ای کاش که جای آرمیدن بودی
یا این ره دور را رسیدن بودی

کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بر دمیدن بودی…
#خیام

@Bitabi

از زندگانی‌ام گله دارد جوانی‌ام
شرمنده‌ی جوانی از این زندگانی‌ام

دور از کنار مادر و یاران مهربان
زال زمانه کُشت به نامهربانی‌ام

دارم هوای صحبت یاران رفته را
یاری کن ای اجل که به یاران رسانی‌ام

پروای پنج‌روز جهان کی کنم که عشق
داده نوید زندگیِ جاودانی‌ام

چون یوسفم به چاه بیابان غم اسیر
وز دور مژده‌ی جرس کاروانی‌ام

یک‌شب کمند گیسوی ابریشمین بتاب
ای ماه اگر ز چاه بِدَر می‌کشانی‌ام

گوش زمین به ناله‌ی من نیست آشنا
من طایر شکسته‌پرِ آسمانی‌ام

گیرم که آب و دانه دریغم نداشتند
چون می‌کنند با غم بی‌همزبانی‌ام

ای لاله‌ی بهار جوانی، که شد خزان،
از داغ ماتم تو، بهار جوانی‌ام،

گفتی که آتشم بنشانی ولی چه سود
برخاستی که بر سر آتش نشانی‌ام

در خواب زنده‌ام که تو می‌خوانی‌ام به خویش
بیداری‌ام مباد که دیگر نرانی‌ام

شمعم گریست زار به بالین که #شهریار!
من نیز چون تو همدم سوز نهانی‌ام

@Bitabi

چقدر چشم تو این بیت ناگهان سبز است...
شعر: #سعید_مبشر
خوانش: #ملیحه_آخوندی

@saeid_mobasher_71
@Bitabi

هنوزم چشمای تو...
از تورج شعبانخانی

#علیرضا_ستایش‌منش

@Bitabi

از تو سهمم همه‌ی عمر پریشان حالی است
آه.. ای آنکه خودت هستی و جایت خالی است

#سمیه_محمدیان
@Bitabi

خیال روی تو در هر طریق همره ماست
نسیم موی تو پیوند جان آگه ماست

به رغم مدعیانی که منع عشق کنند
جمال چهره‌ی تو حجت موجه ماست

ببین که سیب زنخدان تو چه می‌گوید
هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد
گناه بخت پریشان و دست کوته ماست

به حاجب در خلوت‌سرای خاص بگو
فلان ز گوشه‌نشینان خاک درگه ماست

به صورت از نظر ما اگر چه محجوب است
همیشه در نظر خاطر مرفه ماست

اگر به سالی #حافظ دری زند بگشای
که سال‌هاست که مشتاق روی چون مه ماست

@Bitabi

خرم آن روز که بازآیی و #سعدی گوید:

آمدی؟!
وه که چه مشتاق و پریشان بودم!

@Bitabi

#گل_بی‌خار
#عرفان_طهماسبی

@Bitabi

ماه من تو چاه عشقه

#دنگ_شو
#عرفان_طهماسبی

@Bitabi

درد اومد...

#دنگ_شو
#ای‌درد_ای_یاد_یار

@Bitabi

#محسن_چاوشی

نشد که از دلم جدا کنم تو رو
نشد نشد گلم، برو برو برو...

@Bitabi

… ای پروردگار من!
بی‌تابم و دلتنگ از آنچه بر سرم آمده
و جانم پر از اندوه آن رخداد،
و تویی که میتوانی مرا از آن غم برهانی
و آن اندوه را از من دور کنی
پس با من چنین کن
اگرچه شایسته‌ی آن نباشم

#صحیفه_سجادیه
دعای هفتم
@Bitabi

آشکارا نهان کنم تا چند؟
دوست می‌دارمت به بانگ بلند

دلم از جان، نخست دست بشست
بعد از آن دیده بر رخت افکند

عاشقان تو نیک معذورند
زانکه نبود کسی تو را مانند

دیده‌ای کو رخ تو دیده بود
خواه راحت رسان و خواه گزند

ای ملامت کنان مرا در عشق
گوش من نشنود از این‌سان پند

گرچه من دور مانده‌ام ز برت
با خیال تو کرده‌ام پیوند

آن چنان در دلی که پنداری
ناظرم در تو دایم، ای دلبند

تو کجایی و ما کجا هیهات!
ای #عراقی، خیال خیره مبند

@Bitabi

شکنجه بیشتر از این؟ که پیش چشم خودت
کسى که سهم تو باشد، به دیگران برسد؟...

مرحوم #نجمه_زارع
@Bitabi

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست
سخن‌شناس نه‌ای جان من خطا اینجاست

سرم به دنیی و عقبی فرو نمی‌آید
تبارک الله از این فتنه‌ها که در سر ماست

در اندرون من خسته دل ندانم کیست
که من خموشم و او در فغان و در غوغاست

دلم ز پرده برون شد کجایی ای مطرب
بنال هان که از این پرده کار ما به نواست

مرا به کار جهان هرگز التفات نبود
رخ تو در نظر من چنین خوشش آراست

نخفته‌ام ز خیالی که می‌پزد دل من
خمار صدشبه دارم شرابخانه کجاست

چنین که صومعه آلوده شد ز خون دلم
گرم به باده بشویید حق به دست شماست

از آن به دیر مغانم عزیز می‌دارند
که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست

چه ساز بود که در پرده می‌زد آن مطرب
که رفت عمر و هنوزم دماغ پر ز هواست

ندای عشق تو دیشب در اندرون دادند
فضای سینه #حافظ هنوز پر ز صداست

@Bitabi

کجاست بارشی از ابر مهربان صدایت؟
که تشنه مانده دلم در هوای زمزمه‌هایت

به قصه‌ی تو هم امشب درون بستر سینه
هوای خواب ندارد دلی که کرده هوایت

تهی است دستم، اگرنه برای هدیه به عشقت
چه جای جسم و جوانی، که جان من به فدایت

چگونه می‌طلبی هوشیاری از من سرمست
که رفته‌ایم ز خود، پیش چشم هوش‌ربایت

هزار عاشق دیوانه در من است که هرگز
به هیچ بند و فسونی نمی‌کنند رهایت

دل است جای تو تنها و جز خیال تو کس نیست
اگر هرآینه غیر از تویی نشست به جایت

هنوز دوست نمیدارمت! مگر به تمامی...
که عشق را همه جان دادن است اوج و نهایت

در آفتاب نهانم، که هر غروب و طلوعی
نهم جبین وداع و سر سلام به پایت

#حسین_منزوی
@Bitabi

مجال من
همین باشد
که
پنهان
عشق او
ورزم...
#حافظ

@Bitabi

مرا مهر سیه‌چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
قضای آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

رقیب آزارها فرمود و جای آشتی نگذاشت
مگر آه سحرخیزان سوی گردون نخواهد شد

مرا روز ازل کاری بجز رندی نفرمودند
هر آن قسمت که آن‌جا رفت از آن افزون نخواهد شد

خدا را محتسب ما را به فریاد دف و نی بخش
که ساز شرع از این افسانه بی‌قانون نخواهد شد

مجال من همین باشد که پنهان عشق او ورزم
کنار و بوس و آغوشش چه گویم چون نخواهد شد

شراب لعل و جای امن و یار مهربان ساقی
دلا کی بهْ شود کارت اگر اکنون نخواهد شد

مشوی ای دیده نقش غم ز لوح سینه‌ی #حافظ
که زخم تیغ دلدار است و رنگ خون نخواهد شد
@Bitabi

در طالع من نیست که نزدیک تو باشم
می‌گویمت از دور دعا گر برسانند
#سعدی

@Bitabi