کجاست بارشی از ابر مهربان صدایت؟
که تشنه مانده دلم در هوای زمزمه‌هایت

به قصه‌ی تو هم امشب درون بستر سینه
هوای خواب ندارد دلی که کرده هوایت

تهی است دستم، اگرنه برای هدیه به عشقت
چه جای جسم و جوانی، که جان من به فدایت

چگونه می‌طلبی هوشیاری از من سرمست
که رفته‌ایم ز خود، پیش چشم هوش‌ربایت

هزار عاشق دیوانه در من است که هرگز
به هیچ بند و فسونی نمی‌کنند رهایت

دل است جای تو تنها و جز خیال تو کس نیست
اگر هرآینه غیر از تویی نشست به جایت

هنوز دوست نمیدارمت! مگر به تمامی...
که عشق را همه جان دادن است اوج و نهایت

در آفتاب نهانم، که هر غروب و طلوعی
نهم جبین وداع و سر سلام به پایت

#حسین_منزوی
@Bitabi

مجال من
همین باشد
که
پنهان
عشق او
ورزم...
#حافظ

@Bitabi

مرا مهر سیه‌چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
قضای آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

رقیب آزارها فرمود و جای آشتی نگذاشت
مگر آه سحرخیزان سوی گردون نخواهد شد

مرا روز ازل کاری بجز رندی نفرمودند
هر آن قسمت که آن‌جا رفت از آن افزون نخواهد شد

خدا را محتسب ما را به فریاد دف و نی بخش
که ساز شرع از این افسانه بی‌قانون نخواهد شد

مجال من همین باشد که پنهان عشق او ورزم
کنار و بوس و آغوشش چه گویم چون نخواهد شد

شراب لعل و جای امن و یار مهربان ساقی
دلا کی بهْ شود کارت اگر اکنون نخواهد شد

مشوی ای دیده نقش غم ز لوح سینه‌ی #حافظ
که زخم تیغ دلدار است و رنگ خون نخواهد شد
@Bitabi

در طالع من نیست که نزدیک تو باشم
می‌گویمت از دور دعا گر برسانند
#سعدی

@Bitabi

چو مرغ شب خواندی و رفتی
دلم را لرزاندی و رفتی
شنیدی غوغای طوفان را
ز خواندن واماندی و رفتی

به باغ قصه به دشت خواب
سایه ی ابری است در دل مهتاب
مثل روحِ آزرده‌ی مرداب
دلم را لرزاندی و رفتی
چو مرغ شب خواندی و رفتی
تو اشک سرد زمستان را
چو باران افشاندی و رفتی

سیاهِ شب لاله افشان شد
کویر تشنه گلستان شد
تو می آیی های تو می‌آیی
ز باغ قصه به دشت خواب
ز راه شیرین پر مهتاب
تو می باری چون گل باران
به جان نیلوفر مرداب

#محمدابراهیم_جعفری

@Bitabi

تو اشک سرد زمستان را
چو باران
افشاندی و
رفتی...

@Bitabi

ای خرم از فروغ رخت لاله‌زار عمر
بازآ که ریخت بی گل رویت بهار عمر

از دیده گر سرشک چو باران چکد رواست
کـاندر غمت چو برق بشد روزگار عمر

این یک دو دم که مهلت دیدار ممکن است
دریاب کار ما که نه پیداست کار عمر

تا کی می صبوح و شکرخواب بامداد
هشیار گرد هان که گذشت اختیار عمر

دی در گذار بود و نظر سوی ما نکرد
بیچاره دل که هیچ ندید از گذار عمر

اندیشه از محیط فنا نیست هر که را
بر نقطه‌ی دهان تو باشد مدار عمر

در هر طرف ز خیل حوادث کمین‌گهیست
زان رو عنان‌گسسته دواند سوار عمر

بی عمر زنده‌ام من و این بس عجب مدار
روز فراق را که نهد در شمار عمر

»#حافظ سخن بگوی که بر صفحه‌ی جهان
این نقش مانَد از قلمت یادگار عمر

@Bitabi

از دیده
گر
سرشک
چو باران
چکد
رواست...

@Bitabi

#همخوانی
#شیدا_شدم
مدرسه‌ای در شهر لیون فرانسه
مربی:
#David_Bruley

@Bitabi

#شیدا_شدم

تصنیف، شاعر، آهنگساز:
#شهرام_ناظری

@Bitabi

چه عاشق است،
که فریاد
دردناکش
نیست؟!...

#سعدی
@Bitabi

تو را سریست که با ما فرو نمی‌آید
مرا دلی که صبوری از او نمی‌آید

کدام دیده به روی تو باز شد همه عمر
که آب دیده به رویش فرو نمی‌آید

جز این قدر نتوان گفت بر جمال تو عیب
که مهربانی از آن طبع و خو نمی‌آید

چه جور کز خم چوگان زلف مشکینت
بر اوفتاده‌ی مسکین چو گو نمی‌آید

گر از حدیث تو کوته کنم زبان امید
که هیچ حاصل از این گفتگو نمی‌آید

گمان برند که در عودسوز سینه‌ی من
بمرد آتش معنی که بو نمی‌آید

چه عاشق‌است که فریاد دردناکش نیست
چه مجلس‌است کز او های‌وهو نمی‌آید

به شیر بود مگر شور عشق #سعدی را
که پیر گشت و تغیّر در او نمی‌آید

@Bitabi

چگونه باغ تو باور کند بهاران را؟
که سال‌ها نچشیده است، طعم باران را

گمان مبر که چراغان کنند، دیگر بار
شکوفه‌ها تن عریان شاخساران را

و یا ز روی چمن بسترد دوباره نسیم
غبار خستگی روز و روزگاران را

درخت‌های کهن‌ساقه ساقه‌دار شدند
به دار کرده بر اینان تن هزاران را

غبار هول به رگ‌های باغ خشکانید
زلال جاری آواز جویباران را
*
نگاه کن، گل من! باغبان باغت را
و شانه‌هایش، آن رُستگاه ماران را

گرفتم آن که شکفتیّ و بارور گشتی
چگونه می‌بری از یاد، داغ یاران را؟
*
درخت کوچک من! ای درخت کوچک من!
صبور باش و فراموش کن بهاران را

به خیره گوش مخوابان از این سوی دیوار
صدای سمّ سمندان شهسواران را،

سوار سبز تو هرگز نخواهد آمد، آه!
به خیره خیره مبر رنج انتظاران را
#حسین_منزوی

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
غزل ۷
حنجره زخمی تغزل/۱۳۴۷
@Bitabi

ای که به عشقت زنده منم،
گفتی از عشقت دم نزنم،
من،
نتوانم
نتوانم
نتوانم...


#حسین_نورشرق
#ارکستر_مسکو

@Bitabi

کجاست بارشی از ابر مهربان صدايت؟
که تشنه مانده دلم در هوای زمزمه‌هايت

به‌قصّه‌ی تو هم امشب درون بستر سينه
هوای خواب ندارد، دلی که کرده هوايت

تهی‌است دستم اگرنه، برای هديه به عشقت
چه جای جسم و جوانی که جان من به فدايت

چگونه می‌طلبی، هوشياری‌ از ‌منِ‌ سرمست
که رفته‌ايم ز خود، پيش‌ چشم هوش‌ربايت

هزار عاشق ديوانه در من است که هرگز
به هيچ بند و فسونی نمی‌کنند رهايت

دل است جای تو تنها و جز خيال تو کس نيست
اگر هر آينه، غير از تويی ‌نشست به جايت

هنوز دوست نمی‌‌دارمت مگر به تمامی
که ‌عشق‌ را همه ‌جان‌دادن ‌است‌ اوج ‌و نهايت

در آفتاب نهانم که هر غروب و طلوعی
نهم جبين وداع و سر سلام به پايت

#حسین_منزوی
@Bitabi

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را
تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را

شب، همه شب انتظار صبح‌رویی می‌رود
کان صباحت نیست این صبح جهان‌افروز را

وه که گر من بازبینم چهر مهرافزای او
تا قیامت شکر گویم طالع پیروز را

گر من از سنگ ملامت روی برپیچم زنم
جان سپر کردند مردانْ ناوکِ دلدوز را

کامجویان را ز ناکامی چشیدن چاره نیست
بر زمستان صبر باید طالب نوروز را

عاقلان خوشه‌چین از سِر لیلی غافلند
این کرامت نیست جز مجنون خرمن‌سوز را

عاشقان دین و دنیاباز را خاصیتی‌ست
کان نباشد زاهدان مال و جاه‌اندوز را

دیگری را در کمند آور که ما خود بنده‌ایم
ریسمان در پای حاجت نیست دست‌آموز را

#سعدیا دی رفت و فردا همچنان موجود نیست
در میان این و آن فرصت شمار امروز را

@Bitabi

می‌روی و دل _اگر زنده بمانم_ با توست
ور نمانم، همه‌جا روح و روانم با توست

چون چراغی که فرا راه تو سوزد همه شب
به سلامت برو ای دوست که جانم با توست

چشمم ار خاک شود باز تو را می‌نگرد
کز دل خاک، نگاه نگرانم با توست

تا تو را جلوه، بهارا! ز قیاس افزاید
دل پژمرده‌ی چون برگ خزانم با توست

تا طراوت دهد ای گل! چمن حسن تو را
ابر چشم همه شب اشک فشانم با توست

نه مگر مرگ سکون است و مگر نه که همه
پای رفتارم و بال طیرانم با توست؟،

مرگ من در کف تو، زندگی‌ام در کف توست
تا کجایم بکشانی که عنانم با توست

#حسین_منزوی
@Bitabi

من و تو آن دو خطیم آری، موازیان به ناچاری
که هر دو باورمان زآغاز به یکدگر نرسیدن بود

#حسین_منزوی
@Bitabi

من از پشت شب‌های بی‌خاطره
من از پشت زندان غم آمدم
من از آرزوهای دور و دراز
من از خواب چشمان نم آمدم

تو تعبير رؤيای ناديده‌ای
تو نوری كه بر سايه تابيده‌ای
تو يك آسمان بخشش بی‌طلب
تو بر خاك ترديد باريده ای

تو يك خانه در كوچه زندگی
تو يك كوچه در شهر آزادگی
تو يك شهر در سرزمين حضور
تويی راز بودن به اين سادگی

مرا با نگاهت به رؤيا ببر
مرا تا تماشای فردا ببر
دلم قطره ای بي‌تپش در سراب
مرا تا تكاپوی دريا ببر

#افشین_یداللهی
#محمد_اصفهانی