داغ و درد است، همه نقش و نگار دل من
بنگر این نقشِ به خون شسته، نگارا تو بمان

#هوشنگ_ابتهاج
@Bitabi

منِ خسته، چون ندارم نفسی قرار بی‌تو
به کدام دل صبوری کنم ای نگار بی‌تو

#سعدی
@Bitabi

🎼اُپِرای ارمنی
#Isabel_Bayrakdarian

@Bitabi

هوای روی تو دارم نمی‌گذارندم 
مگر به کوی تو این ابرها ببارندم

مرا که مست توأم، این خمار خواهد کشت 
نگاه کن که به دست که می‌سپارندم

مگر در این شب دیرانتظار عاشق‌کش
به وعده‌های وصال تو زنده دارندم

غمی نمی‌خورد ایام و جای رنجش نیست 
هزار شکر که بی‌غم نمی‌گذارندم
 
سری به سینه فرو برده‌ام مگر روزی
چو گنج گم شده زین کنج غم برآرندم
 
چه باک اگر به دل بی‌غمان نبردم راه 
غم شکسته دلانم که می‌گسارندم 

من آن ستاره‌ی شب‌زنده‌دار امیدم 
که عاشقان تو تا روز می‌شمارندم

چه جای خواب که هر شب محصلان فراق 
خیال روی تو بر دیده می‌گمارندم

هنوز دست نشسته‌ست غم ز خون دلم 
چه نقش‌ها که ازین دست می‌نگارندم
 
کدام مست، می از خونِ #سایه خواهد کرد 
که همچو خوشه‌ی انگور می فشارندم
@Bitabi

بسوز ای دل که تا خامی، نیاید بوی دل از تو
کجا دیدی که بی‌‌آتش کسی را بوی عود آمد؟!
#مولوی

@Bitabi

یارب تو مرا به نفسِ طناز مده
با هر چه بجز توست مرا ساز مده

من در تو گریزان شدم از فتنه‌ی خویش
من آنِ توأم مرا به من باز مده
#مولوی

@Bitabi

به جای من، همیشه با خودت احوالپرسی کن
تو که میدانی احوالم به حالت بستگی دارد...
#مریم_دلداربهاری

@Bitabi

#پریا
شعر و صدا #احمد_شاملو
از کتاب #هوای_تازه

@Bitabi

چند پنهان کنم افسانه‌ى هجران از تو؟
حال من بر همه پيداست، چه پنهان از تو؟
#هلالی_جغتایی

@Bitabi

عادتم شده در عشق، گاهِ گفتگو کردن
خنده بر لب آوردن، گریه در گلو کردن

می‌شود ز دستم گم، رشته‌ی سخن صدبار
گر شبی شود، روزی، با تو گفتگو کردن

از تو گوشه‌ی چشمی، دید چشم و حاشا کرد
بایدش چو آیینه با تو روبه‌رو کردن

دردمند عشقت را، حال از دو بیرون نیست
یا ز عشق جان دادن یا به درد خو کردن

کاش صد زبان باشد همچو شانه عاشق را
تا تواند از دستت شکوه موبه‌مو کردن

ای امید جان گفتی: چیست آرزوی تو؟ گفتم:
گر وصال ممکن نیست، ترک آرزو کردن

غرق می‌کنم در اشک خویش را شبی چون شمع
پیش محرمان تا چند حفظ آبرو کردن؟
#محمد_قهرمان

@Bitabi

یأس یعنی من که از تصویر دستم روز وصل
یار من نقاش اگر می‌بود دامان می‌کشید
#محمد_سهرابی

@Bitabi

ناصح! نگاه‌دار دلت را ولی بدان
دل آن زمان دل است، که از دست می‌رود

#میرنجات_اصفهانی

@Bitabi

آبم بکن ای شرم به نزدیکی آن کوى
شاید به غلط، یار ز من دست بشوید
#طالب_آملی

@Bitabi

#سیما_بینا
تصنیف آتشِ دل

@Bitabi

آتش دل

در دل آتش غم رخت تا که خانه کرد
دیده سیل خون به دامنم بس روانه کرد

آفتاب عمر من فرو رفت و ماهم از افق چرا سر برون نکرد
هیچ صبحدم نشد فلق چون شفق ز خون دل مرا لاله‌گون نکرد

ز روی مهت جانا پرده بر گشا
در آسمان مه را منفعل نما

به ماه رویت سوگند، که دل به مهرت پایبند، به طره‌ات جان پیوند
قسم به زند و پازند به جانم آتش افکند خراب رویت تا چند

بیا نگارا جمال خود بنما
ز رنگ و بویت خجل نما گل را

رو در طرف چمن بین بنشسته چو من
دل خون بس ز غم یاری غنچه‌دهن

گل درخشنده، چهره تابنده، غنچه در خنده، بلبل نعره‌زنان
هر که جوینده، باشد یابنده، دل دارد زنده، بس کن آه و فغان

ز جور مه‌رویان شکوه گر سازی
به شش‌در محنت مهره اندازی
همچون سالک دست خود بازی
همچون سالک دست خود بازی

#حسن_سالک

@Bitabi

شعر و دکلمه:
#محمدعلی_بهمنی

@Bitabi

خورشیدم و شهاب قبولم نمی‌کند
سیمرغم و عقاب قبولم نمی‌کند

عریان‌ترم ز شیشه و مطلوب سنگسار
این شهر، بی‌نقاب قبولم نمی‌کند

ای روح بی‌قرار چه با طالعت گذشت
عکسی شدم که قاب قبولم نمی کند


این چندمین شب است که بیدار مانده‌ام
آنگونه‌ام که خواب قبولم نمی‌کند

#بی‌تاب از تو گفتنم، آوخ که قرن‌هاست
آن لحظه‌های ناب قبولم نمی‌کند

گفتم که با خیال، دلی خوش کنم ولی
با این عطش سراب قبولم نمی‌کند

بی‌سایه‌تر ز خویش حضوری ندیده‌ام
حق دارد آفتاب قبولم نمی‌کند…
#محمدعلی_بهمنی

@Bitabi

و دیگر نه دیوار ماند و نه خشت
نه ابر و نه باران، نه دهقان نه کشت

خطر پوش طوفانِ لامذهبند
دل افسردگان! دختران بهشت!

گِل سرنوشتِ سیاه مرا 
خدا از چه مرداب سردی سرشت؟

چرا سهم چشمان زیبای من 
از این آسمان بوده این شام زشت؟!

زمین غوطه‌ور در تَف هرزگی‌است
خزان زنده در ثور و اردیبهشت

خدا زیر آوار دل مانده است
خداوند مسجد، خدای کنشت

«به هر قیمتی دست مارا بگیر»
کسی روی خاک بیابان نوشت

#فائقه_جوادمهاجر
(بانوی شاعر افغانستانی)

@Bitabi

هم‌گناه
#علیرضا_قربانی
شعر:
#حسین_غیاثی

خنده‌های تو...
موج موهای بلند تو...
@Bitabi

از شمار دو چشم یک تن کم
وز شمار خرد هزاران بیش
#رودكى

پ.ن:
#نجف_دریابندری، نویسنده و مترجم بزرگ درگذشت، روحش شاد🏴

کجا رفته بودی که از رد تو
یه رویای نزدیک با من نماند
یه آغوش خسته، یه حس لطیف
از این خواب تاریک با من نماند

از این هیاهو سفر نکردم
ترسیدم این عشق پایان گیرد
نشد شبی که سحر نکردم
مگر که آتش در جان گیرد
نفس کشیدم که تیر آهم
تو را به حسرت نشانه سازد
خوشا سری که با تو سامان گیرد

من بی‌تو ویرانم
پنهانی در جانم
من از تو دوری…
نمی‌توانم

#عبدالجبار_کاکائی
#محمد_اصفهانی

@Bitabi