نامه گلرخ ابراهیمی و آتنا دائمی زندانیان سیاسی زندان اوین در اعتراض به بیانیه ۸ مارس زهرا رهنورد
متن کامل نامه به شرح زیر می‌باشد:

در اعتراض به بیانیه ۸ مارس (روز جهانی زن)‌ زهرا رهنورد که به طبع مخاطبان در فضای مجازی رسید: احساس مسئولیت نمودیم تا اشاره‌ای کنیم به خاطراتی که یقینا برای ایشان ملموس‌تر است اما از قلم ایشان افتاد و ناگفته ماند.
در ابتدا اشاره می‌کنیم به #زینب_جلالیان و #مریم_اکبری_منفرد، قدیمی‌ترین #زندانیان_سیاسی_زن ایران که بیش از یک دهه از عمر خود را بی‌وقفه در زندان‌های حاکمیت اسلامی سپری نموده اند و داغ کرنش را بر دل حکومت و داغ سازش را بر دل وابستگان حاکمیت باقی گذاشتند.
زینب جلالیان از زنان مبارز کرد که تنها زندانی زن سیاسی ایران است که به حبس ابد محکوم گردید حال سالیان طولانی ست که علیرغم شکنجه های گوناگون تن به اعتراف اجباری نداده و همچنان بی گناه در تبعید گذران حبس میکند. زینبی که برای موافقت با اعزام درمانی او یکی از اعضای خانواده ش را گروگان میگیرند!
مریم‌اکبری منفرد که بدون هیچ ادله محمکه پسندی به ۱۵ سال حبس محکوم شد که بنا بر ماده ۱۳۴ قانون محاربه مصوب ۹۲ و ماده ۱۰ بند ب باید در سال ۹۵ پس از ۷ سال حبس آزاد میشد همچنان در زندان است و مدام با تهدیدات جدید وزارت اطلاعات نیز مواجه میشود.
اما آنچه که باید برای شما ملموس باشد و در روز جهانی زن روایتگر آن باشید:
در روزهایی که همسر شما نخست وزیر امام امت در دهه شصت بودند چهار تن از اعضای خانواده مریم در زندان های رژیم گلوله باران شدند و مریم در همان سالها فراق مادر را نیز به دلیل حبس ایشان در زندان تحمل میکرد.
یکی از هم بندیان فعلی مان فاطمه مثنی که هم اکنون به همراه همسرش هر کدام به ۱۵ سال حبس محکوم شدند و حال با وجود دو فرزند بی سرپرست هر دو زندانند، در روزهای نخست وزیری همسر شمانیز در حالی که ۱۳ ساله بود حدود ۳سال از دوران نوحوانی را با مادرش در زندان هایی که زیر نظر خواهران و برادران دینی شما اداره میشد سپری کرد و چه دردناک خبر کشته شدن ۳ برادرش را در همان زندان های مخوف به او و مادرش دادند.
فاطمه ای که ستاد اجرایی فرمان امام، همین چند روز پیش محل کسبشان را مصادره کرده است. فاطمه کوله باری از خاطرات زندان های دهه شصتی ست که در زمان قدرت شما اداره میشد، حال که در جنگ قدرت لباس اپوزسیون بر تن کرده اید یا رومی روم باشید یا زنگی زنگ! این میانداری در این روزگار دیگر فریبنده نیست.
آن روزها که عکس رخ امام را در پیاله مهتاب میدیدند سپری شده است اگر چه هنوز جای پونز بر پیشانی دختران انقلابی دهه ۶۰ هویداست اگر چه آن روزها را تجربه نکرده ایم اما شاهدیم که لگدهای با پوتین برادر پاسدار ها بر پیکر فاطمه ها هنوز خواب هایشان را آشفته میکند و آن پونز ها در غالب گشت ارشاد بر فرق سرمان کوبیده میشود.
هنوز صدای شلاق خوردن دختران کمونیست در وعده های صبح و ظهر و عصر به قصد اقرارشان به دیانت که با صدای اذان کوبیده میشدند و تا پایان اذان ادامه داشتند در تپه های اوین در گوش می پیچد .
شما در آن روزها دانشجو پیرو خط امام بوده اید و حالا به مقتضیات زمان رنگ عوض کرده اید.
اگر قصد دارید در روز جهانی زن که تا همین چند سال پیش به دلایل عقیدتی نادیده اش می گرفتید، یادی از زنان زندانی سیاسی کنید، به یاد آورید دختران باکره ای را که به حکم قضات وقت برای جلوگیری از ورودشان به بهشت در شب پیش از اعدام به عقد برادر پاسدارها در میاوردند تا مبادا باکره به بهشتی بروند که فقط سهم شماست!
دخترانی که انقلابشان به مصادره رفت و پایان غم‌انگیزشان با پرداخت مهریه به مادرانشان رقم خورد و سرگذشتشان تا امروز مسکوت مانده است، هر گاه که از آنها و مادرانشان و ظلمهایی که به آنها روا شد افشاگری کنید در جای درست تاریخ قرار خواهید گرفت. در روز جهانی زن از زنان زخم خورده کشورمان در زمانی که متصدی امور بوده اید یاد کنید و از زنانی که قربانیان سیاست های شتاب زده هیجانات انقلابی تان بوده اند زنانی که طی انقلاب فرهنگی که نزدیکانتان تئوریسین های آن بودند برای همیشه از دانشگاه اخراج و خانه نشین شدند
ریاست های اعمال شده ای که کمی بعدتر شما را در همان دانشگاه ها بر اریکه ریاست نشاند
از زنانی که در فقر و تن فروشی و تجاوز و فحشا و قاچاق غوطه ور هستند یاد کنید، زنانی که قربانی قوانین خودنوشته و ارتجاعی و اقتصاد ورشکسته و فقر شده اند که می توانید در زندان های زنان یا خیابان های محروم و حاشیه های شهر سراغشان را بگیرید
زندانیان زن ایران بیش از تصور شما هستند و بسیاری شان قربانیان بی عدالتی حاکم هستند، زندانیان سیاسی زن ایران نیز همین انگشت شماری که شما یادشان کردید نبوده و نیستند بسیارند زنانی که نامشان در هیاهوی فضای رسانه تلالویی ندارد و یا امکان برقراری ارتباط جهت داغ کردن اخبارشان مهیا نیست

ادامه پست در کانال
@CFPPI

آیا تا کنون نام نوشین دخت میر عبدالباقی را شنیده اید؟! زنی حدودا ۷۰ ساله که در ۴۰ سال عمر جمهوری اسلامی ایران به سنگین ترین حکم یعنی ۳۴ سال و ۹ ماه حبس محکوم شد و برای آزادی اش نه سفیری احضار شد و نه حتی بیانیه ای صادر گردید.
اگر به واقع قصد حمایت از زنان تحت استبداد را دارید آن دسته از زنانی را که به دروغ سعی در ساختن چهره ای کذب از خود دارند تا اذهان توده را فریب دهند ، رها کنید ! اگر نه اقدام نموده اید به ساختن حبابی دیگر همچون حباب ۵۷ که یکبار در کارنامه دارید! اینگونه نادیده گرفتن زنان تحت ظلم و زنان مبارزی که ایستاده اند بر باور خود اما جا مانده اند از بیانیه هایی که داعیه حمایت از حقوق زنان را دارند شما را در برابر تاریخ مجددا پاسخگو میکنند‌ و این خود تناقض بزرگی ست زمانی که شعار “دروغ ممنوع”را به یاد می آوریم.
تاریخ ورق خواهد خورد و ما در برابر گفتار و اعمالمان نقد خواهیم شد.
باشد که در جایگاه درست ایستاده باشیم تا در برابر خلق توان پاسخگویی بابت اعمالمان را داشته باشیم!

گلرخ ابراهیمی ایرایی- آتنا دائمی
اسفند ۹۷
بند زنان زندان اوین

لینک کانال؛
@cfppi
تماس با ما؛
@cfppi2018

تجمع اعتراضی به احکام شلاق در ایتالیا!
روز ۱۹ مارس جمعی از مدافعین حقوق زنان در مقابل سفارت حکومت اسلامی در شهر روم ایتالیا تجمع کرده و اعتراض خود را نسبت به احکام شلاق چنین به نمایش گذاشتند!
تعدادی از شرکت کنندگان با نمایش تن شلاق خورده، توحش احکام اسلامی را نشان دادند و خواهان لغو فوری احکام شلاق نسرین ستوده شدند!

لینک ما؛
@cfppi
تماس با ما؛
@cfppi2018

🔴 عید نوروز را با یاد زندانیان سیاسی تحویل کنیم!

در دفاع از آزادی زندانیان سیاسی، آزادی بیان و کرامت انسانی و علیه شکنجه و حکم شلاق فعالین

جمعه ۲۲ مارچ در میدان دام آمستردام گرد هم میائیم.
همراه ما شوید تا صدای زندانیان سیاسی باشیم!

جمعه ۲۲ مارچ
ساعت ۱۷
میدان دام آمستردام

کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی

فرزانه زیلابی، می‌گوید "یکم فروردین قرار بازداشت موقت اسماعیل بخشی و سپیده قلیان به پایان می‌رسد

کانال سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه به نقل از خانم زیلابی نوشت که وکلای پرونده و خانواده بازداشتی‌ها به امید آزادی، به دادگستری اهواز و شوش، دیوان عالی کشور و دادسرای اوین مراجعه کرده‌اند اما مراجع قضایی ذیربط اعلام نموده‌اند با وجود ارسال پرونده از دادسرای عمومی و انقلاب شوش، پرونده نه به دادسرای عمومی و انقلاب تهران واصل شده و نه تعیین شعبه شده و نه به دادسرای عمومی وانقلاب شهرستان شوش نیابت داده شده است.
خانم زیلابی هشدار داد که نگهداری آقای بخشی موکلش، ولو به مدت چند دقیقه پس از اتمام قرار بازداشت، بدون تعیین تکلیف، بازداشت غیر قانونی محسوب می‌شود.#

#اسماعیل_بخشی
#سپیده_قلیان
لینک ما؛
@cfppi
تماس با ما؛
@cfppi2018

‍ نامه سپیده قلیان، فعال سیاسی از زندان سپیدار اهواز به همراه یک نقاشی به مناسبت سال نو
نامه به شرح زیر👇

دلم از مشعل‌های نور فروزان شد
شماره‌ام را به دیوار‌ها نوشتند
دیوارها به چمنزارهای سبز بدل شد
سلام،
حس می‌کنم یک لایه از قلبم را برداشته‌ام. امروز آفتاب به صورت عمود به چشمانم تابید و یک آن همه چیز سیاه شد. من از دنیای صداها به سپیدار آمدم …
صدای تق تق دمپایی و باز شدن در سلول و کسی که می‌گوید: «ببین! کُلمنت رو به حال خودش نذار. دو سه روزی یه بار بشورش …»
حالا تمام این صداها جای خودشان را به تصاویر داده‌اند. دلتنگ می‌شوم اما به هیچ عنوان اندوهگین نیستم؛ البته نه به این معنی که شادمانم. بیش از هر چیز واهمه دارم. ترسی عین بختک به جانم افتاده است که مبادا به واسطه اتهام یا مسائلی از این دست خود را تافته‌ای جدا بافته بدانم و مرزی بین خود و خواهران گرفتار در بندم ایجاد کنم. تمام تلاشم این است که در رنج‌شان سهیم باشم و برای همین نه دیگر آزادی به قید وثیقه برایم اهمیت دارد نه اصلا به این مسئله فکر می‌کنم.

فرصت گریستن ندارم. با تمام توانم سعی می‌کنم برخیزم. البته که در این مدت ننشسته‌ام اما انتظارم از خودم بیشتر از این حرف‌هاست. حالا دیگر یقین دارم که زندگی ابدا در دل خانه و دانشگاه جریان ندارد. زندگی همین سفره‌ی شام با سه متهمی است که برای هیچ‌کداممان اهمیت ندارد به چه جرم و اتهامی در سپیدار شب را به صبح می‌رسانیم. زندگی دقیقا در راهروی زندانی جاری‌ست که زنی با شکم برآمده از آن خندان و آرام عبور می‌کند (مبادا لیز بخورد) یکهو قهقهه‌اش بلند می‌شود و زیر لب می‌گوید: «لگد می‌زند …»
من درست در قلب زندگی در بندی که نامش نرگس است شعری از محمود درویش را برای هم‌بندی‌ام می‌خوانم. سپس برای نوزادی لالایی می‌خوانم که چند ماه پیش همین جا به دنیا آمده است.
‌ای بهترین رنگ در سیاهی ممتد، این‌ها را نوشتم تا بدانی حالم بد نیست. به زودی بهار از راه می‌رسد. همه‌تان را به طبیعت و گل‌های لاله و بنفشه می‌سپارم.
سپیده از سپیدار
۹۷/۱۲/۲۰ – بند گل نرگس

لینک؛
@cfppi
تماس با ما؛
@cfppi2018

Video från Mehrnoosh

فرزانه زیلابی، وکیل فعالان کارگری نیشکر هفت تپه گفته است که اول فروردین ۱۳۹۸قرار بازداشت موقت اسماعیل بخشی و سپیده قلیان به پایان می‌رسد.
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه به نقل از فرزانه زیلابی نوشت که وکلای پرونده و خانواده بازداشتی‌ها به امید آزادی، به دادگستری اهواز و شوش، دیوان عالی کشور و دادسرای اوین مراجعه کرده‌اند اما مراجع قضایی ذیربط اعلام نموده‌اند با وجود ارسال پرونده از دادسرای عمومی و انقلاب شوش، پرونده نه به دادسرای عمومی و انقلاب تهران واصل شده و نه تعیین شعبه شده و نه به دادسرای عمومی وانقلاب شهرستان شوش نیابت داده شده است.
فرزانه زیلابی هشدار داد که نگهداری فعال کارگری اسماعیل بخشی موکلش، ولو به مدت چند دقیقه پس از اتمام قرار بازداشت، بدون تعیین تکلیف، بازداشت غیر قانونی محسوب می‌شود.

تماس با ادمین@cfppi2018

خانواده سپیده قلیان فعال کارگری بازداشتی امروز پنجشنبه اول فروردین ۱۳۹۸ در مقابل دادسرای شوش دست به تحصن زده و خواستار آزادی این فعال کارگری شدند.

سپیده قلیان، فعال کارگری همراه با برادرش در روز ۳۰ دی ماه ۱۳۹۷ در اعتراض به بازداشت وی به ماموران امنیتی اعتراض کرده بود، بازداشت شدند.همچنین اسماعیل بخشی از فعالان کارگری نیز در همان شب در منزل شخصی اش توسط نیروهای امنیتی به مکان نامعلومی منتقل شد.

تماس با ادمین @cfppi2018

اعتراض زرتشت احمدی راغب در اولین ساعت سال نو ۱۳۹۸ در مقابل شهرداری فردوسیه
زرتشت احمدی راغب، فعال سیاسی که پس از 17 سال سابقه کار در آتش نشانی به دلیل فعالیت های سیاسی و منتقدانه از کار اخراج شده است، در اولین ساعت تحویل سال نو، همراه با خانواده‌اش، در مقابل ساختمان شهرداری فردوسیه در شهرستان شهریار دست به تحصن اعتراض آمیز زد.

تماس با ادمین @cfppi2018

▪️عکس بالا:
سفره هفت سین کارگران ساختمانی درسالهای‌گذشته


▪️عکس پایین:
سفره هفت سین خالیِ کشاورزانِ شرق اصفهان(ورزنه)...

◾️عید حقیقی ما آن روزی است که زحمت یک سال دهقان وکارگر شام یک شب پادشاه و
سرمایدار نباشد ...
آنروزی که ستم و ظلمی نباشد،
عید ماست..‌.
@CFPPI