
بیش از یک سده از جهانی شدن هشتم مارس با عنوان «روز زن» می گذرد. روزی که نماد جنبشهای مبارزاتی زنان برای برخوردار شدن از آزادی و حقوق برابر است. این جنبشها، در اعتراض به دیدگاهها و نهادهایی شکل گرفت که با در دست داشتن سرمایه، نیروی کار، ابزارهای تولید، قانونگذاری و قدرت سیاسی، به مردان به عنوان جنسیت فرادست رسمیت می بخشید و و زنان را در اقشار فرودست جامعه جای می داد.
اکنون که در سراسر جهان جنبشهای زنان، بسیاری ازدولتها را ناگزیر کرده است به مطالبات آنان در عرصههای گوناگون اجتماعی و سیاسی گردن نهند، نظام حاکم بر ایران با رواداشتنِ تبعیضِ مضاعف بر زنان همچنان از پرچمداران حذف آنان از سطوح خرد و کلان نهادهای تصمیمگیری است؛ نظامی که با تصویب قوانین مردسالارانه و ناعادلانهای چون حجاب اجباری، تفکیکهای جنسیتی، منع حضور و کنشگری زنان در عرصههای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، از بدن، خانه، خانواده، خیابان، قانون و جامعه برای زنان زندان ساخت و همهی امکانات خود را برای ساختن جامعهای با فرهنگی زنستیز و خشونتهایی برآمده از نابرابری جنسیتی به کارگرفت تا از گلوگاه فشارهای ناشی از آن، دختران ِ محکوم ِخیابان انقلاب، دختران ِدر آتش سوختهی ورودی ورزشگاهها، مادرانِ دادخواه در حبس و زندانیان زن ِ سیاسی و عقیدتی فریاد برآورند.
در حالیکه امروز، آهنگ رشدِ دانشآموختگان زن ایرانی بیش از هر زمان دیگر است و زنان در صف اول آگاهیبخشی و مبارزات مردمی دوشادوشِ مردان می کوشند، همچنان حق مشارکت آنان در عرصههای عمومی با کنترل و سانسور حداکثریِ حاکمیت رودروست و نیروهای قضایی و امنیتی با همهی توان به سرکوب هر فعالیتی می پردازند که قصد متشکل ساختن زنان را داشته باشد؛ و به رغم اینکه حضور پرتوان زنان ایرانی در عرصههای گوناگون، حاکمیت را در بسیاری مواقع وادار به عقبنشینی کرده است، موضوع زن در ایران همچنان یک مسئلهی امنیتی است و به هر کنشگر زن که با تکیه بر حقِ آزادی بیان، ساختارهای سلطه را به پرسش و نقد بکشد با ابزارهای زندان، شکنجه، آزار جنسی، تهدید و دیگر شکلهای آشکار و پنهان ِسرکوب پاسخ داده می شود؛ چرا که تاثیر آگاهی جنسیتی بر درک انسانها از ضرورت تغییر و ورود آن به گفتمان عمومی، همواره از مهمترین عوامل پدیدآورندهی هراس در حاکمان بوده است.
کانون نویسندگان ایران با گرامیداشت کوشش همهی زنان و مردان آزادیخواه جهان، خواستار آزادی همهی مبارزان دربند، به ویژه زنان فعال اجتماعی و سیاسی- عقیدتی و کنارهگیری همهی نیروهای انتظامی و نهادهای امنیتی از سانسور و سرکوب زنان است و با تاکید بر لزوم آزادی بدون حصر و استثنای اندیشه و بیان برای رسیدن به جامعهای برابر و آزاد، حق ایجاد تشکلهای زنان و پیگیری علنیِ مطالباتشان را از راههای فردی و گروهی ضروری می داند، زیرا این مطالبات پیششرطِ رهاسازی زنان، به عنوان یکی ازارکان بنیادین اعتلای جوامع است و برداشتن این گام مهم، همبستگی ِهمهی آحاد جامعه را می طلبد.
«هشتم مارس، روز جهانی زن» بر همهی زنان و مردان آزادیخواه گرامی باد.
کانون نویسندگان ایران
اسفند ۹۸
«بزرگداشت هشتم مارس، روز جهانی زن»
بیش از یک سده از جهانی شدن هشتم مارس با عنوان «روز زن» می گذرد. روزی که نماد جنبشهای مبارزاتی زنان برای برخوردار شدن از آزادی و حقوق برابر است. این جنبشها، در اعتراض به دیدگاهها و نهادهایی شکل گرفت که با در دست داشتن سرمایه، نیروی کار، ابزارهای تولید، قانونگذاری و قدرت سیاسی، به مردان به عنوان جنسیت فرادست رسمیت می بخشید و و زنان را در اقشار فرودست جامعه جای می داد.
اکنون که در سراسر جهان جنبشهای زنان، بسیاری ازدولتها را ناگزیر کرده است به مطالبات آنان در عرصههای گوناگون اجتماعی و سیاسی گردن نهند، نظام حاکم بر ایران با رواداشتنِ تبعیضِ مضاعف بر زنان همچنان از پرچمداران حذف آنان از سطوح خرد و کلان نهادهای تصمیمگیری است؛ نظامی که با تصویب قوانین مردسالارانه و ناعادلانهای چون حجاب اجباری، تفکیکهای جنسیتی، منع حضور و کنشگری زنان در عرصههای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، از بدن، خانه، خانواده، خیابان، قانون و جامعه برای زنان زندان ساخت و همهی امکانات خود را برای ساختن جامعهای با فرهنگی زنستیز و خشونتهایی برآمده از نابرابری جنسیتی به کارگرفت تا از گلوگاه فشارهای ناشی از آن، دختران ِ محکوم ِخیابان انقلاب، دختران ِدر آتش سوختهی ورودی ورزشگاهها، مادرانِ دادخواه در حبس و زندانیان زن ِ سیاسی و عقیدتی فریاد برآورند.
در حالیکه امروز، آهنگ رشدِ دانشآموختگان زن ایرانی بیش از هر زمان دیگر است و زنان در صف اول آگاهیبخشی و مبارزات مردمی دوشادوشِ مردان می کوشند، همچنان حق مشارکت آنان در عرصههای عمومی با کنترل و سانسور حداکثریِ حاکمیت رودروست و نیروهای قضایی و امنیتی با همهی توان به سرکوب هر فعالیتی می پردازند که قصد متشکل ساختن زنان را داشته باشد؛ و به رغم اینکه حضور پرتوان زنان ایرانی در عرصههای گوناگون، حاکمیت را در بسیاری مواقع وادار به عقبنشینی کرده است، موضوع زن در ایران همچنان یک مسئلهی امنیتی است و به هر کنشگر زن که با تکیه بر حقِ آزادی بیان، ساختارهای سلطه را به پرسش و نقد بکشد با ابزارهای زندان، شکنجه، آزار جنسی، تهدید و دیگر شکلهای آشکار و پنهان ِسرکوب پاسخ داده می شود؛ چرا که تاثیر آگاهی جنسیتی بر درک انسانها از ضرورت تغییر و ورود آن به گفتمان عمومی، همواره از مهمترین عوامل پدیدآورندهی هراس در حاکمان بوده است.
کانون نویسندگان ایران با گرامیداشت کوشش همهی زنان و مردان آزادیخواه جهان، خواستار آزادی همهی مبارزان دربند، به ویژه زنان فعال اجتماعی و سیاسی- عقیدتی و کنارهگیری همهی نیروهای انتظامی و نهادهای امنیتی از سانسور و سرکوب زنان است و با تاکید بر لزوم آزادی بدون حصر و استثنای اندیشه و بیان برای رسیدن به جامعهای برابر و آزاد، حق ایجاد تشکلهای زنان و پیگیری علنیِ مطالباتشان را از راههای فردی و گروهی ضروری می داند، زیرا این مطالبات پیششرطِ رهاسازی زنان، به عنوان یکی ازارکان بنیادین اعتلای جوامع است و برداشتن این گام مهم، همبستگی ِهمهی آحاد جامعه را می طلبد.
«هشتم مارس، روز جهانی زن» بر همهی زنان و مردان آزادیخواه گرامی باد.
کانون نویسندگان ایران
اسفند ۹۸
بیانیه سندیکای کارگران هفت تپه به مناسبت روز زن
٨ مارس روز جهانی زن گرامی باد!
#نان_کار_آزادی_
#پوشش_اختیاری_
از هشت مارس ۱۸۷۵ که زنان کارگر کارگاه های پارچه بافی و لباس دوزی در نیویورک آمریکا به خیابان ها ریختند و خواهان افزایش دستمزد و کاهش ساعات کار و بهبود شرایط مناسب کار شدند، این تظاهرات با حمله پلیس و ضرب و شتم زنان، روبرو شد.
اما از آن تاریخ تا کنون زنان و مردانی که خواستار برابری در تمام شئونات اقتصادی،اجتماعی،سیاسی و فرهنگی هستند، دست از مبارزه برنداشته و در این مبارزه بی امان با وجود خشونت های اعمال شده توسط دولت های سرمایه داری، همچنان بر خواست و مطالبات خود پای می فشارند.
تاریخ مبارزه طبقه کارگر با آتش و خون نوشته شده است چرا که صاحبان زر و زور در مقابل هم طبقه ای هایمان همیشه با خشونت وارد عمل شده اند و جواب آنها به خواست ما کارگران، گلوله و زندان ، شکنجه و اعدام بوده است.
ما روز ۸ مارس را در شرایطی گرامی می داریم که همچنان سایه شوم تبعیض و نابرابری ها بر سراسر جهان حاکم است.
اگر چه در بعضی از کشور ها زنان توانسته اند با مبارزه سخت وپیگیر، بخش کوچکی از مطالبات خود را به نظام های موجود تحمیل کنند، اما در ایران با تمام از خود گذشتگی ها و مبارزات تا کنونی، هنوز خواست های اولیه زنان متحقق نشده است.
پدر سالاری،مرد سالاری،افکار عقب مانده و نظام سرمایه داری همچنان بر طبل نابرابری ها می کوبند و صدای حق خواهی زنان و مردان برابری طلب را با زندان و شکنجه جواب می دهند.
زنان به معنای واقعی کلمه در نظام سرمایه داری، آزاد، برابر و رها نخواهند شد، اما این بدان معنی نیست که باید در مقابل ستم و تبعیض های موجود تسلیم شد، بلکه ضروری است تا رسیدن به جامعه ای آزادی و برابر تا رفع استثمار انسان از انسان، برعلیه تبعیض و نابرابری ها به مبارزه برخواست، زیرا پیش روی و کسب هر گونه بهبود در شرایط کار و زیست و بدست آوردن مطالبات جنبش زنان در شرایط کنونی بخشی از یک مبارزه طبقاتی می تواند باشد.
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، روز ۸ مارس، روز جهانی زن را به زنان کارگر و زحمتکش و تمام زنانی که برای آزادی و برابری مبارزه می کنند را تبریک می گوید.
تا زن آزاد نگردد هیچ آزادی دیگری تحقق نمی یابد!
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
٨ مارس روز جهانی زن گرامی باد!
#نان_کار_آزادی_
#پوشش_اختیاری_
از هشت مارس ۱۸۷۵ که زنان کارگر کارگاه های پارچه بافی و لباس دوزی در نیویورک آمریکا به خیابان ها ریختند و خواهان افزایش دستمزد و کاهش ساعات کار و بهبود شرایط مناسب کار شدند، این تظاهرات با حمله پلیس و ضرب و شتم زنان، روبرو شد.
اما از آن تاریخ تا کنون زنان و مردانی که خواستار برابری در تمام شئونات اقتصادی،اجتماعی،سیاسی و فرهنگی هستند، دست از مبارزه برنداشته و در این مبارزه بی امان با وجود خشونت های اعمال شده توسط دولت های سرمایه داری، همچنان بر خواست و مطالبات خود پای می فشارند.
تاریخ مبارزه طبقه کارگر با آتش و خون نوشته شده است چرا که صاحبان زر و زور در مقابل هم طبقه ای هایمان همیشه با خشونت وارد عمل شده اند و جواب آنها به خواست ما کارگران، گلوله و زندان ، شکنجه و اعدام بوده است.
ما روز ۸ مارس را در شرایطی گرامی می داریم که همچنان سایه شوم تبعیض و نابرابری ها بر سراسر جهان حاکم است.
اگر چه در بعضی از کشور ها زنان توانسته اند با مبارزه سخت وپیگیر، بخش کوچکی از مطالبات خود را به نظام های موجود تحمیل کنند، اما در ایران با تمام از خود گذشتگی ها و مبارزات تا کنونی، هنوز خواست های اولیه زنان متحقق نشده است.
پدر سالاری،مرد سالاری،افکار عقب مانده و نظام سرمایه داری همچنان بر طبل نابرابری ها می کوبند و صدای حق خواهی زنان و مردان برابری طلب را با زندان و شکنجه جواب می دهند.
زنان به معنای واقعی کلمه در نظام سرمایه داری، آزاد، برابر و رها نخواهند شد، اما این بدان معنی نیست که باید در مقابل ستم و تبعیض های موجود تسلیم شد، بلکه ضروری است تا رسیدن به جامعه ای آزادی و برابر تا رفع استثمار انسان از انسان، برعلیه تبعیض و نابرابری ها به مبارزه برخواست، زیرا پیش روی و کسب هر گونه بهبود در شرایط کار و زیست و بدست آوردن مطالبات جنبش زنان در شرایط کنونی بخشی از یک مبارزه طبقاتی می تواند باشد.
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، روز ۸ مارس، روز جهانی زن را به زنان کارگر و زحمتکش و تمام زنانی که برای آزادی و برابری مبارزه می کنند را تبریک می گوید.
تا زن آزاد نگردد هیچ آزادی دیگری تحقق نمی یابد!
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران به مناسبت روز جهانی زن
بیش از چهل سال است که زنان ایران برای تحقق مطالبات برابری طلبانه خویش مبارزه می کنند. در طول این چهل سال این تلاش ها همواره با شدیدترین سرکوبها روبرو شده است. خواسته های برابری خواهانه زنان کاملاً منطبق بر شرایط واقعی زیست بشر معاصر است و دیگر نمیشود و نمیتوان از کوچکترین نابرابری جنسیتی در هیچ سطحی چشم پوشید. این حق انسان امروز است که تمامی نشانه های نابرابری جنسیتی را به کل از مناسبات اجتماعی کنار زده و تمامی انسانها را فارغ از جنسیت در آزادی و برابری بی قید و شرط قرار دهد.
در طول چهل سال گذشته در کنار مطالبه گری زنان، دیگر اقشار و بخش های جامعه نیز مورد هجوم همه جانبه مناسبات نابرابر بوده اند و توسط حاکمیت طبقاتی به انقیاد و بردگی کشیده شده اند. هیچ بخشی از جامعه نیست که آزادی هایش توسط اقلیت حاکم سلب نشده باشد و مورد شدیدترین استثمارها قرار نگرفته باشد.
ما کارگران بر این باوریم که جنبش برابری طلبانه زنان جنبشی عمیقاً بر علیه ستمکشی و استثمار انسان از انسان است و به همین دلیل پیوندی ناگسستنی با جنبش طبقاتی کارگران علیه هرگونه استثمار و انقیاد دارد.
در چهار دهه گذشته حاکمیت به هر شیوه ممکن دست به کشتار و سرکوب جامعه زده است و کوچکترین خواست و مطالبه جامعه را نادیده گرفته است. به این جهت جامعه ایران به بمبی از مطالبات انباشته شده اجتماعی، سیاسی و اقتصادی تبدیل شده است.
این حجم وسیع از مطالبات اجتماعی که در طول دهه های گذشته تحت جنبش های مختلف دست به اعتراض میزد اکنون دیگر در نقطه ی تعیین تکلیف برای ایجاد تغییرات بنیادین اجتماعی همبسته شده است و اکثریت عمده ی اقشار و بخش های مختلف جامعه رسیدن به خواست و مطالبات خویش را در تلاش همگانی برای برقراری تحولی عظیم که کل مناسبات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی موجود را زیرورو کند می بینند. خیزش های آبانماه و دیماه امسال نمودهای جدی این تحول خواهی عظیم اجتماعی بود.
در مقابل، حکومت با استفاده از ابزار سرکوب و با بهره گیری از خوی ددمنشانه ی پلیسی دست به کشتار و قتل عام مردم معترض در آبانماه زد و هزاران نفر را به قتل رسانید و موج گسترده ای را دستگیر و زندانی کرد. اما جنبش عظیم مطالباتی مردم ایران که دیگر تنها راه تحقق مطالباتش را در ایجاد تغییرات اساسی در جامعه می بیند در مقابل این سرکوب و کشتار ساکت نشده و نخواهد شد و قطعاً این مناسبات موجود را زیرورو خواهد کرد.
ریشه تمامی فقر و فلاکت و نابرابری ها، و سلب آزادی های فردی و اجتماعی تک تک آحاد جامعه در مناسبات استثمارگرانه ای نهفته است که حاکمیت سرمایه داری موجود بر آن استوار است. از اینرو کل جنبش عظیم تحول خواهانه جامعه ایران برای دست یافتن به مطالبات خویش باید مبارزاتشان را به تلاش برای دگرگونی مناسبات موجود به قصد رهایی از هرگونه استثمار و نابرابری ارتقا دهند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران ضمن اعلام همبستگی با مبارزات برابری طلبانه زنان، خود را بخشی از تلاش جامعه برای خلاصی از هرگونه تبعیض و نابرابری می داند و اعتقاد دارد که تنها راه به زیر کشیدن بنیانهای اساسی نابرابری و اسارت و فقر و بندگی، اتحاد و همبستگی بیشتر در میان جنبش های اجتماعی مختلف از طریق تداوم خیزش های توده ای اخیر است.
اتحادیه آزاد کارگران ایران- پانزدهم اسفندماه نود و هشت
بیش از چهل سال است که زنان ایران برای تحقق مطالبات برابری طلبانه خویش مبارزه می کنند. در طول این چهل سال این تلاش ها همواره با شدیدترین سرکوبها روبرو شده است. خواسته های برابری خواهانه زنان کاملاً منطبق بر شرایط واقعی زیست بشر معاصر است و دیگر نمیشود و نمیتوان از کوچکترین نابرابری جنسیتی در هیچ سطحی چشم پوشید. این حق انسان امروز است که تمامی نشانه های نابرابری جنسیتی را به کل از مناسبات اجتماعی کنار زده و تمامی انسانها را فارغ از جنسیت در آزادی و برابری بی قید و شرط قرار دهد.
در طول چهل سال گذشته در کنار مطالبه گری زنان، دیگر اقشار و بخش های جامعه نیز مورد هجوم همه جانبه مناسبات نابرابر بوده اند و توسط حاکمیت طبقاتی به انقیاد و بردگی کشیده شده اند. هیچ بخشی از جامعه نیست که آزادی هایش توسط اقلیت حاکم سلب نشده باشد و مورد شدیدترین استثمارها قرار نگرفته باشد.
ما کارگران بر این باوریم که جنبش برابری طلبانه زنان جنبشی عمیقاً بر علیه ستمکشی و استثمار انسان از انسان است و به همین دلیل پیوندی ناگسستنی با جنبش طبقاتی کارگران علیه هرگونه استثمار و انقیاد دارد.
در چهار دهه گذشته حاکمیت به هر شیوه ممکن دست به کشتار و سرکوب جامعه زده است و کوچکترین خواست و مطالبه جامعه را نادیده گرفته است. به این جهت جامعه ایران به بمبی از مطالبات انباشته شده اجتماعی، سیاسی و اقتصادی تبدیل شده است.
این حجم وسیع از مطالبات اجتماعی که در طول دهه های گذشته تحت جنبش های مختلف دست به اعتراض میزد اکنون دیگر در نقطه ی تعیین تکلیف برای ایجاد تغییرات بنیادین اجتماعی همبسته شده است و اکثریت عمده ی اقشار و بخش های مختلف جامعه رسیدن به خواست و مطالبات خویش را در تلاش همگانی برای برقراری تحولی عظیم که کل مناسبات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی موجود را زیرورو کند می بینند. خیزش های آبانماه و دیماه امسال نمودهای جدی این تحول خواهی عظیم اجتماعی بود.
در مقابل، حکومت با استفاده از ابزار سرکوب و با بهره گیری از خوی ددمنشانه ی پلیسی دست به کشتار و قتل عام مردم معترض در آبانماه زد و هزاران نفر را به قتل رسانید و موج گسترده ای را دستگیر و زندانی کرد. اما جنبش عظیم مطالباتی مردم ایران که دیگر تنها راه تحقق مطالباتش را در ایجاد تغییرات اساسی در جامعه می بیند در مقابل این سرکوب و کشتار ساکت نشده و نخواهد شد و قطعاً این مناسبات موجود را زیرورو خواهد کرد.
ریشه تمامی فقر و فلاکت و نابرابری ها، و سلب آزادی های فردی و اجتماعی تک تک آحاد جامعه در مناسبات استثمارگرانه ای نهفته است که حاکمیت سرمایه داری موجود بر آن استوار است. از اینرو کل جنبش عظیم تحول خواهانه جامعه ایران برای دست یافتن به مطالبات خویش باید مبارزاتشان را به تلاش برای دگرگونی مناسبات موجود به قصد رهایی از هرگونه استثمار و نابرابری ارتقا دهند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران ضمن اعلام همبستگی با مبارزات برابری طلبانه زنان، خود را بخشی از تلاش جامعه برای خلاصی از هرگونه تبعیض و نابرابری می داند و اعتقاد دارد که تنها راه به زیر کشیدن بنیانهای اساسی نابرابری و اسارت و فقر و بندگی، اتحاد و همبستگی بیشتر در میان جنبش های اجتماعی مختلف از طریق تداوم خیزش های توده ای اخیر است.
اتحادیه آزاد کارگران ایران- پانزدهم اسفندماه نود و هشت
پنجشنبه ۱۵ اسفند ماه ۱۳۹۸, میترا بدرنژاد زهدی, شهروند بهائی محبوس در زندان سپیدار اهواز آزاد شد. این شهروند بهائی از سوی دادگاه تجدید نظر استان خوزستان به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم شده بود که پس از اتمام دوران حبس خود از این زندان آزاد شد. کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی خواهان آزادی فوری زندانیان سیاسی وعقیدتی است.
محرومیت عباس واحدیان شاهرودی, زندانی سیاسی از حق درمان
پنجشنبه ۱۵ اسفند ماه ۱۳۹۸, عباس واحدیان شاهرودی, نویسنده و زندانی سیاسی محبوس در بند ۴ زندان وکیل آباد مشهد در پی بروز علائم شبه کرونا که شامل سرفه های خشک, عفونت ریه و صدای ریه ها در هنگام تنفس می باشد و همچنین وجود پیوره « پیرادندانآماس » در لثه ها, از ضعف جسمانی شدید, مشکل بینائی و افت فشار خون از دسترسی به خدمات پزشکی و هرگونه درمان محروم مانده است. این زندانی سیاسی علیرغم گذشت بیش از ۶ ماه از بازداشت بطور بلاتکلیف در زندان وکیل آباد مشهد محبوس مانده است.
کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاس محرومیت زندانیان از درمان را نشانه جنایتکار بودن جمهوری اسلامی میداند و این اقدام غیر انسانی را محکوم میکند.
پنجشنبه ۱۵ اسفند ماه ۱۳۹۸, عباس واحدیان شاهرودی, نویسنده و زندانی سیاسی محبوس در بند ۴ زندان وکیل آباد مشهد در پی بروز علائم شبه کرونا که شامل سرفه های خشک, عفونت ریه و صدای ریه ها در هنگام تنفس می باشد و همچنین وجود پیوره « پیرادندانآماس » در لثه ها, از ضعف جسمانی شدید, مشکل بینائی و افت فشار خون از دسترسی به خدمات پزشکی و هرگونه درمان محروم مانده است. این زندانی سیاسی علیرغم گذشت بیش از ۶ ماه از بازداشت بطور بلاتکلیف در زندان وکیل آباد مشهد محبوس مانده است.
کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاس محرومیت زندانیان از درمان را نشانه جنایتکار بودن جمهوری اسلامی میداند و این اقدام غیر انسانی را محکوم میکند.
پنجشنبه ۱۵ اسفند ۹۸ رضا سیدحسینی زندانی سیاسی در اعتصاب غذا پس از قول مساعد رسیدگی به درخواستش مبنی بر تبدیل قرار موقت بازداشت به قرار وثیقه ، از بند یک یا همان قرنطینه به اندرزگاه چهار زندان اوین محل نگهداری قبلی خود بازگشت و اعتصاب خشک را تبدیل به تر کرد ، سه زندانی سیاسی و دوست همبندی رضا در بند چهار ؛ برزان محمدی ، مهدی مسکین نواز و خالد حسینی که در حمایت و همراهی رضاسیدحسینی دست به اعتصاب غذا زده بودند با بازگشت او به اندرزگاه چهار دیروز به اعتصاب خود پایان دادند . از اعتصاب رضا سیدحسینی ۹۷ روز می گذرد و او همچنان تا تحقق درخواست خود اعتصاب تر را ادامه می دهد .
درخواست زندانیان سیاسی زندان تهران بزرگ برای رسیدگی درمانی به صابر رضایی
یکی از بازداشت شدگان اعتراضات آبانماه ۹۸ در زندان تهران بزرگ از درد شدید ناشی از اصابت گلوله به دستش رنج میبرد. صابر رضایی که در تاریخ ۲۵ آبان ماه در جریان اعتراضات سراسری مردم توسط اطلاعات سپاه بازداشت شده بود بدلیل عدم رسیدگی به جراحات ناشی از اصابت گلوله در زندان تهران بزرگ از درد شدید رنج میکشد.
صابر رضایی متولد اردیبهشت ماه ۷۴ اهل کرمانشاه که برای کار به قلعه حسن خان آمده بود، در روز ۲۵ آبان ماه، هدف اصابت گلوله به دستش قرار میگیرد و توسط اطلاعات سپاه بازداشت میشود. وی هماکنون با درد شدید دست مواجه است و هیچ گونه رسیدگی پزشکی به این زندانی انجام نمیشود.
بهرغم تجویز پزشک بیمارستان مبنی بر دستور ۵۰ جلسه قیزیوتراپی اما تاکنون اقدامی صورت نگرفته است و درد زیادی را به دلیل گلولهای که به دستش اصابت کرده تحمل میکند.
در همین رابطه شماری از همبندیان آقای صابر رضایی در بند ۲ تیپ ۵ زندان تهران بزرگ که شاهد درد کشیدن و زجر کشیدن او طی این مدت بودهاند خواستار اعزام او به مراکز درمانی شدند.
یکی از بازداشت شدگان اعتراضات آبانماه ۹۸ در زندان تهران بزرگ از درد شدید ناشی از اصابت گلوله به دستش رنج میبرد. صابر رضایی که در تاریخ ۲۵ آبان ماه در جریان اعتراضات سراسری مردم توسط اطلاعات سپاه بازداشت شده بود بدلیل عدم رسیدگی به جراحات ناشی از اصابت گلوله در زندان تهران بزرگ از درد شدید رنج میکشد.
صابر رضایی متولد اردیبهشت ماه ۷۴ اهل کرمانشاه که برای کار به قلعه حسن خان آمده بود، در روز ۲۵ آبان ماه، هدف اصابت گلوله به دستش قرار میگیرد و توسط اطلاعات سپاه بازداشت میشود. وی هماکنون با درد شدید دست مواجه است و هیچ گونه رسیدگی پزشکی به این زندانی انجام نمیشود.
بهرغم تجویز پزشک بیمارستان مبنی بر دستور ۵۰ جلسه قیزیوتراپی اما تاکنون اقدامی صورت نگرفته است و درد زیادی را به دلیل گلولهای که به دستش اصابت کرده تحمل میکند.
در همین رابطه شماری از همبندیان آقای صابر رضایی در بند ۲ تیپ ۵ زندان تهران بزرگ که شاهد درد کشیدن و زجر کشیدن او طی این مدت بودهاند خواستار اعزام او به مراکز درمانی شدند.
بیانیه شورای بازنشستگان ایران
هر سال در 8 مارس نفس تازه ای بر جنبش زنان ایران و جهان میدمد!
بیش از دو قرن است که زنان به شکل منسجم و هدفمند وارد عرصه مبارزه علیه تبعیض شده اند.
این جنبش علیرغم فراز و نشیب و آزمون و خطایش و اصطکاک با گرایشات متفاوت، اما با نگاه به عرصه های حضور تعیین کننده زنان در همه مبارزات اجتماعی جهان، میتوان مدعی شد که دیگر این جنبش را نه تنها نمیتوان نادیده گرفت ، بلکه یک رویکرد تاریخی-اجتماعی مهم در تغییرات جهان پیش روی بشرست.
اینک در سایه مبارزات مستمر زنان ،ساختار سود محور سرمایه داری نمیتواند زنان را به راحتی به کالای نیروی ارزان کار در خانه و بیرون از آن تبدیل کند و با واکنش جنبش زنان مواجه نگردد.
اینک نمیتوان زیر لوای مذهب ؛ حجاب اجباری بر سر زنان ایران کرد و واکنش دختران انقلاب را ندید. نمیتوان بر قوانین ضد زن در عرصه خانواده و دانشگاه و سیستم آموزشی معترض نبود! نمیتوان بر فقر زنان کارگر و استثمار وحشیانه در کارگاه ها ی فاقد هر گونه استاندارد سرپوش گذاشت! نمیتوان عشق ،موسیقی،رقص و شادی را برزنان منع کرد و صدای اعتراض و ساختارشکنی را نشنید!
دیگر نمیتوان جنبش زنان را در عرصه مبارزات جاری ندید!
امسال8 مارس ، روزجهانی زن را درحالی گرامی میداریم که جامعه ی ملتهب ،زخم خورده و التیام نیافته ایران در ماههای اخیر، اکنون با گسترش ویروسی مرگبار، در حالت غیرنرمال ، مشقت بار، همراه با دغدغه و نگرانی قرار دارد.
تا همینجا هم عده زیادی از مردم در شرایط اطلاع رسانی غیر شفاف، قربانی این اپیدمی شدند و شبح آن بر فراز جامعه درچرخش ست.
مردم بیدفاع که از کمترین امکانات مراقبتی، پیشگیرانه و کنترلی برخوردارند، جز محصورشدن و پناه بردن به کنج خانه ها راهی نمیابند. بقیه مزدبگیران عرصه های مختلف در ادامه تامین معیشت خود، با نگرانی و اضطراب همچنان به فروش نیروی کارشان ادامه میدهند.
در این میان میلیونها زن این جامعه با نگرانی بیشتر، بدون برخورداری از امکانات مناسب و ظرفیتهائی که حسب معمول در این شرایط از طرف دولت ها در اختیار شهروندان قرارمیگیرد، با تکیه برآنچه درون خانه ها دارند و ندارند در وضعیت جدید، وظایف سنگینتری توام با ترس و نگرانی بر دوششان تحمیل شده ست.
در هر شرایط غیرنرمال و بحرانی جامعه ، اعم از جنگ و ویرانی، سیل و زلزله، بیماریهای واگیر و بحرانهای اقتصادی و اجتماعی، بطور اجتناب ناپذیر، تبعات آن بیشترین تاثیر ، صدمه و قربانی را از آسیب پذیرترین انسانها خواهد گرفت.
درنتیجه، موقعیت پائین دست و نابرابر زنان مزدبگیر ، زحمتکشان و تهیدستان این جامعه ، فشارهای خردکننده ای را متحمل خواهند شد که اثرات تخریبی درازمدت بر زندگی عمومی خواهد داشت.
دولت و همه نهادهای حکومت موظفند با عنایت به بحرانی که خود با غفلت و پنهانکاری در اشاعه آن نقش داشته اند، به فوریت نیازهای روزمره زندگی را برای آحاد مردم تامین کرده و ملزومات و کالاهای بهداشتی و درمانی پیشگیرانه و کنترلی را با فراخوان و بکارگیری همه ظرفیتهای این مملکت و سازمانهای جهانی مرتبط، به رایگان دراختیار عموم قرار دهند.
شرایط مشقت بار زنان را جدا از مطالبات اساسی که 4 دهه برای آن در حال مبارزه اند، در شرایط کنونی باید بیشتر درک و تمهیدات لازم برای مقابله با آسیبهای جسمی و روانی بر آنان را در اولویت قرار داد.
شورای بازنشستگان ایران
۸مارس ۱۳۹۸
هر سال در 8 مارس نفس تازه ای بر جنبش زنان ایران و جهان میدمد!
بیش از دو قرن است که زنان به شکل منسجم و هدفمند وارد عرصه مبارزه علیه تبعیض شده اند.
این جنبش علیرغم فراز و نشیب و آزمون و خطایش و اصطکاک با گرایشات متفاوت، اما با نگاه به عرصه های حضور تعیین کننده زنان در همه مبارزات اجتماعی جهان، میتوان مدعی شد که دیگر این جنبش را نه تنها نمیتوان نادیده گرفت ، بلکه یک رویکرد تاریخی-اجتماعی مهم در تغییرات جهان پیش روی بشرست.
اینک در سایه مبارزات مستمر زنان ،ساختار سود محور سرمایه داری نمیتواند زنان را به راحتی به کالای نیروی ارزان کار در خانه و بیرون از آن تبدیل کند و با واکنش جنبش زنان مواجه نگردد.
اینک نمیتوان زیر لوای مذهب ؛ حجاب اجباری بر سر زنان ایران کرد و واکنش دختران انقلاب را ندید. نمیتوان بر قوانین ضد زن در عرصه خانواده و دانشگاه و سیستم آموزشی معترض نبود! نمیتوان بر فقر زنان کارگر و استثمار وحشیانه در کارگاه ها ی فاقد هر گونه استاندارد سرپوش گذاشت! نمیتوان عشق ،موسیقی،رقص و شادی را برزنان منع کرد و صدای اعتراض و ساختارشکنی را نشنید!
دیگر نمیتوان جنبش زنان را در عرصه مبارزات جاری ندید!
امسال8 مارس ، روزجهانی زن را درحالی گرامی میداریم که جامعه ی ملتهب ،زخم خورده و التیام نیافته ایران در ماههای اخیر، اکنون با گسترش ویروسی مرگبار، در حالت غیرنرمال ، مشقت بار، همراه با دغدغه و نگرانی قرار دارد.
تا همینجا هم عده زیادی از مردم در شرایط اطلاع رسانی غیر شفاف، قربانی این اپیدمی شدند و شبح آن بر فراز جامعه درچرخش ست.
مردم بیدفاع که از کمترین امکانات مراقبتی، پیشگیرانه و کنترلی برخوردارند، جز محصورشدن و پناه بردن به کنج خانه ها راهی نمیابند. بقیه مزدبگیران عرصه های مختلف در ادامه تامین معیشت خود، با نگرانی و اضطراب همچنان به فروش نیروی کارشان ادامه میدهند.
در این میان میلیونها زن این جامعه با نگرانی بیشتر، بدون برخورداری از امکانات مناسب و ظرفیتهائی که حسب معمول در این شرایط از طرف دولت ها در اختیار شهروندان قرارمیگیرد، با تکیه برآنچه درون خانه ها دارند و ندارند در وضعیت جدید، وظایف سنگینتری توام با ترس و نگرانی بر دوششان تحمیل شده ست.
در هر شرایط غیرنرمال و بحرانی جامعه ، اعم از جنگ و ویرانی، سیل و زلزله، بیماریهای واگیر و بحرانهای اقتصادی و اجتماعی، بطور اجتناب ناپذیر، تبعات آن بیشترین تاثیر ، صدمه و قربانی را از آسیب پذیرترین انسانها خواهد گرفت.
درنتیجه، موقعیت پائین دست و نابرابر زنان مزدبگیر ، زحمتکشان و تهیدستان این جامعه ، فشارهای خردکننده ای را متحمل خواهند شد که اثرات تخریبی درازمدت بر زندگی عمومی خواهد داشت.
دولت و همه نهادهای حکومت موظفند با عنایت به بحرانی که خود با غفلت و پنهانکاری در اشاعه آن نقش داشته اند، به فوریت نیازهای روزمره زندگی را برای آحاد مردم تامین کرده و ملزومات و کالاهای بهداشتی و درمانی پیشگیرانه و کنترلی را با فراخوان و بکارگیری همه ظرفیتهای این مملکت و سازمانهای جهانی مرتبط، به رایگان دراختیار عموم قرار دهند.
شرایط مشقت بار زنان را جدا از مطالبات اساسی که 4 دهه برای آن در حال مبارزه اند، در شرایط کنونی باید بیشتر درک و تمهیدات لازم برای مقابله با آسیبهای جسمی و روانی بر آنان را در اولویت قرار داد.
شورای بازنشستگان ایران
۸مارس ۱۳۹۸
روز پنجشنبه ۱۵ اسفند ماه ۱۳۹۸, محمد قنبردوست, زندانی عقیدتی محبوس در بند ۱۳ موسوم به بند جوانان زندان مرکزی ارومیه, که طی هفته جاری در پی بروز علائم شبه کرونا پس از انتقال به بهداری به مرکز درمانی خارج زندان اعزام شده بود به این زندان بازگردانده شد. همچنین با توجه به صدور مرخصی برای این زندانی عقیدتی و عدم توانائی مالی خانواده وی در تامین وثیقه مذکور محمد قنبردوست از حق مرخصی محروم مانده است.
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔴برنامه تلویزیونی برای آزادی زندانیان سیاسی
تهیه شده در تلویزیون کانال جدید
۸مارس روز جهانی زن شیوع بیماری کرونا - با شیوا محبوبی
🎤 ماهرخ فیروزه
۱۶ اسفند ۹۸ - ۶ مارس ۲۰۲۰
تهیه شده در تلویزیون کانال جدید
۸مارس روز جهانی زن شیوع بیماری کرونا - با شیوا محبوبی
🎤 ماهرخ فیروزه
۱۶ اسفند ۹۸ - ۶ مارس ۲۰۲۰