لیدی ونجنس توی سبک و موضوع خودش کاملا متفاوت بود. محور اصلی داستان انتقام بود، درسته، اما این بار دوربین به جای تمرکز روی خشونت و خشم دیوانه‌وار شخصیت‌ها، این بار زاویه خودش رو روی خود فرد revenger تنظیم کرده بود. بعد از انتقام به چه شخصی تبدیل می‌شی؟ و اینکه آیا بعد از ستیسفای شدن همچنان می‌تونی ارامش رو هم پیدا بکنی؟

Enjoyability: 10/10
Story telling: 9.5/10
Visual: 11/10
Ending: ??
Overall: 10/10

"جادو چیزیه که به زندگی آدم‌ها رنگ می‌بخشه. دلم می‌خواد وقتی بزرگ شدم تبدیل به یه جادوگر بزرگ بشم." حرفایی بود که کوکو با خودش زد، درست قبل از این که متوجه بشه تنها گروه خاصی از آدم‌ها می‌تونن به عنوان جادوگر زاده بشن و از جادو استفاده کنن و آدم‌های معمولی محکوم به این هستن که تنها تماشاگر هنر دست اون‌ها بشن. سالها می‌گذشت تا این که با ورود کیفری به زندگی کوکو و آشنایی با اون، راز بزرگی که برای سالهای سال توسط جامعه جادوگرها از اون محافظت می‌شد برای کوکو فاش شد؛ جادوگرها با جادو زاده نمی‌شن، بلکه هرکسی می‌تونه اون رو یاد بگیره.

بی‌نهایت دوستش داشتم. بیشتر اوقات وقتی انیمه‌های کوتاه رو انتخاب می‌کنم علتش اینه که دلم نمی‌خواد درگیر یه داستان طولانی بشم اما از همون قسمت اول تونگاری می‌دونستم که قراره برای این که ۱۳ قسمت بیشتر ازش موجود نیست حسرت بخورم. بی‌صبرانه منتظرم ادامه‌اش هم به دست تولید برسه و ببینمش. فضاش من رو تا یه حد زیادی یاد فریرن می‌انداخت اما نه فقط از جنبه مجیکالش. ژانر مجیکال همواره تا یه اندازه قابل توجهی همیشه در اختیار ژانر Harem و Ecchi ئه و بخاطر همین خیلی رغبتی نمی‌کردم ازشون چیزی ببینم تا این که انیمانگای نسل جدیدتر شروع کردن به حرکت به سمت تولید داستانهای مجیکالی که ادینس گسترده‌تری داره.

اولین چیزی که نظرم رو خیلی بهش جلب کرد گرافیک خوبش بود. رنگای شفاف و مناظر درخشان. بعد اپیزود اول رفتم ببینم مال کدوم استدیوئه و دست مریزاد داشتن واقعاً چون حتی توی تاپ تن استدیوهای تولید کننده انیمه هم محسوب نمی‌شن با این حال تا حد قابل قبولی می‌تونن که خودشون رو با تونگاری، وارد این رقابت بکنن.

به مناسبت تموم شدنش می‌خوام ost فریرن رو هم بفرستم چون خیلی خیلی دوستش دارم و روی این انیمه هم کاملا می‌شینه

Oh how much I miss her

Frieren S2 after two years
چرا فقط ده قسمته؟ می‌کشم خودم رو این همه صبر نکردم که همینقدر بندازید جلوم.

توی فصل دوم که برای بار دوم پخش شد واقعاً goosebump شدم. کل موهای تنم به افتخارش قد علم کردن و دستشون رو به نشونه احترام کنار سرشون آوردن. اورا فارمینگی که فرن با این آهنگ داره مثال زدنیه